ชื่นชม โลก แห่งความฝันในนิทรรศการ "เส้นทางสู่เมฆ" ของโลน ฟอง อย่างเงียบๆ - ภาพ: H.VY
นิทรรศการนี้เปิดโลกแห่งประกายระยิบระยับของสีเคลือบเงา ที่ซึ่งดอกไม้ สัตว์ หญิงสาว และเมฆผสานรวมกันในจังหวะแห่งความฝัน นี่คือโลกเสมือนจริงของศิลปิน โลน ฟอง ที่ซึ่งการวาดภาพช่วยเยียวยาจิตใจของเธอ
จากความทรงจำส่วนตัวสู่ความฝันร่วมกัน
ศิลปิน โลน ฟอง เกิดในปี 1987 เธอหลงใหลในการวาดภาพมาตั้งแต่เด็ก และได้ศึกษาด้านการวาดภาพสีน้ำมันที่มหาวิทยาลัยวิจิตรศิลป์โฮจิมินห์ จากนั้นก็ศึกษาต่อจนได้รับปริญญาโทด้านวิจิตรศิลป์ เนื่องจากภาระหน้าที่ในครอบครัว การเลี้ยงดูบุตร และการสอนที่มหาวิทยาลัยวิจิตรศิลป์ เธอจึงกลับมาสร้างสรรค์งานศิลปะอีกครั้งในปี 2021
การเดินทางสู่สรวงสวรรค์ ของโลน ฟอง เริ่มต้นจากความตกใจจากการสูญเสียคุณพ่อในช่วงการระบาดใหญ่ ในช่วงเวลาแห่งการกักตัว เผชิญความอึดอัดจากกำแพงทั้งสี่ และความเจ็บปวดจากการสูญเสีย โลน ฟอง ฝันถึงสรวงสวรรค์
"ฉันเริ่มวาดรูปเพื่อสร้างโลกเสมือนจริงของตัวเอง โลกในฝันของฉันนั้นสงบสุขและงดงามราวบทกวี ปราศจากความเจ็บปวด มีเพียงความกลมกลืนระหว่างมนุษย์ พืชพรรณ ดอกไม้ และสัตว์ต่างๆ"
"การวาดภาพช่วยชีวิตฉันไว้ ฉันรู้สึกเหมือนฉันสามารถออกทะเล ปีนเขา หรือแม้แต่บินขึ้นไปบนก้อนเมฆ ใช้ชีวิตอย่างอิสระท่ามกลางธรรมชาติ แม้ว่าเมืองภายนอกจะเงียบสงบก็ตาม..." - โลน ฟอง กล่าวด้วยความจริงใจ
แม้ว่าภาพวาดของโลน ฟอง จะมีต้นกำเนิดมาจากความเจ็บปวด แต่ก็ไม่ได้มืดมนหรือเศร้าโศก กลับเต็มไปด้วยพลังและความสุข ผู้ชมสามารถสัมผัสได้ถึงจิตวิญญาณแห่งการเกิดใหม่ในทุกสีสันสดใส โทนสีที่สดใส และเส้นสายที่พลิ้วไหวอย่างงดงาม
ในโลกนั้น ภาพลักษณ์ของสตรีเปล่งประกายเจิดจรัส บางครั้งในฐานะหญิงสาววัยเยาว์ผู้เปี่ยมด้วยความฝัน บางครั้งในฐานะสัญลักษณ์ของพระแม่มารีผู้สงบและเมตตา พวกเธอผสมผสานเข้ากับดอกไม้ พืช และนก กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต สร้างพื้นที่ที่ทั้งมหัศจรรย์และบริสุทธิ์...
สำหรับโลน ฟอง การวาดภาพช่วยให้เธอหลีกหนีจากความเป็นจริง ล่องลอยไปในห้วงแห่งสีสัน และปลดปล่อยอารมณ์และความคิดภายในที่คอยหลอกหลอนเธออยู่เสมอ - ภาพ: H.VY
เสียงผู้หญิงที่นุ่มนวลและยาวนานราวกับเสียงเคลือบเงา
ด้วยประสบการณ์ด้านเครื่องเคลือบกว่า 15 ปี โลน ฟอง มองเครื่องเคลือบไม่ใช่แค่เพียงวัสดุ แต่เป็นความทรงจำ เป็นคราบแห่งกาลเวลา การขัดเงาแต่ละครั้งเปรียบเสมือนการสลักลงบนจิตวิญญาณของเธอ ทั้งเจ็บปวดและระยิบระยับ...
เมื่อแสงสะท้อนจากแผ่นทองคำเปลว เงิน หรือเปลือกไข่ ภาพวาดเหล่านั้นก็เปลี่ยนไปราวกับกำลังหายใจ ราวกับมีชีวิต โลน ฟอง ไม่ได้แสวงหาความสมบูรณ์แบบ แต่แสวงหาจังหวะ สำหรับเธอ การวาดภาพเปรียบเสมือนการเปิดหน้าต่าง ที่เธอได้สูดลมหายใจแห่งอิสรภาพและส่งต่อให้กับผู้ชม
ภาพเขียนสีน้ำมันของโลน ฟอง ยึดมั่นในเทคนิคดั้งเดิมอย่างพิถีพิถัน แต่ก็แฝงด้วยจิตวิญญาณแห่งการตกแต่งที่ทันสมัย เทคนิคที่ประณีตและพิถีพิถันนี้ไม่ได้ลดทอนคุณภาพเชิงกวีของภาพเขียน แต่กลับเสริมความบริสุทธิ์และความลึกซึ้งของภาพให้ดียิ่งขึ้น
ตามคำกล่าวของภัณฑารักษ์และศิลปิน ฟาน ตรอง วัน การใช้สีเคลือบเงาแบบดั้งเดิมผสมผสานกับเทคนิคที่ซับซ้อนและแรงบันดาลใจจากยุคสมัยใหม่ ทำให้ภาพวาดชุดนี้ทำหน้าที่เป็นทั้งการแสดงความเคารพต่อบิดาและการแสดงออกถึงความกตัญญูต่อชีวิต
นักข่าว Cuong Quach แสดงความคิดเห็นว่า "ใน Loan Phuong การวาดภาพด้วยสีน้ำมันไม่ได้เป็นเพียงเรื่องของความคิดถึงหรือเทคนิคเท่านั้น แต่เป็นภาษาแห่งความฝัน ที่ซึ่งผู้หญิง ธรรมชาติ และความงามอยู่ร่วมกัน"
นักข่าวและศิลปิน Truong Nguyen Nga แสดงความคิดเห็นว่า "ดูเหมือนว่าเธอต้องการทำลายเปลือกแห่งอคติที่ผูกมัดผู้หญิงมาโดยตลอด แต่ยังคงรักษาความอ่อนโยนและชวนฝันไว้ ราวกับว่าเธอกำลังใช้ชีวิตอยู่ในสรวงสวรรค์บนโลกของเธอเอง"
การปรากฏตัวของ "เส้นทางสู่เมฆ" ยังเป็นการเพิ่มเสียงอันอ่อนโยนของผู้หญิงให้กับกระแสศิลปะร่วมสมัยของเวียดนาม ซึ่งศิลปินหญิงมีบทบาทและความมั่นใจมากขึ้นเรื่อยๆ ไม่ใช่เป็นเพียงวัตถุที่น่าชื่นชมอีกต่อไป แต่เป็นผู้สร้างสรรค์และเล่าเรื่องราว
ที่มา: https://tuoitre.vn/duong-len-may-cua-loan-phuong-20251019100407509.htm
การแสดงความคิดเห็น (0)