Halk şarkılarının sesinde kırsal kesimin ruhu.

QTO - Bazı şiirler, okuyucuları cilalı bir dille değil, sade güzellikleri ve samimi duygularıyla büyüler. Kim Cuong'un "Geceleri Le Thuy halk şarkılarını dinlemek" adlı şiiri de bunlardan biridir. Sakin Kien Giang Nehri gibi, şiir de kültürün, tarihin ve her şeyden önce toprağa ve insanlarına duyulan sevginin zengin alüvyon toprağını taşır.

Yazar Kim Cương şunları paylaştı: " Quang Binh eyaletindeki (eski) İl Miras Derneği Daimi Komite Üyesi ve Dong Hoi Şehri Kültürel Miras Derneği Başkanı olarak görev yaptığım yıllar boyunca, kültürel miras değerlerini derinlemesine inceleme ve araştırma fırsatım oldu. Bu deneyim sayesinde Le Thuy halk müziği tarzına hayran kaldım ve bu eşsiz halk ezgisi hakkında birçok şiir yazdım." Yazar, samimiyet, yaşam deneyimi ve kültürel bilgisiyle sade ama etkileyici dizeler kaleme almıştır.

Şiir, şairin ruh halini yansıtan şiirsel bir sahneyle başlıyor: "Kendimi Kien Giang Nehri'ne bırakıyorum / gecenin geç saatlerinde / altın rengi ay ışığının ince bir dilimi beni koruyor." Yeşil nehrin ortasında, şair kendini vatanının nehrinin kucaklamasına ve rahatlığına "bırakıyor". Nehrin ve gecenin enginliğinde, insan küçülüyor ama yalnız değil, çünkü ay ışığı onun yoldaşı.

O sessiz ve berrak mekânda, ses bir uyanış gibi belirir, gecenin dinginliğini kırar: "Birdenbire melodik bir halk şarkısı duyuyorum / Neden daha fazla bekleyeyim / Neden yarı yolda kalayım?" Şarkı, kendini sorgulayan, sevgi dolu bir sitem, şefkatli, uzun süren bir yalvarış gibi yükselir ve şairi tarif edilemez bir duygusal duruma sokar. Bu bir "patlama" veya "taşma" değil, bir "yarı yolda kalma" hissi - arada kalma, belirsiz, kararsız, özlem dolu ve huzursuz bir his...

Yazar Nguyen Kim Cuong - Fotoğraf: Nh.V

Yazar, ilahinin sesi aracılığıyla onu hemen ilahinin kökenleriyle ilişkilendiriyor. Le Thuy ilahisi, "pirinç dövme ritmi" ile yakından ilişkili olan emekten doğmuştur. Ritmik ilahi, bu basit dövme ritminin hem bir taklidi hem de bir yüceltmesidir.

Yerel kültüre dair derin bir anlayıştan yola çıkan yazar, memleketinin senfonisini "çözmeye" ve tam anlamıyla takdir etmeye başlıyor. "Dokuz bölümlü halk şarkıları yankılanıyor/Çay demleme ve dövme şarkıları/Nazik, ritmik ezgiler/Canlı, hareketli şarkılar/İkinci bölüm ve ayrıntılı şarkılar bir özlem duygusu uyandırıyor/Üçüncü bölüm ve amansız ezgiler/Noktalama işaretleri ve ezgiler gökyüzünü yırtıyor."

Her bir dize, okuyucunun önünde bir emek ve kültürel yaşam alanı, çay yapımının ve çatıların dövülmesinin "yavaş, ritmik" temposu, balık tutma ve harmanlama şarkılarının "canlı" atmosferi, lirik ve derin ikinci ve üçüncü sıra teknelerin "enginliği" ve insan yaşamının ritmi kadar kalıcı, sürekli bir duygu olan üçüncü ve üçüncü sıra teknelerin hissiyatını gözler önüne seriyor. Özellikle Nậu xăm'ın keskin çığlıkları ve harmanlama şarkıları, topluluğun gücünü ve Lệ Thủy halkının ruhunu simgeleyen duygusal bir aşkınlık olarak yükseliyor.

