Do miejsca, gdzie woda rozdziela się na dwie części

„Rzeka Nha Be płynie i rozdziela się na dwie części.”

„Ci, którzy chcą pojechać do Gia Dinh lub Dong Nai , proszę bardzo.”

Ta ludowa pieśń była przekazywana ustnie od czasów, gdy Nha Be było jedynie ludową nazwą miejsca, w którym kupcy kotwiczyli swoje łodzie, budowali tratwy i organizowali targi na rzece. Na początku XX wieku Nha Be stała się nazwą administracyjną i tak pozostało do dziś.

Terminal promowy Phuoc Khanh znajduje się na przylądku Nha Be.

Znajdź ślady przeszłości i poznaj teraźniejszość.

Mieszkańcy Nha Be (Ho Chi Minh City), największego miasta kraju, od dawna będącego źródłem turystów , dopiero niedawno, około rok temu, zaczęli przyjmować i obsługiwać turystów. Wciąż nie znają tutejszego otoczenia, ale ta nieznajomość ujawnia również autentyczną prostotę mieszkańców przedmieść.

Sieć drogowa z Dystryktu 7 do Dystryktu Nha Be jest połączona trzema głównymi drogami: Huynh Tan Phat, Nguyen Huu Tho i Le Van Luong. Droga Huynh Tan Phat ciągnie się aż do spiczastego cypla wcinającego się w rzekę Soai Rap, który miejscowi nazywają Przylądkiem Nha Be.

Pani Kim Lan zaprosiła gości do spróbowania owsianki ryżowej podawanej w moździerzu.

Zatrzymaliśmy samochód na końcu ulicy Huynh Tan Phat, przy terminalu promowym Phuoc Khanh, zaledwie 200 metrów od terminalu promowego Binh Khanh (do Can Gio), i wsiedliśmy na łódkę, aby zobaczyć miejsce nad rzeką, o którym miejscowi mówią, że „woda płynie i dzieli się na dwie części”.

Wyjaśnienie nazwy miejsca pochodziło z zapisów Trinh Hoai Duca w książce „Gia Dinh Thanh Thong Chi”. Około pierwszej połowy XVIII wieku wielu ludzi z Północy podróżowało łodziami po Morzu Wschodnim do rzeki i w pobliżu ujścia dużych rzek gromadziło się na rzece, aby odpocząć. W tamtych czasach obszar ten był słabo zaludniony, łodzie były wąskie, a kupcom trudno było gotować własne posiłki. Vo Thu Hoang, zamożny mężczyzna z dystryktu Tan Chanh, budował tratwy z bambusa, stawiał tymczasowe domy i bezpłatnie udostępniał klientom wszystkie niezbędne naczynia kuchenne. Później wiele osób budowało tratwy, aby handlować towarami, tworząc pływający targ na rzece, dlatego miejsce to zostało nazwane przez miejscowych Nha Be (Dom Tratwy).

Pływające tratwy można odrestaurować na rzece, aby zapewnić turystom niepowtarzalne wrażenia.

Stąd wzięła się nazwa tego miejsca. Jednak miejsce, w którym rzeka „płynie na dwa”, nadal ma dwa równoległe kierunki, które wymagają wyjaśnienia.

Niektórzy uważają, że Nhà Bè było dawniej rozległym obszarem obejmującym dzisiejszy Dystrykt 7 i Dystrykt Nhà Bè, gdzie kupcy gromadzili się, by handlować na tratwach na miejscu, które obecnie nazywa się Mũi Đèn Đỏ (Przylądek Czerwonej Latarni Morskiej), ponieważ to właśnie tam zbiegają się rzeki Đồng Nai i Sajgon. Jeśli łodzie morskie lub statki handlowe z delty Mekongu wpływały do ​​Nhà Bè, docierały do ​​Mũi Đèn Đỏ, gdzie spotykają się rzeki Sajgon, Đồng Nai i Nhà Bè. Stamtąd można było podróżować do Sajgonu i Gia Định rzeką Sajgon lub do Đồng Nai rzeką Đồng Nai.

