หน้าบทกวีประจำเดือนมีนาคม

ดอกไม้สีชมพูสดใสบานสะพรั่งอย่างสวยงามในเดือนมีนาคมตามถนนกัจมังทังตาม (เขตเจิ่นเบียน) (ภาพประกอบ: คอง เหงีย)

แม่น้ำเปี่ยมล้นด้วยแสงแห่งความเจริญรุ่งเรืองและความอุดมสมบูรณ์
ใต้พื้นผิวลงไปลึกๆ ตะกอนยังคงอยู่นิ่ง สะสมและเพิ่มปริมาณขึ้นเรื่อยๆ

ภูเขาเรียงรายกันเป็นชั้นๆ พรมแดนที่มั่นคง และเส้นทางการค้าที่เปิดกว้าง
ท้องฟ้ากว้างใหญ่ไพศาล และเครื่องบินสองลำทะยานขึ้นจากแท่นรูปดอกบัวบนพื้นดิน
ด้วยความสำเร็จตลอดศตวรรษที่ผ่านมา ความมุ่งมั่นของเราจึงพุ่งทะยานสูงขึ้น!

ทราน ถิ ฮิว

แม่แบกรับภาระของเดือนมีนาคมไว้บนบ่า

ไหล่ของแม่ห่อเหี่ยวลงด้วยภาระของเดือนมีนาคม
แบกรับภาระของฤดูที่ขาดแคลนไปสู่ทุ่งนา
แม่! มันเขียวหมดเลย!
ไส้เทียนสุดท้ายของฤดูกาล เสื้อกันฝนปลิวไสว

สมัยก่อน...
แม่!
ฉันได้ยินเสียงเมล็ดข้าวฝืนยิ้มในเดือนพฤษภาคม

ตอฟางจะย่อยสลายไปในช่วงพระจันทร์เต็มดวง
เท้าอุ่นๆ ต้นอ่อนข้าว - ทุ่งนาก้องกังวานไปด้วยเสียงเพลง...

เมื่อก่อนฉันฝันอยากไปอยู่ไกลๆ
ข้าวเหลือสักชามนี่ช่างเหมือนฝันเลย

แม่! สีน้ำเงินทอดยาวไปจนสุดลูกหูลูกตาเลย…

ตรีว กว็อก บินห์

ท่ามกลางเนินเขาที่ปกคลุมไปด้วยหมอก
ท่ามกลางเนินเขาที่ปกคลุมไปด้วยหมอก
ท่ามกลางเนินเขาที่ปกคลุมไปด้วยหมอก
ยังมีอีกหลายสิ่งที่ยังไม่ได้พูดออกมา
ความลับที่ซ่อนอยู่ภายในปลาดาว
ปลดปล่อยหัวใจของคุณ ปลดปล่อยคลื่นแห่งดอกไม้ไฟที่พุ่งทะยาน

เขายังเด็ก
ชายผู้สุภาพลึกลับ
เมฆฝน
ต้นไม้ที่มีดอกตูมบอบบาง
ตัวนับนาฬิกาหมุน
นกกระจอกร้องเจื้อยแจ้วและเล่นซ่อนหา

ท่ามกลางเนินเขาที่ปกคลุมไปด้วยหมอก
ท่ามกลางเนินเขาที่ปกคลุมไปด้วยหมอก
ยังมีอีกหลายสิ่งที่ยังไม่ได้พูดออกมา

พระอาทิตย์ตกดิน
ตรอกซอย
ฉันสวมเสื้อสเวตเตอร์สีชมพูและรอเวลาเที่ยงอยู่
สายลมแห่งฤดูใบไม้ผลิเริ่มพัดมาแล้ว…

