ฝนปรอยลงมาอย่างแผ่วเบา พัดพาความหนาวเย็นไปทั่วทุกหนทุกแห่ง ทำให้ต้นไม้และพืชพรรณต่างพากันมารวมตัวกันในช่วงวันสุดท้ายของฤดูหนาวอันหนาวเหน็บ
วันเวลาค่อยๆ ผ่านพ้นไป ทิ้งความกังวล ความวุ่นวาย และความเร่งรีบไว้บนหน้ากระดาษที่เหลือของปฏิทินปีเก่า เทศกาลตรุษจีนใกล้เข้ามาแล้ว เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ดึงดูดหัวใจให้เกิดความโหยหา ความรัก และความคาดหวังอย่างสุดซึ้งต่อรอยเท้าที่คุ้นเคยของคนที่จากบ้านเกิดไป
บนผืนดินอุดมสมบูรณ์ของแม่น้ำโบ ผู้คนต่างโหยหาด้วยความอาลัย รอคอยข่าวคราวของลูกๆ ที่อยู่ไกลบ้าน บ้านเรือนของพวกเขาเองก็ทรุดโทรมลง ผนังปกคลุมไปด้วยมอส ต้นโกงกางสูงตระหง่านรอคอยใครสักคนที่จะกลับมาตัดแต่งกิ่งเพื่อเตรียมรับฤดูใบไม้ผลิ สวนต่างๆ ขาดแรงงานที่แข็งแรงพอที่จะแบกถังปุ๋ยไปรดต้นส้มโอเพื่อผลไม้หวานอร่อยในฤดูกาลหน้า…
ที่รัก กลิ่นอายของฤดูใบไม้ผลิกำลังจะอบอวลไปทั่ว ทำไมคุณยังไม่ตัดสินใจกลับมาล่ะ?
เด็กข้างบ้านที่อยู่ไกลบ้านประกาศว่ากำลังจะกลับมาเร็วๆ นี้ เสียงหัวเราะดังก้องไปทั่วบ้าน อีกคู่หนุ่มสาวที่ทำงานหาเลี้ยงชีพอยู่ต่างประเทศก็กำลังเตรียมตัวกลับบ้านช่วงตรุษจีนเช่นกัน… แต่เราก็รอแล้วรอเล่า ก็ยังไม่ได้รับข้อความใดๆ จากเขาเลย ในขณะที่แอป Zalo และ Facebook เต็มไปด้วยข้อความที่ต่างฝ่ายต่างส่งหากันเพื่อเร่งให้กลับบ้าน
ช่วงสองสามวันที่ผ่านมา พ่อดื่มเหล้ามากกว่าปกติ ท่าทางครุ่นคิดของเขาที่โต๊ะในมุมตู้ เสียงรินไวน์ลงแก้ว การจิบตามด้วยเสียงถอนหายใจ—ทุกอย่างฟังดูเศร้าเหลือเกิน บางทีเขาอาจคิดถึงลูกชายคนโตที่จากไปนานถึงหนึ่งปี ลูกชายที่เคยทำให้เขาภาคภูมิใจ และหลังจากประสบกับความล้มเหลวครั้งใหญ่ในชีวิต ตอนนี้กำลังดิ้นรนอยู่ในต่างแดน
ผู้ชายเก่งมากในการซ่อนความโหยหาและความเจ็บปวดไว้ลึกๆ ในใจ ในขณะที่ผู้หญิงจะค่อยๆ ปลดปล่อยอารมณ์ออกมาทางน้ำตา ดวงตาของแม่ฉันแดงก่ำหลายครั้งทุกครั้งที่พูดถึงเขา... ในช่วงเทศกาลตรุษจีนปีนี้ แม่จะยุ่งอยู่กับการดองเขาในโหลหัวหอมแดงและดองเกลือเขาในถังผักกาดดอง – อาหารจานโปรดของลูกชายสุดที่รักของเธอ
เมื่อมองดูผมของแม่ที่เริ่มหงอกตามกาลเวลา เคียงข้างตะกร้าหัวหอมดองและอ่างผักดอง หัวใจของฉันก็เจ็บปวด เราเหลือเวลาลังเลอีกเท่าไหร่? เวลาไม่เคยคอยใคร ดังนั้นทำไมเราถึงต้องพลาดโอกาสนี้?
