Phu Thinh köyündeki dile getirilmeyen acı

Thuy Thao

Sel felaketinin vurduğu Phu Thinh köyü (Tuy An Dong beldesi) bölgesinin ortasında, küçük bir ev sessizce duruyor. Artık çocuk kahkahaları yok, hayatın tanıdık sesleri yok. Sadece kimsenin adını anmaya cesaret edemediği bir kayıp yaşayan yetişkinlerin boğuk hıçkırıkları var.

Geride kalanların tarifsiz acısı.

19 Kasım öğleden sonra, sel suları beklenmedik bir şekilde ve hızla yükseldi. Bayan Le Thi Kim Quang'ın ailesi telaşla eşyalarını topladı ve iki torunu Nguyen Le Anh Thu (2013 doğumlu, 7. sınıf öğrencisi) ve Nguyen Duc Thien'i (2019 doğumlu, 1. sınıf öğrencisi) güvenli bir yere tahliye etmek için akrabalarından yardım istedi. Amcaları bir kayıkla karşıya geçti ve aile önce iki çocuğu çıkarmaya karar verdi.

Yoldaş Nguyen Thai Hoc, Bayan Quang'ın ailesini ziyaret ettiğinde onların içinde bulunduğu zor durumdan derinden etkilendi.

Evden çıkmadan önce Bayan Quang, iki torununun kıyafetlerini değiştirmeyi başardı ve onlara, "Siz ikiniz önce dışarı çıkın, büyükanneniz eşyalarını toplayıp sonra gelecek!" dedi.

Ancak küçük tekne tersaneden ayrılırken, ani ve şiddetli bir akıntı onu devirdi. Kısa ve acımasız bir anda tekne alabora oldu ve iki çocuk ile üvey babaları bulanık sulara sürüklendi.

Yetkililer ve yerel halk 40 saatten fazla bir süre boyunca yorulmak bilmeden arama yaptı. 21 Kasım öğleden sonra, her iki çocuğun cesedi de evlerinden yaklaşık 500 metre uzaklıkta, bir bambu korusunun yanında, sanki o kargaşanın ortasında birbirlerine hâlâ sarılmış gibi, yan yana yatmış halde bulundu. Üvey babaları da hayatını kaybetti ve bir daha geri dönmedi.

Trajik haberi duyan, Ho Chi Minh şehrinde çalışan çocukların anne ve babası Nguyen Duy Thanh ve Le Thi Tra My, hemen eve dönmeye çalıştılar. Ancak yollar sular altında kalmış, trafik sıkışıklığı yaşanmış ve kötü hava koşulları nedeniyle uçuşlar sürekli gecikmişti. Sonunda eve vardıklarında onları bekleyen şey çocuklarının kucaklaması değil, iki küçük, kapalı tabuttu.

Eve girer girmez My yere yığıldı. Bitkin halde, bilinci gidip gelirken iki çocuğunun adını seslendi. Sel suları çekildikten sonra, hâlâ nemli olan evde, portrelerinin sergilendiği derme çatma bir sunak kuruldu. Her gece My, bir hasır serip çocuklarının yanına yatardı; gözleri gözyaşı dökmediği için kızarmış ve koyu halkalarla çevriliydi. Nasıl oldukları sorulduğunda, sadece başını sallayıp hıçkırarak ağlardı, konuşamazdı.

Merkezi ve yerel liderler, Bayan My'yi azimle yoluna devam etmesi ve acısını atlatması için cesaretlendirdiler.

İki çocuk babası Bay Nguyen Duy Thanh, sanki tüm gücü tükenmiş gibi, konuşamaz haldeydi. Eve döndüğünden beri Bay Thanh ağlayamıyordu. Acı dindiği için değil, çok büyük ve çok ani olduğu için; sadece sunağın yanında uyuşmuş bir halde oturabiliyor, gözleri boşluğa bakıyor, omuzları sanki tarifsiz bir acıyı bastırmaya çalışıyormuş gibi gerilmişti. Ne kadar zamandır uyanık olduğunu kimse bilmiyor; sadece biri ziyarete geldiğinde aynı yerde kaldığını, zayıf ve sessiz bir şekilde durduğunu, etrafında olup bitenlerin artık tam olarak farkında olmadığını görüyorlar.

