การรื้อฟื้นความทรงจำและความสัมพันธ์ระหว่างครูและนักเรียนระหว่างจีนและเวียดนาม

หกสิบหกปีก่อน นักเรียนชาวเวียดนามกว่า 20 คนเดินทางมาศึกษาที่สถาบันเซรามิกจิงเต๋อเจิ้นในประเทศจีน ในช่วงปลายเดือนพฤศจิกายน ปี 2024 ขณะเข้าร่วมการประชุมนานาชาติ "การพัฒนาสังคมนิยม: ประสบการณ์ของเวียดนามและจีน" ที่เมืองดานัง นายหว่อง วัน ฮวา ผู้อำนวยการสถาบันมาร์กซิสต์ของโรงเรียน ได้รับมอบหมายภารกิจพิเศษจากอาจารย์อาวุโส ให้ตามหานักเรียนชาวเวียดนามเหล่านั้นและสานสัมพันธ์ระหว่างครูและนักเรียนในอดีตให้เป็นจริง

ความทรงจำของครู…

นายหว่อง วัน ฮวา กล่าวว่า "แม้เวลาจะผ่านไปนานแล้วและเบาะแสที่มีอยู่จำกัด แต่เราหวังว่าจะช่วยเชื่อมโยงความสัมพันธ์ระหว่างครูและศิษย์เข้าด้วยกัน ความผูกพันอันลึกซึ้งระหว่างครูและศิษย์ไม่ได้จางหายไปตามกาลเวลา และยังเป็นเครื่องพิสูจน์อันทรงคุณค่าถึงมิตรภาพระหว่างเวียดนามและจีน"

จากบันทึกของสถาบันเครื่องปั้นดินเผาจิงเต๋อเจิ้น ในปี 1958 ซึ่งเป็นช่วงเวลาของการฟื้นฟูประเทศหลังได้รับชัยชนะในสงครามกับฝรั่งเศส มีนักเรียนชาวเวียดนามมากกว่า 20 คนถูกส่งไปศึกษาที่โรงเรียนแห่งนี้ (ปัจจุบันตั้งอยู่ที่ตำบลเซียงหู เมืองจิงเต๋อเจิ้น มณฑลเจียงซี ประเทศจีน) ในจำนวนนี้ นักเรียน 3 คนถูกจัดให้อยู่ในชั้นเรียนวิจัย ส่วนที่เหลือถูกแบ่งไปเรียนในชั้นเรียนปกติเพื่อเรียนรู้การปั้น การวาดภาพเคลือบ และการวาดภาพใต้เคลือบ...

ภาพจากหอจดหมายเหตุ: นักเรียนฝึกหัดชาวเวียดนามถ่ายรูปหมู่ที่โรงเรียนจิงเต๋อเจิ้น

พวกเขาได้รับการจัดที่พักแยกต่างหากและได้รับการสอนจากศิลปินเซรามิกชั้นนำของจีน เช่น หยูฮั่นชิง จางจือถัง หนิงหลิน และคนอื่นๆ

ศาสตราจารย์นิงห์ หลาน ภาพ: ผู้เขียนเป็นผู้จัดหาให้

โรงเรียนยังจัดกิจกรรมนอกหลักสูตรเป็นประจำ เช่น งานเทศกาล การร้องเพลง และการเต้นรำในวันหยุดตามประเพณีของเวียดนาม เพื่อเสริมสร้างชีวิตทางจิตวิญญาณของนักเรียนชาวเวียดนามให้ดียิ่งขึ้น

นักเรียนชาวเวียดนามใช้เวลาศึกษาในประเทศจีนประมาณหนึ่งปีครึ่ง (อาจารย์สอนศิลปะในขณะนั้น) เล่าว่า “นักเรียนชาวเวียดนามขยันและตั้งใจเรียนมาก ในวันหยุดสุดสัปดาห์ แทนที่จะออกไปเที่ยว พวกเขากลับตั้งใจเรียนในห้องวาดรูป ทัศนคติที่จริงจังต่อชีวิต ความกระตือรือร้นในการเรียนรู้ และความมุ่งมั่นที่จะเอาชนะอุปสรรค ทำให้ผมประทับใจและได้รับความชื่นชมจากนักเรียนคนอื่นๆ ในโรงเรียนมากมาย”

ช่วงเวลาแห่งการจากลา...