Inni sugerują, że miejscem, w którym rzeka Nha Be rozdziela się na dwie części, jak wspomniano w pieśni ludowej, jest terminal promowy Phuoc Khanh, ponieważ to właśnie tam rzeka Nha Be rozgałęzia się na dwie: rzekę Long Tau płynącą w kierunku dystryktu Nhon Trach w prowincji Dong Nai oraz rzekę Soai Rap płynącą w kierunku dystryktu Nha Be.

Bez względu na wyjaśnienie, dzielnica Nha Be znajduje się na kluczowym szlaku wodnym łączącym Morze Wschodnie z Ho Chi Minh City, a także w systemie kanałów i dróg wodnych łączących szlak wodny z deltą Mekongu.

Kwitnąca droga została obsadzona przez ludzi, którzy wspólnie pracowali.

Wielokrotnie odwiedzałem Nha Be w związku z pracą, ale teraz po raz pierwszy wybieram się tam jako turysta. Chcę sprawdzić, czy miasto ma do zaoferowania jakieś inne „atrakcje”.

Nasza łódź płynęła rzeką Soài Rạp, która otacza wschodnią część dzielnicy Nhà Bè. W pobliżu przylądka Nhà Bè znajduje się świątynia Ngũ Hành z boczną bramą na nabrzeżu rzeki Soài Rạp, w pobliżu terminalu promowego nr 9, natomiast do głównej bramy można dojechać od drogi Huỳnh Tấn Phát w gminie Phú Xuân. Świątynia Ngũ Hành znana jest również jako Świątynia Bà Châu Đốc 2, ponieważ na jej terenie znajduje się sanktuarium poświęcone Bà Châu Đốc, An Giang , gdzie wiele osób przychodzi modlić się o pomyślność w biznesie.

Zbliżając się do gminy Long Thoi, z naszej łodzi wyraźnie widzieliśmy most Binh Khanh, będący częścią projektu autostrady Ben Luc – Long Thanh, który jest obecnie w budowie. Po ukończeniu, autostrada Ben Luc – Long Thanh znacznie skróci czas podróży między deltą Mekongu (przez Long An) a regionem południowo-wschodnim (przez Dong Nai) bez konieczności przejeżdżania przez Ho Chi Minh.

Należy również wspomnieć o zaletach Nha Be wynikających z faktu, że ta przyszła sieć drogowa ma swoje zalety, ponieważ autostrada Ben Luc – Long Thanh przecina się przy moście Binh Khanh nad rzeką Soai Rap, łącząc się z autostradą nr 1 – parkiem przemysłowym Hiep Phuoc.

Odbiór pasażerów z terminalu promowego Hiep Phuoc.

Łodzie stopniowo docierały do ​​gminy Hiep Phuoc, będącej powodem dumy dystryktu Nha Be, który przekształcił bagienny teren w strefę przemysłową. Rzeką łodzie płynęły tam i z powrotem, transportując towary do doków i fabryk lub przewożąc je do i z portu Hiep Phuoc.

Zwracając się do nas, turystów, pan Vo Phan Le Nguyen – wiceprzewodniczący Ludowego Komitetu Dystryktu Nha Be – powiedział, że oprócz dalszego rozwoju w kierunku centrum przemysłowego i logistycznego, dystrykt zaprasza inwestorów do wykorzystania i rozwoju turystyki w oparciu o rzeki, kanały i spokojne wiejskie drogi, które Nha Be chce zachować jako charakterystyczny obszar podmiejski, aby przyciągnąć turystów.

Aby przyciągnąć turystów, Nha Be musi odpowiedzieć na pytanie: Co mogą robić, jeść i kupować pamiątki, aby pozostawić po sobie trwałe wrażenie w Nha Be?

Zatrzymaj się przy ulicy Giáng Hương i skosztuj naleśników z krewetkami.

