ชะลอความเร็วลง เพื่อที่คุณจะได้จำได้!

ชีวิตของแต่ละคนเปรียบเสมือนประตู ไม่ว่าเราจะอยู่ข้างในหรือข้างนอก ไม่ว่าหัวใจของเราจะสงบสุขหรือยังคงเต็มไปด้วยความกังวล เมื่อท้องฟ้า เมฆ และผืนน้ำปกคลุมไปด้วยความเย็นยะเยือก และเมื่อสีสันสดใสของฤดูใบไม้ผลิผลิบาน ณ ปลายทาง หัวใจของเราก็จะเต็มไปด้วยอารมณ์ที่ยากจะบรรยาย

โอ้ เทศกาลตรุษจีน (ปีใหม่เวียดนาม) มาถึงแล้วจริงๆ!... ( ภาพประกอบเพื่อเป็นตัวอย่างเท่านั้น - อินเทอร์เน็ต )

ความหนาวเย็นของวันสุดท้ายของปีเปรียบเสมือนรอยยิ้มของหญิงสาววัยปลายวัยรุ่นหรือต้นวัยยี่สิบ ความหนาวเย็นนั้นหว่านเมล็ดพันธุ์แห่งฤดูใบไม้ผลิลงสู่ผืนดินและท้องฟ้า ก่อให้เกิดเนินเขาและทุ่งนาเขียวขจีที่แต่งแต้มด้วยดินตะกอนทอดยาวไปจนสุดขอบฟ้า ขณะเดินท่ามกลางหมอกจางๆ และฝนปรอยเบาๆ ในช่วงบ่ายที่ไร้ลมพัด หัวใจของฉันเต็มไปด้วยความโหยหาอย่างอาลัยอาวรณ์ ความทรงจำที่เลือนรางแต่สัมผัสได้ ความโหยหาที่อยู่ลึกๆ ในจิตใจ

ความคิดถึงพาเราย้อนกลับไปสู่ตรอกซอกซอยที่แออัดในความทรงจำวัยเด็ก ตรอกเหล่านั้นเต็มไปด้วยรากไม้ที่พันกันยุ่งเหยิง ผิวเรียบลื่นและมันเงา เป็นสถานที่ที่เหมาะสำหรับเด็กๆ ในละแวกนั้นที่จะเล่นขายของ ในช่วงวันสุดท้ายของปี เมื่อฝนปรอยลงมาบนทุ่งเนยอันไกลโพ้น และควายแก่ๆ นอนเอาจมูกพิงแผ่นไม้กลมเรียบ เด็กๆ จะใช้รากไม้เป็น "แผงลอย" จัดเรียงและตกแต่งให้เป็นแผงลอยเหมือนในตลาดปีใหม่

หนานและหลานมักจะแย่งกันขายเครื่องเทศอยู่เสมอ สองพี่น้องใช้เวลาทั้งปีในการเก็บรวบรวมและสะสมเครื่องเทศที่จำเป็นสำหรับเทศกาลตรุษจีน ในบ้านเกิดของฉัน ขาหมูตุ๋นเป็นอาหารที่ขาดไม่ได้ในเทศกาลตรุษจีน และในการทำขาหมูตุ๋นนั้น ขาดไม่ได้เลยคือข่าและตะไคร้ซอยบางๆ ที่ลวกแล้วบดให้ละเอียดเพื่อสกัดน้ำออกมา กลิ่นหอมอันเป็นเอกลักษณ์ของเครื่องเทศนี้ผสมผสานกับรสชาติที่นุ่ม หวาน และสดชื่นของขาหมูตุ๋น หนานและน้องสาวของเธอจัดแสดง "แผงขาย" เครื่องเทศในขวดโหลเล็กๆ ตั้งแต่ผงเปลือกส้มแห้ง ใบมะกรูด น้ำข่าและตะไคร้ พริก และพริกสด... อีกด้านหนึ่งคือหลานและน้องสาวของเธอที่จัดดอกไม้ประดิษฐ์สีสันสดใสสำหรับเทศกาลตรุษจีน ช่อดอกไม้ที่ทำจากกระดาษสีต่างๆ เรียงรายอย่างคึกคัก นำมาม้วนด้วยกรรไกร แล้วพันด้วยลวดเหล็กหรือไม้ไผ่เหลาให้แหลม

กิ่งดอกบ๊วยและดอกพีชที่บานสะพรั่งและมีน้ำค้างเกาะอยู่ ถูกตัดอย่างเร่งรีบจากต้นไม้เก่าแก่หลายสิบปี ถูกนำมาจัดแสดงในขวดพลาสติกที่ห่อด้วยกระดาษสีแดงและสีเขียว “แผงลอย” ถูกตกแต่งอย่างพิถีพิถันและจัดวางอย่างสวยงาม... เมื่อทุกอย่างพร้อมแล้ว กลุ่มคนก็แสร้งทำเป็นเดินไปตามบ้านต่างๆ โดยไม่ต่อรองราคา แต่รีบเข้าไปสูดดมกลิ่นหอม แล้วกอดกัน หัวเราะ และอุทานว่า “โอ้ ตรุษจีนมาถึงแล้วจริงๆ!”

ตลาดตรูและตลาดโบเป็นแหล่งสร้างความตื่นเต้นประจำวันสำหรับเด็กๆ และเป็นสถานที่นัดพบที่ผู้คนมากมายรอคอย...

