อย่าลืมช่วงฤดูกาลของส้มจี๊ดและพุทราแดงนะ

ขนมในวัยเด็ก

ต้นควินซ์จีนเป็นไม้พุ่มขนาดเล็ก โดยทั่วไปแต่ละต้นจะสูงเพียง 3-5 เมตร ต้นที่ใหญ่ที่สุดสูงเพียง 8-10 เมตร ด้วยการเจริญเติบโตที่แข็งแรง ต้นควินซ์จีนจึงไม่เพียงแต่ทนแล้งและทนน้ำขังเท่านั้น แต่ยังทนทานต่อศัตรูพืชและโรคต่างๆ ได้ดีอีกด้วย

ต้นควินซ์จีนมีทรงพุ่มกว้าง ทำให้พื้นที่เย็นสบายและเขียวชอุ่ม นั่นอาจเป็นเหตุผลที่คนในบ้านเกิดของฉันมักเลือกปลูกต้นควินซ์จีนในสวนของพวกเขา

ที่น่าสนใจคือ ต้นไม้ที่เริ่มให้ร่มเงาในตอนแรก กลับกลายเป็นต้นไม้ผลในภายหลัง และต้นชมพู่ก็ค่อยๆ กลายเป็นแหล่งรายได้ที่ช่วยยกระดับ ฐานะทางเศรษฐกิจ ของครอบครัว

สำหรับเด็กในชนบท ส้มจี๊ดเป็นของโปรดในวัยเด็ก ทุกฤดูร้อน พวกเราจะหยุดเรียนและเดินเล่นไปตามตรอกซอกซอยเล็กๆ ของหมู่บ้าน มองไปรอบๆ และรอให้ต้นส้มจี๊ดแต่ละต้นออกผล

เรามองดูด้วยความประหลาดใจกับใบไม้สีเขียวสดใสรูปทรงรีที่มีดอกสีขาวประปรายอยู่ด้านบน ดึงดูดผีเสื้อนับไม่ถ้วนให้บินวนเวียนอยู่รอบๆ

เด็กๆ จะตื่นเต้นตั้งแต่ผลไม้ยังเล็กเหมือนถั่วลันเตา จนกระทั่งมันเปลี่ยนเป็นสีทองอร่ามเหมือนหยดน้ำผึ้ง เมื่อเปลือกนอกของผลไม้เปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลเข้ม นั่นคือตอนที่มันสุกงอมที่สุด

เด็กๆ มักจะไปกับพ่อแม่ที่สวนเพื่อเก็บส้มจี๊ด พ่อของฉันปีนต้นไม้ได้อย่างคล่องแคล่ว ใช้ไม้ที่มีตะขอเหล็กดึงส้มจี๊ดเป็นพวงลงมาจากยอดไม้ได้อย่างชำนาญ หลังจากเก็บเสร็จแล้ว พ่อก็จะค่อยๆ หย่อนส้มจี๊ดลงมาที่โคนต้นไม้ ซึ่งแม่กับฉันรออยู่

เมื่อเก็บเกี่ยวได้มากพอแล้ว ทั้งครอบครัวก็จะมานั่งรวมกันและมัดเป็นช่อ โดยเติมใบไม้สดลงไปบ้าง เพื่อที่แม่จะได้นำไปขายที่ตลาดในเช้าวันรุ่งขึ้น นั่นเป็นอีกวิธีหนึ่งที่แม่จะหารายได้พิเศษเพื่อปรับปรุงอาหารของครอบครัวด้วย

ส่วนผสมทางยา

ส้มจี๊ดไม่เพียงแต่เป็นผลไม้ที่สะอาดและดีต่อสุขภาพเท่านั้น แต่ยังเป็นยาสมุนไพรพื้นบ้านที่ดีสำหรับทั้งผู้ใหญ่และเด็กอีกด้วย บางครั้งเมื่อเด็กๆ กลับบ้านหลังจากออกไปตากแดด พวกเขาสามารถเด็ดส้มจี๊ดมากินได้ ซึ่งทั้งสดชื่นและกระปรี้กระเปร่า – ไม่มีอะไรดีไปกว่านี้แล้ว

สิ่งที่น่าสนใจที่สุดคือ ทุกส่วนของต้นส้มจี๊ด (ใบ ผล เมล็ด) สามารถนำมาทำเป็นยารักษาโรคหวัด ลดไข้ ขับเสมหะ กระตุ้นการย่อยอาหาร ฯลฯ ได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ฉันจำได้ว่าตอนที่พวกเราเป็นหวัดและไอ แม่สงสารพวกเราจึงไปที่สวนแล้วเก็บลูกพลับมาให้พวกเรากิน และนั่นก็ทำให้อาการไอเรื้อรังของพวกเราหายไปทันที

หรือบางครั้ง เมื่อเราเป็นสะอึก แม่ของฉันจะนำผลไม้สุกมาบดผสมกับน้ำผึ้งเล็กน้อย แล้วนำไปนึ่งอย่างระมัดระวัง จากนั้นผสมของเหลวที่ได้กับน้ำแล้วดื่ม และอาการสะอึกก็จะหายไปอย่างสมบูรณ์

ในแต่ละฤดูกาล แม่ของฉันจะเก็บเมล็ดและเปลือกของต้นลูกพลับเป็นประจำ นำมาตากแห้งเพื่อใช้ต้มเป็นยารักษาพยาธิให้ฉันและพี่น้อง ส่วนบรรดาแม่ๆ และพี่สาวในหมู่บ้านของฉันก็จะนำใบลูกพลับมาต้มเป็นน้ำล้างผม ซึ่งช่วยทำความสะอาดหนังศีรษะ รักษาอาการรังแค และทำให้ผมเรียบลื่น ไม่น่าแปลกใจเลยที่กลิ่นของลูกพลับจะอบอวลไปทั่วช่วงบ่ายของฤดูร้อนหลังจากที่แม่หรือพี่สาวของฉันสระผมเสร็จ

นอกจากนี้ แม่ของฉันยังทำไวน์ส้มจี๊ดหลายเหยือกอย่างพิถีพิถัน เพื่อให้คุณปู่คุณย่าทั้งสองฝ่ายดื่มเมื่อใดก็ตามที่รู้สึกเหนื่อยหรือไม่สบายเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศ แม่ของฉันมักพูดว่า แพทย์แผนจีนโบราณหลายคนใช้ส้มจี๊ดรักษาอาการเวียนศีรษะ อ่อนเพลีย หูอื้อ ฯลฯ ได้อย่างมีประสิทธิภาพมาก

ในชั่วพริบตาเดียว เราก็ทิ้งวัยเด็กไว้เบื้องหลัง เดินทางไปต่างแดน แต่ภาพต้นส้มจี๊ดแห่งบ้านเกิดยังคงเป็นความทรงจำที่ไม่มีวันลืมเลือน บางครั้ง เมื่อฉันมีโอกาสได้กลับบ้านในช่วงฤดูส้มจี๊ดสุกงอม การเดินเล่นช้าๆ รอบต้นส้มจี๊ด สูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆ ของผลไม้สุกที่ลอยมาตามสายลม ทำให้หัวใจฉันเต็มไปด้วยความโหยหาอย่างสุดซึ้ง

แหล่งที่มา