เช้าวันฤดูร้อน

เสียงนกกระจอกร้องบนต้นหมากข้างระเบียงปลุกฉันให้ตื่น ฉันลุกขึ้นและเปิดประตู ต่างจากวันก่อนๆ ที่หมอกหนาทึบยังคงปกคลุมทุ่งนา และบ้านยังมืดสนิทจนมองเห็นถนนได้ยาก วันนี้แม้จะเป็นเวลาห้าโมงเย็นแล้ว ก็สว่างแล้ว เดือนพฤษภาคมมาถึงแล้ว ดังที่บรรพบุรุษของเรากล่าวไว้ว่า "ในเดือนพฤษภาคม กลางคืนจะสว่างก่อนที่คุณจะเข้านอนเสียอีก"

ภาพประกอบ: ผู้ร่วมให้ข้อมูล

เมื่อก้าวออกไปในยามเช้าตรู่ ฉันเดินผ่านทางเดินที่เรียงรายไปด้วยต้นเฟื่องฟ้า ดอกสีชมพูอ่อนๆ ห้อยลงมาเหมือนหัวใจที่แตกสลาย นี่คือฤดูกาลของเฟื่องฟ้า งดงามเปล่งประกาย ฉันเอื้อมมือไปเด็ดช่อดอกไม้ที่อยู่ต่ำๆ ราวกับกำลังต้อนรับวันใหม่ แล้วเดินต่อไปตามทางที่คดเคี้ยวผ่านทุ่งนา ต้นเฟื่องฟ้าทำให้ฉันนึกถึงว่าเวลาผ่านไปแล้ว และปีแล้วปีเล่าก็ล่วงเลยไป ด้วยฤดูกาลที่เปลี่ยนไป ทางเดินที่คุ้นเคยก็ดูแตกต่างออกไป สองข้างทาง ดอกคอสมอสสีขาวบานสะพรั่งเป็นกลุ่มๆ สวยงามราวกับริบบิ้นลูกไม้สีขาวที่มีสีเหลืองสดใสแต้มอยู่รอบๆ ชุดสีเขียวของเด็กสาว ยิ่งไปกว่านั้นคือต้นอบเชยสีเหลืองที่ปลูกเรียงรายตรงไปตามสองข้างทาง เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้น ดอกไม้ก็บานสะพรั่งเป็นช่อสีเหลืองสดใส ดึงดูดสายตาของผู้คนที่เดินผ่านไปมา เช้าตรู่ของฤดูร้อนมีพลังในการสร้างวิตามินที่สร้างแรงบันดาลใจ กลิ่นของฟางสดผสมผสานกับกลิ่นหอมของดอกไม้และหญ้าที่ลอยมาตามสายลมเบาๆ ทำให้ถนนในชนบทหอมกรุ่นและอบอวลไปด้วยกลิ่นหอม การผ่อนคลายทุกเซลล์ในร่างกายและการเดินอย่างไร้สติ ทำให้รู้สึกสบายและสดชื่นอย่างแท้จริง ฉันเดินไปเรื่อยๆ พร้อมสูดลมหายใจลึกๆ รับเอาแก่นแท้ของธรรมชาติ เพื่อเป็นการขอบคุณชีวิต...

ฉันเดินตามถนนที่คดเคี้ยวไปรอบๆ ใจกลางเมืองอย่างตื่นเต้น ช่วงหนึ่งติดกับทุ่งหญ้าที่มีต้นอินทนิลกำลังออกดอก ดอกของมันชูช่อขึ้นเหมือนเทียนสีม่วง ถัดไปอีกหน่อยก็มีต้นเฟลมทรีออกดอก ดอกเป็นช่อสีแดงระยิบระยับในแสงแดด ไม่ว่าจะไปที่ไหน เสียงจักจั่นก็ดังคลอไปกับฉัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนที่ฉันผ่านโรงเรียนมัธยมต้น ใต้ต้นไทรและต้นจันทน์ที่ปลูกอยู่ทั่วบริเวณโรงเรียน ไม่มีนักเรียนสักคน มีเพียงเสียงจักจั่นร้องระงม เสียงจักจั่นดังและหนาแน่นมากจนฉันคิดว่ามีจักจั่นเกาะอยู่บนใบไม้ทุกใบ ฉันเคยได้ยินเสียงจักจั่นมาก่อนตอนเด็กๆ แต่ไม่เคยเห็นมากขนาดนี้ บางทีอาจเป็นเพราะเมืองที่น่ารักแห่งนี้ตั้งอยู่ข้างทุ่งนาเย็นสบาย มีพื้นที่โล่งและพืชพรรณเขียวชอุ่ม ทำให้จักจั่นพากันมาที่นี่เพื่อร้องเพลงก็เป็นได้

หลังจากเดินเล่นรอบสวนตามปกติเสร็จแล้ว ฉันก็กลับบ้านพอดีกับที่พระอาทิตย์กำลังขึ้น แสงแดดยามเช้าส่องสว่างสวนเล็กๆ ฝูงนกกระจอกบินไปมาตามกิ่งไม้ ส่งเสียงร้องและเล่นกันตั้งแต่ต้นฝรั่งไปจนถึงต้นมะเฟือง นกกระจอกเหล่านั้นกล้าหาญและไม่กลัวคน ฉันยืนอยู่ใกล้พวกมันมากจนเอื้อมมือไปสัมผัสขนที่นุ่มนวลและเรียบลื่นของพวกมันได้ พวกมันไม่สนใจสายตาชื่นชมของเจ้าของ และยังคงส่งเสียงร้องและหยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน ขนของพวกมันนุ่มราวกับไหมและเรียบลื่นราวกับกำมะหยี่ ส่องประกายระยิบระยับในแสงแดด น่าแปลกที่แสงแดดยามเช้าช่วยเผยความงามที่แท้จริงของทุกสิ่ง

ฉันก้าวออกไปที่สวนของตัวเองหลังจากตื่นนอนด้วยแสงตะวัน แล้วค่อยๆ สังเกตกิ่งก้านและใบหญ้าแต่ละใบอย่างละเอียด อากาศยามเช้าที่สดชื่น ใบไม้ ดอกไม้ และหยาดน้ำค้างที่หลับใหลอยู่ในสวนมานาน ช่วยทำให้จิตใจฉันสงบลง และฉันรู้สึกว่าความกังวลและความปรารถนาต่างๆ ในชีวิตได้จางหายไปแล้ว...

ที่มา: https://baophuyen.vn/sang-tac/202505/buoi-som-mua-he-f8220fb/