Płomień pieśni ludowych Dao świeci jasno na zawsze.

Dotarliśmy do wioski Bau Bang w gminie Trinh Tuong i zostaliśmy oczarowani melodyjnymi pieśniami ludowymi grupy etnicznej Dao, rozbrzmiewającymi z małego domu. Oprócz śpiewu, słyszeliśmy wyraźne głosy ćwiczących dzieci. Te znajome dźwięki pochodziły od grupy śpiewu ludowego, założonej i nauczanej przez artystkę grupy etnicznej Dao, Phan Thi Danh.

W klasie pani Phan Thi Danh, ubrana w tradycyjny strój, z entuzjazmem uczy pieśni ludowych kobiety i dzieci z wioski. Według pani Phan Thi Danh, lud Dao Tuyen ma bogaty repertuar pieśni ludowych, w tym kołysanki, pieśni miłosne z odpowiedzią na wezwanie podczas Tet (Nowego Roku Księżycowego) oraz pieśni śpiewane na weselach i pogrzebach. Lud Dao Tuyen nie przywiązuje zbyt dużej wagi do instrumentów muzycznych, więc może śpiewać w dowolnym kontekście, wzbogacając swoje życie duchowe.

Jako córka grupy etnicznej Dao, od najmłodszych lat pani Danh żyła w środowisku kulturowym bogatym w tożsamość etniczną. W szczególności pieśni ludowe były niczym mleko matki, karmiące jej duszę, a ona sama zrodziła w sobie miłość i pasję do pieśni swojego ludu.

W przeszłości tylko mężczyźni z plemienia Dao mogli uczyć się pisma Nôm oraz pieśni i rytuałów zapisanych w starożytnych księgach. Kobiety natomiast uczyły się i śpiewały głównie pieśni ludowe, kołysanki i pieśni miłosne, korzystając z tradycji ustnej przekazywanej z pokolenia na pokolenie, z pokolenia na pokolenie.

Pani Danh wspominała: „Kiedy byłam mała, słuchając śpiewu kobiet, nuciłam i zapamiętywałam słowa kilku dziecięcych rymowanek. Kiedy miałam 7 lat, mama zaczęła mnie uczyć śpiewać krótkie piosenki ludowe, takie jak: bajkowa piosenka „Tam Cam”, kołysanki, piosenki o matkach idących na pole, piosenki o palmach…”

Phan Thi Danh pasjonowała się nauką śpiewu i już w wieku 13 lat zapamiętała wiele pieśni ludowych. Jej matka nauczyła ją także dodatkowych piosenek miłosnych z zawołaniem i odpowiedzią, aby mogła towarzyszyć starszemu rodzeństwu w wyjazdach do innych wiosek i śpiewać w stylu zawołania i odpowiedzi.

Zapytana o młodzieńczą pasję do śpiewu, oczy pani Danh rozbłysły radością, tak jak wtedy, gdy z radością uczestniczyła w wiosennym „Festiwalu Wsi”. Pani Danh powiedziała: „W latach 1993-1994 wspierała mnie i prowadziła pani Lo Thi May, utalentowana śpiewaczka ludowa z wioski. Była moją drugą nauczycielką; nauczyła mnie kołysanek, ekspresyjnego ich śpiewania, prawidłowego oddechu i ozdobników wokalnych. W szczególności nauczyła mnie, jak ćwiczyć głos, aby był czysty i wysoki, bez zadyszki, oraz jak pewnie występować na scenie. Pod koniec 1994 roku zostałam zaproszona do udziału w konkursie śpiewu kołysanek zorganizowanym przez prowincję Lao Cai i zdobyłam drugą nagrodę”.

Po trzech latach nauki pieśni ludowych pod okiem pani Lo Thi May, Phan Thi Danh opanowała ponad 250 pieśni ludowych, zarówno długich, jak i krótkich, należących do różnych gatunków, takich jak pieśni weselne, pieśni pogrzebowe, pieśni na święta i uroczystości wiosenne, kołysanki oraz pieśni miłosne, stając się najlepszą pieśniarką ludową w wiosce.

