สถานที่ที่วัฒนธรรมการดื่มชาแพร่หลาย

ในฐานะล่ามและครูสอนภาษาอังกฤษในเขตปลูกชาของจังหวัดบลาว ฉันมักได้พบกับนักท่องเที่ยวต่างชาติที่มีตำแหน่งทางวิชาการและวุฒิการศึกษาที่มาเรียนรู้เกี่ยวกับวัฒนธรรมการดื่มชาในท้องถิ่น หลังจากเสร็จสิ้นการพบปะ พวกเขามักขอดื่มชาสดๆ สักถ้วยในสวนหรือในห้องชงชาบรรยากาศอบอุ่นที่สะท้อนเอกลักษณ์ของภูมิภาคนี้

ร้านน้ำชาหวง บีลาว

ในเขตภูเขาบ๋าวล็อก ซึ่งขึ้นชื่อเรื่องชาหอมและผ้าไหม แทบทุกบ้านของผู้สูงอายุจะมีโต๊ะน้ำชาอยู่บนระเบียง ทั้งเพื่อความเพลิดเพลินส่วนตัวและการรำลึกถึงอดีต และเพื่อต้อนรับเพื่อนฝูงตามธรรมเนียมท้องถิ่นที่ว่า "การเสิร์ฟชาหรือไวน์แก่แขก" อย่างไรก็ตาม การนั่งลงดื่มชากับคนที่คิดเหมือนกันนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะการสนทนาที่โต๊ะน้ำชาเกี่ยวข้องกับเรื่องราว ทางวัฒนธรรมและสังคม ที่เต็มไปด้วยความจริงใจ อ่อนโยน และลึกซึ้งที่ได้มาจากวัยเยาว์ ที่โต๊ะน้ำชาบางแห่ง ผู้ที่ชื่นชอบชาจะเฝ้าดูการกระทำของเจ้าบ้าน ตั้งแต่การเตรียมกาน้ำชาและถ้วย ไปจนถึงการปลุกจิตวิญญาณของชา และท้ายที่สุดคือหัวใจ หลังจากนั้น พวกเขาจะเชิญกันดื่มชาอย่างเงียบๆ โดยปราศจากเรื่องราวที่สะท้อนถึงแก่นแท้ของแผ่นดินและผู้คน มันเหมือนกับการดูการแข่งขันฟุตบอลระดับชาติหรือระดับนานาชาติที่ดุเดือดบนหน้าจอโดยไม่มีผู้บรรยายที่สนุกสนาน บรรยากาศของเกมถูกถ่ายทอดเข้าไปในจิตใจของแฟนๆ และผู้ชมก็เฝ้ามองอย่างเงียบๆ ราวกับกำลังขยับหมากรุก จนรู้สึกเบื่อหน่ายและหมดความสนใจไปในที่สุด

คุณโดซอน (สวมเสื้อเชิ้ตสีขาว)

เมื่อไม่นานมานี้ ฉันได้รับเชิญไปร้านน้ำชาที่เชิงเขาไดบินห์ ชื่อว่าร้านหวงเปาเหลา เจ้าของร้านคือคุณโดซอน อายุ 43 ปี เป็นครูสอนโยคะ นอกจากงานครูสอนโยคะแล้ว คุณซอนยังหลงใหลในชาที่ชงจากดอกไม้และใบไม้ธรรมชาติอย่างมาก เธออธิบายว่า ชาเปาเหลาซึ่งชงด้วยดอกไม้และใบไม้ธรรมชาติ มี 5 ชนิด ได้แก่ ชาดอกบัว ชามะลิ ชาโกจิเบอร์รี่ ชานางฟ้า และชาสับปะรด แต่ละชนิดมีรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวตามความชอบของแต่ละภูมิภาค ในบาวล็อกมีสวนที่เชี่ยวชาญในการปลูกดอกไม้สำหรับชงชาเหล่านี้ แต่ขาดเพียงดอกบัวเท่านั้น จึงต้องสั่งมาจากสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง ร้านน้ำชาหวงเปาเหลาตั้งอยู่ในบริเวณที่เงียบสงบ มีเพียงลมพัดเบาๆ จากทุกทิศทาง นอกหน้าต่างร้านน้ำชา จะเห็นเนินเขาชาเขียวกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา การดื่มชาที่นี่ไม่ใช่แค่การทำความรู้จักกับรสชาติจากธรรมชาติเท่านั้น แต่ยังเป็นการเรียนรู้เกี่ยวกับเรื่องราวขึ้นๆ ลงๆ ของประวัติศาสตร์การผลิตชาของบลาว ซึ่งเป็นแหล่งผลิตชาที่ใหญ่ที่สุดในภาคใต้ของเวียดนาม ที่ซึ่งชาวฝรั่งเศสนำเมล็ดชาซัมจากอินเดียมาปลูกในปี 1927 และจากห้องชงชาแห่งนี้ คุณยังสามารถสัมผัสถึงวัฒนธรรมการสื่อสารและมารยาทผ่านภาพลักษณ์ของสถานที่และกลิ่นหอมของชาในถ้วยได้อีกด้วย

