ฤดูกาลแห่งการถ่ายภาพสระน้ำในดินแดนของลุงบาพี

นอกจากการจับปลาแล้ว การถ่ายภาพบ่อเลี้ยงปลาในช่วงฤดูแล้งยังเป็นประเพณีที่สวยงามและแสดงถึงความสามัคคีของชุมชนชาวกาเมา ซึ่งสืบทอดกันมาจนถึงทุกวันนี้

สระน้ำคือพื้นที่ต่ำในนาข้าวที่ปลาใช้เป็นที่หลบภัยในช่วงฤดูแล้ง - ภาพ: THANH HUYEN

พื้นที่อุดมสมบูรณ์ของอำเภออูมินฮาอุดมไปด้วยทรัพยากรธรรมชาติมากมาย รวมถึงปลาน้ำจืดซึ่งกำลังหายากขึ้นเรื่อยๆ การร่วมมือกันจับปลาในบ่อในช่วงฤดูแล้งนั้น ไม่เพียงแต่เพื่อจับปลาเท่านั้น แต่ยังสะท้อนถึงจิตวิญญาณอันงดงามของชุมชนและความรักฉันเพื่อนบ้านของชาว เมืองกาเมา ซึ่งเป็นประเพณีที่สืบทอดกันมาจนถึงทุกวันนี้

1. คนจากภูมิภาคอื่นอาจรู้สึกว่าคำว่า "สระน้ำ" ฟังดูแปลกๆ แต่เอาจริงๆ แล้ว ทุกคนในแถบนี้รู้จักสระน้ำดีพอๆ กับที่รู้จักบทเพลงพื้นบ้านเวียดนามดั้งเดิมไม่กี่ท่อน สระน้ำ (หรือทะเลสาบ) โดยทั่วไปจะลึก 2-4 เมตร แต่ขึ้นอยู่กับขนาดของที่ดิน คนสามารถขุดให้กว้าง 5-10 เมตร และยาวอย่างน้อยสองหรือสามเท่าของความกว้างได้

หลังสงคราม หลุมระเบิดขนาดใหญ่หรือหลุมระเบิดคู่ (ที่ระเบิดสองลูกถูกทิ้งลงติดกัน) อาจถูกเรียกว่าบ่อได้เช่นกัน หากมีการนำไปใช้เพื่อให้ปลาป่ามารวมตัวกัน หรือใช้สำหรับการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำดังเช่นที่ทำกันในภายหลัง

ตั้งแต่สมัยบรรพบุรุษของเรา เราก็รู้จักลักษณะเฉพาะของปลาแต่ละชนิดแล้ว คือพวกมันมักจะหลบไปอยู่ในที่ลุ่มลึกในช่วงฤดูแล้งเพื่อหาที่หลบภัย และจะออกมาหากินในทุ่งนาในช่วงฤดูฝน ฤดูจับปลาในบ่อจะเริ่มต้นหลังจากเก็บเกี่ยวข้าวเสร็จสิ้น เมื่อทุ่งนาแห้งและชาวนามีเวลาว่างที่จะจับปลาไปขายและรับประทาน รวมถึงเพื่อเป็นกิจกรรมยามว่างหลังการเก็บเกี่ยวด้วย

หลังจากที่ปลามารวมกันอยู่ที่มุมหนึ่งของอวนแล้ว ชาวบ้านก็จะตักปลาขึ้นมาคัดแยก

นายดิงห์ วัน อุต (หมู่บ้านตรุมทวด ตำบลคานห์ไฮ อำเภอเจิ่นวันเถื่อ จังหวัดกาเมา) กล่าวว่า ในอดีต พื้นที่อูมินห์อันกว้างใหญ่ รวมถึงบริเวณนี้ เคยอุดมไปด้วยปลาน้ำจืด และที่นี่ก็เป็นบ้านเกิดของลุงบาฟี ซึ่งเป็นที่มาของเรื่องราวปลาช่อนกินมะพร้าวแห้งลูกใหญ่ที่ร่วงลงมา

