"ผู้ถือแตร" แห่งเกาะไข่มุก

นายดานห์ ฟู (ตำบลดวงดง เมืองฟู้โกว๊ก จังหวัดเกียนยาง) เกิดและเติบโตริมทะเล ไม่เพียงแต่ทุ่มเทความรักให้กับทะเลเท่านั้น แต่ยังช่วยเหลือครอบครัวยากจนและด้อยโอกาสอย่างแข็งขัน ร่วมมือสร้าง "ที่พักพิงสำหรับเกษตรกร" และทำงานร่วมกับหน่วยงานรักษาชายแดนเพื่อเผยแพร่และส่งเสริมให้ประชาชนปฏิบัติตามกฎระเบียบการประมง สร้างความตระหนักรู้ด้านกฎหมาย และมีส่วนร่วมในการปกป้องอธิปไตยอันศักดิ์สิทธิ์ของทะเลและเกาะต่างๆ ของประเทศอย่างมั่นคง

"แลนด์มาร์คที่มีชีวิต" กลางทะเล

สมาร์ทโฟนสว่างขึ้น และนายดานห์ ฟู แตะที่ไอคอนที่คุ้นเคยบนหน้าจอ จุดสีเขียวกะพริบปรากฏขึ้น แสดงหมายเลขเรือประมง พิกัด ความเร็ว และทิศทางการเดินทางอย่างชัดเจนและละเอียด ในอีกไม่กี่ชั่วโมง เรือขนส่งสินค้าประมงจะทยอยมาถึงท่าเรือทีละลำ

มือที่เคยคุ้นเคยกับการจับปลา ตอนนี้กลับใช้สมาร์ทโฟนอย่างคล่องแคล่ว แสดงให้เห็นว่าชีวิตดิจิทัลของชาวประมงก้าวทันเทคโนโลยีแล้ว ด้วยระบบติดตามเรือ (VMS) และระบบตรวจสอบย้อนกลับอาหารทะเลอิเล็กทรอนิกส์ (eCDT) การจัดการเรือประมงและการระบุพื้นที่ทำการประมงจึงง่ายกว่าที่เคย นายดานห์ ฟู กล่าวถึงงานของเขาว่า "ตอนแรกมันยากมาก แต่ด้วยคำแนะนำของทหารรักษาชายแดน ทุกคนก็ทำได้คล่องขึ้น"

เกิดบนเกาะฟู้โกว๊ก เกาะแห่งไข่มุก รสชาติเค็มของทะเลซึมซาบเข้าสู่จิตวิญญาณวัยเด็กของเขา เสียงคลื่นทะเลแผ่วเบา นกนางนวลที่บินโฉบเฉี่ยว และเพลงกล่อมเด็กของแม่ยังคงเป็นความทรงจำที่งดงาม เมื่อเติบโตขึ้น ชายหนุ่มเชื้อสายเขมรผู้นี้ได้สมัครเข้ารับราชการทหาร (ปี 1978) และทำงานที่กองบัญชาการทหารอำเภอฟู้โกว๊ก หลังจากปลดประจำ การ เขาได้กลับมายังบ้านเกิดและอุทิศตนให้กับอุตสาหกรรมการประมง

ด้วยสุขภาพแข็งแรงและทักษะความสามารถ เขาจึงเป็นที่ต้องการตัวของเจ้าของเรือประมงหลายราย ด้วยความรู้ทางเทคนิคเกี่ยวกับเครื่องจักร เขาจึงรับบทบาทเป็นหัวหน้าวิศวกรบนเรือประมงขนาดใหญ่ที่ออกทะเลไกลๆ เมื่อเขาสั่งสมประสบการณ์ เจ้าของเรือจึงมอบความรับผิดชอบที่สำคัญในตำแหน่งกัปตันให้แก่เขา ความขยันหมั่นเพียร ความกระตือรือร้น การทำงานหนัก และวิจารณญาณที่ดีของเขา ทำให้มั่นใจได้ว่าหลังจากการเดินทางไกลในทะเลแต่ละครั้ง เขาจะนำปลาเต็มลำเรือกลับมาเสมอ

