ช่วงเวลาแห่งวัยเยาว์ที่เหลืออยู่

เช้าวันจันทร์วันหนึ่ง ขณะที่ฉันขับรถไปทำงานตามปกติ ฉันได้พบกับกลุ่มนักเรียนมัธยมปลายกำลังถ่ายรูปอยู่ใกล้พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมชาติพันธุ์เวียดนาม นักเรียนที่กำลังจะจบการศึกษาเหล่านั้น สวมชุดอ่าวไดแบบดั้งเดิมที่งดงาม ดูเปล่งประกายและกำลังสร้างช่วงเวลาที่สวยงามเพื่อเก็บรักษาความทรงจำในวัยเยาว์ของพวกเขา

นักเรียนมัธยมปลายถ่ายรูปเพื่อเก็บรักษาช่วงเวลาแห่งวัยเยาว์ที่เหลืออยู่

ฉันชะลอความเร็วของมอเตอร์ไซค์ลง มองดูเหล่าคนหนุ่มสาวเหล่านั้น ผู้ที่จะเป็นเจ้าของประเทศในอนาคต เพื่อนๆ ของฉันและฉันก็เคยมีช่วงวัยรุ่นที่สวยงามแบบนั้นเช่นกัน ในสมัยนั้น มีงานอำลาเมื่อจบมัธยมปลาย มีจดหมายอำลาที่ "ถูกลบเลือนก่อนที่จะได้มอบให้" และรูปถ่ายในโรงเรียนเพื่อเป็นที่ระลึก แต่ไม่มีรูปถ่ายในสมุดรุ่นที่จัดทำอย่างมืออาชีพเหมือนในปัจจุบัน ไม่มีใครสามารถระบุได้อย่างแน่ชัดว่าการถ่ายภาพในสมุดรุ่นเริ่มขึ้นเมื่อใด แต่เมื่อเรานึกถึงสมุดรุ่น เรามักจะนึกถึงภาพถ่ายที่บันทึกการเดินทางทั้งหมดของการเรียนรู้และความสนุกสนานภายใต้หลังคาของโรงเรียนอันเป็นที่รักของเรา ภาพถ่ายที่เก็บรักษาความทรงจำในปีสุดท้ายของการเรียนของเรา

เมื่อพูดถึงสมุดภาพรุ่น ภาพแรกที่ผุดขึ้นมาในใจคงหนีไม่พ้นชุดนักเรียน เสื้อสีขาวสะอาดตาที่จับคู่กับกางเกงหรือกระโปรงนั้นเรียบง่าย แต่กลับเต็มไปด้วยความทรงจำมากมาย สมัยที่เราเรียนนั้นไม่มีชุดนักเรียน เสื้อผ้าที่ไม่ปะชุนก็ถือว่าดูดีแล้ว แต่ปัจจุบันนักเรียนตั้งแต่ชั้นประถมขึ้นไปต้องใส่ชุดนักเรียน ชุดนักเรียนไม่ใช่แค่เสื้อผ้าที่ใส่ไปโรงเรียนเท่านั้น แต่ยังเป็นสัญลักษณ์ของความสามัคคี ความไร้เดียงสา และความบริสุทธิ์ ในรูปถ่ายในสมุดภาพรุ่น ชุดนักเรียนยิ่งมีความหมายมากขึ้น เพราะมันแสดงถึงความกลมกลืนทางสายตา ความกลมกลืนของจิตวิญญาณ และความฝันร่วมกันในชีวิตโรงเรียน

เมื่อพูดถึงภาพถ่ายในสมุดรุ่น ภาพของชุดอ่าวไดสีขาวบริสุทธิ์ (ชุดประจำชาติเวียดนาม) ที่พลิ้วไหวตามสายลม เน้นความงามที่อ่อนโยนและเรียบร้อยของนักเรียนหญิงนั้น เป็นภาพที่ยากจะลืมเลือน การสวมชุดอ่าวไดทำให้พวกเธอ "รู้สึกโตขึ้นทันที" เป็นผู้ใหญ่มากขึ้นในขณะที่ยังคงรักษาเสน่ห์อันบริสุทธิ์และไร้เดียงสาของสมัยเรียนไว้ ภาพถ่ายของพวกเธอในชุดอ่าวไดมีความงามที่เป็นเอกลักษณ์ ทั้งดั้งเดิมและทันสมัย ​​โรแมนติกและสง่างาม ชุดอ่าวไดสีขาวที่พลิ้วไหวตามสายลมสร้างภาพที่งดงาม ชวนให้นึกถึงบทกวีและบทเพลงรักอันอ่อนโยน

