Minęły ponad trzy dekady od oddzielenia prowincji, ale ludzie, którzy kiedyś mieszkali razem pod jednym dachem w Binh Tri Thien, wciąż pielęgnują wspomnienia. Co więcej, radość wspólnego życia, pracy i nauki, dzielenia się radościami i smutkami we wspólnej ojczyźnie, powróciła, przeplatając się z odnowioną wiarą i miłością, gdy Quang Binh i Quang Tri spotykają się ponownie w nowym duchu i z nowymi możliwościami…
Pracujemy razem, jednym sercem i umysłem, zjednoczeni wspólnym przeznaczeniem.
Spotkaliśmy pana Nguyena Huu Thanga (w Vinh Linh) pewnego czerwcowego dnia, kiedy Zgromadzenie Narodowe zatwierdziło reorganizację jednostek administracyjnych na szczeblu prowincji. W związku z tym dwie prowincje Quang Binh i Quang Tri zostały połączone w nową prowincję o nazwie Quang Tri. Pan Thang, który dzielił te same wysiłki i serca z urzędnikami i mieszkańcami Binh Tri Thien oraz miał piękną historię miłosną z dziewczyną z Quang Binh, niósł ze sobą wiele emocji.
Pan Nguyen Huu Thang (po lewej) dzieli się z reporterami wspomnieniami z wspólnie spędzonych dni w prowincji Binh Tri Thien - Zdjęcie: M.D.
Powiedział, że po wyzwoleniu kraju wielu kadr, nauczycieli i pracowników z Quang Binh i Vinh Linh zostało oddelegowanych do innych miejscowości w prowincji Quang Tri. W 1978 roku pan Thang ukończył Uniwersytet Edukacyjny w Hue , wrócił do Dong Ha, aby uczyć w kilku szkołach i uczestniczyć w programach nauczania czytania i pisania.
Później został wysłany na intensywne szkolenie i przydzielony do pracy jako administrator w kilku szkołach w Dong Ha. „W 1979 roku, będąc dyrektorem szkoły średniej w okręgu 3 w Dong Ha, poznałem panią Tran Thi Minh, która przyjechała z Dong Hoi, aby wzmocnić kadrę nauczycielską. W tamtym czasie Minh była piękną i znakomitą nauczycielką, trzonem zespołu nauczycieli przedmiotów ścisłych. Wzajemne wsparcie i zrozumienie między nami stopniowo doprowadziły do rozwoju uczuć między nami” – wspominał pan Thang.
Od tamtej pory pan Thang i pani Minh zawsze pracowali razem, ucząc uczniów w ciągu dnia i zapewniając wieczorne dokształcanie kadrom, które dojrzały w czasie wojny oporu, eliminując analfabetyzm wśród ludzi. Podobnie jak wielu ich kolegów w tamtym czasie, zmagali się z wieloma trudnościami, ponieważ ich ojczyzna wciąż była naznaczona ranami wojny. W prostych, prowizorycznych klasach krytych bambusową strzechą, jedli, mieszkali i pracowali razem, budując domy dla ludzi. „Pomimo tylu trudności, zawsze byliśmy kochani i wspierani przez przywódców i ludzi”.
„W społeczności Bình Trị Thiên nauczyciele, zwłaszcza ci z Quảng Bình, nie czują się już obco, lecz swobodniej, wypełniając swoje obowiązki tak, jakby pracowali we własnym rodzinnym mieście” – powiedział pan Thắng. Dzięki wspólnej pracy i bliskiej relacji, miłość między panem Thắngiem a panią Minh pogłębiła się. W 1984 roku pobrali się i wrócili do pracy i zamieszkania w Vĩnh Linh.
Według pana Thana „więź” między Quang Binh i Quang Tri istnieje od dawna, ponieważ obie prowincje mają podobną historię, kulturę, zwyczaje i tradycje; obie doświadczyły zaciekłych wojen; mają wspólny dialekt i wiele pieśni ludowych… Szczególnie podczas wojen oporu przeciwko Francji i Stanom Zjednoczonym, armia i mieszkańcy Quang Binh i Quang Tri walczyli razem, wspierając się i chroniąc nawzajem, aby zrealizować obietnicę: „…w dniu zwycięstwa będziemy razem w jednym domu…” (*).
Po przejściu na emeryturę państwo Thang nadal angażowali się we wspieranie różnych organizacji i grup w zakresie edukacji, kultury, sztuki i sportu. Ich dzieci odziedziczyły po rodzicach wiele cennych cech, osiągając znakomite wyniki w nauce i szkoleniu, odnosząc sukcesy w karierze i przyczyniając się do rozwoju ojczyzny.