“ปัจจุบันนี้ปลาน้ำจืดมีจำนวนไม่มากเท่าเมื่อก่อน แต่ชาวบ้านของเรายังคงรักษาประเพณีการจับปลาแบบดั้งเดิมไว้ โดยการร่วมมือกันเติมน้ำในบ่อ (ครัวเรือนหนึ่งช่วยเหลืออีกครัวเรือนโดยไม่หวังค่าตอบแทน และเมื่อจำเป็น ทุกคนก็จะช่วยเหลือตอบแทน) วิธีนี้เหมาะสมกับปัญหาการขาดแคลนแรงงานในพื้นที่ชนบทในปัจจุบัน” นายอุตกล่าว

ครอบครัวของนายอุตเป็นเจ้าของนาข้าว 2 เฮกตาร์ ด้วยระบบคันนาแบบใช้เครื่องจักร ทำให้ปลาสามารถว่ายน้ำได้อย่างอิสระในช่วงฤดูฝนและกลับเข้าไปอยู่ในบ่อในช่วงฤดูแล้ง ทุกปีในช่วงฤดูเก็บเกี่ยวปลา นายอุตมีรายได้ประมาณ 20 ล้านดองจากบ่อปลาสองบ่อของเขา

ปีนี้เช่นกัน ลุงอุตได้เข้าร่วมกับอีกสี่ครอบครัวเพื่อนบ้านที่เป็นเจ้าของบ่อเลี้ยงปลา เพื่อช่วยเหลือซึ่งกันและกัน

ผู้หญิงหลายคนรวมกลุ่มกันเพื่อเลือกปลา

2. นางวู ถิ เหียน เพื่อนบ้านกล่าวว่า "หลังจากถ่ายรูปบ่อที่สี่เสร็จแล้ว คุณอุตแจ้งเราว่าเขาอยากถ่ายรูปบ่อของตัวเอง วันนี้ฉันและเพื่อนร่วมงานจึงมาที่นี่ตั้งแต่เช้าตรู่เพื่อเตรียมการและช่วยคุณอุตให้กลับไปทำงานได้"

หญิงท่านนี้จากบ้านเกิดของลุงบาฟีได้แบ่งปันงานอดิเรกที่ไม่ค่อยพบเห็นอีกอย่างหนึ่งด้วยความร่าเริง

"การถ่ายรูปสระน้ำเป็นเรื่องสนุกมาก เจ้าของสระน้ำต้องเก็บกวาดกิ่งไม้และเศษไม้ใต้สระน้ำ รวมถึงกำจัดวัชพืชรอบๆ สระน้ำในวันก่อนหน้า ต้องเตรียมเสาสำหรับปักต้นกกไว้ล่วงหน้า และทุกคนต้องนำตาข่ายมาด้วย"

เช้าตรู่ พวกเขาจะเหวี่ยงแหจับปลาไปขายที่ตลาด ผู้ชายจะทำงานหนัก เช่น การผูกแหให้แน่นและจับปลา ในขณะที่ผู้หญิงจะคัดแยกและเตรียมปลา

ระหว่างที่กำลังจับปลาในบ่อ ในขณะที่รอปลาเข้ามาติดอวน ผู้ชายก็สามารถดื่มเหล้าข้าวสักสองสามแก้วพร้อมกับปลาช่อนที่จับได้ตรงปากบ่อ เมื่ออวนหย่อนลงไปแล้วปลาชูกระโจนขึ้นมา ในขณะเดียวกัน ผู้หญิงก็พูดคุยกันเรื่องการเก็บเกี่ยว สามี และลูกๆ ของพวกเธอ

ในการจับปลาในบ่อ จะใช้แหขนาดใหญ่ที่มีความกว้างมากกว่าปากบ่อ เพื่อให้แหคลุมผิวน้ำทั้งหมด จากนั้นค่อยๆ หย่อนแหลงไปจนถึงระดับประมาณครึ่งเมตรจากก้นบ่อ แล้วใช้กิ่งไม้ไผ่หรือต้นกกขนาดเล็กที่งอครึ่งหนึ่ง ยึดขอบแหไว้กับขอบบ่อ