คุณดานห์ ฟู ได้แบ่งปันประสบการณ์ในการจัดการเรือประมงผ่านแอปพลิเคชันซอฟต์แวร์ที่ติดตั้งบนโทรศัพท์มือถือของเขา

ด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นแบบคนใต้ นายดานห์ ฟู เล่าว่า "เมื่อก่อน การระบุฝูงปลาต้องอาศัยประสบการณ์ล้วนๆ แต่ตอนนี้ ด้วยความช่วยเหลือจากอุปกรณ์ที่ทันสมัย ​​ทำให้ง่ายขึ้นมาก" ตามความเชื่อพื้นบ้าน เมื่อฝูงปลาเข้ามา น้ำทะเลจะเปลี่ยนสี และเกิดระลอกคลื่นแปลกๆ การสังเกตความเข้มข้นและความหนาแน่นของการหากินของนกนางนวลก็สามารถช่วยประเมินปริมาณปลาได้เช่นกัน

เรื่องราวเริ่มน่าสนใจยิ่งขึ้นเมื่อเขาพูดถึงพฤติกรรมการรวมฝูงของปลา แต่ละภูมิภาคทางทะเลจะมีปลาสายพันธุ์เฉพาะอยู่ไม่กี่ชนิด และชาวประมงที่มีประสบการณ์จะรู้ว่าปลาจะกลับมาเมื่อใด วิธีการจับปลา เมื่อไหร่ควรจับปลาใกล้ชายฝั่ง และเมื่อไหร่ควรออกไปไกลกว่าเดิม สำหรับเขาแล้ว ข้อห้ามคือการไม่จับปลาในช่วงฤดูผสมพันธุ์ เพื่อปกป้อง อนุรักษ์ และพัฒนาทรัพยากรทางทะเลที่หลากหลายและยั่งยืน

เพื่อให้ได้มาซึ่งความรู้และทักษะพื้นฐานเหล่านั้น เขาต้องสั่งสมประสบการณ์จริงและสรุปผลด้วยตนเอง นอกจากจะมีหน่วยความจำที่ดีและคุ้นเคยกับแหล่งทำการประมงแล้ว เขายังมีความเข้าใจอย่างถ่องแท้ในกฎหมายและระเบียบข้อบังคับทางทะเล ซึ่งทำให้ลูกเรือรู้สึกอุ่นใจเมื่อออกไปทำการประมงในทะเลลึก

จงปฏิบัติต่อผู้อื่นเช่นเดียวกับที่คุณปฏิบัติต่อตัวเอง

นายดานห์ ฟู วางสมุดบันทึกงานไว้ที่มุมโต๊ะ กำลังจะปิดไฟและเข้านอนเมื่อโทรศัพท์ดังขึ้น ปลายสายเป็นเสียงของเพื่อนเก่าที่รีบร้อน “โรงพยาบาลเพิ่งรับเคสฉุกเฉิน เด็กมาจากครอบครัวยากจน ลำบากมาก พ่อเสียชีวิตตั้งแต่ยังเด็ก แม่ทำงานรับจ้าง พวกเขาต้องการความช่วยเหลือจากชุมชนอย่างเร่งด่วน” ก่อนวางสาย เพื่อนของเขาไม่ลืมที่จะให้ข้อมูลครบถ้วน ทั้งที่อยู่และเบอร์ติดต่อ มองเข้าไปในความมืด รู้สึกเหมือนมีหลุมดำกั้นอยู่ระหว่างพวกเขา คำสั่งให้ช่วยเด็กดังก้องอยู่ในหัวของเขา โดยไม่ลังเล นายดานห์ ฟู คว้าเสื้อโค้ทจากตู้เสื้อผ้าและเรียกแท็กซี่ไปโรงพยาบาล

