หาเลี้ยงชีพอยู่ก้นแนวปะการัง

ในเดือนมิถุนายน ลมตะวันตกเฉียงใต้พัดแรงจัด ทะเลรอบเกาะกัวตุง (กวางตรี) ไม่สงบนิ่งเหมือนผืนผ้าไหมอีกต่อไป กระแสน้ำใต้ทะเลซัดกระแทกโขดหิน ทำให้เกิดฟองขาวกระเซ็นขึ้นฝั่ง แต่ที่ก้นแนวปะการัง ยังคงมีนักดำน้ำดิ้นรนเอาชีวิตรอด ราวกับกำลังวาดภาพบนผิวน้ำถึงการต่อสู้ที่เงียบงันแต่ดุเดือดเพื่อเอาชีวิตรอด พยายามจับกุ้งล็อบสเตอร์ตัวเล็กๆ ไม่กี่ตัว ที่ใหญ่ไปกว่านิ้วก้อย

ตั้งแต่เช้าตรู่ บนชายฝั่งหินสุดปลายหาดกัวตุง เสียงหัวเราะและเสียงพูดคุยของนักดำน้ำดังกลบเสียงลมทะเล ผู้คนตะโกนเรียกหากัน บางคนเดินลุยน้ำขึ้นฝั่งแล้วรีบเปิดขวดพลาสติกเพื่ออวดกุ้งล็อบสเตอร์สามสี่ตัวที่จับได้ นายเหงียน วัน ซอน จากย่านฮวา ลี ไฮ เมืองกัวตุง ก้มลงไปที่ถังพลาสติกของเขา ค่อยๆ เขี่ยน้ำเค็มออกไป เผยให้เห็นกุ้งล็อบสเตอร์ตัวเล็กๆ หลายตัว หนวดของพวกมันยังคงสั่นไหวเล็กน้อย

“คุณต้องมีสายตาที่เฉียบคมมากถึงจะมองเห็นพวกมันได้” เขากล่าว “บางครั้ง แค่หนวดที่ยื่นออกมาเพียงเส้นเดียวก็เพียงพอที่จะรู้ว่ามีกุ้งล็อบสเตอร์อยู่ข้างใน” จากนั้นเขาก็เล่าว่า โดยปกติแล้วตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ถึงพฤษภาคมตามปฏิทินจันทรคติ ชาวประมงท้องถิ่นจะมารวมตัวกันที่แนวปะการัง ซึ่งเป็นแหล่ง “ของมีค่าที่สุดแห่งท้องทะเล” นั่นก็คือลูกกุ้งล็อบสเตอร์ เพื่อดำน้ำลงไปจับพวกมันมาขายให้กับพ่อค้าที่รอซื้ออยู่

ลูกกุ้งมังกรถูกจับจากแนวปะการังหินในบริเวณทะเลกัวตุง ( จังหวัดกวางตรี )

ลูกกุ้งมังกรตัวเล็กมาก มีขนาดเท่ากับนิ้วก้อย และซ่อนตัวเก่งมาก พวกมันมักจะมุดเข้าไปในรอยแตกของหิน เกาะแน่นอยู่ในรูลึกๆ ที่มองเห็นได้ยากด้วยตาเปล่า นักดำน้ำจะใช้ซี่ล้อจักรยานค่อยๆ แหย่เข้าไปในรอยแตก เมื่อกุ้งมังกรขยับตัวและกระโดดออกมา พวกเขาต้องรีบคว้ามันให้ได้ หากช้าไปเพียงเสี้ยววินาที มันก็จะหายไป ขวดพลาสติกที่พวกเขาพกติดตัวนั้นไม่ได้ใช้สำหรับดื่มน้ำ แต่ใช้สำหรับดักจับเหรียญที่ลอยอยู่ในน้ำ การดำน้ำใกล้ชายฝั่งทุกวัน พวกเขาจับกุ้งมังกรได้ประมาณ 30-40 ตัว ขายตัวละ 36,000 ดอง ซึ่งเพียงพอสำหรับอาหารมื้อเย็นที่อิ่มอร่อย แต่ทะเลไม่ใช่ตลาดที่สงบสุข การลื่นล้ม เศษหอยแมลงภู่บาดเท้า หรือคลื่นซัดเข้าโขดหิน ก็เพียงพอที่จะทำให้คุณเลือดออกและมีแผลเป็นได้