การติดตั้งอวนต้องอาศัยประสบการณ์มาก เพราะคุณต้องเว้นพื้นที่ใกล้ขอบบ่อให้เพียงพอเพื่อให้ปลาขึ้นมาหายใจได้โดยไม่ตกลงไปที่ก้นบ่ออีก

ปลาขนาดเล็กจะถูกปล่อยกลับคืนสู่สิ่งแวดล้อม เพื่อเปิดโอกาสให้ปลาขนาดใหญ่ได้ผสมพันธุ์และสืบพันธุ์ในฤดูกาลถัดไป

หลังจากผูกอวนเรียบร้อยแล้ว ชาวประมงจะรอประมาณสองชั่วโมงจนกว่าปลาทั้งหมดจะขึ้นมาบนผิวน้ำและนอนเรียงกันอย่างเป็นระเบียบบนอวน เมื่อถึงจุดนี้ ชาวประมงจะดึงขอบอวนทั้งสองข้างขึ้นและผูกติดกับฝั่งของบ่อ จากนั้นดึงอวนเพื่อรวบรวมปลาไปที่ปลายด้านหนึ่งของบ่อ แล้วใช้แหตักปลาขึ้นมา

ด้วยวิธีนี้ ปลาที่มีขนาดเล็กกว่าขนาดตาข่ายจะตกลงไปในบ่อ ทำให้เจ้าของบ่อสามารถจับเฉพาะปลาขนาดใหญ่และปล่อยปลาขนาดเล็กไว้สำหรับฤดูกาลถัดไปได้

ส่วนที่น่าตื่นเต้นที่สุดคือการดึงอวนขึ้นมา เพราะปลาจะกระโดดโลดเต้นอย่างบ้าคลั่งพยายามหนี คนที่อยู่บนฝั่งจะเลือกปลาตัวใหญ่ที่สุดที่กระโดดขึ้นมาเพื่อ "แย่งส่วนแบ่ง" โดยตั้งใจจะจับพวกมันไปย่างกินทีหลังพลางพูดคุยซุบซิบกันไปพลาง เจ้าบ้านมักใจดีเสมอ เลือกปลาตัวใหญ่ที่สุดมาเลี้ยงลูกเรือ ส่วนผู้หญิงจะคัดแยกปลาตัวใหญ่ๆ แล้วนำไปขายให้พ่อค้า

เมื่อจะจากไป เจ้าของบ้านไม่เคยลืมที่จะบรรจุปลาอร่อยๆ ไว้เป็นของฝากแก่เพื่อนบ้าน สำหรับเด็กๆ หรือผู้สูงอายุที่ไม่สามารถไปตกปลาในบ่อได้

รางวัลเรียบง่ายแต่แสนอร่อยอย่างปลาปิ้งสำหรับเพื่อนบ้านที่ช่วยถ่ายรูปบ่อปลาให้

การยิงปืนในบ่อจบลงด้วยการมอบรางวัลให้แก่ชาวบ้าน: งานเลี้ยงปลาปิ้งริมฝั่งและเหล้าข้าวรสจัดจ้านสองสามแก้ว

หลังจากช่วยเจ้าของบ่อทำความสะอาดปลาแล้ว เหล่าแม่และพี่น้องก็จะเตรียมโจ๊กปลาหม้อใหญ่หรือซุปผักขมสักชามที่พวกเธอเก็บมาจากทุ่งนา แล้วนั่งรวมกันอย่างมีความสุขพูดคุยกันว่าบ่อไหนที่พวกเธอจะไปถ่ายรูปต่อไป

อ่านเพิ่มเติม กลับสู่หน้าหลัก

ทันห์ ฮุยเอน

ที่มา: https://tuoitre.vn/mua-chup-dia-xu-bac-ba-phi-2025050310041542.htm