Dzięki bogatemu repertuarowi pieśni ludowych i głosowi łagodnemu i słodkiemu jak górski potok, Phan Thi Danh stała się kluczową postacią lokalnej sceny artystycznej. Śpiewała nie tylko w swojej wiosce, ale także podróżowała do innych wiosek, by śpiewać z innymi pieśniarzami ludowymi. Głos tej dziewczyny z grupy etnicznej Dao z wioski Bau Bang rozprzestrzenił się szeroko, stając się znanym w całym regionie. Co roku, uczestnicząc w „Festiwalu Śpiewu Przez Wioski” – tradycyjnym święcie grupy etnicznej Dao, konkursie śpiewu między wioskami Bau Bang i Na Nung – Phan Thi Danh zawsze wychodziła zwycięsko.

Spotykając panią Phan Thi Danh, byliśmy zaskoczeni, gdy dowiedzieliśmy się, że ukończyła dopiero trzecią klasę, a mimo to jej pismo jest niezwykle staranne i piękne. Od 2001 roku poświęca wiele czasu na gromadzenie i przepisywanie wybranych pieśni ludowych Dao na standardowy język wietnamski. Trzy stare zeszyty zawierające około 500 pieczołowicie nagranych pieśni ludowych Dao z ostatnich 25 lat stały się „skarbnicą”, którą pieczołowicie przechowuje, aby przekazać przyszłym pokoleniom. Wśród nich znajduje się wiele pieśni z różnych gatunków, takich jak kołysanki (5 pieśni), pieśni weselne (około 50 pieśni), pieśni zalotne (ponad 200 pieśni), pieśni na zawołanie (około 100 pieśni), pieśni do opowiadania historii (50 pieśni) oraz pieśni rytualne (około 50 pieśni). Dzięki swojej pasji do śpiewu i wrodzonemu talentowi, opartemu na ludowych melodiach swojej grupy etnicznej, pani Danh komponuje także nowe piosenki o nowej tematyce, wychwalające piękno swojej ojczyzny, ducha wspólnoty i zmiany zachodzące w jej okolicy…

W tym roku, w wieku 63 lat, pani Phan Thi Danh stała się jedną z osób znających najwięcej pieśni ludowych Dao w gminie Trinh Tuong. Nie kryjąc się z tym, aktywnie promuje i zachęca kobiety z wioski do śpiewania pieśni ludowych, aby zachować swoją tożsamość etniczną. Dzięki entuzjastycznemu nauczaniu pani Danh, kobiety Dao w gminie Trinh Tuong nauczyły się wielu pieśni ludowych i mogą je wykonywać na festiwalach i uroczystościach, w szczególności pani Tan Thi Phuong, pani Ly Thi Nga, pani Ly Thi Lan, pani Ly Thi Sang (wieś Na Lung), pani Phan Thi Hong i pani Tan Thi Lien (wieś Nam Chon).

Pani Tan Thi Phuong, będąca uczennicą pani Danh i miłośniczką pieśni ludowych, której aktywnie uczyła się śpiewać u pani Phan Thi Danh, wraz ze swoim mężem, Phan A Ganem, stała się „rdzeniem” wiejskiej grupy artystycznej.

Pani Tan Thi Phuong powiedziała: „Pani Phan Thi Danh jest nie tylko utalentowaną śpiewaczką, która zna wiele pieśni ludowych, ale także dba o nauczanie kolejnego pokolenia. Zaszczepiła w nas miłość do pieśni ludowych i głębsze zrozumienie piękna ludowych melodii grupy etnicznej Dao”.

Pomimo podeszłego wieku, miłość i pasja pani Phan Thi Danh do śpiewu ludowego pozostają niezmienne. Każdego dnia z entuzjazmem uczy pieśni ludowych młodsze pokolenie mieszkańców wioski, nie oczekując niczego w zamian.

W uznaniu wkładu pani Phan Thi Danh i zachęceniu jej do dalszego pielęgnowania tożsamości kulturowej grupy etnicznej, Prowincjonalne Stowarzyszenie Sztuki Ludowej niedawno zorganizowało warsztaty mające na celu przygotowanie wniosku o uznanie pani Phan Thi Danh za artystkę ludową przez Wietnamskie Stowarzyszenie Sztuki Ludowej.

„Najbardziej cieszy mnie to, że przekazałam moją miłość do pieśni ludowych młodszemu pokoleniu, dzięki czemu piękna tożsamość kulturowa grupy etnicznej Dao może zostać zachowana i przetrwać próbę czasu” – powiedziała pani Danh.

Źródło: https://baolaocai.vn/sang-mai-ngon-lua-dan-ca-dao-post882148.html