ภาพถ่ายรับปริญญาในปัจจุบันไม่ได้เป็นเพียงแค่เรื่องของชุดที่เลือกสรรมาอย่างพิถีพิถันเท่านั้น แต่ยังเป็นเรื่องของความคิดสร้างสรรค์ที่ไม่มีที่สิ้นสุดของนักเรียนและทีมช่างภาพอีกด้วย คนหนุ่มสาวไม่ได้จำกัดตัวเองอยู่กับรูปแบบที่ล้าสมัยอีกต่อไป แต่กล้าที่จะทดลองกับแนวคิดที่ไม่เหมือนใคร ซึ่งสะท้อนถึงบุคลิกที่โดดเด่นของแต่ละรุ่น บางรุ่นเลือกที่จะจำลองเกมในวัยเด็กแบบดั้งเดิม โดยสวมใส่ชุดเวียดนามแบบดั้งเดิม เช่น อาว บา บา และ คาน เรน เพื่อรำลึกถึงความทรงจำในวัยเด็กที่ไร้กังวลและสวยงาม บางรุ่นก็แปลงโฉมตัวเองเป็นนักเรียนจากยุคก่อน ด้วยชุดย้อนยุคและจักรยานวินเทจ พาผู้ชมย้อนกลับไปสู่ยุคสมัยที่ผ่านมานานแล้ว

นอกเหนือจากแนวคิดแล้ว สถานที่ถ่ายภาพรับปริญญากำลังมีความหลากหลายมากขึ้นเรื่อยๆ บริเวณโรงเรียนยังคงเป็นตัวเลือกยอดนิยม เนื่องจากเป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยความทรงจำอันล้ำค่าที่สุด อย่างไรก็ตาม นักเรียนยังมองหาสถานที่กลางแจ้งที่สวยงาม เช่น สวนสาธารณะ ทุ่งหญ้า ร้านกาแฟบรรยากาศดี หรือแม้แต่ฉากถ่ายทำภาพยนตร์ที่จัดแต่งอย่างประณีต แต่ละสถานที่ล้วนมีเสน่ห์เฉพาะตัว ซึ่งเอื้อต่อการสร้างภาพถ่ายรับปริญญาที่โดดเด่นและสะท้อนสไตล์ของแต่ละรุ่น

เบื้องหลังภาพถ่ายในสมุดรุ่นทุกภาพนั้น มีเรื่องราว ความทรงจำ และอารมณ์ความรู้สึกซ่อนอยู่ มันคือเสียงหัวเราะขณะโพสท่า การกอดแน่นๆ สายตาที่ส่งให้กันด้วยความรัก มันคือช่วงเวลาที่ทั้งห้องเรียนแบ่งปันเรื่องราวทั้งสุขและเศร้า ความฝันและแผนการสำหรับอนาคต ดังนั้น สมุดรุ่นจึงไม่ใช่แค่การบันทึกภาพ แต่ยังเป็นการบันทึกอารมณ์ความรู้สึกที่แท้จริงที่สุดในชีวิตในโรงเรียนอีกด้วย

รูปถ่ายในสมุดรุ่นแต่ละรูปล้วนมีความหมายเฉพาะตัว บางรูปแสดงให้เห็นถึงพลังและความกระตือรือร้นของวัยรุ่น บางรูปสื่อถึงความครุ่นคิดไตร่ตรองถึงอดีตและอนาคต แต่เหนือสิ่งอื่นใด รูปถ่ายในสมุดรุ่นแสดงออกถึงมิตรภาพอันลึกซึ้ง ความผูกพันระหว่างครูและนักเรียน และความรักที่มีต่อโรงเรียนที่พวกเขาเคยเป็นส่วนหนึ่ง คุณค่าเหล่านี้ไม่สามารถวัดได้ด้วยเงิน แต่สามารถสัมผัสได้ด้วยหัวใจเท่านั้น