„Dla mnie dni spędzone w naszej wspólnej ojczyźnie, Binh Tri Thien, pozostaną na zawsze pięknymi wspomnieniami. Obecnie z żoną aktywnie działamy w stowarzyszeniu ekspatriantów Quang Binh w Vinh Linh i regularnie spotykamy się towarzysko, uczestnicząc w zjazdach absolwentów mojej żony w Dong Hoi. Za każdym razem, gdy się spotykamy, przyjaciele mojej żony traktują mnie jak kolegę z klasy, są przyjacielscy i radośni, a między Quang Binh a Quang Tri nigdy nie ma żadnego dystansu. Bo oni, bardziej niż ktokolwiek inny, rozumieją, że kiedyś mieszkaliśmy pod jednym „dachem” w Binh Tri Thien i że w końcu będziemy dzielić wspólny dom, tak jak kiedyś obiecaliśmy” – powiedział pan Thang.
„Pamiętasz czasy, gdy nawet ziarenko soli dzieliło się na pół” (**)
Pomimo niezliczonych trudności i niedoborów, od przywódców po mieszkańców Binh Tri Thien, wszyscy byli zjednoczeni, dzieląc się trudnościami i ciężko pracując, aby zbudować nowe życie. Dla pana Tran Thanh Phonga (urodzonego w 1962 roku), obecnie mieszkającego w Cua Tung, wspomnienia ze „wspólnej prowincji” to dni spędzone w pocie czoła wraz z braćmi i kolegami na placach budowy, zdeterminowani, by przyczynić się do odbudowy kraju i zaspokojenia potrzeb handlowych i transportowych mieszkańców.
Pan Tran Thanh Phong często opowiada wnukom o czasach, gdy pracował z braćmi i współpracownikami w Hue Railway Construction Joint Enterprise - Zdjęcie: M.D.
Wspominał: „W 1982 roku rozpocząłem pracę w Hue Railway Construction Joint Enterprise. Codziennie byliśmy odpowiedzialni za inspekcję, konserwację, wykrywanie i naprawę uszkodzeń oraz reagowanie na incydenty na linii kolejowej Północ-Południe przebiegającej przez Binh Tri Thien, zapewniając płynny transport kolejowy. Chociaż musieliśmy pracować w trudnym terenie i stawiać czoła wielu trudnościom i trudnym warunkom, zawsze przypominaliśmy sobie: Ziemia Binh Tri Thien ma bogatą tradycję rewolucyjną, splamioną krwią naszych przodków, którzy walczyli o ochronę naszych mórz i nieba. To, czy nasza ojczyzna będzie teraz dostatnia i piękna, zależy od rąk i umysłów naszego pokolenia”.
W 1983 roku pan Phong poślubił kobietę z Vinh Linh, która pracowała z nim w tej samej fabryce. Jego pierwszy syn urodził się w 1986 roku i po pewnym czasie on i jego żona musieli wyjechać do pracy na budowie daleko stąd. „Zostawiając syna w Vinh Linh z dziadkami ze strony matki, początkowo byłem przepełniony niezliczonymi zmartwieniami i tęsknotą za nim. Ale kiedy poszedł do przedszkola, mój syn otrzymał mnóstwo miłości i wsparcia od nauczycieli i sąsiadów. Mój syn dorastał otoczony opieką wszystkich, bez żadnej dyskryminacji ze względu na pochodzenie ojca z Quang Binh i matki z Quang Tri” – zwierzył się pan Phong.
Powiedział, że chociaż praca wiązała się z podróżami i mieszkaniem w wielu różnych miejscach w regionie Binh Tri Thien, gdziekolwiek on, jego żona i koledzy z jednostki się udali, spotykali się z autentyczną życzliwością i pomocą ze strony ludzi. W głębi serca wszyscy czują się teraz jak bracia i siostry w tej samej prowincji, jak jedna rodzina. Pracując w warunkach ograniczonego i niespójnego sprzętu i materiałów, każdy starał się pokonywać trudności i wykonywać wszystkie zadania.
Życie wciąż było trudne, ale nie osłabiło ich uczucia; wręcz przeciwnie, motywowało ich do wspólnej pracy, wzmacniając więź między mieszkańcami Quang Binh i Quang Tri. Wieczorami bracia w obozach zapalali pochodnie i lampy, aby ćwiczyć sztuki sceniczne i śpiewać dla siebie nawzajem, by rozproszyć zmęczenie. Dni spędzone na dzieleniu się miską ryżu i ziarnkiem soli pomogły im dojrzeć i pogłębić miłość do pracy.
W ostatnim czasie pan Phong uważnie śledził doniesienia dotyczące polityki łączenia jednostek administracyjnych na wszystkich szczeblach, zwracając szczególną uwagę na kwestię łączenia prowincji. Z radością powiedział: „Teraz jestem bardzo podekscytowany, że dwie prowincje Quang Binh i Quang Tri połączyły się w nową prowincję o nazwie Quang Tri. Moja żona, dzieci i wnuki cieszą się, ponieważ po wielu latach połączenia możemy teraz z dumą nazywać „Quang Tri”, naszą wspólną ojczyznę”.
Kontynuuj pisanie o aktach dobroci i wdzięczności.