“ถ้าอยากได้ปลาตัวใหญ่ ต้องออกไปไกลๆ” ตรัน ซวน วู นักดำน้ำอีกคนกล่าวพลางชี้ไปยังเรือที่โคลงเคลงอยู่ไกลๆ นั่นคือบริเวณที่นักดำน้ำมืออาชีพทำงาน พวกเขาไม่เพียงแต่มีทักษะเท่านั้น แต่ยังต้องลงทุนหลายสิบล้านดอง รวมถึงเรือเล็ก ปั๊มลม แว่นดำน้ำแบบพิเศษ เชือกยาวหลายร้อยเมตร ชุดกบ และตะกั่วถ่วงน้ำหนักจำนวนมากเพื่อดำดิ่งลงไปในทะเลลึก ประมาณ 0.3-0.5 ไมล์ทะเลจากชายฝั่ง พวกเขากระโจนลงสู่ทะเลราวกับการกระโดดข้ามระหว่างความเป็นและความตาย ที่ก้นทะเล พวกเขาส่องไฟ กดใบหน้าแนบกับโขดหิน ค้นหาหนวดเล็กๆ บนเรือจะมีคนคอยเฝ้าดูมาตรวัดความดันอย่างตั้งใจ ตั้งใจฟังเสียงเครื่องยนต์ และเตรียมพร้อมรับมือกับปัญหาต่างๆ อยู่เสมอ

การดำน้ำแต่ละครั้งอาจใช้เวลา 3-4 ชั่วโมง นักดำน้ำที่มีทักษะสามารถจับปลาได้หลายร้อยตัว สร้างรายได้หลายล้านดองต่อวัน แต่หลายคนก็เสียชีวิตไปแล้ว เพียงชั่วขณะเดียวที่อากาศถูกตัดขาด สายยางไปติดกับใบพัดเรือลำอื่น หรือตะกั่วถ่วงน้ำหนักไม่ถูกเอาออกทันเวลาในกรณีฉุกเฉิน ก็ไม่มีโอกาสที่จะกลับมาได้อีกเลย

มีรายงานว่าในจังหวัดต่างๆ เช่น ฟู้เยน คั้ญฮวา และกวางงาย ความต้องการลูกกุ้งมังกรเพิ่มสูงขึ้นอย่างมาก ดังนั้นเจ้าของธุรกิจจึงยินดีทุ่มเงินหลายล้านดองเพื่อซื้อลูกกุ้งมังกรจากทะเลธรรมชาติ ซึ่งถือว่ามีสุขภาพดีและทนทาน ด้วยเหตุนี้ หาดกัวตุงจึงกลายเป็นแหล่งจัดหาลูกกุ้งมังกรให้กับฟาร์มกุ้งมังกรในภาคใต้ แต่การจะได้ลูกกุ้งมังกรเพียงตัวเดียว อาจต้องแลกมาด้วยบาดแผล บวม และเจ็บปวดที่หัวเข่า หรือแม้กระทั่งไม่สามารถว่ายน้ำได้ไปตลอดชีวิต

ชายเหล่านี้จะรีบกินอาหารที่ภรรยาปรุงให้ทุกวัน ออกทะเลในหมอกยามเช้าตรู่ และกลับมาก่อนพลบค่ำเล็กน้อย บางวันพวกเขาก็ร่ำรวย กระเป๋าเต็มไปด้วยเงิน บางวันพวกเขาก็กลับมามือเปล่า มีเพียงเกลือบนริมฝีปากและบาดแผลสดบนมือ พวกเขาไม่ใช่คนช่างฝันหรือวีรบุรุษ พวกเขาเพียงแค่เลือกที่จะดำรงชีวิตด้วยเท้า มือ และปอด ท่ามกลางชายฝั่งที่หนาวเย็นและเต็มไปด้วยหิน ด้วยความเชื่อที่ว่าพรุ่งนี้จะดีกว่าวันนี้!

ที่มา: https://cand.com.vn/doi-song/muu-sinh-duoi-day-ran-i772288/