80 lat literatury w regionie

Osiemdziesiąt lat stanowiących pomost między dwoma stuleciami (1945–2025) to niewiele w długiej historii narodu, ale literatura Ha Tinh pozostawiła wiele ważnych śladów w nurcie literatury narodowej, kontynuując tradycje poprzednich stuleci i słusznie zyskując reputację wielkiego regionu kulturalnego kraju.

Wielu badaczy wysoko ceni literaturę prowincji Nghe An (w tym prowincji Ha Tinh), zarówno pod względem ludowym, jak i pisanym, uznając ją za jeden z trzech głównych regionów kulturowych kraju, ustępując jedynie Hanoi i Hue (po Thang Long). Jest to dość przekonujące, ponieważ ma solidne uzasadnienie naukowe . Od XIII do końca XX wieku, od początków do rozkwitu literatury narodowej, Ha Tinh wniósł znaczący wkład zarówno pod względem autorów, jak i dzieł.

Dzięki swoim wyjątkowym walorom naturalnym i kulturowym literatura regionu Ha Tinh wniosła znaczący wkład w narodowy krajobraz literacki. (Zdjęcie: Dau Ha ).

Na początku XX wieku, zwłaszcza po rewolucji sierpniowej (1945), ruch patriotyczno-rewolucyjny w całym kraju, a także w Ha Tinh, przeszedł nową transformację: odnowę ideologiczną. Przeszedł od ideologii feudalnej do burżuazyjnej, a następnie do proletariackiej. Narodziny Demokratycznej Republiki Wietnamu w 1945 roku zapoczątkowały nowy okres historyczny dla narodu, zapoczątkowując nową fazę w literaturze wietnamskiej. Literatura jest zwierciadłem odbijającym duszę narodu. Literatura Ha Tinh, w okresie dwóch wojen oporu przeciwko Francji i Stanom Zjednoczonym, żywo odzwierciedlała życie i mieszkańców Ha Tinh w tym heroicznym półwieczu. W latach oporu i odbudowy narodowej literatura Ha Tinh była komponowana głównie metodą socrealizmu, harmonijnie odzwierciedlając lokalne życie i ludność w narodowych ramach literackich, zachowując jednocześnie odrębne cechy regionu Hong Lam.

W czasie wojny dzieła literackie przedstawiały ludzi odważnych w boju, o czystej i szlachetnej moralności oraz delikatnych w uczuciach: „Przełęcz przed nami” Tran Huu Tonga, „Skrawek nieba” Nguyena Sinha, „Dziesięć dni życia” Xuana Thieu. Wojna pozostawiła po sobie niezatarte dziedzictwo, zarówno negatywne, jak i pozytywne. W obliczu wymagających i zróżnicowanych wymagań ludzie zróżnicowali się, a hierarchia wartości uległa znaczącej zmianie w porównaniu z przeszłością. To żyzny grunt dla rozwoju literatury narracyjnej. Nguyen Quang Than w „Człowieku, który nie podróżował tym samym pociągiem”, Van Phan w „Czasie przez ogród różany”, Nguyen Quoc Trung w „Porze zbiorów nerkowca” i Van Linh w „Żebraku” wychwalają szlachetne jednostki, które odważają się brać odpowiedzialność, lubią twórczą pracę i są gotowe stawić czoła trudnościom. Humanistyczna perspektywa autorów pomaga czytelnikom dostrzec i uwierzyć w światło dobra. Ludzie żyją, by kochać i walczyć.

Obraz pracowitych, odważnych, wytrwałych i kreatywnych mieszkańców Ha Tinh stał się nieustającym źródłem inspiracji dla literatury prowincji.

Oprócz prozy, poezja w dogłębny sposób portretuje mieszkańców Ha Tinh podczas dwóch wojen oporu, ukazując ich wyjątkowe i niepowtarzalne piękno. Należą do nich dzieci, które cierpiały i były bohaterskie, żołnierze pełni buntu i optymizmu, dzielni i dzielni robotnicy oraz uczciwi i pracowici rolnicy… Pham Ngoc Canh, poeta wojskowy, napisał słynny wiersz „Dywizja”, który podsumowuje formowanie się i rozwój naszej armii: „Będą stalowe dywizje / Wszędzie / Nieustępliwe, uwięzione i wymordowane”. Yen Thanh, przedstawiając dziewczęta z plemienia Dong Loc pokonujące ofiary, podkreśla tradycję bohaterskich synów i córek Ha Tinh.