เมื่อเสียงจักจั่นร้องระงมท่ามกลางดอกไม้สีแดงสดใสของต้นไม้ใหญ่ในบริเวณโรงเรียน บทเพลงอันแสนเศร้าก็ดังก้องอยู่ในหัวใจของนักเรียนที่กำลังจะจบการศึกษาทุกคนว่า "ใครจะรู้ว่าเราจะได้พบกันอีกไหม?" ในช่วงเวลานั้น การยืนเคียงข้างกัน ถ่ายรูปด้วยกัน ก็เพียงพอที่จะปัดเป่าความกังวลและลบล้างความขัดแย้งทั้งหมด มิตรภาพยิ่งแข็งแกร่งและแน่นแฟ้นขึ้นผ่านการแสดงความห่วงใย การแบ่งปันอย่างจริงใจ และการเป็นเพื่อนร่วมทางในเส้นทางนั้น สำหรับนักเรียนในปัจจุบัน ภาพถ่ายวันจบการศึกษาได้กลายเป็นเหตุการณ์สำคัญ เป็นส่วนหนึ่งที่น่าจดจำในช่วงเวลาเรียน ดังนั้นทุกอย่างจึงถูกเตรียมอย่างพิถีพิถันและรอบคอบราวกับทีมงานมืออาชีพที่กำลังทำงานอยู่ น้อยคนนักที่จะต้านทานความเย้ายวนใจของการถ่ายรูปเมื่อพวกเขายังเด็ก

ชีวิตดำเนินไปอย่างรวดเร็วและไม่รอใคร และคนเราก็ไม่มีพลังวิเศษที่จะรักษาความงามของวัยเยาว์ไว้ได้ตลอดไป ภาพถ่ายรับปริญญาจึงช่วยให้แต่ละคนต่อสู้กับการลืมเลือนของเวลา หรืออย่างน้อยก็เปิดโอกาสให้ได้ใช้เวลาสักครู่ในการไตร่ตรองและรำลึกถึงความหลัง

กวีท่านหนึ่งเคยเขียนไว้ว่า "ความทรงจำเปรียบเสมือนพรมอันงดงามที่บางครั้งถูกนำมาปูรับลม" หลังจากผ่านไปสิบหรือยี่สิบปี เมื่อมีการพบปะสังสรรค์กันอีกครั้งในงานพบปะรุ่นหรือกิจกรรมพิเศษต่างๆ เพื่อนๆ จะมารวมตัวกันรอบๆ รูปถ่ายในสมุดรุ่นเก่าๆ รำลึกถึงเรื่องราวของบางคน ไตร่ตรองถึงภาพของคนอื่นๆ และแบ่งปันเรื่องราวเบื้องหลังภาพเหล่านั้น เรื่องราวเหล่านี้ปลุกความรู้สึกคิดถึงอดีตและทำให้ทุกคนได้ตระหนักถึงการเติบโตและวุฒิภาวะของตนเองในแต่ละช่วงชีวิต

สมุดภาพรุ่นไม่ใช่แค่หลักไมล์ที่บ่งบอกถึงจุดสิ้นสุดของการเดินทาง แต่ยังเป็นคำสัญญาของการพบปะสังสรรค์ในอนาคต เป็นสายใยที่เชื่อมโยงหัวใจไม่ว่าพวกเขาจะอยู่ห่างไกลกันแค่ไหนก็ตาม ในอนาคต เมื่อเราหวนมองดูรูปถ่ายเหล่านั้น เราจะยิ้มพลางนึกถึงช่วงเวลาที่สวยงามในวัยเยาว์ ช่วงเวลาแห่งความฝันในชุดนักเรียนที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นส่วนสำคัญที่ขาดไม่ได้ในชีวิตของเรา

ที่มา: https://baothainguyen.vn/van-hoa/202506/khoanh-khac-thanh-xuan-con-lai-8990804/