ตอนที่ฉันอายุสามขวบ ซึ่งเป็นวัยที่ฉันช่างสังเกตและสามารถจดจำสิ่งต่างๆ ที่น่าสนใจไว้ในจิตใต้สำนึกได้แล้ว แม่ของฉันจะพาฉันไปตลาดเพื่อขายสินค้าของเธอ ไหล่ของเธอเต็มไปด้วยมัดกกหนักๆ ที่จะนำไปขายให้กับครัวเรือนที่เชี่ยวชาญในการทำเสื่อ มัดกกเหล่านั้นดูเบา แต่เมื่อรวมกันหลายสิบมัดแล้วก็มีน้ำหนักมากทีเดียว แม้ว่าไหล่ของหญิงคนนั้นจะบอบบางและมีน้ำหนักเพียงแค่ 45 กิโลกรัมกว่าๆ เท่านั้น
บ้านของเราอยู่ห่างจากตลาดประมาณ 5 กิโลเมตร แม่ของฉันรีบเร่งแบกสัมภาระออกไปตั้งแต่เช้าจรดค่ำ ฉันเดินตามหลังไป เห็นไหล่และหลังของแม่เปียกโชกไปด้วยเหงื่อ เสื้อผ้าเปียกโชกไปหมด ไหล่ที่แบกรับความกังวลท่ามกลางจังหวะชีวิตที่เร่งรีบ
ตอนที่ฉันเริ่มเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 เนื่องจากความต้องการอุปกรณ์การเรียนเพิ่มมากขึ้น แม่ของฉันจึงต้องทำงานพิเศษด้วยการขายน้ำปลา เธอซื้อน้ำปลาจากซัพพลายเออร์ทั่วไป บรรจุลงขวดเล็กๆ แล้วขายให้กับหุ้นส่วนทางธุรกิจที่สนิทกัน งานนั้นไม่หนักหนาสาหัสเท่าไหร่เมื่อเธอ "ดัดแปลง" จักรยานเก่าจากบ้านคุณปู่คุณย่ามาใช้ขนส่งน้ำปลาไปขาย เธอใช้แผ่นไม้หนาๆ วางพาดไว้บนเบาะจักรยาน แล้วติดตะกร้าไว้ทั้งสองข้างเพื่อใส่น้ำปลาที่บรรจุขวดแล้วประมาณ 10 ขวด จากนั้นเธอก็จะให้ฉันนั่งเบาะหลังและขี่จักรยานไปกับเธอเพื่อขายน้ำปลา
ในขณะนั้นเอง ฉันเห็นได้อย่างชัดเจน เหงื่อยังคงหยดลงมาเปียกเสื้อของเธอ ไหล่ของเธอซึ่งคดอยู่แล้ว ตอนนี้เอียงไปทางขวาอย่างเห็นได้ชัด ฉันนั่งจ้องมองอย่างตั้งใจ สงสัยว่าฉันกำลังเห็นภาพหลอนหรือเปล่า แต่เป็นความจริง! ไหล่ของแม่เอียงเพราะภาระของครอบครัว แต่เธอก็ไม่เคยบ่นเลย
หลังจากทำงานหนักมาหลายปี ในที่สุดแม่ของฉันก็สามารถพักผ่อนและใช้เวลากับลูกๆ และหลานๆ ได้แล้ว บางครั้ง ฉันก็ใช้โอกาสนี้ค่อยๆ นวดไหล่ให้แม่เพื่อบรรเทาอาการปวดเมื่อย บางครั้ง แค่เดินตามหลังแม่หรือมองดูแม่จากไกลๆ น้ำตาฉันก็ไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว
ฉันเป็นหนี้แม่ไม่เพียงแค่คำขอบคุณ แต่ยังเป็นหนี้คำขอโทษด้วย ที่แม่ต้องอดทนกับความยากลำบากและความทุกข์ทรมานในชีวิต เพื่อให้พวกเราได้มาถึงจุดนี้ แม่แบกรับภาระของชีวิตไว้บนบ่า แม่แบกรับอนาคตของลูกๆ ด้วยความเสียสละและความรักของแม่ที่ไร้ขอบเขต ฉันขออภัยแม่ด้วย สำหรับความเหนื่อยล้าบนบ่าของแม่!
ดึ๊กเปา
ที่มา: https://baodongnai.com.vn/van-hoa/chao-nhe-yeu-thuong/202510/thuong-doi-vai-gay-cua-me-70d26c0/
การแสดงความคิดเห็น (0)