
เดือนมกราคมในแถบภูเขาไม่ได้กระตุ้นให้ผู้คนเร่งรีบ ทุ่งนาต่างๆ ยังไม่เข้าสู่ฤดูเพาะปลูกใหม่ ผืนดินยังคงพักผ่อนหลังจากทำงานหนักมาทั้งปี ผู้คนต่างก็ให้เวลาตัวเองได้พักผ่อนอย่างสงบ เมื่อก้าวออกจากบ้าน พวกเขาก็ดูผ่อนคลายมากขึ้น ดวงตาดูเหมือนจะคิดอะไรได้หลายอย่าง ปีเก่าผ่านพ้นไป ปีใหม่เพิ่งเริ่มต้น แต่ไม่มีใครอยากเร่งรีบมากเกินไป
บนถนนที่มุ่งหน้าเข้าหมู่บ้าน รอยเท้าจางๆ ของผู้คนที่มุ่งหน้าไปตลาดปีใหม่ประทับอยู่บนพื้นดินชื้น ตลาดเดือนมกราคมไม่แออัดเท่ากับช่วงก่อนวันตรุษจีน และไม่คึกคักเท่ากับช่วงฤดู ท่องเที่ยว ผู้ขายและผู้ซื้อทักทายกันด้วยคำพูดที่อ่อนโยนและรอยยิ้มที่นุ่มนวล ผักป่าที่ยังชื้นด้วยน้ำค้าง หน่อไม้ที่เพิ่งงอก และผ้าไหมปักดิ้นสองสามผืนถูกนำมาวางขายราวกับเป็นคำสัญญาของปีใหม่ ตลาดแห่งนี้จัดขึ้นเพื่อพบปะผู้คนมากกว่าการซื้อขาย
เดือนมกราคมเป็นช่วงเวลาแห่งเตาไฟที่ส่องสว่าง ในบ้านยกพื้นสูง นอกจากจะให้ความอบอุ่นแล้ว เตาไฟยังคงรักษาจังหวะชีวิตที่คุ้นเคยหลังจากการเฉลิมฉลองปีใหม่ที่คึกคัก ควันจากเตาไฟผสมผสานกับกลิ่นหอมของข้าวโพดย่างและไม้จากป่า กระจายไปทั่วลานเล็กๆ หน้าบ้าน ผู้สูงอายุนั่งอยู่ข้างเตาไฟ เล่าเรื่องเก่าๆ เรื่องราวเกี่ยวกับฤดูกาลทำนาในอดีต เด็กๆ ฟังด้วยดวงตาที่สดใสและไร้เดียงสา ปราศจากความกังวลใดๆ ในปีใหม่ ยกเว้นเรื่องโรงเรียน
เดือนมกราคมในซอนลา นำมาซึ่งความสงบ หลังจากปีแห่งการเปลี่ยนแปลงมากมาย ผู้คนมักจะไตร่ตรองถึงเรื่องราวต่างๆ มากขึ้น การเปลี่ยนแปลงในหมู่บ้าน ถนนที่เปิดใหม่ โรงเรียนที่สร้างเสร็จ... ทุกอย่างดูชัดเจนขึ้นในวันแรกๆ ที่แสนสงบสุขของปี ผู้คนหวนนึกถึงถนนที่เคยเต็มไปด้วยโคลนทุกฤดูฝน หมู่บ้านที่เคยห่างไกล...