กลับบ้านเถอะที่รัก กลับมาหาครอบครัวของคุณ! อาการไอเรื้อรังของพ่อต้องการการนวดเบาๆ จากคุณ มือที่สั่นเทาของแม่ต้องการมือที่แข็งแรงของคุณคอยประคองและปลอบโยนด้วยความรัก สนามหญ้า สวน ระเบียง และหลังคาบ้านต้องการการปรากฏตัวของคุณเพื่อทาสีและซ่อมแซม...
กลับบ้านเถอะที่รัก มาฉลองตรุษจีนด้วยกันเถอะ! กลับบ้านมาเพื่อร่วมรับประทานอาหารกับครอบครัว วันแห่งการรวมญาติ ที่เต็มไปด้วยใบหน้าของทุกคน แม้จะมีแค่ผักดองกับน้ำปลา ข้าวก็ยังอร่อย และตรุษจีนก็ยังอบอวลไปด้วยความอบอุ่นของความรักในครอบครัว ป้อนข้าวให้กัน ถามไถ่ถึงความยากลำบากในอดีตไม่รู้จบ หัวใจของเราจะอบอุ่น น้ำตาจะเอ่อล้น เมื่อตระหนักว่าช่วงเวลาแห่งการอยู่ร่วมกันนี้มีค่ามากเพียงใด!
กลับบ้านเถิด ที่รัก มาสูดอากาศฤดูใบไม้ผลิของบ้านเกิดที่อบอุ่นและคุ้นเคยของเรา ไม่มีที่ไหนอบอุ่นสบายเท่าบ้าน ไม่มีที่ไหนเป็นที่รักยิ่งเท่าบ้านเกิดของเรา ประตูหมู่บ้านจะเต็มไปด้วยดอกไม้หลากสีสัน ถนนและตรอกซอยในหมู่บ้านจะถูกกวาดอย่างเรียบร้อย รอคอยเพียงรอยเท้าของลูกๆ ที่จากบ้านไปไกลจะกลับมา
กลับบ้านเถอะที่รัก กลับบ้านไปซื้อชุดใหม่และรองเท้าลายดอกไม้ให้ลูกสาวตัวน้อยของคุณ ลูกสาวของคุณน่ารักและน่าเอ็นดูมาก การดูรูปของเธอในเฟซบุ๊กและการคุยกันผ่านหน้าจอมือถือไม่สามารถแสดงความรักของคุณได้อย่างครบถ้วนเลย
กลับบ้านไป กอดลูกน้อยไว้ในอ้อมแขน จูบผม ลูบแก้ม และฟังเสียงกระซิบอันแสนรักของเขา คุณจะเห็นว่าชีวิตนั้นคุ้มค่าและงดงามเพียงใด! ค่อยๆ ปล่อยคลื่นแห่งความกังวลและความเศร้าที่วนเวียนอยู่ในหัวใจของคุณไปสู่ โลก แห่งจิตวิญญาณของลูกน้อย เพื่อให้ความรักได้เยียวยาบาดแผลและรอยขีดข่วนที่บ่มเพาะมานาน…
บ้านคือสถานที่ที่เราควรกลับไป ไม่ใช่แค่สถานที่สำหรับเก็บรักษาความทรงจำและความรัก บ้านคือสถานที่ที่เราควรกลับไปหลังจากเดินทางเหน็ดเหนื่อยมาหลายเดือน เพื่อชาร์จพลังและฟื้นฟู ไม่ใช่สถานที่สำหรับทำและผิดสัญญา แต่งตัวให้เรียบง่ายขึ้น ใช้จ่ายให้น้อยลง และหาเวลากลับบ้านในช่วงวันสุดท้ายของปีนี้
คุณเดินทางมาไกลพอแล้ว ถึงเวลากลับบ้าน! ระยะทางระหว่างโฮจิมินห์ซิตี้และ เว้ ไม่ไกลมากนักจนคุณต้องลังเลและตัดสินใจไม่ถูก เก็บกระเป๋า ไปที่สถานีขนส่ง ขึ้นรถบัส แล้วกลับไปหาคนที่คุณรัก!
ความเยาว์
[โฆษณา_2]
แหล่งที่มา






การแสดงความคิดเห็น (0)