ด้วยเหตุผลบางอย่าง ทุกๆ เดือนเมษายน หัวใจของฉันมักโหยหาสถานที่ที่ฉันเคยไป เพราะที่นั่น ความทรงจำเต็มไปด้วยดอกไม้บานสะพรั่งหลากสีสันในแต่ละฤดูกาล เดือนเมษายนมาพร้อมกับแสงแดดที่แผดเผาและแสบตา สาดส่องลงมาตามถนนที่ร้อนระอุและผ่านหน้าต่างห้องของฉันทุกเช้า หลายคนไม่ชอบเดือนเมษายนเพราะทนความแห้งแล้งและความรุนแรงของมันไม่ไหว แต่ฉันรักเดือนเมษายนในแบบที่ไม่เหมือนใคร เป็นความรักที่ลึกซึ้งและงดงามอย่างประหลาด
หลังจากเดินทางไปทั่วและเผชิญกับเดือนเมษายนที่ร้อนระอุมาหลายครั้ง ฉันก็เพิ่งตระหนักว่ามีฤดูกาลดอกไม้บานบางอย่างที่สงวนไว้เฉพาะเดือนเมษายนเท่านั้น ฉันจำได้ว่ารู้สึกคิดถึงบ้านแค่ไหนเมื่อยืนอยู่ใต้ต้นฝ้ายที่กำลังออกดอกบานสะพรั่งริมหมู่บ้าน ดอกไม้แต่ละดอกเปรียบเสมือนเปลวไฟสีแดงฉานที่ส่องสว่างมุมหนึ่งของท้องฟ้าชนบท ชาวบ้านบอกว่าเมื่อใดก็ตามที่คุณกลับบ้านหลังจากไปไกล การได้เห็นต้นฝ้ายที่ทางเข้าหมู่บ้านหมายความว่าคุณใกล้ถึงบ้านแล้ว ความทรงจำในวัยเด็กจะโบยบินเหมือนผีเสื้อ และรอยยิ้มเขินอายของเพื่อนสมัยเด็กที่สวมดอกฝ้ายไว้ในผม… และไม่ว่าเด็กๆ ในหมู่บ้านจะมาและไปกี่คน ต้นฝ้ายก็ยังคงยืนหยัดอยู่เคียงข้างชีวิตอย่างเงียบๆ เฝ้ามองปีแล้วปีเล่าผ่านไป ฉันเอนกายพิงต้นฝ้าย ฟังเสียงแห่งกาลเวลาที่ผ่านไปอย่างเงียบๆ ภายใต้ท้องฟ้าสีแดงฉาน
ในเดือนเมษายน ขณะเดินเล่นไปตามถนนหนทาง บางครั้งฉันก็หยุดอยู่ที่หัวมุมถนน มองดูร้านค้าและแผงลอยที่คึกคักอย่างเหม่อลอย ฉันโหยหาสายฝนในฤดูร้อนที่โปรยปรายดอกลิลลี่ในใจกลาง กรุงฮานอย ทุกๆ เดือนเมษายน ดอกลิลลี่ดูเหมือนจะดึงดูดผู้คนให้หยุดมอง ผู้คนที่เดินผ่านไปมาต่างหลงใหล หันศีรษะไปมองบรรดาพ่อค้าแม่ค้าที่เรียงรายอยู่ตามถนน เพื่อนของฉันพาฉันไปเที่ยวชมย่านเมืองเก่า ทันใดนั้นฉันก็ได้เห็นฮานอยที่อ่อนโยนและคลาสสิก ซึ่งยังคงอบอวลไปด้วยแสงแดดในเดือนเมษายน และดูเหมือนว่าดอกลิลลี่ได้สร้างเดือนเมษายนที่พิเศษสำหรับฮานอย เดือนเมษายนที่เรียบง่ายแต่บริสุทธิ์
แต่บางครั้ง ในเดือนเมษายนบางช่วงของชีวิต ฉันพบว่าตัวเองหวนคิดถึงสีชมพูสดใสในแสงแดดยามเช้า เถาวัลย์เฟื่องฟ้าที่สวยงามจนน่าทึ่งท่ามกลางเมืองไซง่อนที่พลุกพล่าน ดอกไม้เหล่านี้ไร้กลิ่นหอม แต่กลับปลุกความรู้สึกโหยหาอดีตขึ้นมา บางครั้งฉันคิดว่าบางที อาจเป็นเพราะรู้ว่าไม่มีกลิ่น พวกมันจึงพยายามรักษาสีสันไว้ขณะที่ร่วงหล่นจากกิ่งก้าน การเก็บกลีบดอกที่ร่วงหล่น ทำให้ฉันนึกถึงไซง่อน วันเวลาที่เรียนรู้ที่จะใช้ชีวิตในเมือง ช่วงเวลาที่ฉันหลงทางในสี่แยกที่แออัด ดังนั้นทุกครั้งที่ฉันเห็นเฟื่องฟ้า ฉันจึงนึกถึงไซง่อนในวันเหล่านั้นของเดือนเมษายน