ความโหยหาพาเราย้อนกลับไปสู่บ้านสามห้องนอนหลังคามุงกระเบื้องหยินหยาง บ้านที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของคนที่รักเมื่อสายลมฤดูใบไม้ผลิพัดผ่าน ความโหยหาตลาดพิเศษประจำปี ตลาดที่ดำรงอยู่มายาวนาน เมื่อผืนดินหอมกรุ่นอุดมสมบูรณ์ริมฝั่งแม่น้ำโพธิ์จางทอดยาว นกกระยางบินเหนือทุ่งนาสีทองอร่าม วันที่สิบเก้าของเดือนสิบสองตามปฏิทินจันทรคติ (ตลาดตราว) วันที่ยี่สิบของเดือนสิบสองตามปฏิทินจันทรคติ (ตลาดกาบ่อ) ตลาดพิเศษนั้นคือความสุขและความตื่นเต้นประจำวันของเด็กๆ ความคาดหวังของหลายๆ หัวใจที่โหยหาการกลับมาพบกัน ความเสียใจอย่างสุดซึ้งของผู้ที่อยู่ห่างไกลบ้าน และความหวังอันแรงกล้าที่จะได้กลับไป ในสีแดงและเขียวสดใสของตุ๊กตาดินเผา ในหอคอยดอกไม้กระดาษหลากสีสันตระการตา ท่ามกลางแถวขนมข้าวเหนียว ขนมถั่วเขียว ขนมข้าวเหนียว และขนมข้าวหวาน หัวใจของผู้คนเปี่ยมล้นด้วยความรัก ศรัทธา และความปรารถนา ความโหยหาความสงบสุขท่ามกลางความผันผวนของชีวิต ความปรารถนาที่จะกลับมาเมื่อท้องฟ้า เมฆ และผืนน้ำปกคลุมไปด้วยหมอก เมื่อตลาดที่คึกคักในคืนก่อนวันตรุษจีนเต็มไปด้วยสีสันอันงดงามของฤดูใบไม้ผลิ

ความโหยหาอดีตเปรียบเสมือนตะกอนที่ตกค้างอยู่ในแม่น้ำแห่งกาลเวลา นำพาเราหวนกลับไปสู่ความรักความผูกพันในอดีต... ( ภาพประกอบจากอินเทอร์เน็ต )

ความโหยหาพาเราย้อนกลับไปสู่ควันใสๆ สดชื่นๆ ที่ลอยขึ้นจากหลังคามุงจากของหมู่บ้านที่เรียงรายกันอย่างหนาแน่น ในวันที่สามสิบของปีตามปฏิทินจันทรคติ ขณะยืนอยู่บนยอดเขาทับ ที่ซึ่งบรรพบุรุษของเราพักผ่อน คลื่นแห่งความโหยหาถาโถมเข้ามาเมื่อเรามองดูควันบางๆ ที่ลอยขึ้นจากหลังคาบ้าน เมื่อไหร่กันที่เราไม่ได้สูดดมกลิ่นหอมฉุนนั้นอีกเลย? เมื่อไหร่กันที่เราไม่ได้เห็นทั้งครอบครัวมารวมตัวกันรอบกองไฟ ข้างๆ น้ำใสๆ ในบ่อน้ำ ซดซุปปูที่ปรุงด้วยขนุนอ่อน? นานเหลือเกินแล้วที่เราไม่ได้เก็บใบไม้ในบ่ายวันที่มีลมพัด นานเหลือเกินแล้วที่เราไม่ได้กระโดดข้ามกองใบไม้หอมๆ กับเพื่อนๆ กลิ่นหอมพิเศษที่ทำให้รู้สึกสดชื่นนั้นเป็นเหมือนที่ยึดเหนี่ยวจิตใจที่สงบสุข เป็นแหล่งแห่งความโหยหาที่ถาโถมเข้ามาเมื่ออากาศแห้งและหนาวเย็น

นี่คือวันสุดท้ายของปี วันที่ทุ่งนาปกคลุมไปด้วยหิมะสีขาวโพลน ลมฤดูใบไม้ร่วงพัดโชย วันที่โลกดูเหมือนจะช้าลง ช้าลงมากพอที่จะได้หวนระลึกถึง ให้หัวใจเต้นรัวด้วยความรักความผูกพันเก่าๆ ความรักที่เปราะบางแต่ลึกซึ้ง ความอบอุ่นและความเชื่อมั่นมากพอที่จะเอาชนะพายุท่ามกลางความวุ่นวายของชีวิตได้

เมื่อสายน้ำชุ่มฉ่ำด้วยละอองฝนอ่อนๆ ทุ่งนาแผ่กว้างเป็นสีขาวนวล กลิ่นหอมของธรรมชาติ กลิ่นของต้นไม้และพืชที่กำลังผลิใบ ผสานเข้ากับสายลมยามบ่าย และฤดูใบไม้ผลิที่ห่อหุ้มด้วยเสื้อคลุมสีฟ้าอ่อนละมุน ผ่านหมู่บ้าน บ้านเรือน และสี่แยกต่างๆ... นั่นคือช่วงเวลาที่ความคิดถึงพัดพาเม็ดตะกอนไปตกตะกอนในสายน้ำแห่งกาลเวลา นำพาเราหวนกลับไปสู่ความทรงจำอันล้ำค่า

ชะลอความเร็วลง เพื่อที่คุณจะได้จำได้!

ปลายปี 2023

ตงฟูซา

แหล่งที่มา: https://baohatinh.vn/van-hoc/hay-cham-thoi-de-nho/260184.htm