
เป็นเวลาหลายปีแล้วที่นักข่าวโดยทั่วไป และโดยเฉพาะอย่างยิ่งนักข่าวจากจังหวัดลำดง ต่างปรารถนาที่จะได้เข้าร่วมทริปท่องเที่ยวทางทะเลและเกาะต่างๆ ตลอดเส้นทางอาชีพนักข่าว ผู้ที่เคยมีโอกาสไปเยือนแท่นขุดเจาะน้ำมันและเกาะต่างๆ เช่น ตรวงซาลอน ซินห์ตัน ซอนกา และดาลัด... ต่างได้สัมผัสกับความรู้สึกที่ลึกซึ้ง และความรักที่มีต่อทะเลและเกาะบ้านเกิดของพวกเขาก็เพิ่มพูนขึ้นหลายเท่า การได้พบปะกับชาวบ้านและทหารที่ปกป้องทะเลและท้องฟ้าทั้งกลางวันและกลางคืน จะยังคงเป็นความทรงจำที่สวยงามในใจของพวกเขาตลอดไป
คงเป็นไปไม่ได้ที่จะเอ่ยชื่อนักข่าวจากลำดงทุกคนที่เสี่ยงชีวิตเกาะสายเคเบิลขึ้นไปถึงแท่นขุดเจาะนอกชายฝั่ง เก็บผลไม้โกงกางใบเหลี่ยมบนเกาะซินห์ตอง หรือฟังเสียงระฆังวัดบนเกาะตรวงซาลอน... ในใจของนักข่าวผู้โชคดีจากลำดงที่ได้เดินทางไปเหล่านั้น ความทรงจำเกี่ยวกับการเดินทางทางทะเลยังคงชัดเจน พวกเขาจะลืมช่วงเวลาที่เมาเรือและเวียนหัวท่ามกลางทะเลที่คลื่นลมแรงและคลื่นสูง การลอยเคว้งคว้างบนเรือไปยังเกาะ ความรู้สึกตื่นเต้นเมื่อก้าวเท้าแรกบนเกาะศักดิ์สิทธิ์นั้นได้อย่างไร...
ผู้ที่เคยเดินทางทางทะเลเป็นเวลานานจะจำเสียงปลุกที่คุ้นเคยได้อย่างชัดเจน: "ปลุกคนทั้งเรือ ปลุกคนทั้งเรือ" ชามโจ๊กอุ่นๆ ที่พ่อครัวนำมาให้ในคืนที่เมาเรือ ความรู้สึกเวียนหัวและไม่มั่นคงเมื่อก้าวเท้าขึ้นฝั่ง อาการเมาเรือชนิดหนึ่งที่ทหารบนเกาะเรียกว่า "โรคเมาฝั่ง"
การเดินทางไปเกาะตรวงสา (หมู่เกาะสแปรตลี) แต่ละครั้งมักใช้เวลาตั้งแต่ไม่กี่สัปดาห์ถึงหนึ่งเดือน โดยนำความรักความห่วงใยจากแผ่นดินใหญ่ไปสู่ทหารและพลเรือนบนเกาะ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พวกเราที่เป็นนักข่าว มักเดินทางไปเกาะตรวงสาด้วยเรือในช่วงเทศกาลตรุษจีน เพื่อนำความรู้สึกจากใจจริงจากแผ่นดินใหญ่ไปสู่เกาะต่างๆ พร้อมของขวัญปีใหม่ ตั้งแต่ข้าวเหนียว ใบตอง ขนมหวาน ไปจนถึงดอกพีชและต้นส้มจี๊ด ทั้งหมดนี้ล้วนนำกลิ่นอายของปีใหม่จากแผ่นดินใหญ่มาสู่ทหารและพลเรือนบนเกาะ สำหรับพวกเราที่เป็นนักข่าว นี่ไม่ใช่แค่การเดินทางไปทำข่าวธรรมดาๆ แต่ยังเป็นการเดินทางเพื่อสัมผัสและเรียนรู้ด้วยตนเอง เพื่อทำความเข้าใจและเผยแพร่ความรักต่อบ้านเกิดของเรา
มีช่วงเวลาที่ดูเหมือนธรรมดา แต่กลับศักดิ์สิทธิ์อย่างลึกซึ้ง ฝังแน่นอยู่ในความทรงจำของเรา: การได้ฟังทหารหนุ่มระบายความโหยหาบ้านและแม่ของพวกเขา แม้จะอยู่บนเกาะห่างไกล ก็ยังมีข้าวเหนียว หมู ถั่วเขียว และใบตองเพียงพอสำหรับห่อขนมบánh điều (ขนมข้าวเวียดนามแบบดั้งเดิม) จากนั้นเราก็นั่งข้างกองไฟดูขนมสุก ในเสียงคลื่นกระทบฝั่ง เรามองดูต้นไทรใบเหลี่ยมที่ออกดอกสีม่วงเป็นช่อๆ เราดูเด็กๆ ผู้บริสุทธิ์เล่นอยู่บนหาดทราย การมองภาพเหมือนเรียบง่ายของประธานาธิบดีโฮจิมินห์ในห้องเรียนของเกาะนั้นให้ความรู้สึกศักดิ์สิทธิ์อย่างยิ่ง จากนั้น เสียงระฆังวัดอันสงบเงียบก็ดังก้องไปทั่วคลื่น... ช่วงเวลาอันสงบสุขเหล่านี้ปลุกเร้าอารมณ์อันล้ำค่ามากมายในตัวเรา ทุกคนเงียบลงขณะที่เราพับนกกระเรียนกระดาษและโปรยดอกไม้หลายพันกิ่งลงสู่ทะเลลึก ระลึกถึงวีรบุรุษผู้เสียสละชีวิตเพื่อปกป้อง อธิปไตย ทางทะเลและเกาะต่างๆ ของเราเมื่อหลายปีก่อน
ในการเดินทางทางทะเล นักข่าวต่างต้องแข่งกับเวลาเสมอเพื่อบันทึกทุกช่วงเวลาอันมีค่า น้ำตาแห่งความโหยหาแม่ รอยยิ้มบนใบหน้าที่ถูกแดดเผา กิ่งสมุนไพรที่ทหารทะนุถนอมท่ามกลางพายุ ลูกสุนัขเพื่อนสนิทของทหารบนเกาะ การก้มศีรษะอย่างเงียบๆ ต่อหน้าทะเลแห่งบ้านเกิดของพวกเขา

เราบันทึกทุกความทรงจำไว้ในห้วงเวลาและภาพถ่ายเรียบง่ายเหล่านั้น
การเดินทางไปยังแท่นขุดเจาะนอกชายฝั่งและหมู่เกาะตรวงสาของนักข่าว บรรณาธิการ และช่างภาพจากหนังสือพิมพ์และวิทยุโทรทัศน์ลำดง ได้นำเสนอภาพที่แท้จริงและสดใสของทะเลและเกาะแนวหน้าแก่ผู้อ่านและผู้ชม สำหรับนักข่าวที่โชคดีได้มีโอกาสร่วมเดินทางเหล่านี้ ความทรงจำยังคงสดใส และความรักที่มีต่อบ้านเกิดเมืองนอนก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ
ที่มา: https://baolamdong.vn/bien-dao-trong-tim-nguoi-lam-bao-449100.html