ดอกไม้อีกชนิดหนึ่งทำให้เดือนเมษายนเปล่งประกายในความทรงจำของฉัน ดอกไม้ที่หันหน้าเข้าหาดวงอาทิตย์เสมอ ดอกไม้ที่ฉันได้รับการสอนเกี่ยวกับมันบ่อยครั้งในวัยเด็ก และเมื่อใดก็ตามที่ฉันเผชิญกับความยากลำบากหรืออุปสรรคในชีวิต ฉันก็ยังคงเชื่อมั่นในดอกทานตะวันในความทรงจำของฉัน ดอกไม้ที่แข็งแกร่งเสมอ ยื่นมือออกไปสู่แสงสว่างอันเจิดจ้าของชีวิต เมื่อเดือนเมษายนมาถึง ฉันนึกถึงดาลัด- ลำดง นึกถึงฤดูกาลของดอกทานตะวัน สีทองอร่ามราวกับทุ่งนาที่เบ่งบานเต็มที่ ยืนอยู่บนเนินเขาสูง มองดูดอกทานตะวันชูหัวขึ้นอย่างภาคภูมิใจ ฉันรู้สึกถึงความรู้สึกบางอย่างในใจ ราวกับว่าไม่ว่าฉันจะผ่านความยากลำบากมากมายเพียงใดภายนอก เพียงแค่มาที่นี่ ยืนและมองดูดอกทานตะวันบานสะพรั่งสีทองอร่าม ไม่เคยก้มหัวให้ดวงอาทิตย์ ทุกอย่างก็สงบสุข ดังนั้น ฉันรู้ว่าฉันต้องไม่หยุดยั้งเมื่อเผชิญกับความยากลำบากรอบข้าง เพราะทุกคนจำเป็นต้องค้นหาแสงสว่างของตนเอง
เส้นทางสู่ ฮาเกียง ในเดือนเมษายนปกคลุมไปด้วยดอกไม้สีขาวบริสุทธิ์ที่บานสะพรั่งสลับกับใบไม้สีเขียวของภูเขาและป่าไม้ สีสันของดอกตังยังคงงดงามท่ามกลางสายฝนและแสงแดด ฤดูกาลแล้วฤดูกาลเล่า เคียงข้างที่ราบสูงหินผา อากาศเย็นเล็กน้อยขณะที่ฉันเดินตามเส้นทางขึ้นไปยังหมู่บ้าน ผ่านเนินเขาสูงชัน ฉันเหยียดแขนออกและสูดหายใจลึกๆ สูดดมกลิ่นของดินและท้องฟ้า ลมพัดมาเบาๆ ทำให้ช่อดอกตังที่โผล่พ้นเนินเขาพลิ้วไหวเป็นระลอกคลื่นราวกับลอยอยู่ท่ามกลางป่าเขียวขจี ฉันกลับลงสู่ที่ราบ พร้อมกับพกพาสีขาวบริสุทธิ์ของดอกตังที่ลอยละล่องอย่างแผ่วเบาในหุบเขา
ในช่วงเดือนเมษายนอันเงียบสงบของชีวิต คุณจะได้พบกับดอกไม้บานสะพรั่งมากมายหลายชนิด เช่น ดอกชงโค ดอกมะตูม ดอกอินทนิล ดอกอะซาเลีย ดอกโกลเด้นชาวเวอร์... ดอกไม้แต่ละชนิดต่างมอบกลิ่นหอมหวานให้แก่ชีวิตอย่างเงียบๆ ประดับประดาภูมิทัศน์อันงดงามของเดือนเมษายน บางครั้งฉันก็คิดว่าฉันคงไม่มีวันหนีพ้นเดือนเมษายนที่ร้อนระอุและเร่าร้อนเช่นนี้ได้ ทุกๆ เดือนเมษายน เมื่อฉันเดินทางไปยังดินแดนใหม่ ฉันรู้ว่าจะมีฤดูดอกไม้บานอีกมากมายรอฉันอยู่ที่นั่น...
แหล่งที่มา






การแสดงความคิดเห็น (0)