โลก ของฉันถูกจำกัดอยู่แค่ในหน้าหนังสือ ช่วงเวลาที่แม่ดุฉันเรื่องคะแนนสอบต่ำ และช่วงบ่ายที่ใช้เวลานั่งอยู่เฉยๆ โดยไม่แน่ใจว่าอนาคตฉันจะเป็นคนแบบไหน
จนกระทั่งฉันรู้สึกถึงความสั่นสะเทือนในหัวใจจากสายตาที่อ่อนโยนและรอยยิ้มนั้น ฉันเริ่มตั้งใจเรียนมากขึ้น อยากนั่งข้างๆ คุณในห้องเรียนกลุ่ม ฉันเริ่มพยายามมากขึ้นในทุกๆ งานที่ได้รับมอบหมาย เพราะคุณคอยดูเกรดของฉันอยู่เสมอ ไม่มีใครสอนให้ฉันเปลี่ยนแปลง มันเป็นความรู้สึกบริสุทธิ์นั้น – แม้จะไม่เคยสารภาพ – ที่ปลุกบางสิ่งบางอย่างที่หลับใหลอยู่ภายในตัวฉันมานานเกินไป นั่นคือความปรารถนาที่จะเป็นคนที่ดีขึ้น
ความรักในวัยเรียนมัธยมนั้นช่างสั้นนัก แต่ก็เป็นประกายแรกที่ช่วยให้ฉันอบอุ่นใจในช่วงเวลาที่แสนอึดอัดเหล่านั้น และช่วยให้ฉันตระหนักว่ามีเพียงการเปลี่ยนแปลงเท่านั้นที่จะทำให้ฉันก้าวไปข้างหน้าได้ ฉันไปเรียนมหาวิทยาลัย เริ่มทำงาน เผชิญกับความท้าทาย และเติบโตเป็นผู้ใหญ่ ทั้งหมดนี้เริ่มต้นจากวันที่ฉันอยาก "มองเขาให้นานกว่านี้อีกหน่อย"
หลายปีต่อมา คนรักในวัยเด็กของฉันกลายเป็นคู่ชีวิตของฉัน ท่ามกลางความวุ่นวายของชีวิต ท่ามกลางช่วงเวลาแห่งความยากลำบากและความไม่แน่นอน บางครั้งเราก็ทะเลาะกันและรู้สึกเหนื่อยล้า แต่แล้วเราก็จับมือกันและก้าวไปข้างหน้าด้วยกัน เหมือนกับตอนนั้น – เมื่อเราทั้งคู่ยังเป็นนักเรียน – เรามองไปข้างหน้าด้วยกัน ตอนนี้ ทุกครั้งที่ฉันเห็นลูกนอนหลับอย่างสงบ ฉันก็ขอบคุณรักแรกในสมัยเรียนอย่างเงียบๆ เพราะความรักนั้นเองที่หล่อหลอมให้ฉันเป็นผู้ชายที่เข้มแข็งในวันนี้
แหล่งที่มา: https://phunuvietnam.vn/cam-xuc-la-o-tuoi-hoc-tro-20250723191243663.htm







การแสดงความคิดเห็น (0)