ในเดือนมกราคม ภูเขาและป่าไม้ของซอนลาเปี่ยมไปด้วยความงามอันสงบเงียบ ความเขียวขจีสดใสของฤดูใบไม้ผลิในที่ราบต่ำหายไปแล้ว และแสงแดดเจิดจ้าของฤดูร้อนก็ไม่มีให้เห็น ป่าไม้ยังคงมีสีสันหม่นหมอง ตัดกับดอกพีชป่าที่กำลังบานสะพรั่ง ลำธารไหลเอื่อยๆ น้ำใสสะอาด สะท้อนท้องฟ้าสีเทาอ่อน ภูมิทัศน์ดูเหมือนกำลังรอคอยการเปลี่ยนแปลง แต่ก็ไม่รีบร้อน
ชีวิตในเดือนมกราคม ขณะที่หมอกค่อยๆ จางหายไปและแสงแดดสาดส่องทั่วหุบเขา ขจัดความหนาวเย็นและส่องสว่างบ้านยกพื้นของชาวไทยและรั้วหินสีเทาของชาวม้ง เป็นไปอย่างเชื่องช้าและรอบคอบ เสียงฝีเท้าของผู้คนที่ทำงานในทุ่งนาดังก้องอย่างช้าๆ พวกเขาไปที่ทุ่งนาเพื่อตรวจดูดิน วางแผนสำหรับพืชผลใหม่ และเตรียมเมล็ดพันธุ์ ไม่มีใครรีบร้อน เพราะทุกคนเข้าใจว่าผืนดินต้องการเวลา และผู้คนก็เช่นกัน
เดือนมกราคมเป็นช่วงเวลาที่หลายคนจากบ้านเกิดไปทำงานไกลบ้าน เตรียมตัวสำหรับการเดินทางครั้งใหม่ รถโดยสารออกเดินทางจากสถานีในยามเช้ามืดท่ามกลางหมอก ผู้โดยสารบรรทุกสัมภาระเบา ๆ และคำอำลาที่คุ้นเคย หลังหมู่บ้าน ญาติ ๆ มองดูพวกเขาจากไปโดยปราศจากความรู้สึกหรือความเร่งรีบ คำอำลาในภูเขามักเงียบสงบ เพราะความเชื่อมั่นว่าจะได้กลับบ้านนั้นมีอยู่เสมอ
บ่ายวันหนึ่งในเดือนมกราคมมาถึงอย่างรวดเร็วในซอนลา เมื่อดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไป หมอกก็เริ่มปกคลุมทั่วทิวทัศน์ หมู่บ้านต่างๆ เริ่มสว่างไสวตั้งแต่เช้าตรู่ แสงสีเหลืองอบอุ่นส่องออกมาจากหน้าต่างเล็กๆ เสียงโทรทัศน์ เสียงเด็กๆ กำลังเรียนหนังสือ และเสียงผู้คนเรียกหากันในลานบ้าน สร้างจังหวะชีวิตที่คุ้นเคยและสงบสุข
ค่ำคืนเดือนมกราคมเงียบสงบ อากาศเย็นลง และดวงดาวระยิบระยับบนท้องฟ้ากว้างใหญ่ ภูเขาและป่าไม้หลับใหลอย่างสนิท มีเพียงเสียงลมและแมลงเป็นครั้งคราว ในบรรยากาศเช่นนี้ ผู้คนจึงสามารถเผชิญหน้ากับตัวเองได้ง่ายขึ้น แผนการสำหรับปีใหม่ยังไม่จำเป็นต้องมีชื่อที่ชัดเจน สิ่งที่จำเป็นคือความเชื่อมั่นที่จะก้าวต่อไปข้างหน้า
เดือนมกราคมในซอนลาจึงกลายเป็นช่วงเวลาแห่งการรำลึก รำลึกถึงวันเวลาที่ผ่านไป รำลึกถึงความยากลำบากและการเปลี่ยนแปลง รำลึกเพื่อที่จะได้เห็นคุณค่าของปัจจุบัน เพื่อที่จะก้าวเดินอย่างช้าๆ แต่แน่วแน่บนเส้นทางข้างหน้า เมื่อเดือนมกราคมสิ้นสุดลง จังหวะชีวิตจะเร็วขึ้น ฤดูเก็บเกี่ยวจะเริ่มต้น และแผนการต่างๆ จะตามมา แต่เสียงสะท้อนของจังหวะชีวิตที่เชื่องช้าในช่วงต้นปีจะยังคงอยู่ เป็นเหมือนสมอเรือทางจิตวิญญาณสำหรับปีทั้งปีข้างหน้า
ในเมืองซอนลาที่ตั้งอยู่บนภูเขา เดือนมกราคมไม่จำเป็นต้องมีสีสันฉูดฉาด ขอแค่เงียบสงบพอให้ผู้คนได้ฟังเสียงภายในใจ และดำเนินไปอย่างช้าๆ เพื่อให้ความทรงจำได้คงอยู่ และในความช้าเช่นนั้น ความเชื่อมั่นในปีใหม่ก็ได้รับการหล่อเลี้ยงอย่างเงียบๆ มั่นคงดุจดั่งภูเขาสูง
ที่มา: https://baosonla.vn/van-hoa-xa-hoi/thang-gieng-tren-pho-nui-GE2r3xVDg.html






การแสดงความคิดเห็น (0)