บนเกาะฟู้โกว๊ก ผู้คนมักเรียกเขาด้วยความรักว่า "ลุงไห่" เพราะลุงไห่ไม่เพียงแต่เข้าถึงง่าย แต่ยังมีจิตใจดีงาม ช่วยเหลือผู้คนมากมายทั้งทางด้านวัตถุและจิตใจ ตัวอย่างเช่น กรณีของนายเหงียน วัน เหมียว เกิดปี 1973 ซึ่งป่วยเป็นโรคข้อสะโพกเสื่อมและมีปัญหาสุขภาพอื่นๆ อีกหลายอย่าง

นายเมี่ยวมาจากจังหวัดอื่นและเช่าห้องพักในหมู่บ้านสุ่ยต้า ตำบลดวงโต เมืองฟู้โกว๊ก วันหนึ่งเขารู้สึกปวดและไปหาหมอ หมอวินิจฉัยว่าเขาเป็นโรคเนื้อตายที่ข้อสะโพก ซึ่งต้องได้รับการรักษาอย่างเร่งด่วนเพราะหากปล่อยไว้นานอาจทำให้พิการได้ ด้วยความสิ้นหวัง เขาต้องการความช่วยเหลือจากครอบครัวอย่างมาก แต่เขากลับไม่มีใคร ไม่มีเงิน ที่พักก็อยู่ห่างไกล ภรรยาและลูกๆ ก็อยู่ไกล และโรคร้ายก็คุกคามชีวิตเขาอย่างมาก ด้วยเหตุนี้ เขาจึงยอมจำนนต่อชะตากรรม

เมื่อได้ยินเรื่องราว คุณดานห์ ฟูจึงมาเยี่ยมและให้กำลังใจเขาว่า "สุขภาพเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดที่คนเรามี และฉันจะอยู่เคียงข้างคุณ" ดังนั้น เขาจึงดูแลทุกอย่าง ตั้งแต่ค่ารักษาพยาบาลไปจนถึงค่าใช้จ่ายในการดำรงชีวิตประจำวัน เนื่องจากค่ารักษาพยาบาลสูง นอกจากเงินของตัวเองแล้ว เขายังขอความช่วยเหลือจากเพื่อนและญาติๆ โดยแต่ละคนก็ช่วยกันคนละเล็กละน้อย ในวันที่เขาออกจากโรงพยาบาล คุณเหงียน วัน เหมียวจับมือที่กร้านแดดของคุณดานห์ ฟูไว้แน่น น้ำตาคลอเบ้า

คนโบราณสอนว่า "การตั้งรกรากนำมาซึ่งความเจริญรุ่งเรือง" หมายความว่ามีเพียงชีวิตที่มั่นคงเท่านั้นที่จะทำให้รู้สึกปลอดภัยและมีความสุขในการทำงาน การไปเยี่ยมบ้านของคุณเทียนราม (หมู่บ้านเกียงเก ตำบลฟูลอย อำเภอเจียงแทง จังหวัด เกียนยาง ) ยังคงได้กลิ่นสีใหม่ ๆ อยู่เลย เมื่อมองดูบ้านที่กว้างขวางและได้รับการดูแลอย่างดี พร้อมพื้นกระเบื้องที่เงาวับ ไม่มีใครเดาได้เลยว่าครั้งหนึ่งที่นี่เคยเป็นกระท่อมทรุดโทรมมาก่อน

ใต้ร่มเงาของต้นไม้เขียวขจี นายเทียน ราม เล่าเรื่องราวส่วนตัวของเขา เนื่องจากเขามีพี่น้องหลายคน หลังจากแต่งงานแล้ว เขาและภรรยาจึงขอแยกกันอยู่ และสร้างบ้านหลังเล็กๆ ชั่วคราวที่ชายขอบหมู่บ้าน เมื่อเวลาผ่านไป บ้านหลังนั้นก็ทรุดโทรมลงอย่างมาก ในเวลากลางวัน แสงแดดส่องตรงลงบนพื้น และในเวลากลางคืน พวกเขาสามารถมองเห็นดาวบนท้องฟ้าได้ ส่วนที่แย่ที่สุดคือวันฝนตก เมื่อผ้าห่มและมุ้งเปียกโชก ทำให้รู้สึกเหมือนอยู่ข้างนอก ความหวังเดียวของเขาคือการสร้างบ้านหลังใหม่ เพื่อให้ภรรยาและลูกๆ มีชีวิตที่สะดวกสบายขึ้น