VU THANH HOA

ความเศร้าในเดือนมีนาคม

ฉันทิ้งบทเพลงกล่อมเด็กไว้เบื้องหลัง
มาร์ชหยุดนิ่ง ราวกับกำลังจมอยู่ในห้วงความคิด
ปีกนกกระสาโดดเดี่ยวในยามเย็นอันเงียบสงัด
ท่าเรือของหมู่บ้านเต็มไปด้วยความเศร้าโศก
เดือนมีนาคมมีพระจันทร์เต็มดวงกี่ครั้ง?
ต้นทุเรียนออกผลได้หลายฤดูกาล
ฉันทิ้งช่วงวัยเด็กไว้เบื้องหลังแล้ว
ลมใต้พัดโชยอย่างเศร้าสร้อยผ่านเทือกเขา
ในเดือนมีนาคม ท้องทะเลก็เงียบเหงาเช่นกัน
ปูฤๅษีแบกทรายไปโดยไม่สนใจอะไร
มาร์ชแอบชอบดวงตาคู่นั้นอยู่เงียบๆ
สมัยก่อนขี้อายและไม่ค่อยกล้าแสดงออก...
เดือนมีนาคมยังคงแฝงไปด้วยความไร้สาระอยู่บ้าง
ช่วงบ่ายๆ ออกไปจับปูและเก็บฝรั่ง
ในเดือนมีนาคม บางคนก็รู้สึกไม่พอใจ
แต่งงานแล้วก็ลืมเรื่องเดือนมีนาคมไปเลย...

หูเดียน

กับเดือนมีนาคม

เดือนมีนาคมอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของหญ้าหวาน
เธอยิ้ม รอยยิ้มของเธอสะท้อนแสงแดดบนริมฝั่งแม่น้ำ
เราผ่านพ้นช่วงเวลาที่ยากลำบากเหล่านั้นมาได้
น้ำตาเอ่อล้นท่ามกลางควันไฟจากทุ่งนาที่กำลังลุกไหม้
เดือนมีนาคมมีกลิ่นอายของความชื้น
แม่ของฉันพับผ้าห่มและเก็บไว้สำหรับฤดูหนาว
ความสุขนั้นยังคงหลงเหลืออยู่บ้าง
ความอบอุ่นซึมซาบไปทั่วเส้นใยฝ้าย
เดือนมีนาคมเต็มไปด้วยดอกฝ้ายสีแดง
ฤดูกาลแห่งหน่ออ่อนสีเขียวเป็นสัญญาณบ่งบอกถึงฤดูใบไม้ผลิ
ทันทีที่ตลาดปิด แม่ของฉันก็แบกสัมภาระขึ้นบ่า
อากาศยามค่ำคืนอบอวลไปด้วยกลิ่นธูปในสวน
เดือนมีนาคมเริ่มต้นด้วยแสงแดดใหม่
ดอกไม้สีม่วงบานสะพรั่งริมทางเดินที่เปียกฝน
นักเดินทางตาบอดที่อยู่ไกลออกไปในหมอกและควัน
เรากลับบ้าน ตัวเปียกปอนไปด้วยสายฝนจากช่วงบ่ายของวันนั้น...

DAO AN DUYEN

ถนนเปรียบเสมือนแบกรับการนัดพบกับหมอกไว้บนบ่า

ลาก่อน ถนนที่ปกคลุมไปด้วยหมอกในเดือนธันวาคม!
พรุ่งนี้เราจะข้ามแม่น้ำไคอย่างสบายๆ
เส้นทางใดที่จะนำไปสู่สถานีรถไฟเก่าแก่เรียบง่ายที่ปกคลุมไปด้วยมอส?
สะพานหยกสะท้อนภาพตัวเองเคียงข้างผู้มาเยือน
ถนนที่เต็มไปด้วยหญิงสาวสวยยังคงชื้นแฉะและหนาวเย็นแม้ในเดือนเมษายน
หมอกและเมฆลอยล่องไป ราวกับความฝันลวงตาในชีวิตจริง
เหล่าเด็กสาวจากโรงเรียนมัธยมเลอลอยเดินออกจากโรงเรียนฝ่าสายลมไป
สายตาที่ลึกซึ้งนั้นพาไปสู่ที่ใด?
ดินแดนแห่งความงดงาม ที่ซึ่งเราได้พบกันเมื่อสิบปีที่แล้ว
Long Chau, Long Thang, Cau Moi, Long Ha
ริมฝั่งแม่น้ำเกิดน้ำท่วมเมื่อฤดูกาลที่แล้ว
จิตวิญญาณของต้นกกกลับคืนสู่ท่าเรือเก่าอีกครั้งหลังจากผ่านไปหนึ่งร้อยปี
เราจิบกาแฟกันที่สถานีรถไฟ
ถนนเปรียบเสมือนแบกรับการนัดพบกับหมอกไว้บนบ่า
คืนนี้ดื่มคนเดียว พรุ่งนี้ฉันจะออกไปเร่ร่อน
ลาก่อน ถนนที่ปกคลุมไปด้วยหมอกในเดือนธันวาคม!