Bu, Le Thuy halk şarkı söyleme tarzının, insan yaşamının duygusal nüanslarını ve tüm yönlerini tam olarak yansıtan, zengin ve incelikli bir ses karışımı olduğunu gösteriyor. Şarkı söyleme tarzı, buradaki insanların karakterinin kristalleşmiş halidir: nazik, kibar, aynı zamanda yetenekli ve saygılı. "Tatlı ve içten şarkı sesi / Yıllar geçtikçe kahramanca bir şarkıya dönüşüyor / Şanlı Aziz Giap'ı övüyor / Xuan Bo'nun kahramanlıkları zaman içinde sürüyor / Dai Phong'un güçlü rüzgarı / yön değiştiriyor / Parlak bir örnek oluyor / rekabeti başlatıyor..."

Yazar inanılmaz derecede derin bir bağlantı kurmuş. "Tatlı ve hassas" aşk ve emek halk şarkıları, vatan sevgisiyle beslendiğinde "kahramanlık şarkılarına" dönüşmüştür. Bu, ulusal kahraman General Vo Nguyen Giap'ın gurur kaynağı, direniş savaşındaki fedakarlıklarla bağlantılı görkemli "Xuan Bo" zaferi ve 1960'lardaki "Dai Phong rüzgarı" hareketi, üretken emeğin en önemli örneklerinden biri olarak tüm sosyalist Kuzey için "örnek alma kampanyası" başlatmıştır. Le Thuy halk şarkıları sadece bir kültürel miras değil, aynı zamanda Le Thuy halkının vatanlarını inşa etme konusundaki yılmaz ruhunu ve özlemlerini somutlaştıran canlı bir varlıktır.

Yazar Kim Cương, Quang Tri İl Edebiyat ve Sanat Derneği üyesi ve Edebiyat Şubesi Başkanıdır. Polis teşkilatı içinde keskin bir düzyazı yazarı olarak tanınan Cương, askerler, vatan ve halk temaları üzerine birçok mükemmel öykü ve roman kaleme almıştır. Emekli olduktan sonra yazmaya daha fazla zaman ayırmış ve şiire olan tutkusunu geliştirerek her bir dizeden büyülenmiştir.

Son dizelerde yazar, genel duygusal akışı bozmadan okuyucuyu gerçekliğe geri döndürüyor. Aksine, vatanın halk şarkılarının samimi güzelliğini ve içten insan bağını daha da güçlendiriyor. “Küreklerin ritminde/hayal kurarken/tarlalarda öğlen güneşine dayanırken/Pembe yanaklarında/kavurucu/her pirinç tanesini kuruturken/altın tarlalarımızda…”. Bu kıtadaki baskın duygu “sevgi” kelimesi etrafında dönüyor. “Vatanımızın altın tarlalarını” yaratan tam olarak “senin” çalışkanlığın ve gayretindir.

Halk şarkısının "kahramanlık şarkısı haline gelmesinin" sebebi, sıradan insanların alın teri ve emeğine dayanmasıdır. Yazarın vatan sevgisi, çalışan insanlara duyduğu sevgi ve saygı aracılığıyla somutlaşmıştır.

Şiir, parlak bir renkle ve dolu, neşeli bir tonla sona eriyor: “Neşeli, zengin şarkı/ bu gece vatan boyunca yankılanıyor!” Başlangıç ​​bir bireyin “şarkı söyleyen sesi” ise, sonu “yankılanan”, “neşeli” bir korodur. Birey “ben” kendini bırakır ve dinler, paylaşılan bir neşe içinde topluluğun “biz”ine karışır.

Geleneksel altı sekizlik ölçüdeki esnek ritmiyle şiir, bazen kısa, bazen uzun, sade ama etkileyici bir dille uyum içinde akıcı bir tempoya sahiptir.

Şiirin ritmik akışı, zengin şiirsel niteliği ve güçlü halk özü nedeniyle, Vietnam Müzisyenler Birliği'nin ildeki şubesinin başkanı besteci Le Duc Tri tarafından "Ho Khoan Şarkısını Dinlemeyi Hatırlamak" adlı şarkı olarak bestelendi ve Halk Sanatçısı Thuy Linh tarafından başarıyla seslendirildi. Ho Khoan şarkısını güçlü bir şekilde anımsatan melodisiyle şarkı, kısa sürede halkın kalbini kazandı. Şiir ayrıca, seçkin sanatçı Hong Hoi (Le Xu Ho Severler Kulübü) tarafından beş bölümlü bir Ho Khoan melodisine uyarlanarak, vatanın somut olmayan kültürel mirasının korunmasına ve yaygınlaştırılmasına katkıda bulundu.

Nh.V

Kaynak: https://baoquangtri.vn/van-hoa/202603/hon-que-trong-tieng-ho-khoan-ec66bbb/