Altın ipliklerle dokuma: 'Sosis ve tarçınlı çöreklerden çok kitaplara ve gazetelere ihtiyacımız var'

Kitap severler kitaplara yiyecek veya giysi kadar değer verirler. Bu nedenle, hapishanede bile kitap ihtiyacı azalmaz, hatta daha da yoğunlaşabilir.

To Huu, kitaplar ve gazeteler aracılığıyla "hayata girdi".

To Huu'nun "Bir Zamanı Hatırlamak " adlı anı kitabından okuyucular, devrimci şairin, Nguyen Kim Thanh adıyla birinci sınıftayken Fransızca konusunda oldukça yetenekli olduğunu ve Hector Malot'un "Evsizler"i ve Alphonse Daudet'nin kısa öyküleri gibi eserler aracılığıyla Fransız edebiyatıyla tanıştığını öğreniyorlar. Genç Thanh, temel bir bilgi birikimi oluşturmak için okul kütüphanesinde çok zaman geçirdi. To Huu şöyle yazdı: "Her neyse, Fransızca bilmek bana orijinal Fransız eserlerini veya Fransızcaya çevrilmiş Batı'dan yabancı kitapları okuma olanağı sağladı. Okulun bir kütüphanesi vardı, bu yüzden komünist kitaplar hariç birçok iyi kitap okuyabildim."

John Reed'in " Dünyayı Sarsan On Gün" (1960 baskısı) adlı kitabı, To Huu'nun öğrencilik yıllarında okuduğu eserlerden biridir.

Okulda karşılaştığı kitaplardan yola çıkan To Huu, daha sonra Hai Trieu'nun Huong Giang kitapçısında ve Le Duan'ın Thuan Hoa kitapçısında birçok teorik ve ideolojik eserle hayatına girdi. " Bir Zamanı Hatırlamak" adlı anılarında, Hai Trieu'nun aracılığıyla Kim Thanh'ın "Anne" (M. Gorki), "Çelik Nasıl Sertleştirildi" (Ostrovski) ve "Dünyayı Sarsan On Gün" (John Reed, mevcut Vietnamca versiyonu "Dünyayı Sarsan On Gün" başlığını taşıyor ) gibi Sovyet edebiyatı eserlerini okuduğunu ortaya koyuyor. Bu arada, Thuan Hoa kitapçısının sahibi Le Duan tarafından " Komünist Manifesto" ve "Kapital " gibi eserler tanıtıldı. Kitap okuyarak ve Le Duan, Hai Trieu, Phan Dang Luu ve Nguyen Chi Dieu gibi devrimcilerle etkileşim kurarak, " yavaş yavaş komünizm hakkında aydınlandım ," diye anlatıyor To Huu, devrime giden yolculuğunu.

"Vietnam, Vatanım" şarkısının yazarı besteci Do Nhuan, genç yaşından itibaren nadir bir beceriyle uğraştı: kitap ciltleme. Peki ya okuma? Do Nhuan, "Xuan Dieu ve Lu'nun şiirlerini sık sık okurdum. Lu'nun 'Altın ve Kan', 'Bin Mil Yolu', 'Muhabir Le Phong' gibi heyecan verici romanlarını ve hatta Ly Ngoc Hung Yayınevi'nin yazarlardan sipariş ettiği polisiye öyküleri okumaktan gerçekten keyif alırdım," diye anlatıyor anı kitabı "Hayatın Sesleri "nde.

Nguyen Thi Thap'ın Tien Giang'dan Anıları (1986'da yayınlandı) ve Nguyen Thi Dinh'in Başka Bir Yol Yok (1969'da yayınlandı) adlı eserleri.

FOTOĞRAF: TRAN DINH BA

Con Dao'da, "Ölümsüzlüğü Hayal Eden Kelebeğin Ruhu"nu okuyor ve inceliyorum.

