อภิปรายถึงลักษณะเฉพาะของชาเวียดนาม

เช้าวันที่ 28 ธันวาคม ณ ถนนหนังสือเมืองโฮจิมินห์ ได้มีการจัดงานเสวนาหัวข้อ "การเดินทางเพื่อค้นพบชา" ซึ่งเป็นการพูดคุยเกี่ยวกับเอกลักษณ์ของชาเวียดนาม และเปิดตัวหนังสือ "ตามหาชา" โดยนักเขียนและช่างฝีมือ เหงียน ง็อก ต วน งานนี้มีวิทยากรรับเชิญ สองท่าน ได้แก่ รองศาสตราจารย์และด็อกเตอร์ด้านเทคโนโลยีอาหาร เหงียน ดุย ถิง และ ถุย เทียน ผู้หลงใหลในชาจาก จังหวัดลำดง พร้อมด้วยผู้เข้าร่วมงานจำนวนมาก ทั้งนักอ่านและผู้ที่ชื่นชอบพิธีชงชา

นักเขียนและช่างฝีมือ เหงียน ง็อก ตวน แบ่งปันเรื่องราวการเดินทางของเขาในการค้นหาชา

กลุ่มคนรุ่นใหม่ที่ชื่นชอบชา ณ ร้าน Thuy Tien – แขกผู้ร่วมงานเปิดตัวหนังสือและเสวนา เรื่อง "Finding Tea"

ตามคำกล่าวของช่างฝีมือเหงียน ง็อก ตวน: “เวียดนามเป็นที่รู้จักในฐานะแหล่งกำเนิดของการปลูกชา เราภาคภูมิใจในป่าชาที่เก่าแก่ที่สุด ในโลก บางแห่ง และได้อนุรักษ์ธรรมเนียมการดื่มชาสดอันเป็นเอกลักษณ์มานานหลายพันปี ต้นชาในแต่ละภูมิภาคสะท้อนถึงสภาพภูมิอากาศและลักษณะของดิน จึงก่อให้เกิดธรรมเนียมและประเพณีการดื่มชาที่เป็นเอกลักษณ์ ปัจจุบัน ประเทศของเรามีพื้นที่ปลูกและแปรรูปชา 34 แห่ง ติดอันดับที่ 5 ของโลกในด้านการส่งออกชา และเรื่องราวเกี่ยวกับชามักเป็นหัวข้อที่ผู้คนจำนวนมากให้ความสนใจเสมอ”

ผลงานล่าสุด "ตามหาชา" (เพิ่งตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์สมาคมนักเขียนเวียดนาม) โดยช่างฝีมือเหงียน ง็อก ตวน เป็นผลจากการวิจัย สำรวจ และประสบการณ์เกี่ยวกับชาในหลายประเทศมานานหลายปี หนังสือเล่มนี้รวบรวมเรื่องราวที่น่าสนใจเกี่ยวกับชาเวียดนามและชาทั่วโลกจากมุมมองใหม่ๆ ในการเดินทางเพื่อค้นพบชาอีกครั้ง ช่างฝีมือเหงียน ง็อก ตวน ได้รวบรวมคุณลักษณะเด่นที่ทำให้ชาเวียดนามมีชื่อเสียงมาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน พร้อมกับเรื่องราวเกี่ยวกับชาที่มีชื่อเสียงและประเพณีการดื่มชาในหลายประเทศ ซึ่งไม่ใช่ทุกคนจะมีโอกาสได้สัมผัสด้วยตนเอง

ผลงานเรื่อง "ตามหาชา" เพิ่งวางจำหน่ายให้ผู้อ่านได้อ่านกัน

ทำไมจึงมีคำกล่าวว่า "ชาสำหรับสามคน ไวน์สำหรับสี่คน"?

