ผ่านอ้อมกอดอันอบอุ่น

ในช่วงบ่ายแก่ๆ ของปีเหล่านั้น เมื่อสายลมฤดูใบไม้ร่วงพัดผ่านใบไม้ ฉันนึกถึงอ้อมกอดที่ปกป้องฉันมาตลอดทุกช่วงชีวิต อ้อมกอดของแม่ พ่อ เพื่อนสนิท และแม้แต่คนที่ฉันเคยพบเพียงครั้งเดียวแต่ทิ้งความประทับใจไว้ในใจเสมอ อ้อมกอดแต่ละครั้งเปรียบเสมือนเครื่องเตือนใจ ความอบอุ่น และการสนับสนุนอย่างเงียบๆ ที่ทำให้ฉันรู้ว่าฉันไม่เคยเผชิญทุกสิ่งทุกอย่างเพียงลำพัง

ภาพประกอบ

ตอนเด็กๆ ฉันมักจะเดินตามแม่ไปทุกที่ รู้สึกถึงอ้อมกอดของแม่ที่โอบกอดฉันไว้แน่นๆ ทุกครั้งที่อากาศหนาว แม่เป็นห่วงเสมอว่าฉันจะป่วยเป็นหวัดหรือไอ ความหนาวเย็นยะเยือกของฤดูหนาวทางเหนืออาจเป็นความทรงจำที่ฝังแน่นอยู่ในใจแม่ อ้อมกอดของแม่ไม่ใช่แค่การปกป้องทางกายภาพ แต่มันเป็นการเตือนใจถึงวัยเด็กที่เรียบง่ายและสงบสุขของฉัน ถึงความเมตตาอันไร้ขอบเขตที่แม่มอบให้ฉัน บางครั้ง เมื่อฉันทำตัวไม่ดีและถูกดุ สิ่งที่ฉันต้องการก็คืออ้อมกอดของแม่ และความโกรธและความเศร้าทั้งหมดของฉันก็จะหายไป นั่นคือแม่ของฉัน แม่ไม่เคยทิ้งฉันไปไหน แม้แต่เพียงชั่วขณะเดียว เพราะรู้ว่าฉันต้องการแม่ พ่อของฉันถึงแม้จะไม่ค่อยกอดฉัน แต่ก็มักจะวางมือบนไหล่ของฉันเสมอ และฉันก็รู้สึกถึงการปกป้องที่เงียบงันของท่าน ท่านเป็นคนพูดน้อย แต่การตบไหล่ที่อ่อนโยนแต่หนักแน่นของท่านมักจะปลูกฝังความรู้สึกปลอดภัยอย่างแรงกล้าในตัวฉันเสมอ มันคือความมั่นใจที่ว่า ไม่ว่าสิ่งต่างๆ จะยากลำบากแค่ไหน พ่อก็จะอยู่เคียงข้างและสนับสนุนฉันเสมอ เพื่อให้ฉันสามารถเดินได้อย่างอิสระ สะดุดล้มได้อย่างอิสระ โดยรู้ว่าจะมีอ้อมแขนพร้อมที่จะดึงฉันขึ้นมาเสมอ

ตอนเด็กๆ ฉันออกจากบ้านไปอยู่ไกลจากครอบครัว และนับจากนั้นมา อ้อมกอดของเพื่อนๆ ก็กลายเป็นส่วนสำคัญในชีวิตของฉัน ฉันจำได้ว่าเคยเดินเล่นในเมืองตอนกลางคืน คุยกับเพื่อนๆ ระหว่างดื่มกาแฟตอนเที่ยงคืน นั่นแหละคือช่วงเวลาที่อ้อมกอดอื่นๆ ปรากฏขึ้น – อ้อมกอดที่รีบเร่งเพื่อปลอบใจฉันหลังจากความล้มเหลวครั้งแรก การตบไหล่เมื่อฉันเหนื่อย และการจับมือที่อบอุ่นเมื่อฉันเผชิญกับความเหงาในต่างแดน เพื่อนๆ กลายเป็นครอบครัวที่สองของฉัน พร้อมที่จะโอบกอดฉันเสมอเมื่อฉันต้องการ พวกเขาคอยเตือนฉันว่าไม่ว่าฉันจะอยู่ที่ไหน ฉันก็ไม่ได้อยู่คนเดียวอย่างแท้จริง

