คำอวยพรวันคริสต์มาส

1. ทันทีที่เธอมาถึงประตู เสียงลำโพงก็ดังกระหึ่มด้วยทำนองเพลงที่คุ้นเคย ดวงอาทิตย์กำลังตกดิน และลมหนาวพัดโชยผ่านทุ่งนา ทำให้หมู่บ้านอบอวลไปด้วยความหนาวเย็น เด็กชายคังนั่งอยู่บนบันไดหน้าบ้าน มองออกไปที่ถนน ถนนกว้างทอดยาวไปสู่ภูเขา ที่ซึ่งพ่อของเขาทำงานอยู่

“ทำไมไม่เข้าไปข้างในล่ะ? นั่งอยู่ข้างนอกนี่หนาวมากเลยนะ!” เธอเตือนลูกอย่างอ่อนโยน

คูคังเงยหน้ามองแม่ด้วยดวงตาแดงก่ำและเปี่ยมด้วยน้ำตา ปรากฏว่าลูกชายตัวน้อยกำลังร้องไห้ บ่ายวันนั้น เธอต้องรีบไปบ้านพ่อแม่เพื่อพูดคุยเรื่องงานศพที่จะมาถึง ก่อนออกไป เธอสั่งเขาว่าอย่าออกไปเล่น แต่ให้อยู่บ้านและตั้งใจเรียน เพราะใกล้สอบปลายภาคแล้ว เขาเชื่อฟังแม่ จึงได้แต่เดินออกไปที่ระเบียงเพื่อมองไปรอบๆ แต่ก็ไม่มีสมาธิเรียน เพราะเขาคิดถึงพ่อ คิดถึงเหลือเกิน

เธอหวนนึกถึงวันเวลาที่คังตัวน้อยยังเป็นเด็กเล็กๆ ทุกบ่ายเขาจะดึงมือเธอแล้วเดินไปที่ประตูเพื่อรอพ่อกลับจากที่ทำงาน เมื่อพ่อถอดหน้ากากออก เขาก็จะยิ้มอย่างสดใส คังจะปรบมือและส่งเสียงเชียร์ พ่อจะอุ้มเขาขึ้นแล้วสวมหมวกที่มีดาวประดับอยู่บนหัวให้ จากนั้นทั้งสองก็จะหัวเราะและเล่นด้วยกันอย่างมีความสุข เธอเฝ้ามองรอยยิ้มของทั้งสองด้วยความสุขล้นเหลือ

ภาพจากอินเทอร์เน็ต

2. ผ่านไปเกือบหกเดือนแล้วที่เขาไม่ได้กลับบ้าน เขาถูกส่งไปประจำการที่ด่านรักษาชายแดนในเขตที่ติดกับจังหวัดใกล้เคียง เป็นเขตภูเขาสูงที่ผู้คนเผชิญกับความยากลำบากมากมาย แต่พวกเขาก็อบอุ่นและเป็นมิตรมาก เขาโทรมาบอกให้ฉันวางใจได้ว่าถึงแม้เขาจะอยู่ไกล แต่เขาก็ได้สัมผัสถึงความผูกพันอันแน่นแฟ้นระหว่างทหารกับประชาชน หน่วยของเขาให้ความช่วยเหลือและสนับสนุนชาวบ้านเป็นอย่างมาก ฉันรู้สึกอุ่นใจขึ้นบ้างที่เห็นเขามีความเป็นผู้ใหญ่และมีแผนการที่ดีมากมาย หลายคืนที่ฉันฝันถึงเขา ทำให้ฉันรู้สึกเหงาในฐานะผู้หญิงที่ต้องพลัดพรากจากสามีมานาน ฉันแอบร้องไห้ อยากจะระบายความในใจกับเขา แต่แล้วก็คิดว่าไม่ควรทำ เขาต้องทำหน้าที่ของเขา ต้องรับใช้ชาติในกองทัพ ส่วนฉันเป็นครู มีปฏิสัมพันธ์กับนักเรียนทุกวัน แบ่งปันความรู้และความเห็นอกเห็นใจกับพวกเขา แล้วทำไมฉันถึงต้องคิดถึงแต่ตัวเองล่ะ? เมื่อคิดเช่นนี้ ฉันก็รู้สึกเบาใจและกระตือรือร้นกับงานของฉันมากขึ้น การเชื่อฟังของคูคังยังเป็นแรงจูงใจที่ช่วยให้ภรรยาของเขาไม่รู้สึกเหงาเมื่อต้องอยู่ห่างจากสามีเป็นเวลานาน

