 |
| Odwiedzający chętnie spacerują w chłodnym cieniu drzew i obserwują stada gołębi latające po terenie farmy Phong Phu Garden (gmina Phu Lam). Zdjęcie: Le Duy |
Obudź sen o drogocennych ptakach.
Zanim pan Nguyen Thanh Phong zajął się hodowlą ptaków ozdobnych, spędził wiele lat na tradycyjnej hodowli drobiu. Przełom nastąpił, gdy zobaczył pawia rozkładającego pióra ogonowe.
„Kiedy po raz pierwszy zobaczyłem, jak rozkłada ogon i chodzi, poczułem się zahipnotyzowany. To było jak dotknięcie części mojej pamięci, której nigdy wcześniej nie nazwałem” – powiedział pan Phong.
Następnie postanowił skupić się na hodowli pawi i bażantów – pięknych ptaków ozdobnych, ale dość wybrednych, jeśli chodzi o pasjonatów, ponieważ są trudne w hodowli. Na działce o powierzchni ponad hektara, na której wcześniej hodowano drób, pan Phong opracował model łączący hodowlę zwierząt, rozród i ekoturystykę (nazywany 3 w 1). Obecnie na jego farmie znajduje się ponad 1000 gołębi i dziesiątki pawi różnych gatunków, od pawia zielonego po rzadkiego pawia białego…
W przeciwieństwie do wielu osób hodujących zwierzęta gospodarskie na sprzedaż, skupia się na hodowli i przekazywaniu technologii.
„Dzielę się swoim stadem hodowlanym i doświadczeniem, mając nadzieję, że więcej osób nauczy się, jak prawidłowo hodować ptaki. Nie tylko ze względów estetycznych, ale także po to, by zrozumieć ten proces” – zwierzył się pan Phong.
Hodowla ptaków ozdobnych, zwłaszcza rzadkich, takich jak pawie i bażanty, wymaga zaawansowanych technik i skrupulatnej dbałości o szczegóły. Od inkubacji jaj i wychowywania piskląt aż do dorosłości, środowisko musi być czyste, osłonięte od przeciągów i ciche. Pawie stają się zdrowe i stabilne dopiero po ukończeniu roku. „Są piękne, ale trudno je zadowolić” – zaśmiał się pan Phong, sprawdzając inkubator i obserwując młode pawie.
Sezon lęgowy pawi trwa zazwyczaj od grudnia do czerwca. To wtedy pawie są najpiękniejsze, ponieważ samce często rozkładają ogony, aby przyciągnąć partnerki.
Oprócz pawi, w ogrodzie znajduje się również zadbane stado bażantów. Hoduje bażanty czerwone, zielone i cesarskie. Każdy gatunek ma inne zwyczaje, wymagania pokarmowe i wymagania środowiskowe.
„Bażanty cesarskie są piękne, ale płochliwe i łatwo je spłoszyć, dlatego należy je trzymać w oddzielnych, cichych zagrodach, aby uniknąć stresu” – wyjaśnił pan Phong.
Oprócz hodowli ptaków, pan Phong rozszerzył swoją działalność o inne zwierzęta ozdobne, takie jak owce, głuszce, strusie i gęsi holenderskie, tworząc otwartą przestrzeń dla zwiedzających. Teren za farmą został zaprojektowany na wzór małej łąki, z swobodnie wędrującymi owcami, zacienionymi drzewami i niskimi płotami, aby małe dzieci miały do niego łatwy dostęp.
Ze wszystkich zwierząt hodowla strusi była dla niego największym wyzwaniem. „Są duże, szybkie i łatwo przewracają ogrodzenia. Zbudowanie solidnego wybiegu wymagało trzech napraw, zanim stał się stabilny. Ale w zamian goście uwielbiają strusie, zwłaszcza dzieci” – powiedział pan Phong.
Jak powiedział jeden z częstych gości ekologicznej farmy modelowej pana Phonga, pan Tran Thanh Binh (mieszkaniec wioski Thanh Tho w gminie Phu Lam): „Dowiedziałem się o tym miejscu od znajomych. Pokochałem je już po jednej wizycie. Przestrzeń jest przestronna i chłodna, a żyje tu wiele rzadkich gatunków ptaków, które widziałem tylko w telewizji. Zawsze, gdy mam wolny czas w weekendy, zabieram tu moje dzieci; są absolutnie zachwycone”.
„Chcę skupić się na bażantach i pawiach, starannie je wysiadując i rozmnażając. Chcę robić mniej, ale dbać o jakość. Chcę zachować te cenne rasy, a następnie przekazać moje doświadczenie innym. Nie chodzi o masową sprzedaż komercyjną, ale o wspieranie większej liczby osób, które kochają i rozumieją ptaki oraz bardziej cenią naturę” – powiedział pan Nguyen Thanh Phong.
