เดือนเมษายน เดือนแห่งความทรงจำ

เดือนเมษายนเปรียบเสมือนบานพับที่เปิดและปิดประตูแห่งกาลเวลา ระหว่างฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อน ประตูแห่งธรรมชาติค่อนข้างเอาแน่เอานอนไม่ได้ ทำให้เดือนเมษายนเผยให้เห็นทิวทัศน์อันหลากหลายของท้องฟ้าและผืนดิน

เดือนเมษายนเปรียบเสมือนบานพับที่เปิดและปิดประตูระหว่างฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อน ประตูแห่งธรรมชาตินั้นค่อนข้างเอาแน่เอานอนไม่ได้ ทำให้เดือนเมษายนเผยให้เห็นทิวทัศน์มากมายของท้องฟ้าและผืนดิน ก่อให้เกิดอารมณ์หลากหลายในหัวใจของผู้คน ดังนั้น เดือนเมษายนจึงมาพร้อมกับเอกลักษณ์เฉพาะตัว

ภาพประกอบ

ฤดูใบไม้ผลิกำลังก้าวเข้าสู่ช่วงสุดท้ายของปี นำมาซึ่งท้องฟ้าที่ชื้นแฉะ มีหมอก และสีเทา ฝนแรกของฤดูร้อนได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

ฝนเทกระหน่ำลงบนถนน แม่น้ำ ทุ่งนา และตรอกซอยต่างๆ ด้วยจังหวะที่รวดเร็ว รุนแรง และเด็ดขาด ราวกับลางบอกเหตุใน บทเพลง อันสดใสของฤดูร้อน

ฝนที่ตกหนักได้หยุดลงและแสงแดดได้ส่องสว่างทั่วบริเวณ ภาพที่ปรากฏคือทิวทัศน์ที่สดใสและอาบไปด้วยแสงแดด พร้อมด้วยสีเหลืองทองอ่อนๆ ที่โปรยปรายลงบนดอกไม้แรกของฤดูกาลในตรอกเล็กๆ

ดวงอาทิตย์ส่องแสงเจิดจ้า สาดแสงลงบนท้องฟ้าสีครามสดใส เมฆสีขาว และสายลมแผ่วเบาที่พัดพาต้นข้าวหอมที่กำลังออกรวงแรกในชนบทอย่างแผ่วเบา

ใครก็ตามที่เคยเดินทางบนถนนสายนี้ในเดือนเมษายน จะต้องไม่มีวันลืมอย่างแน่นอน ดอกคอสมอสสีขาวที่มีเกสรตัวผู้สีเหลืองเบ่งบานอย่างอ่อนโยนเป็นกลุ่มๆ ตามขอบทางที่คดเคี้ยวปกคลุมด้วยหญ้า

ต้นไม้ ตระกูลอินทรี ทอดกิ่งก้านสาขาขึ้นสู่ท้องฟ้าสีครามเข้ม ออกดอกสีม่วงสดใส สร้างภาพที่งดงามและน่าหลงใหลของเดือนเมษายน

ที่หน้าประตูโรงเรียนแห่งหนึ่ง ดอกอบเชยสีเหลืองเริ่มผลิบาน ทอเป็นพรมดอกไม้ กลีบดอกสีทองอร่ามเกาะติดผมของเด็กหญิง ทำให้บริเวณนั้นดูระยิบระยับด้วยแสงแดดสีทอง

ครั้งหนึ่ง เด็กชายผู้ซุ่มซ่ามได้ค่อยๆ แกะปีกผีเสื้อสีทองออกจากผมของเพื่อนร่วมชั้น ทำให้แก้มของเธอแดงระเรื่อ ดวงตาของทั้งคู่สบกัน และความทรงจำในเดือนเมษายนนั้นก็ยังคงอยู่ในใจของดินแดนอันห่างไกลนั้นไปอีกนานหลายปี

ลานบ้านในเดือนเมษายน ซึ่งเป็นความทรงจำที่เลือนรางนั้น เงียบสงบด้วยแสงแดดและสายลมพัดเบาๆ แมวตัวหนึ่งนอนอยู่บนระเบียง เล่นกับเงาของมันในแสงแดด นกกระจอกร้องเจื้อยแจ้วอยู่ท่ามกลางต้นปาล์มที่พวกมันสร้างรังอยู่

