ขออภัยค่ะ สารานุกรม ไบ๋ตู มีตำนานเล่าว่า แม่ทัพคนหนึ่งในสมัยราชวงศ์จินตะวันออก รู้สึกซาบซึ้งใจกับการต่อสู้ที่ไม่เหน็ดเหนื่อยและชัยชนะมากมายของเหล่าทหาร จึงสั่งให้ประชาชนทำขนมเค้กแสนอร่อยส่งไปให้ทหารแนวหน้าเป็นของขวัญ การแสดงความกตัญญูนี้ในภาษาจีนเรียกว่า " เตียนเตียนซินยี่ " (點點心意) ซึ่งต่อมาได้ย่อเหลือ "เตียนซิน " (點心) และได้รับความนิยมมาตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
ในภาษาจีน คำว่า " diễm tâm" (อาหารมื้อเบา) มีความหมายสองอย่าง:
1. รับประทานอาหารว่างเบาๆ ก่อนอาหารมื้อหลักเพื่อลดความหิว (ตาม ตำรา *Huan Yi Zhi* ของซุนวูคง จากสมัยราชวงศ์ถัง; *Ji Le Bian* (เล่ม 2) ของจ้วงกุ้ยหยู จากสมัยราชวงศ์ซ่ง; และ *Gue Tong Xian Hua* ของอู๋ซีฉางจากสมัยราชวงศ์ชิง)
2. อาหาร เช่น ขนมอบ (อ้างอิงจาก หนังสือ *Gui Xin Za Shi Qian Ji* ของจูหมี่ สมัยราชวงศ์ซ่ง; บทที่ 14 ใน *Water Margin* ; และหนังสือ *Yu Shi Ming Yan* ของเฟิงเมิ่ง หลง สมัยราชวงศ์หมิง)
คำว่า "ติ่มซำ" (หรือ "dim sum ") ถูกบันทึกไว้ครั้งแรกในหนังสือ * Neng Gai Zhai Man Lu* ของอู๋เจิ้ง ในสมัยราชวงศ์ซ่ง ขณะที่การรับประทานติ่มซำเป็นอาหารเบาๆ นั้นมีมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์ถัง (*Nan Bei De Dim Sum* โดยโจวจั่วเหริน*) และได้รับการยืนยันอีกครั้งในหนังสือ *Tu Feng Lu* ของกู่จาง ในสมัยราชวงศ์ชิง: *Xiao Shi Wei Dim Sum* (小食曰點心) ซึ่งหมายความว่า "อาหารเบาๆ เรียกว่าติ่มซำ"
ในภาษาเวียดนาม คำ ว่า "dim tam" เป็นการถอดเสียงมาจากคำภาษาจีนกวางตุ้งว่า 點心 (dim2 sam1) อย่างไรก็ตาม ในเวียดนาม ความหมายของ " dim tam " มักหมายถึง อาหารเช้า ในขณะที่ในประเทศจีน หมายถึงอาหารเบาๆ ที่ทานรองท้อง สำหรับ อาหารเช้า ชาวจีนเรียกว่า "zao xan" (早餐, zǎocān), "zao diem" (早点), "gua zao" (过早) หรือ "zao fan" (早饭) คำว่า zao xan (早餐) ตรงกับคำภาษาอังกฤษ "breakfast" ซึ่งปรากฏขึ้นในช่วงกลางศตวรรษที่ 15 (ก่อนหน้านั้น อาหารเช้า ในภาษาอังกฤษโบราณเรียกว่า "undernmete" หรือ "morgenmete ")
ในภาษาญี่ปุ่น อาหารเช้า เรียกว่า chōshoku (朝รับประทานอาหาร, ちょうしょく) ซึ่งสอดคล้องกับ Frühstück (ภาษาเยอรมัน), morgunmatur (ไอซ์แลนด์), morgenmad (เดนมาร์ก), colazione (อิตาลี) หรือ ontbijt (ดัตช์)
ในบางภาษา คำว่า อาหารเช้า มักจะกลายเป็น อาหารกลางวัน ตัวอย่างเช่น déjeuner (หรือ petit déjeuner ) ในภาษาฝรั่งเศส ซึ่งเดิมหมายถึง อาหารเช้า ปัจจุบันหมายถึง อาหารกลางวัน และคำว่า almuerzo (อาหารเช้า) ในภาษาสเปน ซึ่งเดิมหมายถึงอาหารกลางวัน ปัจจุบันหมายถึง อาหารกลางวัน ... แม้จะเป็นภาษาเดียวกัน แต่คำเรียก อาหารเช้า ก็แตกต่างกันไปตามประเทศ ตัวอย่างเช่น ในภาษาโปรตุเกส: quebra-jejum , mata-bicho (ภาษาโปรตุเกสในแองโกลาและโมซัมบิก), almorço (กาลิเซีย), pequeno-almoço (ภาษาโปรตุเกสยุโรป) หรือ café da manhã (ภาษาโปรตุเกสบราซิล)
เวลาทานอาหารเช้าก็แตกต่างกันไปตามแต่ละประเทศ อาหารเช้า ( ientaculum ) ในกรุงโรมโบราณเริ่มต้นเวลา 3 หรือ 4 นาฬิกา (ตามที่กวีชาวละติน มาร์เชียล กล่าวไว้ในศตวรรษที่ 1) ในขณะที่ในฝรั่งเศสภายใต้การปกครองของพระเจ้าฟรานซิสที่ 1 ผู้คนเข้าร่วมพิธีมิสซาเวลา 8 นาฬิกา แล้วจึงรับประทานอาหารมื้อแรกของวันประมาณ 10 นาฬิกา
รูปแบบอาหารเช้าก็แตกต่างกันไปเช่นกัน ครอบครัวชาวญี่ปุ่นสมัยใหม่มีอาหารเช้าหลักๆ สองประเภท ได้แก่ สไตล์ญี่ปุ่น (ได้รับความนิยมมาก มักรับประทานในวันหยุดสุดสัปดาห์และวันหยุดนักขัตฤกษ์) และสไตล์ตะวันตก (ได้รับความนิยมมากกว่าในกลุ่มคู่รักหนุ่มสาว) ในอินเดีย มีอาหารเช้าอย่างน้อย 25 ประเภท แต่ละประเภทมีอาหารมากกว่า 100 เมนู โดยทั่วไปแบ่งออกเป็นสองกลุ่มหลัก ได้แก่ อาหารอินเดียใต้และอาหารอินเดียเหนือ
[โฆษณา_2]
ลิงก์แหล่งที่มา
