Bu sabah rüzgar çok serindi; deniz dalgaları kabarıyordu. Bir direğe asılı üç küre, tekneleri sert deniz koşullarının hoş olmadığı konusunda uyarıyordu.
Thuan An'ı geçtikten sonra nihayet Hue Nehri'ne [Huong Nehri] girdik; nehir, oldukça eşsiz balıkçı tekneleriyle doluydu. Çift direkli bir tekne, 40-50 metrekarelik devasa bir ağın asılı olduğu bir bomu tamamen öne doğru eğik bir şekilde destekliyordu. Çakıl taşlarıyla dengelenmiş bomu, bir ip cambazı gibi bir platform üzerinde koşan bir adam kumanda ediyordu.
Operasyon askeri bir hassasiyetle yürütüldü. Bir işaret verildi ve onlarca ince oyma kano hemen iskeleden ayrıldı, hızla kürek çekerek ve bir düzen oluşturarak ilerledi. Teknenin ön tarafında, neredeyse su seviyesinde yere yatmış bir kişi, balıkları ürkütmek ve ağa doğru yönlendirmek için iki sağlam tahta kalası birbirine vururdu. Bu balık avlama yöntemi Orta Vietnam'a özgüydü; nehirlerin veya lagünlerin yakınında ilk kez kamp yapanlar, geceleyin aniden duyulan bu gürültünün ne anlama geldiğini merak ederdi.
Hue - Dong Ba Nehri
Manzara canlı. Tekneler kıyılar arasında süzülüyor: köyün girişinde dikilmiş küçük, parlak beyaz badanalı tapınaklar, gri sazdan çatılı evleri aydınlatıyor. Burası Hue'nun limanı Bao Vinh; birkaç oldukça büyük tekne, pruvalarına çizilmiş yuvarlak gözleriyle sizi merakla izliyor gibi görünüyor.
Kısa süre sonra, Parfüm Nehri'ni büyük bir virajda terk edip Dong Ba Nehri'ne girdik; iki küçük köprüyle birbirine bağlanan kıyılarda, ilki harap bir tahta köprü, ikincisi ise sadece bir yıl önce açılmış bir demir köprü, Çin tarzı tuğlalardan yapılmış, oldukça bakımsız bir dizi derme çatma kulübe, baraka ve ev fark ettik. Hue'nin kıyıları çok büyük değil.
Bu harap kulübelerin üzerinde karanlık bir şehir surları ve uzakta, zarif üç katlı bir gözetleme kulesiyle taçlandırılmış devasa bir kapı olmasaydı, başkente vardığımıza inanmak zor olurdu.
Dong Ba Nehri'nin kanalından ayrıldıktan sonra tekrar Parfüm Nehri'ne ulaştık; bu noktada nehir yatağı bir göl kadar genişti ve beş dakika sonra, Parfüm Nehri'nin güney kıyısında bulunan Fransız imtiyaz bölgesindeki Fransız Elçiliği'ne birkaç adım mesafede, diğer kıyıya vardık.
Manzara nefes kesiciydi. Önümüzde elçiliğin görkemli binaları, bahçelerde ise çeşitli departmanlara ev sahipliği yapan küçük beyaz evler vardı. Arkada, yemyeşil tepelerden oluşan dairesel bir platform uzanıyordu; en yüksek tepe ise kalenin karşısında yer alan ve zirveleri çam ağaçlarıyla kaplı, adeta bir perde gibi görünen Montagne du Roi [Ngự Bình Dağı] idi.
Thien Mu Pagodası - Hue yakınlarında
Uzak, soluk mavi ufukta, sivri ve girintili çıkıntılı zirvelere sahip geniş bir sıradağ uzanıyordu. Her şey insan yapımı ama görkemli bir görünüme sahipti: yüksek dağların sertliği ile doğal manzaranın birleşimi, Japon manzara ressamları tarafından düzenlenmiş ve süslenmişti.
Gerçek bir şehrin izine rastlanmıyordu. Şimdiye kadar sadece sazdan kulübeler, yeşil ağaçların arasına dağılmış köyler gördüm. Garip bir şekilde, evleri bir rüzgar esintisiyle uçup gidebilecek kadar kırılgan olan bu karanlık başkentin ilk izlenimi, bir kamp olduğu yönündeydi; bambu kümelerinin altına inşa edilmiş birkaç kulübe, karanlık bir kalenin hemen yanında yer alıyordu.
Vietnam'ın kadim başkentinin, nehirleri, sazdan kulübelerle dolu kanalları ve karanlık kalesiyle, adeta bir operada hüzünlü bir hava yaratan o muhteşem sabahın üzerinden bir hafta geçtiğine inanmak zor; bambu kümeleri ve açan horoz ibiği çiçekleri arasında karşıma çıkmıştı. Apostolik Nunciature'nin nazik ve sıcak karşılamasıyla, bu ufak gecikmeyi kolayca affedebilirsiniz. Zaman saatler gibi hızla geçerken, tarihleri karıştırmaktan kaçınmanın bir yolu var mı acaba?
Eğer gezginlerin seyahat planlarını yaparken yaptıkları olasılık hesaplamalarını takip etmek zorunda kalsaydım, Hue'deki tatilim muhtemelen sona ermek üzere olurdu. Ancak ev sahiplerimin sevimli ısrarı, ayrılış anını uzak ve geçici bir ihtimal haline getirdi. Kısa süre sonra gerçekleşecek olan Nghinh Xuan töreni, kralın başkentten ayrılışı ve bilmediğim diğer festivaller de dahil olmak üzere birkaç önemli törene katılmadan ayrılamayacağımı ısrarla belirttiler.
Kısacası, teslim olmam için sayısız geçerli sebep vardı. Yaptığım tek şey buydu ve neyse ki, bu şekilde anlaşıldığında hapis cezası tatlıydı. (devam edecek)
(Nguyen Quang Dieu'nun *Asya Çevresinde: Güney, Orta ve Kuzey Vietnam* adlı kitabından alıntı , Hoang Thi Hang ve Bui Thi He tarafından çevrilmiş, AlphaBooks - Ulusal Arşiv Merkezi I ve Dan Tri Yayınevi tarafından Temmuz 2024'te yayınlanmıştır.)
[reklam_2]
Kaynak: https://thanhnien.vn/du-ky-viet-nam-hue-va-vung-ngoai-o-185241210222554996.htm
Yorum (0)