Na drogach wiejskich

Łódź zacumowała przy terminalu promowym Hiep Phuoc, gdzie młodzi ludzie z dzielnicy powitali pasażerów, wręczając im stożkowate czapki z napisem ludowej piosenki „Rzeka Nha Be płynie i rozgałęzia się na dwoje / Ktokolwiek udaje się do Gia Dinh lub Dong Nai, pozwól mu iść”.

Ludzie jeżdżą rowerami po „drodze kwiatów” wykorzystywanej w turystyce, sadzonej i pielęgnowanej przez miejscowych. Choć kwiaty są jeszcze niskie, dwa rzędy wysokich drzew sandałowych zapewniają mnóstwo cienia, tworząc chłodną i przyjemną atmosferę przypominającą wiejską okolicę. Ta wiejska droga, nazywana przez osoby związane z turystyką „Drogą Sandałową”, łączy się z drogą Lien Ap 2-3.

Zatrzymaliśmy się w sklepie spożywczym pani Dang Thi Mai, żeby zjeść naleśniki z krewetkami. Pani Mai powiedziała, że ​​niedawno została „wciągnięta” w branżę turystyczną, więc chociaż miała przygotowane talerze, pałeczki, łyżki i serwetki, nadal czuła się trochę niezręcznie, smażąc naleśniki i podając je klientom. Powiedziała: „Po prostu cieszcie się pysznym smakiem słodkich krewetek z rzeki Nha Be, a ja później nauczę się lepiej obsługiwać”. Taka szczera życzliwość, jak można mieć do niej pretensje!

Aby przyciągnąć turystów, Nha Be musi mieć własną tożsamość i wyjątkowość. Nha Be jest niczym puste płótno dla turystyki, stopniowo zamalowywane charakterystycznymi obrazami swojej historii, geografii, kultury i kuchni.

Wiele lokalnych owoców morza jest wyjątkowych, być może ze względu na słonawą wodę panującą w regionie, a także sposób, w jaki każdy rodzaj krewetek, krabów, ryb i żab jest przygotowywany i podawany z naturalnie rosnącymi warzywami i owocami, tworząc niepowtarzalne dania, charakterystyczne dla Nha Be. Na przykład: czerwony lucjan duszony w glinianym garnku z aromatycznym, bogatym ryżem kokosowym; samice krabów z okrągłymi muszlami, pełnymi ikry i jędrnym mięsem w szczypcach; kwaśny i cierpki smak guawy harmonizujący z lokalnie wytwarzaną pastą krabową; sałatka z kraba podawana z winem kordycepsowym; młoda żaba smażona z liśćmi bui; węgorz duszony z kurkumą; ośmiornica maczana w occie guawowym; oraz sum złowiony w kanale Cay Kho gotowany w gorącym garnku.

Te niezwykłe dania wciąż można znaleźć w rodzinach w Nha Be, przekazywane z pokolenia na pokolenie jako lokalne tradycje. Gośćmi w Nha Be zawsze byli członkowie rodziny lub bliscy przyjaciele. Od pokoleń termin „turysta” nie pojawiał się w ogóle! Goszcząc rodzinę lub przyjaciół, przygotowywali pyszne jedzenie, jakie mieli pod ręką, szczerze mówiąc, nie uważając go za danie wyjątkowe czy egzotyczne. Dopiero gdy Thu Thuy i Kim Lan (mieszkańcy gminy Hiep Phuoc) dowiedzieli się o turystyce, że „trwały makaron”, „owsianka poranna” i „sos do maczania” to niezwykłe dania. Kiedy o nich wspominali, goście pytali o nie i domagali się spróbowania.

Ponieważ dwa dania, „makaron o długim terminie przydatności” i „owsianka ryżowa”, rozbudziły naszą ciekawość i sprawiły, że chcieliśmy ich spróbować, kontynuowaliśmy zwiedzanie Nha Be kolejnego wieczoru.

