ความโหยหาผักตบชวา

ด้วยเหตุผลบางอย่างที่ฉันเองก็ไม่รู้ ฉันมักหลงใหลในดอกไม้สีม่วงเสมอ ฉันรู้สึกคิดถึงอดีตทุกครั้งที่เห็นทุ่งผักตบชวาสีม่วงลอยอยู่ริมฝั่ง ใบสีเขียวเข้มแต่ละใบแผ่กว้างออกเหมือนมือ และสีน้ำเงินสดใสของดอกไม้ก็ดูเข้มขึ้นในแสงแดดอ่อนๆ ยามบ่าย สีสันของดอกไม้ทำให้หัวใจฉันเต็มไปด้วยความรู้สึกเศร้าสร้อย

ด้วยเหตุผลบางอย่างที่ฉันไม่รู้ ฉันมักหลงใหลในดอกไม้สีม่วงเสมอ ฉันรู้สึกคิดถึงอดีตทุกครั้งที่เห็นผักตบชวาสีม่วงลอยอยู่เป็นสาย ใบสีเขียวเข้มแต่ละใบแผ่กว้างราวกับมือ สีม่วงสดใสของดอกไม้ดูเหมือนจะเข้มขึ้นในแสงแดดอ่อนๆ ยามบ่าย สีสันของดอกไม้เติมเต็มหัวใจฉันด้วยความรู้สึกโหยหา แสงแดดอ่อนๆ ยามบ่ายสาดส่องประกายสีทองระยิบระยับบนผิวน้ำ สายตาของฉันจับจ้องไปที่กลีบดอกที่ลอยไปตามกระแสน้ำ ทำให้ภาพนั้นดูมีชีวิตชีวาและน่าหลงใหลยิ่งขึ้น ผักตบชวา ดอกไม้ป่าที่มีกลิ่นหอมของชนบท ด้วยสีม่วงที่เรียบง่ายแต่สดใส ลอยไปอย่างเงียบๆ บนทางน้ำ ไม่ว่าความหมายของมันจะเป็นอย่างไร ผักตบชวาก็ยังคงเป็นดอกไม้ที่สวยงาม มันปลุกเร้าความรู้สึกสงบ ความเงียบสงบ และการใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย

สำหรับฉันแล้ว กลุ่มดอกไม้สีม่วงเหล่านั้นมีเสน่ห์แปลก ๆ ฉันสามารถจ้องมองพวกมันได้นานหลายชั่วโมง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อผักตบชวาบานสะพรั่งปกคลุมผิวน้ำเกือบทั้งหมด แม่น้ำสีม่วงสดใสตัดกับฉากหลังสีเขียวชอุ่ม สร้างภาพชนบทที่สวยงามและสงบเงียบ สีม่วงอ่อน ๆ ของกลีบผักตบชวาดูเหมือนจะปลุกความทรงจำอันล้ำค่าของฉันขึ้นมา ที่น่าสนใจคือ ผักตบชวาจะสวยงามเฉพาะเมื่อจมอยู่ใต้น้ำและยืนต้นรวมกันเท่านั้น เมื่อถูกยกขึ้นจากน้ำ พวกมันจะเหี่ยวเฉาอย่างรวดเร็ว กลีบดอกจะนิ่มและย่นราวกับไร้ชีวิต ดังนั้นไม่ว่าฉันจะรักดอกไม้มากแค่ไหน ฉันก็ชอบที่จะชื่นชมพวกมันที่บานสะพรั่งอย่างอ่อนโยนริมแม่น้ำมากกว่า

ฉันจำได้ว่าเคยไปว่ายน้ำในแม่น้ำกับเพื่อนๆ แล้วก็เก็บผักตบชวามาเล่นเป็นพ่อค้าแม่ค้า ใบเล็กๆ กลมๆ เรียบๆ ของผักตบชวาถูกนำมาใช้เป็นเงินในเกมของเด็กๆ ทุกคนมีเงินผักตบชวาเต็มกระเป๋าไปหมด พอจบเกมแต่ละครั้ง เราก็จะนั่งลงนับดูว่าใครมีเงินมากกว่า ใครขายได้ดีที่สุด ความทรงจำเหล่านั้นกลายเป็นสายธารอันอ่อนโยนในหัวใจของฉัน ผักตบชวาไม่ได้มีไว้ให้เด็กๆ เล่นเท่านั้น มันยังเป็นผักที่อร่อยสำหรับไก่และเป็ดด้วย ชาวบ้านมักจะเก็บผักตบชวามาสับแล้วผสมกับรำข้าวหรือรำข้าวโพดเพื่อเป็นอาหารให้พวกมัน ฉันมักจะตามแม่ไปเวลาที่เธอลากเกวียนไปเก็บผักตบชวาจากสระน้ำในหมู่บ้าน หลังจากทำความสะอาดรากแล้ว เธอก็จะจัดเรียงผักตบชวาเป็นมัดๆ อย่างเป็นระเบียบลงบนเกวียนแล้วลากกลับมา ผักตบชวามีรูพรุน ลำต้นจึงกักเก็บน้ำได้ และไม่เหี่ยวเฉาแม้ผ่านไปหลายวันแล้ว ทุกครั้งที่เธอไป เธอก็จะนำผักตบชวากลับมาเป็นจำนวนมาก และสับมันเป็นชิ้นเล็กๆ ริมสระน้ำเพื่อให้อาหารไก่และเป็ดที่หิวโหย

เวลาผ่านไป ทุกสิ่งทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไป เมื่อมองดูผักตบชวาที่พลิ้วไหวไปตามสายลมยามเย็นริมแม่น้ำ หัวใจของฉันก็พลันเต็มไปด้วยความปรารถนาที่เรียบง่าย บริสุทธิ์ และสงบสุขอย่างแปลกประหลาด มันคือเสียงจากหัวใจของฉัน ความโหยหาอย่างลึกซึ้ง ความปรารถนาที่จะกลับไปสู่ท้องฟ้าแห่งวัยเยาว์และความรักที่ฉันเคยมีร่วมกัน

อัน ถิ ฮง

ที่มา: https://www.sggp.org.vn/noi-nho-luc-binh-post806647.html