„Ambasador” Nguyen Thi Thu Loan (w okularach) z algierskimi przyjaciółmi w ambasadzie Wietnamu w Algierii.
Siostra Nguyen Thi Thu Loan urodziła się w 1968 roku w okręgu Da Lat w prowincji Lam Dong . Mieszkała, studiowała i pracowała w różnych krajach, m.in. we Francji, Włoszech, Austrii, Libii, Tunezji, Maroku i Jordanii. Przypadkowo, od 2015 roku, Zgromadzenie Małych Sióstr Jezusa wysłało Siostrę Loan do Algierii, gdzie chciała zamieszkać i pracować na stałe. Ponad 10 lat mieszkania w Algierii, miłość Algierczyków i solidarność tamtejszej społeczności wietnamskiej umocniły ją w jej drodze do szerzenia miłości do Wietnamu, a w szczególności do języka wietnamskiego, w tym odległym afrykańskim kraju.
Społeczność wietnamska w Algierii jest obecnie bardzo mała i składa się głównie z algierskich robotników oraz grupy 48 rodzin z algierskimi mężami i wietnamskimi żonami. Liczy ona około 1000 osób, które są Algierczykami pochodzenia wietnamskiego lub mają częściowo wietnamskie korzenie.
Większość Algierczyków pochodzenia wietnamskiego wyemigrowała do Wietnamu po ślubie z mężami w 1964 roku. Ich mężowie, żołnierze Legii Cudzoziemskiej wysłani przez francuskich kolonizatorów do walki w Wietnamie, pobrali się i zostali zięciami Wietnamu. Bardzo niewiele dzieci rasy mieszanej z drugiego pokolenia potrafi komunikować się po wietnamsku, a dzieci z trzeciego pokolenia ledwo znają ten język.
Pani Loan odwiedzała każdą rodzinę, pytając o ich samopoczucie, rozmawiając i dzieląc się codziennymi radościami i smutkami. Powiedziała: „Tylko poprzez komunikację ludzie mogą się rozumieć i nawiązywać ze sobą kontakt, i tylko dzięki komunikacji mogą nauczyć się szybko mówić. W szkole i w życiu codziennym uczą się i komunikują po arabsku i francusku. W wolnym czasie, w weekendy i święta, odwiedzam rodziny i rozmawiam z nimi po wietnamsku. Wiele dzieci rasy mieszanej z drugiego i trzeciego pokolenia odwiedziło Wietnam, ale ich znajomość języków i zrozumienie kraju są nadal bardzo ograniczone”.
Pani Loan, głęboko przywiązana do języka wietnamskiego i pragnąca zachować jego czystość, pomagała dzieciom wietnamskim drugiego i trzeciego pokolenia mieszkającym w Algierii mówić i pisać po wietnamsku, towarzysząc im w poznawaniu wietnamskiej kultury poprzez tradycyjne stroje, malownicze miejsca i kuchnię .
W 2015 roku, kiedy rozpoczęła pracę w Algierii, Loan mieszkała w miasteczku Beni-Abbes, w południowo-zachodniej części kraju, położonym w sercu Sahary. Jedynym językiem, którym mówiła, był francuski, ale niewielu ludzi się nim posługiwało. Z czasem mieszkańcy miasta nauczyli ją arabskiego, a ona uczyła ich wietnamskiego. Gdy zdobyła przyzwoite słownictwo, Loan zaczęła opowiadać mieszkańcom o Wietnamie i słuchać ich opowieści o historii Algierii. Stopniowo uczyła również miejscowych, jak gotować tradycyjne potrawy z jej ojczyzny, takie jak wietnamska kiełbasa, sajgonki i smażony nem (rodzaj wietnamskiej kiełbasy), używać kurczaka zamiast wieprzowiny, a zwłaszcza jak posługiwać się pałeczkami. Zapoznała ich również z tradycyjnym wietnamskim strojem áo dài i stożkowatym kapeluszem noszonym przez wietnamskie kobiety.
W 2019 roku Loan przeprowadziła się do stolicy Algierii, aby tam zamieszkać i pracować. Oprócz pracy administracyjnej w klasztorze, Loan pracuje również jako wolontariuszka w bibliotece, którą często odwiedzają algierscy studenci.
Dowiedziawszy się, że pochodzi z Wietnamu, młodzi Algierczycy ponownie zaczęli się witać po wietnamsku: „Cześć, jak się masz?/ Bardzo kocham Wietnam!/ Chciałbym odwiedzić Wietnam”.
Pewnego dnia uczniowie wyrazili chęć zaśpiewania wietnamskiej piosenki podczas szkolnego programu wymiany kulturalnej. Loan nauczyła ich wówczas utworu „A Painting of the Countryside” autorstwa Van Phunga. Tak rozpoczęła się jej przygoda z nauczaniem wietnamskiego uczniów w stolicy Algierii.
W kolejnych dniach Loan pilnie zgłosiła się na ochotnika do nauczania wietnamskiego algierskich studentów. Udzielała uważnych, indywidualnych lekcji każdemu, kto chciał się uczyć wietnamskiego. Dzień po dniu studenci...
Algierscy studenci uczący się w Loan nie tylko uczą się komunikować w języku wietnamskim, ale także rozumieją teksty wietnamskich piosenek, opowiadania i historię.
To właśnie w tej bibliotece pani Loan przypadkowo poznała profesora Farouka, który wykładał język angielski na Uniwersytecie Bab Ezzouar. Dzięki czteroletniemu doświadczeniu w nauczaniu na Uniwersytecie Biznesu i Technologii w Hanoi oraz miłości do Wietnamu, przychodził do biblioteki codziennie, aby porozmawiać z „Teacher Loan”, aby nie zapomnieć o wietnamskim, którego nauczył się w Wietnamie. „Teacher Loan” czytał następnie powoli i wyraźnie każde zdanie i stronę wietnamskiego podręcznika, zapisując je dla profesora Farouka, który mógł wykorzystać je jako materiał do nauki wietnamskiego.
Dzieląc się swoimi planami szerzenia języka i kultury wietnamskiej, siostra Nguyen Thi Thu Loan powiedziała: „Nie nauczam, ale pomagam mojej algierskiej przyjaciółce komunikować się po wietnamsku. Zawsze chętnie udzielam wskazówek Algierczykom i osobom z dowolnego kraju afrykańskiego, które chcą uczyć się i komunikować po wietnamsku. Ponieważ niezależnie od tego, gdzie się znajdują, Wietnamczycy i…
Algieria zawsze była prawdziwym braterstwem, tak jak wtedy, gdy pierwszy raz przyjechałem do Algierii i usłyszałem słowa „Wietnam, Algieria khaowoa, khaowoa” - Wietnam i Algieria są braćmi, są braćmi...
Do Anh Ngoc
Źródło: https://baophutho.vn/su-gia-lan-toa-van-hoa-viet-245069.htm
Komentarz (0)