ทะเลแห่งวันพรุ่งนี้

(GLO) - ฉันเดินทางลงจากช่องเขาไปยังชายฝั่งขณะที่แสงแดดในฤดูร้อนเพิ่งเริ่มส่องสว่าง ทะเลน่าดึงดูดใจในทุกฤดู แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทะเลสวยงามที่สุดในฤดูร้อน

Báo Gia Lai•04/06/2025

นกนางนวลทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าสู่ดวงอาทิตย์ที่กำลังจะลับขอบฟ้า ยามเย็นค่อยๆ คืบคลานเข้ามา ในทะเล แม้ว่าดวงอาทิตย์จะลับขอบฟ้าไปนานแล้ว แต่เงาก็ค่อยๆ ทอดลงบนผิวน้ำอย่างช้าๆ ยามพลบค่ำนั้นมักจะยาวนานเหลือเกิน ครั้งหนึ่งฉันเคยนั่งอยู่ในความหนาวเย็นยะเยือก มองดูคลื่นโคลนซัดสาดและสลายไปบนผืนทราย ขณะที่ทะเลถูกโอบล้อมด้วยลมตะวันออกที่หนาวเหน็บ จากนั้น ทันใดนั้น ฉันก็ผ่านมาในช่วงฤดูใบไม้ร่วงหรือฤดูใบไม้ผลิ ที่ทะเลมีชีวิตชีวาอย่างแท้จริง ฤดูกาลทั้งสี่คงเดิม เสียงกระซิบของคลื่นยังคงเหมือนเดิม แต่มีเพียงในฤดูร้อนเท่านั้นที่ทะเลจะระยิบระยับด้วยสีฟ้าอ่อนนุ่มราวกับผ้าไหมที่เข้ากับท้องฟ้า

ฉันเกิดในหมู่บ้านชาวประมง ที่ซึ่งฉันมองเห็นทะเลได้ทันทีที่เปิดประตูบ้าน ตลอดช่วงวัยเด็ก เรือประมงสีฟ้าและแดงสดใสเหล่านั้นดึงดูดใจฉันเป็นพิเศษ ในช่วงบ่าย เมื่อเรือเทียบท่า ฉันชอบเข้าไปสัมผัสบรรยากาศคึกคักของการซื้อขายในตลาดปลา การตื่นขึ้นมาพร้อมกับแสงตะวันยามเช้าเหนือทะเล หรือชมพระอาทิตย์ตกดินลับขอบฟ้าสีครามอันกว้างใหญ่ ฉันมักจะไปยืนอยู่ท่ามกลางเรือที่ลอยอยู่บนผิวน้ำเสมอ การได้เฝ้ามองการซื้อขายริมน้ำ ทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่นและมีความหวังเกิดขึ้นในใจท่ามกลางมหาสมุทรอันไร้ขอบเขต

หมู่บ้านชาวประมงมักขาดแคลนผู้ชาย เพราะพวกเขามักต้องทำงานหนักในการออกเรือหาปลา ดังนั้นสายตาของคนที่อยู่บ้านจึงจ้องมองไปยังที่ไกลๆ รอคอย ตำนานโบราณของเวียดนามเรื่อง "หินภรรยาผู้รอคอย" ซึ่งแสดงภาพภรรยาอุ้มลูกและมองดูสามีจากทะเล ได้เล่าขานกันมาหลายชั่วอายุคน แม้กระทั่งทุกวันนี้ สายตาจากหมู่บ้านชาวประมงเหล่านี้ก็ยังคงเฝ้ารอทะเลที่สงบ และรอความปลอดภัยและความเข้มแข็งของผู้ที่อยู่กลางทะเล เมื่อเรือแต่ละลำกลับมา นอกเหนือจากความสุขจากผลผลิตแห่งความเหนื่อยยากแล้ว ยังมีความสุขที่ยิ่งใหญ่กว่านั้นคือความสงบสุขและการได้กลับมาอยู่พร้อมหน้ากัน บางทีอาจไม่มีที่ใดอันตรายและไม่แน่นอนไปกว่าทะเลลึก แต่เพื่อความอยู่รอด คนรุ่นแล้วรุ่นเล่าก็ยังคงประกอบอาชีพและผูกพันกับทะเลต่อไป

และด้วยความปรารถนาให้ทะเลสงบและอากาศดี หมู่บ้านชาวประมงแต่ละแห่งจึงมีพิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์ของตนเอง ทั่วประเทศมีหมู่บ้านชาวประมงมากมายเท่ากับจำนวนวิธีการบูชาเทพเจ้าเพื่อขอพรให้ชาวเรือปลอดภัย ชาวเวียดนามมีความศรัทธาอย่างแรงกล้าในลัทธิบูชาธรรมชาติ เชื่อว่าทุกสิ่งทุกอย่างล้วนมีมนต์ขลัง ตราบใดที่ผู้คนมีจิตใจที่จริงใจ เมื่อตอนที่ฉันยังเด็กและได้เห็นพิธีขอพรให้ชาวประมงในบ้านเกิดเป็นครั้งแรก ฉันรู้สึกทึ่งกับการเตรียมเครื่องบูชาที่ประณีตและพิถีพิถันของเหล่าสตรี แต่ละแห่งมีวิธีการของตนเอง แต่ความจริงใจและความหวังนั้นเหมือนกัน

บ่ายวันหนึ่ง ท่ามกลางสายลมที่พัดโชย ลมทะเลพัดพาเอาความเค็มของเกลือมาด้วย ฉันมองไปยังเรือที่อยู่ไกลออกไปในทะเล จากจุดเล็กๆ ที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า จนกระทั่งฉันสามารถสัมผัสเสียงไม้ที่ดังเอี๊ยดอ๊าด ได้กลิ่นอาหารทะเลฉุน และเห็นรอยยิ้มสดใสบนใบหน้าที่ถูกแดดเผา ทันใดนั้น หัวใจของฉันก็พองโตด้วยความสุข ความรู้สึกคุ้นเคยถาโถมเข้ามาขณะที่ฉันรีบเดินข้ามดาดเรือ ฉันรู้สึกราวกับว่ากำลังเห็นหมู่บ้านเล็กๆ ที่ตั้งอยู่ริมชายฝั่ง ต้อนรับเรือที่กลับเข้าท่าเรือในยามบ่าย ฉันเห็นเหล่าหญิงสาวในหมู่บ้านชาวประมง ดวงตาของพวกเธอเป็นประกายหลังจากรอคอยอยู่กลางทะเลมาหลายวัน

ชั่วอายุคนต่อๆ ไป ทะเลจะยังคงเป็นส่วนสำคัญของบ้านเกิดของฉัน โอบอุ้มชีวิตของผู้คนที่เกิดและเติบโตจากมัน เพียงแค่คิดถึงทะเล กลิ่นเค็มของมันก็อบอวลอยู่ในลมหายใจของฉัน...

ที่มา: https://baogialai.com.vn/bien-cua-ngay-mai-post326541.html