จากบันทึกของโรงเรียน ระบุว่า ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2504 นักเรียนได้เรียนจบหลักสูตรและเดินทางกลับเวียดนาม ก่อนออกจากโรงเรียน พวกเขาได้ไปเยี่ยมบ้านอาจารย์แต่ละท่านเพื่อแสดงความกตัญญูและกล่าวคำอำลาด้วยน้ำตาคลอเบ้า

เพื่อความปลอดภัยของคณะผู้แทน โรงเรียนได้มอบหมายให้นายถัง เหงียน ซิงห์ รองหัวหน้าแผนกที่รับผิดชอบคณะผู้แทน ไปกับนักเรียนที่ด่านชายแดนมุกนามกวน (ปัจจุบันคือด่านชายแดนหูหงีกวน)

ในช่วงต้นทศวรรษ 1970 อดีตนักเรียนของโรงเรียนคนหนึ่งได้เดินทางไปประเทศจีนพร้อมกับคณะผู้แทน และได้แสดงความปรารถนาที่จะกลับมาเยี่ยมโรงเรียนอีกครั้งเพื่อพบกับครูอาจารย์ แต่ในเวลานั้นโรงเรียนได้ปิดทำการชั่วคราว ต่อมา สถาบันเซรามิกจิงเต๋อเจิ้นได้รับการบูรณะและเปลี่ยนชื่อเป็นมหาวิทยาลัยเซรามิกจิงเต๋อเจิ้น

ต่อไปนี้เป็นภาพถ่ายของนักเรียนบางส่วน ซึ่งทางโรงเรียนเป็นผู้จัดหาให้:

นางสาวหว่อง อานห์

นางสาวดิงห์ ถิ ฮัน ถ่ายภาพร่วมกับสามีและลูก

นายคิม ง็อก กัน

รองประธานาธิบดี Nhan Hue Sung อาศัยความทรงจำของอาจารย์ในการรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับนักเรียนชาวเวียดนามและพบรายชื่อ ได้แก่ Hoang Minh Cao, Vuong Anh, Kim Ngoc Can, Hoang Dao Khanh, Tran Huu Phat, Dinh Thi Han, Pham Thi Thanh Vu, Nguyen Thi Hanh Phuc, Tran Thi Thu Huong, Nguyen Thi Xam, Hoang Van Hao, Do Thi Nhu, Tran Thi Dac, ฟาม ถิ หว่อง, ไม ถิ เวียง, เจิ่น ถิ พัท, เจิ่น ลุค เกา, ฮว่าง ที กิม คัว, เหงียน ถิ ทู ถุย, มาย กัต เฟือง และ เจื่อง ดึ๊ก วินห์ ตามความทรงจำของอาจารย์ นักเรียนเหล่านี้หลายคนเป็นเด็กหรือญาติของผู้พลีชีพที่สละชีวิตในสงครามต่อต้านฝรั่งเศส

นิตยสารไทมส์หวังว่าบทความนี้จะเข้าถึงผู้อ่านในวงกว้าง สำหรับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับนักศึกษาของสถาบันเซรามิกจิงเต๋อเจิ้นในประเทศจีน โปรดติดต่อ:

ผู้สื่อข่าว: เหงียน ถิ ไม ถุย

สำนักพิมพ์: นิตยสาร Thời dai

หมายเลขโทรศัพท์: 0387 929 681

อีเมล: [email protected]

ข้อมูลที่เป็นประโยชน์ใดๆ จากผู้อ่านของเราจะช่วยให้เราปรับปรุงความพยายามในการค้นหาและเชื่อมโยงครูและนักเรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น ขอขอบคุณเป็นอย่างยิ่ง!