Obecny obraz turystyki w Nha Be cechuje się malowniczymi kanałami i zielonymi drogami wsi w ciągu dnia, łagodząc surowy wizerunek obszaru przemysłowego i portowego. W nocy natomiast obraz ten wzbogaca się o trwały „wiejski urok” w każdym zakątku wsi, wypełnionej świeżym zapachem pól i harmonijnymi odgłosami żab, owadów i roślin — dźwięków, których nie sposób znaleźć w centrum miasta.

Tego wieczoru grupa nauczycieli z Dystryktu 3 również przyjechała do Nha Be, aby zobaczyć „Księżycową Wioskę Kanałową nr 16”. Zobaczyliśmy ducha rozwoju turystyki w gminie Hiep Phuoc, gdzie co najmniej dwóch mieszkańców przeznaczyło znaczny obszar ziemi, aby stworzyć „księżycową i przewiewną” przestrzeń oraz „nocną wioskę nad rzeką”, gdzie turyści mogli swobodnie robić zdjęcia.

Spokojna przestrzeń skąpana w świetle księżyca i delikatnym wietrze.

Uwolnij potencjał

Zbliżając się do doświadczenia wizyty w miejscu wciąż będącym w fazie próbnej i rozumiejąc pragnienie mieszkańców, by umieścić Nha Be na turystycznej mapie Ho Chi Minh, nie stawialiśmy sobie zbyt wygórowanych wymagań. Jednak to, czego doświadczyliśmy od rana do wieczora w Nha Be, pokazuje, że ta podmiejska dzielnica zasługuje na miano atrakcyjnego miejsca, jeśli tylko oferuje więcej atrakcji związanych z lokalną historią i kulturą.

Na rzece można by odtworzyć pływające tratwy, które stałyby się miejscem, w którym turyści mogliby odwiedzić pływający targ, być może nawet skorzystać z kuchni samoobsługowych, tak jak w opowieściach o początkach osadnictwa na tych terenach.

Chociaż liczba osób zajmujących się rolnictwem zmalała, wspólnoty w Nha Be nadal organizują trzy doroczne festiwale, aby modlić się o pokój i dobrobyt we wsi: festiwal Ky Yen 16 lutego, festiwal Ha Dien 16 maja oraz festiwal Cau Bong 16 września, zgodnie z kalendarzem księżycowym. Festiwale te stanowią okazję do zaprezentowania lokalnej kultury i wzbogacenia doświadczeń turystów.

Drogi wodne w Nha Be są dość dogodne dla podróżujących łodziami, ale Nha Be ma obecnie rzekę, ale brakuje łodzi, doków i poczekalni spełniających wymagane standardy, aby pomieścić pasażerów. Jeśli system terminali promowych, śródlądowych doków wodnych i poczekalni w Nha Be zostanie wkrótce ukończony, inwestorzy w łodzie turystyczne będą mogli szybciej przyjąć więcej pasażerów.

Będą 3 rodzaje klientów.

Pan Phan Xuan Anh, dyrektor Nhieu Loc Boat Company Limited, który ma wieloletnie doświadczenie w przyjmowaniu turystów zagranicznych na statkach wycieczkowych, skomentował: „Mamy nadzieję współpracować z lokalnymi władzami, aby inwestować w niezbędne warunki, które umożliwią turystom zwiedzanie Nha Be od rzeki do wioski. Jeśli Nha Be będzie zdeterminowane, aby rozwijać turystykę, przyciągnie to trzy rodzaje turystów: mieszkańców Ho Chi Minh, którzy lubią turystykę wodną i cenią sobie spokojne, naturalne krajobrazy; turystów krajowych odwiedzających Ho Chi Minh; oraz turystów zagranicznych, którzy chcą cieszyć się przestrzenią odmienną od miejskiego otoczenia”.

Źródło: https://nld.com.vn/ve-noi-nuoc-chay-chia-hai-196240224210606883.htm