เปลกู ดินแดนแห่งความทรงจำ...

(GLO) - นับตั้งแต่วันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2468 ซึ่งเป็นวันที่ผู้ว่าการทั่วไปแห่งอินโดจีนลงนามในพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งหน่วยงานบริหารเมืองเปลกูในจังหวัดกอนตูม ชื่อเมืองเปลกูทั้งในด้านการออกเสียงและการสะกดได้มีมาแล้วเป็นเวลา 100 ปี

ตลอดระยะเวลา 100 ปีที่ผ่านมา ผู้คนหลายรุ่นในเมืองเปลกูได้ผูกพัน เรียนรู้ และเติบโตที่นี่ และโดยธรรมชาติแล้ว ทุกคนย่อมมีความรักอันลึกซึ้งต่อดินแดนเล็กๆ ที่เงียบสงบและอบอุ่นแห่งนี้

เรื่องราวมากมายเกี่ยวกับเมืองเปลกูเปรียบเสมือนเศษเสี้ยวของกาลเวลาที่ถูกนำมาร้อยเรียงเข้าด้วยกันเป็นเส้นใยที่ต่อเนื่อง ดินแดนแห่งนี้ได้ทิ้งร่องรอยทางอารมณ์อันลึกซึ้งไว้ในใจของผู้คนมากมายจากแดนไกล บางคนกลับมายังเปลกูหลายครั้ง เพื่อหวนรำลึกถึงวัยเยาว์ วันเวลาที่ยากลำบาก ดุเดือด แต่ก็เป็นวันเวลาที่น่าจดจำและคุ้มค่า

ฉันเคยเห็นเพื่อนๆ นั่งคุยกันเป็นชั่วโมงๆ เพื่อเล่าเรื่องราวในวันเหล่านั้น ในช่วงที่การต่อต้านชาวอเมริกันรุนแรงที่สุด ในเมืองเปลกู สนามบิน ทหาร ด่านตรวจ และค่ายทหารต่างดังก้องไปด้วยเสียงฝีเท้าของทหาร แต่ท่ามกลางเสียงเหล่านั้นก็มีฝุ่นสีแดง ต้นสนสีเขียว และเนินเขาลาดเอียงราวกับผ้าพันคอที่ปกคลุมด้วยหมอก ไม่น่าแปลกใจเลยที่กวี วู ฮู ดินห์ หลังจากไปเยี่ยมแฟนสาวในปี 1970 ได้เขียนบทกวี "ยังมีบางสิ่งให้จดจำ" เกี่ยวกับเปลกูในเวลานั้น

ถนน Hoang Hoa Tham (เมืองเปลกู่) ภาพถ่าย: “Nguyen Vo”

บางคนกลับมายังเมืองเปลกูเพื่อเปิดโลกทัศน์และหวนรำลึกถึงอดีต พวกเขาเช่ามอเตอร์ไซค์และมุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านต่างๆ เพื่อค้นหาความงดงามและความเงียบสงบของที่ราบสูงตอนกลางที่เคยดึงดูดใจพวกเขา เปลกูมีทั้งภูเขาและเนินเขา นาข้าว เมืองและหมู่บ้านของชาวจราย

เพื่อเป็นการอนุรักษ์คุณค่าทางวัฒนธรรมดั้งเดิมของชาวเมืองเปลกู จึงไม่ใช่เรื่องยากที่จะพบพื้นที่ที่อบอวลไปด้วยเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมอันน่าหลงใหลของชาวท้องถิ่น ในเช้าวันหนึ่งของเมืองเปลกู การนั่งสบายๆ จิบกาแฟใต้ต้นสนที่พลิ้วไหวใจกลางเมือง ในอากาศเย็นสบาย เป็นความสุขที่หาที่เปรียบมิได้

สำหรับผู้ที่เกิด โต และมีความผูกพันอย่างลึกซึ้งกับเมืองเปลกูนั้น เป็นเรื่องยากที่จะบรรยายความรักที่พวกเขามีต่อภูมิประเทศบนที่สูงแห่งนี้ได้อย่างครบถ้วน ฉันมีเพื่อนรุ่นพี่หลายคน ซึ่งเป็นปัญญาชนรุ่นแรกในเปลกู พวกเขาอุทิศเวลาในวัยหนุ่มสาวและสติปัญญาให้กับที่นี่นับไม่ถ้วน พวกเขารู้จักทุกหัวมุมถนน ทุกตรอกซอย ทุกร้านค้า... พวกเขายังจำทุกเหตุการณ์ที่เคยเกิดขึ้นได้

บางครั้ง เมื่อผมมีเวลาว่าง ผมชอบนั่งฟังพวกเขาเล่าเรื่องราวเก่าๆ ท่ามกลางทิวทัศน์อันเงียบสงบของเมืองเปลกู ที่ปกคลุมไปด้วยหมอกและเมฆอยู่ตลอดเวลา ผมรู้สึกซาบซึ้งใจมากเมื่อเพื่อนคนหนึ่งส่งข้อความมาขอรูปถ่ายที่ผมถ่ายไว้ตอนเปลกูถูกหมอกปกคลุม เพื่อใช้ประกอบโพสต์ในโซเชียลมีเดีย เพราะผมเข้าใจว่ามีเพียงคนที่มีความรักอย่างลึกซึ้งเท่านั้นที่จะสามารถเขียนถ้อยคำที่มาจากใจจริงและจดจำทุกช่วงเวลาในเปลกูได้อย่างละเอียดเช่นนี้

แม้แต่ตัวฉันเอง ฉันก็เคยมีโอกาสเลือกไปใช้ชีวิตที่อื่น แต่เมืองเปลกูยังคงเป็นตัวเลือกอันดับต้นๆ เสมอมา อันที่จริง ฉันคิดเสมอว่าฉันเกิดมาเพื่อผูกพันกับแผ่นดินนี้ ไม่ใช่ที่อื่นใด

ฉันเปรียบเสมือนสะพานเชื่อมระหว่างเมืองเปิลกูในอดีตกับเปิลกูในปัจจุบัน ฉันเดินทางไปมาระหว่างอดีตและปัจจุบันผ่านเรื่องราวของเพื่อนๆ ไม่ว่าจะเป็นคนที่มาจากแดนไกล หรือคนที่อาศัยอยู่ในใจกลางเมืองเปิลกู ทุกคนต่างมาพบกันที่จุดร่วมเดียวกัน นั่นคือความรักอันลึกซึ้งและจริงใจที่มีต่อเมืองเล็กๆ แห่งนี้

และอีกร้อยปีข้างหน้า บางทีผู้คนอาจจะจินตนาการถึงสภาพของเมืองเปลกูในอดีตได้เพียงจากภาพและหนังสือเท่านั้น แต่ผมเชื่อว่าดินแดนแห่งนี้จะมอบความสงบสุขและความสบายใจให้กับผู้คนไปตลอดกาล

ที่มา: https://baogialai.com.vn/pleiku-mien-nho-post330328.html