Oddział ustawił się w rzędzie.

Cúc! Gdzie jesteś? Czemu nie wracasz, żeby dołączyć do grupy?

Zebrało się dziewięciu przyjaciół:

Mały - Wiosna - Ha - Huong - Hoi -

Promienna Wiosna

Dowódca drużyny Vo Thi Tan odczytuje listę obecności...

(Cuc ơi)

W okresie reform, literatura Ha Tinh – krainy o unikalnych cechach naturalnych i kulturowych – wniosła do narodowego krajobrazu literackiego bogate i różnorodne odzwierciedlenie dusz narodu wietnamskiego w tej epoce. Po triumfalnych obchodach zwycięstwa, literatura Ha Tinh nadal malowała obraz postępu ojczyzny, pokonując liczne trudności i wyzwania, w tym ubóstwo oraz zagrożenie klęskami żywiołowymi i powodziami. Literatura ta jest wierna życiu i mieszkańcom Ha Tinh, kontynuując tradycyjne piękno i podkreślając odwagę i kreatywność w pracy w nowej erze. Pisząc o morzu, nowych obszarach wiejskich, industrializacji, tradycyjnym rzemiośle ojczyzny, kulturze i turystyce w okresie otwartych drzwi, utwory literackie i poezja rozkwitały w gazetach i książkach zarówno w prowincji, jak i poza nią. Wizerunek pracowitych, odważnych, wytrwałych i kreatywnych mieszkańców Ha Tinh znajduje odzwierciedlenie w wielu dziełach.

Przywódcy prowincji rozmawiali z artystami i pisarzami na marginesie spotkania upamiętniającego 50 lat literatury i sztuki w prowincji Ha Tinh po zjednoczeniu kraju (30 kwietnia 1975 r. – 30 kwietnia 2025 r.).

Rozwijając się z biegiem czasu i dostosowując do głównego nurtu literackiego, współczesna literatura Ha Tinh, pod względem tematyki, nie ogranicza się już do aspektów życia, walki i budownictwa, lecz poszerzyła swój zakres, obejmując wiele obszarów, takich jak historia, rewolucja, kwestie społeczne i miłość. Prezentujemy tu długą serię reprezentatywnych dzieł o tematyce historycznej i rewolucyjnej, nawiązujących do głosów przeszłości. W „Ogniu tysiąca głębin” (Duc Ban) poznajemy wizerunek patriotycznego bohatera Nguyen Bieu z dynastii Tran, w poemacie epickim „Przebudzona droga” (Nguyen Ngoc Phu) zachwycamy się bohaterskim pięknem bohaterów transportowanych nieoznakowanymi pociągami wiozącymi broń na Południe, w „Wspomnieniach wojny” (Vuong Kha Son) poznajemy szlachetne poświęcenia młodych mężczyzn, którzy opuścili ojczyznę, aby odnieść zwycięstwa na Południu podczas wojny antyamerykańskiej, a w „Polu czasu” (Bui Quang Thanh) dostrzegamy silne braterstwo między żołnierzami w czasie wojny i pokoju...

W odniesieniu do kwestii społecznych autorzy malują obraz ojczyzny w okresie powojennym, krajobraz trudności i niedoli nie mniej dotkliwy niż te w czasie wojny, charakteryzujący się konserwatywnym stylem życia, egoistycznymi kalkulacjami i przestarzałymi zwyczajami utrudniającymi postęp: „Kroki czasu” (Tung Bach), „Gdzie wysyłane są cienie” (Yen Thanh), „Narodziny Buddy” (Nguyen Trung Tuyen)... Niemniej jednak, świetliste przykłady nadal się wyróżniają, pozostawiając miejsce na dobroć i piękne uczucia pośród trudności: „Znaki czasu” (Phan Trung Hieu), 80 wierszy (Duy Thao); uczciwe życie daje nadzieję przyszłym pokoleniom: „Pisanie w oczekiwaniu na rozkwit lotosu” (Tran Nam Phong), „Teraz jest jesień” (Phan Trong Tao), „Brak obietnicy sezonu zbiorów ryżu” (Tran Quynh Nga), „Cisza po deszczu” (Tran Tu Ngoc), „Jesienny pociąg” (Tran Hai Van)...

