ความพ่ายแพ้บางอย่างไม่ได้ทำให้คนร้องไห้ แต่ทำให้พวกเขาพูดไม่ออก เช่น การเห็นลูกา โมดริชทรุดลงกับพื้นหลังเสียงนกหวีดหมดเวลาการแข่งขัน หลังจากการพ่ายแพ้ต่อโปรตุเกส 1-2
ลองมองเข้าไปในดวงตาของลูกา โมดริชดูสิ นั่นไม่ใช่ดวงตาของนักเตะที่เพิ่งแพ้การแข่งขัน แต่เป็นดวงตาของชายผู้ที่ใช้ชีวิตเกือบทั้งชีวิตในอาชีพนักฟุตบอลของเขามาแล้ว
น้อยคนนักที่จะจำได้ว่าก่อนที่จะกลายเป็นตำนาน มอดริชเป็นเพียงเด็กเลี้ยงแพะผอมแห้งในช่วงสงครามในอดีตยูโกสลาเวีย ซึ่งต่อมาคือโครเอเชีย
วัยเด็กของเขาเต็มไปด้วยเสียงระเบิดเท่านั้น มีความว่างเปล่าและความสูญเสียมากมายเกินกว่าที่เด็กคนหนึ่งจะรับไหว
พวกเขาบอกว่าเด็กที่เติบโตในสงครามจะแก่ก่อนวัย บางทีนั่นอาจเป็นเหตุผลที่โมดริชไม่เคยเล่นฟุตบอลแบบวางแผนไว้ล่วงหน้า เขาเล่นราวกับว่าเขาเข้าใจว่าการได้ลงสนามนั้นเป็นของขวัญล้ำค่า
เมสซีได้รับการยกย่องในความอัจฉริยะของเขา โรนัลโด ได้รับการชื่นชมในความมุ่งมั่น แต่โมดริชกลับได้รับความเห็นใจเพราะเขามีลักษณะเหมือนเพื่อนบ้านที่ใจดีมากกว่าซูเปอร์สตาร์
ผมชื่นชมเขาเพราะถึงแม้จะได้รับรางวัลบัลลงดอร์และถ้วยรางวัลมากมาย แต่เขาก็ยังวิ่งเหมือนเด็กน้อยที่กลัวถูกทิ้งไว้ข้างหลัง
ขอบคุณ ลูคา โมดริช เด็กชายที่เคยเลี้ยงแพะได้พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า บางครั้งชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของคนเรานั้นไม่ได้วัดจากจำนวนประตูที่ยิงได้ แต่จากวิธีที่พวกเขาลุกขึ้นยืนหลังจากความล้มเหลว ก้าวผ่านอุปสรรคไปจนถึงที่สุด และยิ้มได้อย่างมีความสุขเมื่อรู้ว่าถึงเวลาต้องกล่าวคำอำลาแล้ว
ขอบคุณ โมดริช ที่แสดงให้ โลก เห็นว่า แม้จะเริ่มต้นจากศูนย์ท่ามกลางซากปรักหักพัง คุณก็ยังสามารถได้รับความเคารพจากทั่วโลกด้วยความเมตตาและความมุ่งมั่นที่ไม่ย่อท้อ เช้านี้ หลายคนหลั่งน้ำตาให้กับรอยยิ้มที่อ่อนน้อมถ่อมตนของคุณ!!!
ที่มา: https://baolamdong.vn/cam-on-modric-451562.html