เกี่ยวกับต้นกำเนิดของชาเวียดนาม รองศาสตราจารย์ ดร. เหงียน ดุย ทินห์ กล่าวว่า "ต้นชาถือกำเนิดในเวียดนาม มีหลักฐานมากมายที่บ่งชี้ว่าชามีอยู่ในประเทศของเรามาตั้งแต่สมัยโบราณ – มากกว่า 600 ปีแล้ว อันที่จริง ชาวเวียดนามนิยมดื่มชามาก่อนชาวจีน และต่อมาก็เป็นชาวญี่ปุ่น แต่ชาวญี่ปุ่นได้ยกระดับการดื่มชาให้เป็นพิธีชงชา ซึ่งเป็นสิ่งที่น่าทึ่งอย่างแท้จริง"

"แล้วทำไมถึงเรียกว่าชาล่ะ? ในความคิดของผม อะไรก็ตามที่นำมาชงเป็นเครื่องดื่มแล้วทิ้งกากไป ก็เรียกว่าชาได้หมดแหละ ขึ้นอยู่กับสถานที่ อาจเรียกว่าดื่มชา หรือเรียกสั้นๆ ว่า 'ชา' แต่ทำไมเราถึงพูดว่า 'ดื่มชาเขียว' ไม่ใช่ 'ดื่มชาเขียว' ล่ะ? นั่นก็เป็นอีกแง่มุมหนึ่งที่ค่อนข้างเฉพาะตัวของภาษา"

ภาพบรรยากาศจากการสังสรรค์และสนทนาเรื่องน้ำชา

ผู้อ่านได้ตั้งคำถามแก่แขกรับเชิญและผู้เขียน ซึ่งก็คือช่างฝีมือ เหงียน ง็อก ตวน

ทุย เทียน หนึ่งในผู้เข้าร่วมงานแลกเปลี่ยน เล่าว่าเธอรักชามาตั้งแต่เด็ก และชอบดื่มชากับพ่อแม่ เมื่อโตขึ้น ความรักในชาเวียดนามยิ่งฝังแน่นอยู่ในใจเธอ “มีบางวันที่ฉันตื่นนอนตอนตี 4 ครึ่งในบ้านหลังหนึ่งในป่า เพื่อชงชา รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นมหาเศรษฐีแห่งเวลา และทันใดนั้นก็สังเกตเห็นความเงียบสงบรอบตัว ฉันไม่ได้ยินเสียงความวุ่นวายของชีวิต (และแม้แต่ในหัวของฉัน) อีกต่อไป ช่วงเวลาแห่งความเงียบสงบเหล่านั้นสามารถสัมผัสได้ก็ต่อเมื่อดื่มชาคนเดียวหรือกับคนที่รักเท่านั้น” ทุย เทียน กล่าวด้วยความจริงใจ

ช่างฝีมือเหงียน ง็อก ตวน กล่าวเพิ่มเติมว่า “ชาช่วยให้จิตใจสงบ สดชื่น และชำระล้างสิ่งสกปรกออกจากร่างกาย มีผลสามประการคือ ช่วยให้ผู้ที่นั่งสมาธิข้ามคืนตื่นตัวอยู่เสมอ ช่วยย่อยอาหาร ทำให้จิตใจแจ่มใส และช่วยให้ผู้คนควบคุมและระงับความปรารถนาของตนเองได้”

ส่วนเหตุผลที่ชื่อว่า "ชาสำหรับสามคน ไวน์สำหรับสี่คน" นั้น ผู้เขียน เหงียน ง็อก ตวน อธิบายว่า "สามหรือสี่หมายถึงจำนวนคนในการรวมตัวกัน ชาสามถ้วยกำลังพอดี สถานที่ไม่เสียงดังเกินไป เพียงพอที่จะเพลิดเพลินกับพิธีชงชา การถกเถียงใดๆ ไม่ว่าจะเรื่องอะไร ก็จะมีคนกลางคอยตัดสิน ไวน์สี่คนเป็นจำนวนคู่ หากใครคนใดคนหนึ่งไม่พอใจหลังจากดื่มมากเกินไป สามคนก็สามารถบังคับให้คนๆ นั้นดื่มได้เช่นกัน เป็นการเปิดเผยความไม่ยุติธรรมในทันที และเรื่องก็จะจบลงอย่างรวดเร็ว เมื่อความสมดุลเท่ากัน แต่ละฝ่ายก็เท่าเทียมกัน ทำให้การดื่มสนุกสนานยิ่งขึ้น..."

ที่มา: https://thanhnien.vn/dam-luan-ve-nhung-doc-dao-cua-tra-viet-185241228122942147.htm