จักรพรรดินี

มอร์นิ่งกลอรี่

ปีนป่ายรั้วเตี้ยๆ
เติบโตเคียงข้างหญ้า
ดอกผักบุ้งยังคงบานสะพรั่งอยู่
ดอกไม้สีชมพูอมม่วง
ดอกไม้แห่งรุ่งอรุณบานอย่างเงียบๆ
ข้างๆ ดอกโบตั๋น
ข้างๆ ต้นไฮเดรนเจีย…
หลายคนใฝ่ฝันถึงสิ่งนี้
ดอกไม้เช้าที่คุ้นเคย
ในเรื่องราวของเธอ
ดอกไม้เล็กๆ แต่ละดอก
พลังงานที่สดใส
ดอกผักบุ้งกำลังบาน
ชนบทที่สวยงามอยู่ไกลออกไป

BUI THI BIEN LINH

ไวท์ รู

เกี่ยวกับสถานการณ์การต่อสู้กับการระบาดของโรคโควิด-19

หลับเถิดที่รัก หลับไปเพียงชั่วครู่
เขาเอนศีรษะพิงเก้าอี้ โต๊ะเต็มไปด้วยสิ่งของรกไปหมด
เพลงกล่อมเด็ก แม้จะสวมหน้ากากอนามัยอยู่ก็ตาม
รูบลูสีขาวอ่อนโยน ความรักและความไว้วางใจ

โรคระบาดรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ทั้งกลางวันและกลางคืน
ป้อมปราการของเหล่าผู้สวมเสื้อคลุมสีขาวตั้งตระหง่านอย่างมั่นคง คอยให้การปกป้อง
ชีวิตมนุษย์นั้นเปราะบางและไม่อาจปกป้องได้
ความสุขและการพลัดพรากเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ เท่านั้น

เข้านอนเสีย แล้วค่อยๆ ปะติดปะต่อความฝันอันเลือนรางของคุณเข้าด้วยกัน
ต้องใช้พละกำลังเพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อยเพื่อแบกรับภาระต่างๆ ทั้งกลางวันและกลางคืน
ฉันรู้สึกเห็นใจเพื่อนร่วมงานที่มีชื่อเดียวกัน
รีบเร่งเข้าไปในใจกลางของการระบาด โดยไม่คำนึงถึงความปลอดภัยของตนเอง...

นอนหลับเถิด กล่อมหัวใจของคุณให้หลับใหลด้วยเพลงกล่อมเด็กนี้
ละลาย
ดวงตาของแม่และพี่ชายเต็มไปด้วยความคาดหวัง

เขียนเมื่อเดือนสิงหาคม 2565 แก้ไขเพิ่มเติมเมื่อเดือนกันยายน 2568

ดัม ชู วัน

ฝนฤดูใบไม้ผลิ

สายฝนในฤดูใบไม้ผลินำมาซึ่งดอกไม้แห่งกาแล็กซี
ขอบฟ้าอันไกลโพ้น ดุจดั่งน้ำตกไข่มุกที่ร่วงหล่นลงมา
มุ่งสู่ท่วงทำนองช่วงเปลี่ยนผ่าน
เธอมองมาที่ฉันด้วยรอยยิ้มสดใสอมชมพู

