ในช่วงฤดูมะเดื่อ ต้นมะเดื่อจะเต็มไปด้วยผล มะเดื่อเป็นพวงหนาแน่น มะเดื่อพันธุ์ฟูอ็อกติชมีขนาดใหญ่ กลม และแบน เนื้อสีแดงอมชมพูสวยงาม ต้นมะเดื่อเตี้ยแต่ลำต้นหนาเป็นพิเศษ และใบแผ่กว้างเหมือนใบเผือก ร่มเงาของต้นมะเดื่อปกคลุมพื้นที่กว้างใหญ่ของสวนอย่างเงียบๆ ให้ความเย็นสดชื่นในช่วงบ่ายของฤดูร้อนที่อบอ้าว การได้เห็นฤดูมะเดื่อมาถึง พร้อมกับพวงมะเดื่อที่ห้อยระย้าอยู่ตามโคนต้น เป็นภาพที่น่ารื่นรมย์และน่ามองอย่างแท้จริง
สลัดมะเดื่อมังสวิรัติ
เมื่อมาเยือนเมืองฟูโอ๊กติช น้อยคนนักที่จะต้านทานความอร่อยของอาหารที่ทำจากมะเดื่อได้ มะเดื่อที่เก็บจากสวนจะนำมาต้มอย่างรวดเร็วเพื่อขจัดความขม โดยต้มอย่างรวดเร็วเพื่อป้องกันไม่ให้น้ำยางขมออกมา จากนั้นจึงนำไปแช่ในน้ำเย็นทันทีเพื่อคงความกรอบ ต่อมานำมาหั่นเป็นชิ้นบางๆ ผสมกับหูหมูและผักชีเวียดนาม ทำเป็นสลัดมะเดื่อ สำหรับผู้ที่ต้องการอาหารที่ประณีตมากขึ้น สามารถรับประทานกับแผ่นแป้งข้าวเจ้าได้ ความกรุบกรอบของหูหมูและความกรอบของมะเดื่อดึงดูดใจผู้คนมากมาย
ในวันที่ 15 หรือวันที่ 1 ของเดือนตามปฏิทินจันทรคติ อาหารมังสวิรัติใน เมืองเว้ เกือบทุกครั้งจะเสิร์ฟพร้อมสลัดมะเดื่อผสมถั่วลิสง มะเดื่อจะถูกผสมกับผักชีเวียดนามและถั่วลิสงคั่วอย่างง่ายๆ แต่ก็มีประโยชน์ ทานง่าย และเข้ากันได้ดีกับข้าว เป็นอาหารที่เรียบง่ายแต่สดชื่น มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวของเมืองเว้
ในวันที่อากาศร้อนอบอ้าว อาหารว่างที่รวดเร็วและสดชื่นที่สุดอย่างหนึ่งก็คือ มะเดื่อสดจิ้มกะปิแบบเว้ มะเดื่อจะถูกหั่นเป็นชิ้นๆ ปอกเปลือกอย่างระมัดระวัง แล้วล้างให้สะอาด มะเดื่อสดต้องทานคู่กับกะปิ โดยเฉพาะกะปิแบบเว้ กะปิที่มีกลิ่นหอมเป็นเอกลักษณ์ ผสมกับพริกสับจำนวนมาก คือรสชาติแท้ๆ ของภาคกลางของเวียดนามโดยทั่วไป และโดยเฉพาะอย่างยิ่งของเมืองเว้ การได้นั่งข้างๆ จานมะเดื่อสดและชามกะปิ จิ้มและลิ้มรสกลิ่นหอมนั้น เป็นความสุขที่ยากจะบรรยาย
อาหารจะเข้าถึงแก่นแท้แห่งความอร่อยได้อย่างแท้จริง ต้องอาศัยการผสมผสานรสชาติที่ลงตัว การรับประทานอาหารทะเลโดยไม่ใช้ใบมะเดื่อย่อมไม่สมบูรณ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งปลาหมึก หรือปลากะพงจากทะเลสาบตามเกียง – ไม่ว่าจะอร่อยหรือสดแค่ไหน หากไม่มีใบมะเดื่อก็ขาดรสชาติที่เข้มข้นและกลมกล่อม ใบมะเดื่อฝานบางๆ เสิร์ฟพร้อมปลากะพง จิ้มกับกะปิอย่างชุ่มฉ่ำ – รสชาติของน้ำกร่อยจากทะเลสาบ วัตถุดิบในท้องถิ่น และกะปิจากชายฝั่ง ผสานกันอย่างลงตัว สร้างรสชาติที่ยากจะลืมเลือน
ในบ่ายวันหนึ่งของฤดูร้อนที่อบอ้าว ขณะเดินทางกลับไปยังหมู่บ้านฟูอ็อกติช ฉันได้รับเชิญจากป้าคนหนึ่งในหมู่บ้านให้ไปทานอาหารเย็น ซึ่งมีอาหารพื้นบ้านรสเลิศที่ปลูกในท้องถิ่นเป็นส่วนประกอบหลัก ป้าคนนั้นพูดอย่างอบอุ่นว่า "ลองชิมสลัดมะเดื่อดูสิ จะมาฟูอ็อกติชในฤดูกาลนี้แล้วไม่ลองชิมได้ยังไง"
ขณะที่กำลังกินสลัดมะเดื่อรวมมิตร ฉันก็ได้ยินเสียงความคิดถึงบ้านเกิดของฉันแว่วมาแต่ไกล
[โฆษณา_2]
ลิงก์แหล่งที่มา
การแสดงความคิดเห็น (0)