วันที่เขาประกาศว่าจะไปทำงานบนที่สูง เธอมองเขา พยายามควบคุมอารมณ์ของตัวเอง เขารู้ว่าภรรยาเป็นห่วง จึงปลอบโยนเธออย่างมาก คังน้อยเกาะมือพ่อแน่น ร้องไห้สะอึกสะอื้น เขาปลอบโยนด้วยการสัญญาว่าจะซื้อของขวัญมากมายเมื่อเขากลับมา เธอไปส่งเขาที่ระยะหนึ่ง แล้วก็มองเขาจากไปอย่างเงียบๆ

ในช่วงแรกๆ ที่ประจำการอยู่ในที่ราบสูงห่างไกล ระหว่างพักกะ เขาจะโทรกลับบ้านไปหาภรรยาเสมอ เขาเล่าเรื่องราวมากมายเกี่ยวกับช่วงเวลาที่อยู่ที่นั่นให้เธอฟัง ผู้คนในที่นั้นเรียบง่ายและซื่อสัตย์ พวกเขารักและห่วงใยทหารที่อยู่ห่างไกลจากบ้าน มักจะช่วยกันขนของต่างๆ เช่น ข้าวโพด ฟักทอง หรือผักป่ามาให้ เขาและเพื่อนร่วมรบได้รับมอบหมายให้ช่วยเหลือชาวบ้านในการมุงหลังคา สร้างสะพานข้ามลำธาร หรือเก็บเกี่ยวข้าวและมันฝรั่งในทุ่งนาในช่วงฤดูเก็บเกี่ยว เมื่อได้ฟังเรื่องราวของเขา ภรรยาของเขารู้สึกสงสารผู้คนที่ยังขาดแคลนหลายสิ่งหลายอย่าง และรู้สึกภาคภูมิใจในตัวสามี เธอให้กำลังใจเขาให้ทำภารกิจให้สำเร็จลุล่วงด้วยดี และที่บ้าน เธอก็พยายามอย่างเต็มที่ที่จะดูแลทั้งสองฝ่ายของครอบครัว

3. คริสต์มาสใกล้เข้ามาแล้ว เวลาผ่านไปเร็วมากจนรู้สึกเหมือนเพิ่งเมื่อวานนี้เอง เกือบปีแล้วที่เขาจากบ้านไป และเธอก็ค่อยๆ ได้สัมผัสกับความสุขและความทุกข์ในชีวิต ความยากลำบากและความกังวลต่างๆ คริสต์มาสปีที่แล้ว เขาลาพักร้อนและพาเธอและน้องคังไปเดินเล่นในเมือง ไปโบสถ์...

คังกำลังเขียนจดหมายถึงซานตาคลอสอย่างขะมักเขม้น เมื่อวานนี้ ระหว่างทางกลับบ้านจากโรงเรียน เขาเดินผ่านถนนและเห็นร้านขายต้นคริสต์มาส ชุดซานตาคลอส และของสวยงามอื่นๆ อีกมากมาย คังอ้อนวอนแม่ให้ซื้อให้ แม่บอกว่าเขาต้องเป็นเด็กดีและตั้งใจเรียนถึงจะได้ของขวัญในวันคริสต์มาสอีฟ เขาพยักหน้าและมองไปไกลๆ ราวกับกำลังครุ่นคิด เขาคิดถึงพ่อ พ่อของเขารักและเอ็นดูเขามาก มักจะจูบและกอดเขา และอุ้มเขาไปรอบๆ สนามหรือเดินเล่นไปตามตรอกซอยต่างๆ อยู่เสมอ

ทันใดนั้น คังเงยหน้ามองท้องฟ้าที่มีเมฆสีเทา ราวกับกำลังสงสัยว่าพ่อของเขาซึ่งทำงานอยู่ไกลๆ จะคิดถึงเขาหรือเปล่า คริสต์มาสกำลังจะมาถึง แต่พ่อของเขาจะไม่ได้อยู่บ้านพาเขาไปเดินเล่นในเมืองหรือไปโบสถ์อีกแล้ว

แม่คะ เด็กๆ ทางนั้นได้ฉลองคริสต์มาสกันหรือเปล่าคะ?