ผมของเธออาบไปด้วยแสงจันทร์
ปล่อยให้สายลมหอมกรุ่นกล่อมเกลาจิตใจให้เคลิบเคลิ้มไปกับความสุขสงบ
คืนนี้ความรักของฉันจะถูกเก็บรักษาไว้
ใสสะอาดราวกับหยาดฝนแรกของฤดูกาล

เธอขับขานบทเพลงจากสายฝนในความฝันของฉัน
บทเพลงกล่อมเด็กแห่งวันฤดูร้อนอันเรียบง่าย เปี่ยมด้วยความรัก

เหงียน ดึ๊ก ฟัวก์

ดอกส้มโอในสวนของแม่ฉัน

ดอกส้มโอกำลังบานสะพรั่งในสวน
มันปลุกความรู้สึกคิดถึงอดีตขึ้นมา
แม่นั่งอยู่บนระเบียงที่ว่างเปล่า
ผมสีเทาควันบุหรี่

สายลมพัดเบาๆ ทำให้กิ่งไม้แกว่งไหว
หัวใจของแม่ยังคงไม่สงบ
กลิ่นเกรปฟรุต
จมดิ่งอยู่ในอารมณ์อย่างลึกซึ้ง

แม่มาส่งฉันที่โรงเรียนสองครั้ง
สามีและลูกๆ ทยอยจากไปทีละคน
ใบแจ้งเตือนบางๆ สองใบ
ซึ่งทำให้หลังคาทรุดลง

อาหารเย็นถูกเสิร์ฟในบรรยากาศเงียบๆ
ชามและตะเกียบกระทบกันเสียงดัง
เหลือที่นั่งว่างสองที่
คุณกรอกแบบฟอร์มนี้อย่างถูกต้องได้อย่างไร?

ควันธูปค่อยๆ ลอยขึ้นอย่างแผ่วเบา
เหมือนคำพูดที่ไม่ได้เอ่ยออกมา
ฤดูใบไม้ผลิยังคงอยู่
พิธีอำลาจากเมื่อนานมาแล้ว

ฮันห์ แวน

วันที่ 8 มีนาคม

หญิงคนนั้นตื่นนอนเร็วกว่าเวลาที่นาฬิกาปลุกดัง
บรรดาผู้หญิงเดินไปตลาดอย่างสบายๆ และหุงข้าว
ขณะทำความสะอาดห้องครัว เธอก็ฮัมบทกวีเก่าๆ บทหนึ่ง
กวาดใบไม้ที่ร่วงหล่นช้าในลานบ้านอย่างลังเล

ภารกิจประจำวันเสร็จสมบูรณ์แล้ว
ผู้หญิงกำลังเลื่อนดูเฟซบุ๊ก ชื่นชมดอกไม้และของขวัญนานาชนิด
มาดูกันว่าเหล่าคุณแม่และพี่สาวน้องสาวจะอวดโฉมกันอย่างไรในวันสตรีสากล
ผู้หญิงไม่มีอะไรจะโพสต์

ผู้หญิงไม่มีอะไรต้องเศร้าหรือโกรธเคืองเลย
พวกผู้หญิงนำเสื้อผ้าออกมาเพื่อรีด
นี่คือชุดเครื่องแบบสำหรับเด็ก และเสื้อเชิ้ตสำหรับสามี
นี่คือชุดแต่งกายแบบดั้งเดิมของเวียดนามสำหรับไปเรียน ดังนั้นจึงต้องเรียบร้อยและสะอาดสะอ้าน

เป็นครั้งคราวที่บรรดาผู้หญิงจะมองไปรอบๆ ด้วยความคาดหวัง
ความรักกลับคืนมา
เธอคนนั้น คือผู้หญิงที่ไม่มีของขวัญ ไม่มีดอกไม้
เสียงหัวเราะเท่านั้นที่ดังอยู่บนโต๊ะอาหาร อบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความสุข...

ทราน นา มาย

ที่มา: https://baodongnai.com.vn/dong-nai-cuoi-tuan/202603/trang-tho-thang-3-c440c3e/