สลัดปลาแก่น้ำโอ

สลัดปลาน้ำโอจะไม่สมบูรณ์หากขาดผักที่เสิร์ฟคู่กัน ภาพ: NH

สลัดปลาใส่ผักป่า

นามโอ – หมู่บ้านโบราณทางใต้ของช่องเขาไฮวัน นักท่องเที่ยวมาที่นี่ไม่เพียงแต่เพื่อสัมผัสเสน่ห์อันเงียบสงบของหมู่บ้านชาวประมงโบราณและฟังตำนานอันเลื่องชื่อของภูมิภาคเจาโอและเจาลี่ในอดีตเท่านั้น แต่ยังเพื่อลิ้มลองอาหารขึ้นชื่อของลุ่มแม่น้ำกูเดตอนล่างอีกด้วย หนึ่งในนั้นคือ “ต้า” สลัดปลาของนามโอ

หลายคนเมื่อได้ยินคำนี้เป็นครั้งแรก อาจคิดว่าเป็นสลัดที่ทำจากปลาชนิดหนึ่งที่เรียกว่า "ดา" อันที่จริง นี่เป็นหนึ่งในวิธีการกินสลัดปลาของชาวบ้านในหมู่บ้านชายฝั่งนามโอ ผู้คนจะนำผัก ปลา และแผ่นแป้งข้าวเจ้าที่ขยำแล้วใส่ลงในชาม ราดด้วยน้ำปลา แล้ว "ตัก" เข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย คนจากจังหวัดกว๋างมักออกเสียงคำที่ขึ้นต้นด้วยพยัญชนะ "ว" เป็น "ด" ดังนั้น วิธีการกินปลาแบบ "ตัก" เข้าปากจึงออกเสียงว่า "ดา"

หากคุณมีโอกาสได้ไปเยือนหมู่บ้านชาวประมงโบราณน้ำโอ อย่าลืมลองชิมสลัดปลา "ดา" ที่ปรุงในแบบฉบับชาวบ้านแท้ๆ แล้วคุณจะรู้สึกสดชื่นเย็นสบายหัวใจ

มีเรื่องตลกเรื่องหนึ่งเล่าว่า: นักข่าวหนุ่มจากภาคเหนือ ขณะกำลังเขียนบทความเกี่ยวกับส้มตำชื่อดังของหมู่บ้านปลาน้ำโอ ได้รับการเลี้ยงส้มตำจากชาวบ้าน เขาจึงเขียนรายงานทันทีโดยใช้ชื่อเรื่องว่า "ส้มตำชื่อดังของหมู่บ้านชาวประมงน้ำโอ" ไม่ว่าเรื่องนี้จะเป็นเรื่องจริงหรือไม่นั้นไม่มีใครรู้ แต่เรื่องเล่าเกี่ยวกับส้มตำนั้นมีมากมายนับไม่ถ้วน!

คนท้องถิ่นมักบรรยายความอร่อยของสลัดปลาท้องถิ่นด้วยคำเปรียบเทียบที่ชัดเจนว่า "การอยากกินปอเปี๊ยะหรือปลาทอดนั้นเทียบไม่ได้เลยกับการอยากกินสลัดปลาใส่สมุนไพรป่า" อาหารทะเลขึ้นชื่อจานนี้มักทำจากปลาแอนโชวี่ ปลาเฮริง ปลาซาร์ดีน และปลาชนิดอื่นๆ ที่จับได้สดๆ จากน่านน้ำของจังหวัดน้ำโอ

การทำสลัดจากปลาตัวเล็กๆ นั้นต้องอาศัยเทคนิคที่ชำนาญ เช่น การตัดหางและหัวออก การเอาก้างออก การผ่าครึ่ง การหั่นเป็นชิ้นๆ การบีบน้ำส่วนเกินออก และการหมักด้วยขิง ข่า กระเทียม และผงข้าวคั่วสับละเอียด

เป็นเรื่องแปลก แต่สลัดปลาน้ำโอจะไม่สมบูรณ์หากขาดสมุนไพรป่า

เพลิดเพลินกับอาหารทะเลต้นตำรับแท้ๆ

เพื่อสัมผัสรสชาติต้นตำรับของปลาไหลโออย่างแท้จริง ชาวบ้านจะเดินทางเข้าไปในป่าไฮวันเพื่อเก็บสมุนไพรและใบไม้ต่างๆ ใบไม้ป่า เช่น โหระพาป่า โหระพาหนาม และพืชชนิดอื่นๆ ที่คล้ายกัน เมื่อนำมาผสมกับปลาที่ปรุงสุกแล้ว จะสร้างรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์ นอกจากนี้ ยังมีการใช้ใบไม้ในสวนทั่วไป เช่น ใบแอปริคอต ใบชิโซะ และผักกาดหอม เพื่อเพิ่มรสชาติให้กับอาหารทะเลจานอร่อยนี้ด้วย

ปัจจุบันนี้ ส้มตำปลาไม่ได้จำกัดอยู่แค่ในหมู่บ้านชาวประมงเหมือนแต่ก่อนแล้ว แต่ได้เข้าไปอยู่ในร้านอาหารหรูๆ มากขึ้น บางทีนี่อาจเป็นเหตุผลที่ทำให้วิธีการกินส้มตำปลาแบบดั้งเดิมและไม่เป็นทางการค่อยๆ หายไป

ปัจจุบันนี้ ผู้คนนิยมใช้แผ่นแป้งข้าวเจ้าเป็นชั้นนอกในการห่อผักป่าและปลาแปรรูปเป็นม้วนเล็กๆ จากนั้นนำไปจุ่มในน้ำปลาปรุงรสเผ็ดที่ปรุงด้วยพริกและกระเทียมบดละเอียด เพียงแค่ขั้นตอนเหล่านี้ก็ทำให้คุณน้ำลายไหลแล้ว และเมื่อได้ลิ้มลองสลัดปลาแล้ว ก็ยิ่งทำให้คุณอุทานด้วยความพึงพอใจ

นามโอ ดินแดนโบราณแห่งฮัวโอ ยังคงเก็บรักษาตำนานอันน่าหลงใหลของเจ้าหญิงฮว่านเจิ่น ผู้ซึ่งครั้งหนึ่งเคยแวะพักที่หน้าผาม่อมฮักเพื่อรอโอกาสที่จะกลับไปยังไดเวียด บ่อน้ำของชาวจามนั้นได้ฟังเสียงทะเลเล่าขานเรื่องราวมานานหลายศตวรรษ ทั้งเรื่องราวของปลาแอนโชวี่ แหล่งที่มาของน้ำปลาชื่อดังของนามโอ หรือเรื่องราวของปลาเฮอริ่งที่ชาวประมงนำมาทำเป็นสลัดปลาแสนอร่อย ซึ่งสะท้อนจิตวิญญาณของหมู่บ้านชาวประมง

หากคุณมีโอกาสได้ไปเยือนหมู่บ้านชาวประมงโบราณน้ำโอ อย่าลืมลองชิมสลัดปลา "ดา" ที่ปรุงในแบบฉบับดั้งเดิมของหมู่บ้านชาวประมง เพื่อสัมผัสความสดชื่นเย็นสบายในหัวใจ เหมือนป่าดึกดำบรรพ์ที่เติบโตบนโขดหินของมอมฮัก เหมือนเสียงลมที่พัดผ่านโขดหินที่ปกคลุมด้วยมอสมานานนับพันปี...

แหล่งที่มา