Barış zamanında bir askerin anıları

BBK - Bu, Bac Kan'da büyüyen bir nesil askerin hikayesidir; gençliklerini, hayallerini ve özlemlerini bir kenara bırakarak bugünün şanlı ve mutlu ulusuna katkıda bulunan askerlerin öyküsü. Güney'in Kurtuluşu ve ülkenin yeniden birleşmesinin 50. yıldönümü (30 Nisan 1975 - 30 Nisan 2025) vesilesiyle, okurlarımıza bu gazilerin anılarından derlenen iki kitabı tanıtmak istiyoruz.

"Kan ve ateş diyarı Bac Kan'ın askerleri."

“Bazen yakın, bazen uzak, bazen net, bazen unutulmuş, zaman ve yaşla, savaşın ve hayatın acımasızlığıyla kesintiye uğramış savaş anıları bu sayfalarda kayıtlıdır… – Vatanın sınavlarının belirleyici anlarında, Bac Kan'dan cesur bir genç nesil, düşmana karşı silahlanmak için ‘kalemlerini ve kitaplarını bir kenara bırakmaya’ hazırdı; gençliklerini savaş alanlarında geçirdiler, bugün sahip olduğumuz barışçıl yaşam için canlarını veya bedenlerinin bir kısmını feda ettiler…”

Bunlar, yazar Bui Kim Phung'un "Bac Kan Askerleri: Kan ve Ateş Zamanı" adlı kitabında paylaştığı ilk sözler. Ve bu ruha uygun olarak, okuyucular, Bui Kim Phung'un tutku ve hayranlıkla kaleme aldığı askerlerin anıları aracılığıyla o bombalama ve bombardıman yıllarını yeniden yaşayacaklar…

Kitap, besteci Diep Minh Tuyen'in "Gülleri sevsek de, düşman bizi silaha sarılmaya zorluyor!" şarkısından iki dizeyle başlıyor ve ardından hem neşeli hem de dokunaklı hikayeler geliyor : "Yılın son askere alma kampanyasına katıldık – 12 Aralık 1971'de, Bach Thong, Na Ri ve Bac Kan kasabalarının komünlerinden 150 genç, hevesli erkekten oluşan bir grupla üçüncü kampanyaya katıldık. Babamızdan ciddi bir mesajla ayrıldık: Zorluklar karşısında bile firar etmeyin! Annemizden ise gözyaşlarıyla dolu bir öğüt aldık: Sağlığına dikkat et oğlum!... Kalplerimizde gizli tuttuğumuz bir sevdiğimiz kişinin imajını taşıdık; artık gizli olmayan bir sır, birçok sınıf arkadaşımız umursamazca veda partileri düzenlese de, bir kalbin bizim için çılgınca attığının farkında değillerdi..." ( Askerlik Hikayeleri).

İlk baştaki garip anlar ve duygusal karmaşanın ardından, askerler gerçekten de bombaların ve mermilerin ortasında yaşadılar. Buradan itibaren, kitabın her sayfası, her harekatı, savaşı ve yeri takip eden tarihi bir kayıt haline geliyor. Bu sayede okuyucular, Bac Kan'dan Quang Tri Kalesi'nde savaşan askerlerin daha önce hiç anlatılmamış hikayelerini; Thuong Duc Harekatı'nı; 1975 Ho Chi Minh Harekatı'nı - Güney'in kurtuluşunu... öğrenecekler. Savaş doğası gereği acımasızdır ve savaş anılarının her bir bölümü "Hayaller"; "İlk Kez Yaralanan"; "Beklenmedik Kayıp"; "Yoldaşlar! Şaşırmayın..."; "383 Numaralı Karakolda B40'ı Koruyan Bir Askerin Rüyası" gibi bölümlerde vahşet ve trajediyle doludur.

30 Nisan 1975'in tarihi anlarında, Bac Kan eyaletinden genç askerler, yaşadıkları yoğun duyguları şöyle anlattılar: "Eğer o zamanlar, nehrin karşı kıyısındaki Nha Rong İskelesi'nden, Cumhurbaşkanımız Ho Chi Minh, yabancı bir yönetimin altında bir ulusun kaderini kabul etmemiş ve ulus için bağımsızlığı ve özgürlüğü yeniden kazanmanın bir yolunu bulmak için dünyayı dolaşmış olsaydı, onun torunları da bu acıyı kabul etmezdi."

"Kurtuluşa giden yolun henüz yarısı bile kat edilmedi."

Vücudumun yarısı hâlâ kaynar suyun içindeydi.

Bir cisim ikiye bölünemez.

"Kılıçların ateşi dağları ve nehirleri ayıramaz."

(Tố Hữu)

Nesiller boyunca birbirlerinin izinden gittiler, ülkenin yarısını geri almak için kanlarını ve canlarını feda ettiler... Ve bugün, tam burada, bu nehrin kıyısında, efendi konumunda, askerler çok katlı bir bina kadar büyük bir askeri geminin pruvasında gururla duruyor, pitoresk nehre bakıyor ve şöyle diyorlar: "Ho Amca! Ülke artık birleşti..."

(Son dakika kararı)

Savaşa gidin!

"Çok öfkeliydi, başını kaldırıp savaşa girmeye hazırlanıyordu."

Sizi gönülden ve kararlılıkla takip ediyorum.