Osoba, która „sieje nasiona” marzenia o życiu w harmonii z naturą.
Zapytany o sukces tego modelu, pan Phong tylko lekko się uśmiechnął i pokręcił głową: „Nie nazwałbym tego sukcesem. Po prostu żyję życiem, jakie chcę”.
Pan Phong potrafi stać nieruchomo przez dziesiątki minut, by podziwiać białego pawia rozpościerającego ogon lub w ciszy obserwować stado bażantów ćwierkających za drzewami. W jego sposobie mówienia o zwierzętach jest coś w rodzaju „nauczyciela”, który jest jednocześnie „uczniem” natury.
„Uroda pawia nie oznacza automatycznie, że będzie się rozwijał. Trzeba zwracać uwagę na klimat, wiatr, jedzenie, a nawet hałas. Pawie są bardzo wrażliwe. Hodowla pawi uczy obserwacji, cierpliwości i pokory” – powiedział pan Phong.
Za spokojną powierzchownością pan Phong kryje się doświadczony weteran, który odważył się zacząć od nowa, nawet w wieku, w którym inni wahają się przed zmianami. Kiedyś hodował zwierzęta gospodarskie tradycyjnymi metodami, napotykając wiele trudności. Zamiast jednak przejść na emeryturę, postanowił zacząć od nowa, napędzany jedną rzeczą, która nigdy w nim nie zgasła: pasją do ptaków i zwierząt.
 |
| Pan Nguyen Thanh Phong karmi swoje owce na pastwisku zaprojektowanym tak, aby było blisko natury. |
Jego poświęcenie zainspirowało również wielu innych. Liczni studenci, rolnicy i mieszkańcy innych wiosek przyjeżdżali do niego, aby uczyć się, jak opiekować się ptakami, jak wysiadywać jaja, jak odróżniać pawie rasowe od mieszańców oraz jak stworzyć harmonijną przestrzeń życiową dla ludzi i zwierząt.
„Kiedyś odwiedziła nas grupa uczniów, a ja zapytałem ich, czy wiedzą, o której porze roku pawie składają jaja. Większość z nich nie wiedziała, że pawie składają jaja wczesną wiosną i wczesnym latem. Potem pokazałem im kolor ich piór, obserwowałem ich chód i próbowałem odgadnąć ich stan zdrowia. Byli bardzo zaskoczeni. Od tamtej pory myślałem, że być może natura to klasa, z której każdy powinien przynajmniej raz w życiu czerpać wiedzę” – wspominał pan Phong.
Pan Phong nie ma wykształcenia biologicznego, ale jego dziesięciolecia doświadczenia i wytrwała obserwacja pozwoliły mu zapamiętać rytmy życia każdego gatunku ptaków w jego ogrodzie. Używa nowoczesnego sprzętu do inkubacji, ale nie zaniedbuje naturalnych elementów. Za każdym razem, gdy przenosi pisklę pawia w inne miejsce, skrupulatnie je monitoruje, upewniając się, że w terrarium nie ma przeciągów, jest wystarczająco dużo światła i wystarczająco dużo miejsca, aby pisklę nie doznało szoku środowiskowego.
Bardziej niż rzadkie ptaki, zależy mu na ochronie sposobu, w jaki ludzie traktują przyrodę. „Rzadkie ptaki to jedno. Bardziej cenne jest to, gdy ludzie usiądą, cierpliwie wsłuchają się w ich śpiew i zrozumieją, czego pragną i potrzebują. Wtedy zwalniamy tempo, na nowo ucząc się życiowych lekcji od natury” – zwierzył się pan Phong.
Gdy słońce chyliło się ku zachodowi, pan Phong wciąż był zajęty poprawianiem drzwiczek klatki dla ptaków. W powietrzu rozbrzmiewał śpiew gołębi, w oddali rozbrzmiewały nawoływania pawi… wszystko to tworzyło harmonijną symfonię w miejscu, które uważał za swój dom.
Pan Phong zwierzył się: „Za każdym razem, gdy widzę wykluwającego się pisklę, czuję się znowu młody. Być może ludzie nie starzeją się z powodu upływu czasu, ale dopiero wtedy, gdy przestają coś kochać”.
Pan Phong nie tylko hoduje ptaki, ale również żywi nadzieję, że w gminie Phu Lam więcej osób uwierzy, że natura może „leczyć” i że ludzie mogą zwolnić tempo i oddać się swoim prawdziwym pasjom.
Le Duy
Source: https://baodongnai.com.vn/dong-nai-cuoi-tuan/202507/giac-mo-tao-dung-nong-trai-sinh-thai-8ce20c8/
Komentarz (0)