เธอประหลาดใจกับคำถามไร้เดียงสาของลูก จึงกอดลูกไว้แน่น

ในยามค่ำคืน ขณะที่ลมหนาวพัดโชยมา เธอพลิกตัวไปมา นอนไม่หลับ คำพูดของคังยังคงวนเวียนอยู่ในใจเธอ ตอนที่เธอถามเขาว่าซานตาคลอสอยากได้อะไร เธอแค่ถามไปเฉยๆ โดยแสร้งทำเป็นไม่ถาม แต่จริงๆ แล้วเธอได้อ่านจดหมายที่เขาเขียนถึงซานตาคลอสอย่างตั้งใจแล้ว ผิดกับที่เธอคาดไว้ คังอยากได้ของขวัญมากมายเพื่อนำไปให้พ่อของเขาและแบ่งปันกับเพื่อนๆ บนที่สูง ซึ่งทำให้เธอถึงกับน้ำตาซึม เธอจะแอบซื้อของขวัญเหล่านั้นตามความต้องการของลูกชายในจดหมายถึงซานตาคลอส

4. ถนนจากบ้านไปโบสถ์ดูโล่ง กว้าง และสะอาดในวันนี้ แถวต้นไม้ค่อยๆ จางหายไปในระยะไกล บ้านสองชั้นที่สวยงามเริ่มสว่างไสวขึ้น คังน้อยเกาะเอวแม่แน่น กระซิบเล่าเรื่องราวต่างๆ รถเพิ่งผ่านสวนนิเวศวิทยาที่อยู่ติดกับสวนสาธารณะ ริมขอบมีม้านั่งหินวางอยู่ใต้ร่มเงาของต้นเฟื่องฟ้าที่ออกดอกตลอดทั้งปี เขาและภรรยาเคยนั่งตรงนั้น เล่าเรื่องราวต่างๆ และดูลูกชายเล่นอย่างมีความสุข วันเวลาแห่งความสุข แผนการดีๆ มากมาย เสียงหัวเราะที่สดใสของลูกชาย สายตาที่อบอุ่นของสามี... ทันใดนั้น เธอก็ยิ้ม

โบสถ์นั้นกว้างใหญ่ ประดับประดาด้วยแสงไฟหลากสี นี่เป็นครั้งแรกที่เธอไปโบสถ์ในวันคริสต์มาสโดยไม่มีเขา ทุกปี เขาจะจัดตารางงานเพื่อพาเธอและลูกชายไปทานอาหารเย็น จากนั้นแวะสวนสาธารณะให้น้องคังเล่นสักพัก ก่อนจะไปโบสถ์เพื่อร่วมพิธี แม้ว่าพวกเขาจะไม่ใช่คนเคร่งศาสนา แต่สภาพอากาศหนาวเย็นในฤดูหนาวและเพลงคริสต์มาสก็มักจะปลุกเร้าจิตใจเธอ ทำให้เธออยากไปร่วมกับฝูงชนที่มุ่งหน้าไปโบสถ์ในคืนก่อนวันคริสต์มาส... ภาพในอดีตผุดขึ้นมาในหัวเธออย่างฉับพลัน น้องคังปล่อยมือแม่ วิ่งและกระโดดไปรอบๆ ลำต้นไม้ แล้ววิ่งไล่ตามเสียงจิ้งหรีดร้องอยู่ในพงหญ้าหนาทึบ เมื่อเห็นความไร้เดียงสาและนิสัยร่าเริงของลูกชาย เธอก็รู้สึกโล่งใจ

ทันใดนั้น เธอก็เงยหน้ามองหอระฆัง คืนนี้ ของขวัญจากความปรารถนาของลูกชายจะไปถึงเด็กๆ ในที่สูง ส่วนคัง เด็กชายผู้เข้าใจและเห็นอกเห็นใจผู้อื่น จะได้รับจดหมายขอบคุณและของขวัญที่รอคอยมากที่สุด

ส.

แหล่งที่มา