จากนั้น โครงการ "บ้านพักเกษตรกร" ก็ได้ถูกนำมาใช้ และคุณดานห์ ฟู ได้บริจาคเงิน 50 ล้านดองให้ครอบครัวนี้เพื่อสร้างบ้าน ในวันวางศิลาฤกษ์ เพื่อนบ้านทุกคนมาร่วมเป็นสักขีพยานและช่วยเหลือคนงาน นอกจากเงินสนับสนุนและเงินออมของพวกเขาแล้ว สองสามีภรรยายังได้ยืมเงินจากญาติเพื่อสร้างส่วนต่อเติมเพิ่มเติม เขาได้วางกระถางต้นไม้ไว้ที่มุมบ้าน และแสดงความภาคภูมิใจว่าเขาจะปลูกกระถางกล้วยไม้เพิ่มอีกสองสามกระถางหน้าเฉลียงเพื่อต้อนรับฤดูดอกไม้บานในปีหน้า

ความรักในงานฝีมือยังคงลุกโชนอย่างไม่หยุดยั้ง

หลังจากแพ็คสินค้าเสร็จ ภาพปลาแอนโชวี่ที่พิมพ์อยู่บนกล่องกระดาษก็ปลุกความทรงจำอันแสนคิดถึงในอดีตขึ้นมา: "ปลาแอนโชวี่อร่อยกว่าปลากะพง / เพราะฉันรักน้ำปลาจากเกาะฮอน ฉันจึงหนีออกจากแม่เพื่อตามคุณมา"

เมื่อพูดถึงปลาแอนโชวี่ เรากำลังพูดถึงแหล่งวัตถุดิบสำคัญของหมู่เกาะต่างๆ เช่น เกาะฟู้โกว๊ก เกาะมองเตย์ เกาะมายรุตตรอง เกาะดัมงาง เกาะทอม... นอกจากความสวยงามราวกับความฝันแล้ว หมู่เกาะเหล่านี้ยังแฝงไว้ซึ่งแก่นแท้ทางวัฒนธรรมของหมู่บ้านหัตถกรรมดั้งเดิมที่มีชื่อเสียง น้ำปลาฟู้โกว๊กคือสุดยอดแห่ง อาหาร เวียดนาม รสชาติและอารมณ์ที่ปลุกเร้าความทรงจำ "คิดถึงคุณเมื่ออยู่ไกลๆ และหลงใหลเมื่ออยู่ใกล้ๆ"

คุณและคุณนายดานห์ ฟู ภูมิใจในธุรกิจทำน้ำปลาแบบดั้งเดิมของครอบครัวมาโดยตลอด

หลังจากเก็บสะสมทุนมาหลายปี นายดานห์ ฟู ได้ปรึกษากับภรรยาเกี่ยวกับแนวคิดในการเปิดโรงงานผลิตน้ำปลา ในปี 1997 บริษัทเอกชนไฮเหงียนได้เริ่มดำเนินงานอย่างเป็นทางการ สร้างงานให้กับชุมชนท้องถิ่น

ด้วยการใช้ส่วนผสมในท้องถิ่นที่หาได้ง่าย เช่น ปลาแอนโชวี่และเกลือทะเล ร่วมกับประสบการณ์หลายปีในการหมักและสกัดน้ำปลา โรงงานของเขาจึงสามารถผลิตน้ำปลาที่มีโปรตีนสูงได้ ผลิตภัณฑ์นี้เป็นธรรมชาติ 100% ไม่มีสารกันบูดหรือสารปรุงแต่งรส มีประโยชน์ต่อสุขภาพอย่างมาก และปลอดภัยสำหรับผู้บริโภค