เมื่อเดือนที่แล้ว ฉันบังเอิญได้พบกับนักสังคมวิทยาชาวฝรั่งเศสชื่อลอรองต์ที่ร้านกาแฟริมทะเลสาบแห่งหนึ่ง ระหว่างที่เขาเดินทางมายังเมืองบนภูเขาที่ขึ้นชื่อเรื่อง "กลิ่นหอมของชาและผ้าไหม" ในการสนทนาแบบสบายๆ ของเรา เขาพูดถึงวัฒนธรรมการดื่มชาของชาวเวียดนามท้องถิ่นอยู่เสมอ ดังนั้นวันรุ่งขึ้นฉันจึงเชิญเขาไปที่ร้านน้ำชาหวงบ่าว เพื่อฟังคำอธิบายเกี่ยวกับวัฒนธรรมของภูมิภาคนี้จากปากเขาโดยตรง เนื่องจากเราได้นัดหมายกันไว้ล่วงหน้า คุณโดซอนซึ่งสวมชุดอ่าวไดสีเขียวและผ้าพันคอสีม่วงจึงต้อนรับฉันอย่างอบอุ่นด้วยรอยยิ้มที่เป็นมิตรและคำอธิบายที่จริงใจ หลังจากฟังเจ้าของร้านน้ำชาแนะนำวัฒนธรรมการดื่มชา เทคนิคการชง และบทเรียน เกี่ยวกับการอบรมสั่งสอน เด็กผ่านรูปแบบการดื่มชาแบบท้องถิ่นแล้ว คุณลอเรนต์ก็จับมือกับคุณโดซอนด้วยความยินดีพลางกล่าวว่า “ชาวฝรั่งเศสมักดื่มแต่ชาสำเร็จรูปซองเล็กๆ ก่อนรีบไปทำงาน ดังนั้นเราจึงมองชาเป็นเพียงเครื่องดื่มธรรมดาๆ การมาที่นี่ในครั้งนี้และได้เรียนรู้เกี่ยวกับวัฒนธรรมหลายแง่มุมของชาวเวียดนามนั้นน่าทึ่งมาก ดังนั้นผมจึงมีความประทับใจเกี่ยวกับชาเวียดนามดังนี้: ประการแรก ก่อนดื่มชา ควรปลุกชุดชงชา ปลุกจิตวิญญาณของชา และปลุกจิตใจก่อนที่จะเริ่มสนทนาจิบชา ประการที่สอง ผมได้เรียนรู้ว่าชาวเวียดนามโบราณสอนลูกหลานผ่านทักษะการชงและการดื่มชา เริ่มจากกลิ่นหอมของถ้วยชา จากนั้นผ่านรสชาติและภาพลักษณ์ ระลึกถึงบรรพบุรุษที่เท้าเปล่าและถือดาบบุกเบิกและปกป้องแผ่นดินเพื่อให้เราสามารถนั่งร่วมกันอย่างสงบสุขได้ในปัจจุบัน และสุดท้าย ในระหว่างการสนทนาจิบชา ต้องพิจารณาคำพูดอย่างรอบคอบเพื่อสร้างความรู้สึกเป็นมิตรที่ดีต่อกัน” เพื่อนร่วมดื่มชาของพวกเขา เหมือนกับรสชาติชาที่ยังคงติดตรึงใจ ชาวเวียดนามมีธรรมเนียมปฏิบัติว่า... "ไวน์และชา ลิ้นประสานกัน" การลิ้นประสานกันแสดงถึงความซาบซึ้งในรสชาติและความกตัญญูต่อเจ้าบ้าน ระลึกถึงบรรพบุรุษ และยิ่งไปกว่านั้น บทเรียนจากชาคือการเชื่อมโยงอย่างลึกซึ้งระหว่างผู้คน หมายความว่า ชาที่เข้มข้น ปานกลาง หรืออ่อน ล้วนเหมาะสมกับความชอบของแต่ละบุคคล และเคารพเรื่องราวอันชาญฉลาดที่รวบรวมแก่นแท้ของวัฒนธรรมชาไว้ เพื่อที่เมื่อจากกันไปแล้ว จะยังคงจดจำความคล้ายคลึงและรสชาติของชีวิตได้..."

ขณะที่เรากำลังจะจากกัน เขาตบไหล่ฉันเบาๆ แล้วกระซิบว่า "มันวิเศษมาก! ประเทศที่แค่ได้มองถ้วยชาร้อนๆ ก็สัมผัสได้ถึงวัฒนธรรมอันร่ำรวยและจิตวิญญาณแห่งความรักชาติของคนทั้งชาติแล้ว ขอบคุณครับ คุณโด ซอน ขอบคุณแผ่นดินและผู้คนของบีลาวที่เปิดโลกทัศน์ให้ผมได้เห็นว่าผู้คนเหล่านี้ถือว่าชาเป็นเครื่องดื่มที่เป็นตัวแทนของจิตวิญญาณของชาติ"

ที่มา: https://baolamdong.vn/xa-hoi/202505/noi-lan-toa-khong-gian-van-hoa-tra-276065e/