ทำไมจึงมีคำกล่าวว่า "เด็กเกิดก่อนพ่อ"?

ตามที่รองศาสตราจารย์ ดร. ตรินห์ แซม กล่าวไว้ สำนวนที่ดูเหมือนไม่สมเหตุสมผลหลายอย่างในภาษาเวียดนามนั้น แท้จริงแล้วสะท้อนให้เห็นถึงวิธีที่ชาวเวียดนามมองความสัมพันธ์ อารมณ์ และโลกรอบตัวพวกเขา

"ลูกหลานเกิดมาเพื่อดูแลบ้านก่อนปู่ย่าตายาย" เป็นสุภาษิตพื้นบ้านที่หลายคนมองว่าขัดแย้งในตัวเองเมื่อได้ยินครั้งแรก อย่างไรก็ตาม ตามที่ ดร. ตรินห์ ซัม รองศาสตราจารย์ กล่าวไว้ ในหนังสือ "ภาษาเวียดนามที่แปลกแต่คุ้นเคย " นี่เป็นวิธีหนึ่งในการแสดงออกถึงความคิดเชิงสัมพันธ์ที่เป็นเอกลักษณ์ของชาวเวียดนาม

ตามหลักตรรกะทั่วไป พ่อต้องมีอยู่ก่อนที่ลูกจะเกิด อย่างไรก็ตาม จากมุมมองความสัมพันธ์และหน้าที่ทางสังคม ผู้ชายจะกลายเป็น "พ่อ" อย่างแท้จริงก็ต่อเมื่อลูกเกิดแล้ว กล่าวอีกนัยหนึ่ง การเกิดของลูกเป็นการกำหนดบทบาทของพ่อ ดังนั้น ผู้เขียนจึงโต้แย้งว่า "ลูกมาก่อนพ่อ" นั้นสมเหตุสมผลเมื่อพิจารณาในบริบทของโครงสร้างความสัมพันธ์ในครอบครัว

รองศาสตราจารย์ตรินห์ ซัม กล่าวว่า ภาษาเวียดนามมีสำนวนมากมายที่ "แปลกแต่คุ้นเคย" ดูเหมือนไม่สมเหตุสมผลในตอนแรก แต่ได้รับการยอมรับจากชุมชนเพราะมีความหมายเชิงสัญลักษณ์และวัฒนธรรม ตัวอย่างเช่น คนเวียดนามพูดว่า "แบ่งข้าวและตัดผ้า" แม้ว่าผ้าที่ตัดแล้วจะใส่ไม่ได้ หรือพวกเขาใช้สำนวนเช่น "โกรธจัด" "โล่งใจ" หรือ "คิดในใจ" เพื่อแสดงอารมณ์และความคิด

ผู้เขียนเสนอว่าคนเวียดนามมักใช้ร่างกายของตนเองในการรับรู้ โลก ดังนั้น บริเวณหน้าท้องจึงไม่ใช่แค่เพียงอวัยวะทางชีวภาพเท่านั้น แต่ยังกลายเป็นแหล่งสะสมอารมณ์ ความคิด และความรู้สึกต่างๆ อีกด้วย

"ดูเหมือนว่าบริเวณช่องท้องจะเป็นอวัยวะคิดลำดับที่สองของชาวเวียดนาม และดูเหมือนว่าการแสดงออกทางอารมณ์ในบริเวณนี้จะสัมพันธ์กับส่วนต่างๆ ของร่างกายตามแบบจำลอง: อารมณ์ X + ส่วนของร่างกาย ซึ่งตามทฤษฎีการรับรู้แล้ว สิ่งนี้เกิดจากการที่มนุษย์ใช้ความเข้าใจเกี่ยวกับร่างกายของตนเองในการรับรู้โลก" เขากล่าว

ความไม่สมเหตุสมผลไม่ได้ปรากฏเฉพาะในชีวิตประจำวันเท่านั้น แต่ยังปรากฏในเพลงพื้นบ้านด้วย เช่น บทเพลงที่ว่า "ตอนเช้า เงายังยาว ตอนเย็น เงาเริ่มกลมแล้ว" ซึ่งถือว่าไม่ถูกต้องตามหลักกายภาพ เพราะเงาจะกลมเฉพาะตอนเที่ยงเท่านั้น แต่คนเวียดนามกลับมองว่าบทเพลงนี้ "ไพเราะ" และมีความหมายเชิงกวี เพราะมันเข้ากับโครงสร้างความแตกต่างที่คุ้นเคยของ "เช้าวันใหม่ทอดเงา/เย็นวันกลับ"

จากตัวอย่างเหล่านี้ ผู้เขียนโต้แย้งว่าภาษาเวียดนามไม่ได้ทำงานตามหลักตรรกะที่เป็นทางการอย่างสมบูรณ์ แต่สะท้อนให้เห็นถึงวิธีที่ชาวเวียดนามมองโลกผ่านประสบการณ์ชีวิต วัฒนธรรม และความสัมพันธ์ในชุมชนของพวกเขา

ที่มา: https://znews.vn/vi-sao-sinh-con-roi-moi-sinh-cha-post1653810.html