บ่ายวันหนึ่งในฤดูหนาว ฉันได้พบกับใครบางคนโดยบังเอิญ ท่ามกลางทิวทัศน์ยามพระอาทิตย์ตกดินของทะเลสาบซวนหวง อ้อมกอดของพวกเขานั้นให้ความรู้สึกอบอุ่นอย่างเหลือเชื่อ ต่างจากอ้อมกอดของแม่หรือเพื่อนๆ อ้อมกอดนี้ให้ความรู้สึกที่แตกต่างออกไป เป็นการผสมผสานระหว่างความรักและการปกป้อง มีความเข้าใจ ความไว้วางใจ เป็นที่พึ่งพิงที่ฉันสามารถพึ่งพาได้โดยไม่ต้องเข้มแข็งหรือซ่อนอะไรไว้ บางทีนี่อาจเป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึกว่าอ้อมกอดนำมาซึ่งความสงบโดยไม่ต้องมีเหตุผล เราแบ่งปันช่วงเวลาที่สวยงามมากมายด้วยกัน: บ่ายวันหนึ่งที่แสนโรแมนติกริมทะเลสาบ ค่ำคืนที่นอนไม่หลับเพราะการสนทนา และอ้อมกอดที่เงียบสงบและอบอุ่น แม้ว่าเราจะไม่ได้อยู่ด้วยกันอีกต่อไปแล้ว แต่อ้อมกอดนั้นยังคงเป็นความทรงจำที่ล้ำค่า มันทำให้ฉันนึกถึงวัยเยาว์ที่สดใส ความรู้สึกที่แท้จริงที่สุดที่ฉันเคยสัมผัส ฉันเข้าใจว่าอ้อมแขนเหล่านั้น แม้จะอยู่เพียงช่วงเวลาสั้นๆ ก็ช่วยให้ฉันเติบโตและสอนฉันถึงความหมายที่ลึกซึ้งของการปกป้องในความรัก

ตลอดเส้นทางชีวิตของฉัน มีหลายครั้งที่ฉันได้กลายเป็นผู้ปกป้องดูแลคนรอบข้าง บางครั้งอาจเป็นการกอดเพื่อนที่กำลังเศร้าโศกเสียใจจากความรักที่แตกสลาย การจับมือน้องชายหรือน้องสาวที่กำลังหวาดกลัวอนาคต หรือการโอบกอดตัวเองอย่างอ่อนโยนเมื่อฉันตระหนักว่าฉันต้องให้อภัย การโอบกอดเหล่านี้ เรียบง่ายและไร้คำพูด เป็นเพียงการโอบกอดที่จริงใจเพื่อมอบความสบายใจและความมั่นใจ

ชีวิตเต็มไปด้วยทั้งสุขและทุกข์ และบางครั้งฉันก็ตระหนักว่าอ้อมกอดที่อบอุ่นไม่ได้มาจากคนที่เรารักเสมอไป บางครั้ง อ้อมกอดจากคนแปลกหน้า คำพูดให้กำลังใจที่อ่อนโยนก็ทำให้หัวใจอบอุ่นได้ ครั้งหนึ่ง ฉันได้พบกับเด็กหญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่งที่จับมือฉันเมื่อเห็นว่าฉันเศร้า การจับมือที่ไร้เดียงสานั้นดูเหมือนจะส่งต่อพลังพิเศษ ทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่นอีกครั้ง ฉันเข้าใจแล้วว่าการปกป้องไม่ได้มาจากอ้อมแขนที่ใหญ่โตเสมอไป แต่บางครั้งมันก็เป็นเพียงการกระทำเล็กๆ จากหัวใจที่เปี่ยมด้วยความเมตตา

วันแล้ววันเล่า ฉันยิ่งซาบซึ้งในอ้อมกอดที่ได้รับมากขึ้นเรื่อยๆ และฉันก็ไม่กลัวที่จะมอบอ้อมกอดของตัวเองตอบแทน อ้อมกอดแต่ละครั้งมีความหมายของมันเอง และฉันเรียนรู้ที่จะจดจำมันไว้ เพื่อที่เมื่อฉันนึกถึงมัน หัวใจของฉันจะรู้สึกอ่อนโยน ฉันรู้สึกถึงความรัก และฉันพร้อมที่จะมอบความรักอีกครั้ง

ที่มา: http://baolamdong.vn/van-hoa-nghe-thuat/202411/di-qua-nhung-vong-tay-am-b3f3252/