
ที่นี่ไม่เพียงแต่เป็นจุดแวะพักสำหรับนักเดินทางเท่านั้น แต่ยังโด่งดังไปทั่วในเรื่องขนมโมจิรสชาติอร่อยแบบดั้งเดิมของด่านหลิว ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในหมู่คนท้องถิ่น โดยฝีมือของนางโดอัน ถิ โง ผู้ซึ่งสืบทอดฝีมือนี้มานานกว่า 35 ปี
มุมครัวเล็กๆ ริมทางขึ้นเขา
ระหว่างทริปอาสาสมัครที่ตำบลน้ำตรามี ตามคำแนะนำจากหลายๆ คน เรามีโอกาสได้ไปเยี่ยมชมร้านขายขนมโมจิเล็กๆ ของคุณนายโง ที่เชิงเขาเลียวพาส ร้านเรียบง่ายแห่งนี้ไม่มีป้ายหรือโฆษณาฉูดฉาดใดๆ เป็นเพียงมุมครัวเล็กๆ ริมทางผ่านเท่านั้น
แม้จะเป็นเวลาเพียงตีห้า แต่ก็มีลูกค้าเดินเข้าออกอย่างไม่หยุดหย่อน บางคนรอซื้อเค้ก บางคนก็ทานเค้กกันตรงนั้นเลย และยังมีลูกค้าจากเมืองไกลๆ ที่รอรับเค้กกลับบ้านเป็นของฝากอีกด้วย
คุณนายโงเริ่มห่อขนมโมจิเมื่อตอนอายุ 25 ปี ปัจจุบันในวัย 60 กว่าปี มือของเธอยังคงคล่องแคล่วและว่องไว ห่อโมจิแต่ละชิ้นด้วยทักษะและความชำนาญที่หาได้ยากในคนทั่วไป
คุณนายโงเรียนรู้ศิลปะการห่อขนมโมจิจากคุณแม่ของเธอ ทุกครั้งที่เธอห่อขนมโมจิ เธอรู้สึกเหมือนได้หวนรำลึกถึงความทรงจำในวัยเด็ก หวนรำลึกถึงเตาไฟเก่าๆ ที่คุณแม่สอนเธอเลือกข้าวเหนียว หมักเนื้อ และฉีกใบไม้...
โดยไม่มีเครื่องจักรใดๆ ทุกขั้นตอนตั้งแต่การห่อไปจนถึงการอบล้วนทำด้วยมือทั้งหมด เป็นเวลากว่า 35 ปีแล้วที่นางงอและสามีของเธอจะตื่นนอนตั้งแต่ตีสองเพื่อจุดไฟ ห่อขนม และอบให้เสร็จทันเวลาส่งให้ลูกค้าตอนรุ่งเช้า
เมื่อทราบว่ามีกลุ่มการกุศลมาซื้อเค้ก นายเลอ เกือง (อายุ 68 ปี สามีของนางโง) ก็ยินดีบริจาคเค้กเพิ่มอีก 20 ชิ้นให้แก่กลุ่มนั้นโดยไม่รับเงินใดๆ “ทุกครั้งที่กลุ่มการกุศลมาที่นี่ ผมกับภรรยาอยากมีส่วนร่วมเล็กๆ น้อยๆ เพื่อให้พวกเขามีอาหารทานที่อบอุ่นขึ้นเสมอ” นายเกืองกล่าว
ความขยันหมั่นเพียรย่อมได้รับผลตอบแทน ความรักคือทุนสำคัญ
สิ่งที่ทำให้ขนมข้าวเหนียวช่องเขาเหลียวมีความพิเศษคือส่วนผสมที่คัดสรรมาอย่างพิถีพิถัน จากผลผลิตที่ดีที่สุดและเป็นธรรมชาติที่สุดจากภูเขาและป่าไม้ ข้าวเหนียวที่ใช้ห่อขนมเป็นข้าวเหนียวหอมและเหนียวที่ชาวบ้านปลูกบนเนินเขาโดยรอบ ทำให้คงรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์และไม่เหมือนใครไว้ได้
ไส้หมูไม่ได้มาจากหมูที่เลี้ยงในระบบอุตสาหกรรม แต่มาจากหมูที่เลี้ยงแบบปล่อยอิสระ ดังนั้นไขมันจึงเข้มข้น หอม และอร่อยมาก เมื่อนำมาห่อด้วยใบตองสดๆ ขนมจีบเหลียวพาสจึงไม่เพียงแต่อร่อยเท่านั้น แต่ยังสะท้อนถึงจิตวิญญาณของภาคกลางอีกด้วย
ไฟที่ใช้ในการอบขนมนั้นจุดจากไม้กระถิน ซึ่งเป็นไม้ชนิดหนึ่งที่พบได้ทั่วไปในเนินเขาของเทียนเฟือก ไม้ชนิดนี้จะไหม้นานและกระจายความร้อนได้อย่างสม่ำเสมอ ทำให้ขนมสุกทั่วถึง นุ่ม เหนียว และคงรสชาติธรรมชาติที่เป็นเอกลักษณ์ไว้ได้
ถึงแม้จะไม่ได้โฆษณาอย่างกว้างขวาง แต่ขนมโมจิของนางโงจากด่านเหลียวก็ยังคงมีผู้คนจากในเมืองสั่งซื้ออยู่มากมาย อย่างไรก็ตาม เนื่องจากสุขภาพที่ไม่แข็งแรง เธอจึงขายเฉพาะให้กับชาวบ้านและนักเดินทางที่แวะพักระหว่างทางเท่านั้น โดยส่วนน้อยจะส่งไปให้โรงเรียนประจำในพื้นที่
พวกเขาได้กำไรหลักๆ จากค่าแรง โดยเค้กแต่ละชิ้นขายได้เพียงประมาณ 2,500 ดอง
การกล่าวอำลาคุณนายโงและสามีในบรรยากาศอบอุ่น ท่ามกลางกลิ่นหอมหวานของขนมโมจิที่เพิ่งปรุงเสร็จใหม่ๆ จากเตาฟืน ทำให้หัวใจยังคงอบอวลไปด้วยรสชาติแห่งบ้านเกิดที่เรียบง่ายและจริงใจ
ที่มา: https://baodanang.vn/vi-que-banh-u-deo-lieu-3308318.html