Kitapları sırdaşları olarak görenler, her koşulda, hatta hapishanede bile, arkadaşlık özlemi çekerler; tıpkı aç bir insanın yiyeceğe duyduğu ihtiyaç gibi, bilgi edinme arzusu duyarlar. Bu nedenle, devrimci Nguyen Duc Chinh, *Con Lon'dan Mektuplar* (Nguyen Duc Kinh tarafından 1937'de yayınlandı) adlı eserinde, küçük kardeşine ve arkadaşlarına yazdığı birçok mektupta, para ve mektupların yanı sıra kitap ve gazetelerin de gönderilmesini içtenlikle rica etmiştir. Örneğin, 13 Nisan 1935 tarihli bir mektupta Nguyen Cong Hoan'dan yeni basılmış romanlar göndermesini istemiş; 28 Aralık 1935 tarihli bir mektupta ise kardeşinden su, soğan göndermesini ve kitap ile gazeteleri de unutmamasını rica etmiştir. Özellikle 1 Mart 1936 tarihli mektupta şu ateşli arzu dile getiriliyordu: "Burada, sosis veya tarçınlı çörekten daha çok kitap ve gazeteye ihtiyacımız var. Kutuları toplamaya gidiyorum ve evdeki kardeşler onları geri getirmeyi bekliyorlar… ne?… İdealist veya materyalist kitaplar veya Tiến Bộ (İlerleme) veya Kiến Văn (Bilgi ) gibi gazeteler… Anh Liệu'ya [Trần Huy Liệu] bunları okumamız için bize göndermesini söyleyin."

" Ölümsüzlüğü Hayal Eden Kelebeğin Ruhu " (1933 baskısı) adlı roman, Nguyen Duc Chinh tarafından eleştirilmiştir.

FOTOĞRAF: FRANSA ULUSAL KÜTÜPHANESİ

Ancak mesele sadece okumakla sınırlı değildi; güçlü bir muhakeme yeteneğine ve yüksek düzeyde eleştirel düşünme becerisine sahip bir adam olarak Nguyen Duc Chinh, edebiyat eleştirisiyle de ilgileniyordu. Khai Hung'un *Kelebeğin Rüyası* adlı eseri aşırı hayalperest olduğu gerekçesiyle eleştirilmişti; * Anıları Canlandıran Koku* adlı kısa öykü ise hâlâ burjuva bir yazarın eseri olarak değerlendirilmişti (Nguyen Duc Kinh ve Tran Huy Lieu'ya 27 Mayıs 1935 tarihli mektup). Bu arada, Nhat Linh'in * Ayrılık* adlı eseri "Oldukça iyi! Bir açıdan, sanatsal olarak," övülmüş, ancak sosyal açıdan belirsiz bulunmuş ve Bayan Loan karakteri için yarım yamalak bir direniş ve özgürleşme çözümü sunmuştu (28 Ağustos 1936 tarihli mektup).

Genç yaşlarından itibaren kitaplara karşı samimi bir sevgi besleyen kadın devrimciler de vardı. General Nguyen Thi Dinh, "Başka Çare Yok" adlı anılarında, çocukken Luc Van Tien'in hikayesini duyup okuduğunu, bu yüzden genç yaşından itibaren kötü insanlardan nefret ettiğini ve Luc Van Tien ile Kieu Nguyet Nga'nın güzel imgelerine hayran kaldığını açıklamıştır. Devrimci Nguyen Thi Thap'ın da kitaplara karşı tutkulu bir sevgisi vardı: "Okumaya çok düşkündüm. Her defasında pazara muz veya betel fıstığı satmaya giderken, atıştırmalık yemeye cesaret edemezdim, parayı kitap almak için biriktirirdim. Vo Dong So, Bach Thu Ha, Çünkü Çiçek Düşüyor, Paylaşılan Aşkın Bir Damla Kanı gibi küçük, ince kitapları tekrar tekrar okurdum ve hiç bıkmazdım," diye kaydetmiştir " Tien Giang Topraklarından " adlı anılarında.

"Tien Giang Topraklarından " adlı anı kitabına göre, yukarıda bahsedilen edebi kitapların yanı sıra, Phan Chau Trinh ve Phan Boi Chau'nun hayatları ve vatansever yazıları hakkındaki daha sonraki kitaplar, genç kadının cinsiyet eşitliği, eskimiş gelenek ve görenekler konularındaki farkındalığını artırdı... Dahası, "gizli devrimci kitapları ve gazeteleri arayıp okudu" ve daha sonra, kıdemli devrimci yoldaşlarının rehberliğinde, genç kadın Nguyen Thi Thap, ülkeyi kurtarmak için devrimci faaliyet yoluna girdi. ( devam edecek )

Kaynak: https://thanhnien.vn/det-nhung-soi-vang-can-sach-bao-hon-lap-suong-banh-que-185250423215339019.htm