ในส่วนของคุณภาพ คุณดานห์ ฟู กล่าวว่า น้ำปลาที่ดีต้องมีคุณสมบัติครบ 4 ประการ ได้แก่ สี ความใส กลิ่น และรสชาติ กล่าวโดยสรุป น้ำปลาที่ดีควรมีสีเหลืองอ่อนใสเหมือนน้ำผึ้ง มีลักษณะโปร่งแสงเมื่อส่องกับแสง มีรสชาติเค็มและหวานที่ลงตัว มีกลิ่นหอมอ่อนๆ และมีรสชาติที่เป็นธรรมชาติ ไม่จัดจ้านจนเกินไป

แม้จะมีอายุมากแล้ว แต่นายดานห์ ฟูยังคงได้รับความไว้วางใจจากชุมชนท้องถิ่น และได้รับการเลือกตั้งเป็นหัวหน้ากลุ่มชุมชน หัวหน้ากลุ่มดูแลเรือและเรือเดินทะเล และหัวหน้ากลุ่มช่วยเหลือทางทะเล นอกจากนี้ เขายังให้การสนับสนุนเรือประมงสองลำ โดยลำหนึ่งร่วมมือกับหน่วยงานท้องถิ่นในการป้องกันภัยพิบัติ กู้ภัย และบรรเทาความเดือดร้อน ส่วนอีกลำทำงานร่วมกับกองกำลังรักษาชายแดนเพื่อเผยแพร่ข้อมูลทางกฎหมายในทะเล ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขายังได้สั่งทำธงชาติและภาพเหมือนของประธานาธิบดีโฮจิมินห์หลายพันผืนเพื่อมอบให้แก่เจ้าของเรือประมงและเรือเดินทะเลเมื่อออกทะเลอีกด้วย

พันโท ดันห์ ตัม ผู้บัญชาการตำรวจประจำกองบัญชาการรักษาชายแดนท่าเรือดวงดง (จังหวัดเกียนยาง) กล่าวถึงชาวประมงอาวุโสผู้มีความรักในทะเลอย่างลึกซึ้งว่า “นายดันห์ ฟู เป็นบุคคลที่ได้รับความเคารพนับถือในหมู่ชาวเขมร เป็นแบบอย่างของทหารผ่านศึก เขาทำงานร่วมกับหน่วยรักษาชายแดนอย่างแข็งขันในการเผยแพร่และส่งเสริมกฎหมายทางทะเล และกำลังร่วมมือกันเพื่อยกระดับสถานะทางการประมงของเวียดนาม”

เมื่อดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า ถนนก็สว่างไสวไปด้วยแสงไฟ ผมแวะไปที่บ้านของเขาและเห็นคุณดานห์ ฟูยังคงยุ่งอยู่กับการบรรจุของขวัญ หลังจากจับมือทักทายอย่างอบอุ่นแล้ว เขากล่าวอย่างเป็นกันเองว่า "ผมต้องรีบแล้ว พรุ่งนี้เช้าผมต้องเอาไปส่งที่โรงเรียนเพื่อมอบรางวัลให้กับนักเรียนด้อยโอกาสที่มีผลการเรียนดีเยี่ยม"

โทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง ปลายสายเป็นเสียงของเด็กหนุ่มที่พูดอย่างตื่นเต้นว่า "เรือของเราเทียบท่าแล้ว การเดินทางปลอดภัยดี และเราจับปลาได้เยอะมาก ทุกคนสบายดีครับ ลุงไห่!"

ที่มา: https://www.qdnd.vn/phong-su-dieu-tra/cuoc-thi-nhung-tam-guong-binh-di-ma-cao-quy-lan-thu-16/nguoi-vac-tu-va-dao-ngoc-832825