บางครั้ง นกกระจอกตัวซุ่มซ่ามก็จะทำฟางสีทองหล่นลงบนมือพ่อขณะที่ท่านนั่งผ่าไผ่เพื่อสานตะกร้าอยู่ใต้ต้นหมาก พ่อจะเงยหน้าขึ้นมามอง ยิ้ม แล้วก็ทำงานต่ออย่างขยันขันแข็ง

แม่ของฉันยุ่งอยู่กับการแบกถาดเต้าเจี้ยวหมักออกไปตากแดด เต้าเจี้ยวหมักเหล่านี้มักทำโดยแม่ของฉันเอง โดยใช้ข้าวเหนียว ห่อด้วยใบตองที่ขึ้นราสีทองอร่าม ส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ ท่ามกลางแสงแดดและสายลมในเดือนเมษายน

มันเป็นแบบนี้เสมอ: ประมาณต้นเดือนเมษายน แม่ของฉันจะเริ่มทำเต้าซี่ดอง เต้าซี่ดองในขวดจะถูกนำไปตากแดดที่มุมหนึ่งของลานบ้าน รอเวลาที่เหมาะสมที่จะสุกงอมพอดีกับการเก็บเกี่ยวผักบุ้งครั้งแรกในฤดูร้อน ทุกครั้งที่แม่ทำเต้าซี่ดอง แม่จะฮัมเพลงพื้นบ้านว่า "เมื่อฉันจากไป ฉันคิดถึงบ้านเกิด ฉันคิดถึงซุปผักบุ้ง ฉันคิดถึงมะเขือม่วงดอง" และด้วยเหตุนี้ ทุกๆ เดือนเมษายน หัวใจของฉันจึงโหยหาแม่ คิดถึงลานบ้านที่เงียบสงบและอบอุ่นด้วยแสงแดด

วันที่ 30 คือวันสิ้นสุดเดือนเมษายน วันสุดท้ายของเดือนนี้ทำให้หวนนึกถึงความทรงจำดีๆ มากมาย ก่อนหน้านั้นไม่กี่วัน พ่อของฉันมักจะหยิบธงชาติจากหีบไม้ของท่าน แล้วคล้องไว้กับเสาไม้ไผ่บนหลังคา ปักไว้หน้าประตูบ้าน มีบางอย่างที่ทำให้ท่านรู้สึกเศร้าและครุ่นคิดอยู่เสมอ

ในวันที่ 30 เมษายน พ่อของฉันมักจะเตรียมอาหารเพื่อจุดธูปบูชา และเชิญป้าหงาจากละแวกใกล้เคียงมาร่วมรับประทานอาหารด้วยกัน ในระหว่างมื้ออาหารของครอบครัว พ่อของฉันมักจะเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับลุงนาม น้องชายของเขา และน้องชายของป้าหงา ลุงนามถูกยิงเสียชีวิตระหว่างการโจมตีของกองโจรในหมู่บ้าน ตอนนั้นเขามีอายุเพียง 23 ปีเท่านั้น

จากนั้นพ่อของฉันก็เอ่ยถึงชื่อของตรัง สามีของพี่สาวคนรองของฉัน ตรังเสียชีวิตในสงครามกัมพูชาเมื่อปี 1985

เป็นเพราะเรื่องราวพิเศษเหล่านั้นจากคุณพ่อของฉันหรือเปล่า ที่ทำให้เดือนเมษายนมีความหมายที่ศักดิ์สิทธิ์เป็นพิเศษ และทำให้ผู้คนในปัจจุบันซาบซึ้งในวันต่างๆ ของเดือนเมษายนมากยิ่งขึ้นท่ามกลางความวุ่นวายของกาลเวลา?

เมื่อคืนฝนตกหนักอีกแล้ว เช้านี้ท้องฟ้าแจ่มใสเป็นสีฟ้า เดือนเมษายนผ่านไปเกินครึ่งแล้ว เต็มไปด้วยความทรงจำดีๆ มากมาย

เหงียน วัน ซอง

ที่มา: https://baolongan.vn/thang-tu-mien-nho-a193678.html