Şimdilik romantik ilişkileri ve flörtü bir kenara bırakalım.

"Çantalarınızı alın ve toplanma noktasına doğru ilerleyin..."

(Orduya katılmak)

Bunlar, Tay dilinde yazılmış "Khun tang tuc slac" (Türkçe çevirisi: Düşmanla savaşmaya çıkmak) adlı şiir kitabının ilk dizeleridir. Kitap, deneyimli asker Ha Thiem Thuong tarafından savaş günlüğünden uyarlanarak yeniden yazılmıştır.

Bay Thuong 1928 yılında doğdu. Genç yaşından itibaren okumayı çok sevdi ve yazar olmayı hayal etti. 1948 yılının başlarında, Tay etnik grubuna mensup bu genç adam orduya gönüllü olarak katıldı. Birliğinde okuma yazma bilen az sayıdaki kişiden biri olduğu için mühimmat memuru olarak görevine devam etti. O zamandan itibaren propaganda çalışmalarına dahil oldu. Başlangıçta Başkan Ho Chi Minh'in şiirlerini Tay diline çevirdi, ardından sloganlar yazdı ve direniş savaşı hakkında bilgiler kaydetti. Bu da ona savaş alanı günlüğünü tutmak için malzeme sağladı.

1968'de, birlikleri Güney cephesine götürme emri aldı. Yürüyüş sırasında edindiği pratik deneyimlerden sonra, kıdemli asker Ha Thiem Thuong günlüğüne yazmaya başladı. Şiirlerinde "eğitim", "yolculuk" ve "birliklerin karşılanması" günlerini titizlikle anlattı. Bu olaylara bizzat tanık olduğu ve deneyimlediği için, şiirlerinin çoğu okuyucuların önceki neslin zorluklarını ve kahramanca fedakarlıklarını anlamalarına olanak tanıyor. Kuzey'deki görevine döndükten sonra, direniş savaşımızın önemli olayları hakkında şiir yazmaya devam etti. "Orta Yayla Seferi", "Hue-Da Nang Seferi" ve "Ho Chi Minh Seferi" gibi tarihi dönüm noktaları, ulusal gururla dolu şiirlerde anlatıldı ve kaydedildi.

Belki de bu, ABD'ye karşı direniş savaşı sırasında Güney Vietnam'daki savaş alanında Tay dilinde yazılmış şiir koleksiyonlarından yalnızca biridir. Bir savaş günlüğü niteliğindeki 36 şiir, gazi Ha Thiem Thuong tarafından 10 yıldan fazla bir sürede tamamlanmıştır. Bunlardan en canlı hatırladığı şiir ise "Vietnam'ın Tam Zaferi"dir.

Herkesin gergin olduğunu, telefona kilitlendiğini, çaldığı anda kalem ve kağıdı kapmaya hazır olduklarını, komutanın talimatlarını ve kaydedilmesi gerekenleri dinlediklerini söyledi. Komutanın sesini, neredeyse bağırarak tekrar tekrar söylediği "Vietnam'ın tam zaferi" sözlerini duyduğunda, kalemi tutarken mutluluk ve titreme karışımı bir duygu hissetti – gerçekten olağanüstü bir duygu. Daha sonra, o ve diğer herkes eski pankartları, sloganları ve brandaları toplama, temizleme ve ertesi gün asmak üzere sadece "Vietnam'ın tam zaferi" kelimelerini yazma emri aldı. Ve böylece, o tarihi 30 Nisan'da, kalemi kağıda aldım ve yazdım:

"Büyük zaferin haberi her yöne yayıldı."

Tam zafer! Vietnam tam zafer elde etti…

Keşke Ho Amca burada olsaydı.

Otuz bahar, bu bahar tamamlandı..."

(Vietnam tam bir zafer elde etti)

2018 yılında, "Khửn tàng tức slấc" adlı şiir koleksiyonunun yazarı, eseri gelecek nesiller için koruma umuduyla, standart Vietnam diline çevirmek için tüm çabasını sarf etti. Ve bu emektarın "ömür boyu süren dileği" gerçekleşti; Ulusal Kültür Yayınevi, kitabı Tayca-Vietnamca olmak üzere iki dilli bir baskıyla yeniden yayınladı.

Barış zamanında yazılmış savaşla ilgili her kitabı bitirirken, bizler gibi birçok okuyucu, cesur ve metanetli atalarımızın nesli için kalplerinde bir gurur ateşi yandığını hissedecektir. Bu yazıyı birkaç cesaretlendirici sözle bitirmeme izin verin: “…Barış içinde yaşanan her anın değeri, sayısız seçkin oğul ve kızın kanı ve kemikleriyle takas edilmiştir: O günlerden beri dökülen kan boşa gitmesin! Şu anda barışın her anını kıymetlendirenler, insan kardeşlerinin kanının tekrar dökülmesini görmemek için ellerinden gelenin en iyisini yapacaklardır! Bunları hatırlamazsak, bu fedakarlığa nasıl layık olabiliriz?” (Bac Kan Askerleri: Kanlı Bir Zaman kitabındaki “Zaferin Bedeli” makalesinden alıntı).

Bich Phuong

Kaynak: https://baobackan.vn/ky-uc-nguoi-linh-giua-hoa-binh-post70572.html