W atmosferze odnowy wielu autorów opublikowało liczne zbiory poezji o rodzinie, matkach i miłości w humanistycznym tonie, które spotkały się z dużym zainteresowaniem czytelników: „Uśmiech matki” (Nguyen Van Thanh); „Autorefleksja”, „Chryzantema” (Le Van Vy)...

Kultura ojczyzny stała się źródłem inspiracji w literaturze Ha Tinh. Na zdjęciu: Inauguracja programu artystycznego „Sto lat, tysiąc lat Hai Thuong Lan Ong” podczas obchodów 300. rocznicy urodzin Hai Thuong Lan Ong Le Huu Trac, zorganizowanych przez prowincję Ha Tinh. Zdjęcie: Dau Ha.

Nowość tchnie życie w dzieło. Pod względem artystycznym autorzy „Hong Lam” nieustannie eksplorują, przekraczają samych siebie i przezwyciężają stare nawyki, aby znaleźć nowy, nowoczesny styl pisania, bogaty w tożsamość narodową. Generalnie proza Ha Tinh w dużej mierze podąża za stylem tradycyjnym, zbudowanym zgodnie z sekwencją wydarzeń i liniową osią czasu. Obrazy przeszłości i teraźniejszości przeplatają się, podkreślając się nawzajem dzięki spójnemu stylowi pisania.

Jeśli chodzi o postacie, choć niektóre dzieła zawierają elementy fantastyczne, są one na ogół kreatywne i realistyczne, budując odrębne osobowości obok cech wspólnych. Postacie działają w typowych okolicznościach. Język uległ wielu zmianom, stając się bliższy rzeczywistości i bardziej żywy. Niektórzy młodzi pisarze eksplorują innowacyjne metody ekspresji, wykorzystując nawet nieświadome i fantastyczne aspekty. Poezja liryczna ukazuje nowe cechy, przechodząc od tradycyjnego realistycznego obrazowania do połączenia surrealizmu i nowoczesnej symboliki. Forma poetycka zmieniła się z głównie metrycznej na wolną. Język, ogólnie rzecz biorąc, uległ znaczącej zmianie, stając się bliższy rzeczywistości i bardziej żywy. Składnia jest mniej sztywna niż wcześniej, rytm jest swobodny i nieskrępowany, a słownictwo zawiera więcej dialektów i potocznych zwrotów.

Społeczność literacka Ha Tinh harmonijnie łączy pokolenia: pokolenie pisarzy, którzy walczyli przeciwko Stanom Zjednoczonym, pokolenie pisarzy po zjednoczeniu kraju, w tym pisarzy z okresu đổi mới (odnowy). Chociaż liczba autorów nie jest duża, a liczba publikowanych rocznie dzieł nie jest wysoka, scena literacka Ha Tinh wytworzyła swój własny, niepowtarzalny charakter: związek z tętniącą życiem krainą bogatą w tradycje literackie, skarbnicę literatury ludowej obejmującej wiele różnorodnych gatunków, takich jak opowieści ludowe, pieśni i ballady, których wpływ na literaturę pisaną jest dość zróżnicowany. Wielu autorów odcisnęło swoje piętno na krajowej scenie literackiej, takich jak: Xuan Hoai, Duc Ban, Duy Thao, Nguyen Ngoc Phu, Phan Trung Hieu, Tung Bach, Phan Quoc Binh…; Młodsze pokolenie również wykazało się dużą energią, do których zaliczają się: Tran Nam Phong, Nguyen Van Thanh, Le Van Vy, Quynh Nhu, Nguyen Trung Tuyen, Tran Hau Thinh, Dang Thanh Que, Nguyen Xuan Dieu, Ha Le, Nguyen Ngoc Vuong, Dinh Quang Lan, Yen Thanh, Tran Quynh Nga, Hanh Loan, Tran Tu Ngoc, Ho Minh Thong, Nguyen Thi Nguyet, Tran Hai Van, Phan The Dung Toan, Tong Phu Sa...

Współczesna literatura wietnamska odniosła wiele sukcesów, a wkład literatury Ha Tinh nie może zostać przeoczony. Literatura Ha Tinh wkroczyła na ścieżkę literatury narodowej, potrafiąc czerpać z osiągnięć swojej bogatej tradycji literackiej, a jednocześnie zachowując witalność, innowacyjność i otwartość na nowe osiągnięcia.

Źródło: https://baohatinh.vn/80-nam-van-chuong-mot-vung-dat-post293772.html