Głęboko pielęgnowane są wspomnienia „jednej rodziny”, mieszkańców Quang Binh, którzy kiedyś mieszkali w tej samej prowincji i wciąż pamiętają życzliwość, jaką okazali im mieszkańcy Quang Tri, i dlatego chcą wnieść swój wkład w rozwój Quang Tri na wiele sposobów.
Pani Nguyen Thi Tham (po prawej) jest zawsze gotowa wyruszyć na misje pomocowe, dostarczając prezenty bezpośrednio ludziom dotkniętym klęskami żywiołowymi i kataklizmami jako wyraz wdzięczności dla ziemi, która kiedyś dawała jej schronienie i wspierała ją. Zdjęcie: NT
Pani Nguyen Thi Tham (urodzona w 1958 roku), obecnie mieszkająca w Dong Ha, urodziła się i wychowała w Le Thuy. Jej ojciec pochodzi z Gio Linh, a matka z Quang Binh. W rozmowie z nami pani Tham żartobliwie zauważyła, że jej „historia” brzmi skomplikowanie, ale tak naprawdę koncentruje się wokół jednego konkretnego regionu.
W 1975 roku, po zakończeniu służby na polu bitwy pod Quang Tri, została przeniesiona do pracy w spółdzielni w Gio Linh. Kraj został zdewastowany bombami i kulami po wyzwoleniu, a ludzie nadal żyli w ubóstwie, więc osoby takie jak pani Tham nie miały się lepiej. Mimo to, wspierali ją i opiekowali się nią ludzie, którzy dzielili się z nią, przynosząc jej maniok i słodkie ziemniaki oraz prowadząc serdeczne rozmowy. Sama z kolei zawsze traktowała ludzi jak rodzinę, wspierając ich i pomagając im całą swoją wiedzą i umiejętnościami.
W 1978 roku pani Tham wróciła do pracy w firmie handlowej Binh Tri Thien w Le Thuy. Później zajmowała się drobnym biznesem i handlem, a następnie rozszerzyła działalność o przetwórstwo drewna oraz import/eksport w Quang Tri, powracając do ziemi, która opiekowała się nią i dawała jej bezpieczeństwo w młodości.
W 2005 roku pani Tham założyła przedsiębiorstwo prywatne Xuan Hoa w strefie przemysłowej Nam Dong Ha. Poza zarządzaniem firmą, zawsze angażowała się w działalność charytatywną i pomoc społeczną. Powiedziała: „Ilekroć słyszę o ludziach, którzy ponieśli straty w wyniku klęsk żywiołowych, zwłaszcza o mieszkańcach Quang Binh i Quang Tri, moje serce płonie z niepokoju. Zawsze chcę poświęcić czas, aby osobiście ich odwiedzić, dodać im otuchy i wręczyć praktyczne prezenty, aby pomóc im przezwyciężyć trudności. Mobilizuję też wielu innych do przyłączenia się do „pomocy” dla ludzi. Dla mnie to również sposób na okazanie wdzięczności”.
Ponadto pani Tham aktywnie udzielała wsparcia materialnego weteranom i ubogim w prowincjach Quang Binh, Quang Tri i Thua Thien Hue. „Przed połączeniem prowincji Binh Tri Thien życie ludzi wciąż było trudne, ale zachowali ducha solidarności, miłości i dzielenia się. Wierzę, że dzięki temu połączeniu mieszkańcy Quang Binh i Quang Tri pozostaną ze sobą głęboko związani, przyczyniając się do rozwoju nowej prowincji. Jestem bardzo szczęśliwa, że mogłam przeżyć wiele trudnych chwil w mojej ojczyźnie. Będę nadal przyczyniać się do pisania historii wdzięczności, którą zawsze noszę w sobie” – powiedziała ze wzruszeniem.
Trzynaście lat wspólnych prowincji, każdy dzień wypełniony wspomnieniami trudów, koleżeństwa i głębokiego uczucia, które pozostają w sercach wielu mieszkańców Quang Binh i Quang Tri. Teraz, zjednoczeni w nowej formie, wszyscy są pewni i pełni nadziei, że nowa droga będzie bardziej otwarta i pomyślna dla tych dwóch ojczyzn, które zawsze były ze sobą głęboko połączone…
Minh Duc
(*) Fragment utworu „Quang Binh, My Homeland” skomponowanego przez Hoang Van
(**) Fragment utworu „Quang Tri, My Beloved” skomponowanego przez Tran Hoana
Źródło: https://baoquangtri.vn/dam-sau-ky-uc-mot-nha-194532.htm
![[Zdjęcie] Premier Pham Minh Chinh przewodniczy spotkaniu mającemu na celu ocenę sytuacji podczas święta Nowego Roku Księżycowego.](https://vphoto.vietnam.vn/thumb/1200x675/vietnam/resource/IMAGE/2026/02/22/1771768925196_ndo_br_dsc-6283-jpg.webp)
Komentarz (0)