ลักษณะเด่นประการหนึ่งของพระราชกฤษฎีกาฉบับที่ 232 คือ การยกเลิกวรรค 3 ข้อ 4 ของพระราชกฤษฎีกาฉบับที่ 24/2012/ND-CP ซึ่งเป็นการขจัดกลไกการผูกขาดของรัฐในการผลิตทองคำแท่ง การส่งออกทองคำดิบ และการนำเข้าทองคำดิบเพื่อการผลิตทองคำแท่ง
ดังนั้น แท่งทองคำจึงเป็นผลิตภัณฑ์ทองคำที่ถูกประทับตราเป็นแท่งหรือก้อน โดยมีสัญลักษณ์ น้ำหนัก คุณภาพ และตราสินค้าของธุรกิจหรือธนาคารพาณิชย์ที่ได้รับอนุญาตจาก ธนาคารแห่งชาติเวียดนาม (SBV) กำกับอยู่ ธุรกิจที่จะเข้าร่วมต้องมีทุนจดทะเบียนขั้นต่ำ 1,000 ล้านด่อง และธนาคารพาณิชย์ต้องมีทุนจดทะเบียนขั้นต่ำ 50,000 ล้านด่อง
| ลูกค้าเยี่ยมชมและเลือกซื้อเครื่องประดับที่ร้านขายเครื่องประดับ PNJ (ภาพประกอบ) |
นอกจากนี้ พระราชกฤษฎีกายังกำหนดด้วยว่า การทำธุรกรรมซื้อขายทองคำมูลค่า 20 ล้านดองขึ้นไปในวันเดียวกันโดยลูกค้ารายเดียวกัน จะต้องดำเนินการผ่านบัญชีธนาคารเท่านั้น
เมื่อธนาคารพาณิชย์จำหน่ายทองคำดิบที่ซื้อมาจากธุรกิจต่างๆ ธนาคารจะต้องออกและใช้ใบแจ้งหนี้อิเล็กทรอนิกส์ตามกฎหมาย จัดเก็บข้อมูลธุรกรรมการขายทองคำดิบที่ครบถ้วนและถูกต้อง และเชื่อมต่อและให้ข้อมูลแก่ธนาคารแห่งชาติเวียดนาม
นอกจากนี้ พระราชกฤษฎีกาฉบับที่ 232 ยังระบุว่า ธุรกิจและสถาบันสินเชื่อที่ประกอบธุรกิจซื้อขายทองคำแท่ง มีหน้าที่ต้องแสดงราคาซื้อและขายทองคำแท่งต่อสาธารณะ ณ สถานที่ทำธุรกรรมหรือบนเว็บไซต์ของตน และต้องแจ้งข้อมูลราคาเหล่านี้ให้แก่ธนาคารแห่งชาติเวียดนามทราบด้วย
ที่มา: https://baodaklak.vn/kinh-te/202508/cham-dut-co-che-doc-quyen-san-xuat-vang-mieng-f6502bd/