İki çocuk için tütsü yakmak üzere izin istemek için geldiğimizde, çocukluklarından beri onlara çok yakın olan Bayan Quang, sunağın yanında sessizce duruyordu. Elleri titriyordu. Yan yana duran iki fotoğrafa bakarak, sesi titreyerek fısıldadı: "Büyükanne üzgün... Büyükanne sizi ikinize de bakamadı."

Parça parça anlattığı hikayesinde, iki torununu tekneye bindirmeden önce, anne babalarını rahatlatmak için onlara göndermek üzere bir video kaydettiğini söyledi. Küçük Thu annesine, "Anne, Saigon'da endişelenme" bile demişti. Kimse bunların onların son sözleri olacağını tahmin edemezdi…

Yerel topluluklar ve kuruluşlar, kaybı hafifletmek için birlikte çalışıyor.

Trajediden birkaç gün sonra, Vatan Cephesi Parti Komitesi ve Vietnam Komünist Partisi Merkez Komiteleri Başkan Yardımcısı Yoldaş Nguyen Thai Hoc başkanlığındaki bir heyet ziyarette bulunduğunda, küçük ev bir kez daha ağlama sesleriyle doldu. Talihsiz iki çocuğun anne babası Bay Thanh ve Bayan My, bitkin görünüyordu, gözyaşları kurumuştu. Sanki kurtuluş arıyor ve çocuklarına ahirette sıcaklık getirmek istercesine tütsü yakıyorlardı.

Ailenin derin acısından bunalan Yoldaş Nguyen Thai Hoc, duygularını gizleyemeyerek, iki küçük çocuğun sunağının önünde bir tütsü yaktı. Uzun süre sessiz kaldıktan sonra nihayet konuştu: "Anne babaların henüz çok küçük olan çocuklarına veda etmekten daha acı bir kayıp yoktur."

Tuy An Dong beldesinin Parti Komitesi Sekreteri Bayan Dang Thi Hong Nga da düzenli olarak ziyaretlerde bulunuyor ve Bayan Quang'ın ailesine destek olmak için güçleri yönlendiriyor.

Ailenin acısını paylaşan ve zorluklarının üstesinden gelmeleri için onları cesaretlendiren Yoldaş Nguyen Thai Hoc, heyet adına Bay Thanh ve Bayan My'nin ailesine maddi yardımda bulundu. Vatan Cephesi ve Merkezi Kitle Örgütleri Parti Komitesi Başkan Yardımcısı, Tuy An Dong beldesi yönetimine ve yerel güçlere, önümüzdeki dönemde Bay Thanh ve Bayan Tra My'nin ailesine öncelik vermelerini ve özel destek sağlamalarını; sadece ziyaret etmekle kalmayıp, hasarı değerlendirmek, barınma, geçim ve psikolojik destek sağlamak gibi çabaları koordine etmelerini, böylece ailenin trajediden sonra hayatlarını hızla istikrara kavuşturmalarını sağlamalarını rica etti.

"Çocukların vefatı ardında büyük bir acı bıraktı. Ancak şu anda yapabileceğimiz şey, geride kalanların bu zor durumda yalnız kalmamaları için birleşmek ve birlikte çalışmaktır."

Vietnam Vatan Cephesi ve Merkezi Kitle Örgütleri Parti Komitesi Başkan Yardımcısı Yoldaş Nguyen Thai Hoc

Bu etkinlikte ayrıca Yoldaş Nguyen Thai Hoc, kuruluşları, hayırseverleri ve toplumu, bu tarihi selden ciddi şekilde etkilenen hanelere, özellikle de iki küçük çocuğunu kaybeden aileye yardım etmeye ve destek olmaya çağırdı.

Yoldaş Nguyen Thai Hoc'un çağrısı, o gün orada bulunan birçok kişinin gözlerini yaşarttı. En zor zamanlarda, her düzeyden gelen zamanında ilgi ve toplumun şefkati, etkilenen ailelerin yeniden güçlü durmasına yardımcı olan temel olduğunu anladılar.

Bay Nguyen Duy Thanh, dile getiremediği yürek burkan bir duyguyu bastırmak için büyük çaba sarf etti.

Komşular, kendi evleri de selden zarar görmüş olsa da, her şeyi bir kenara bıraktılar. Thanh ve My'nin ailesine temizlikte, atalar sunağına bakım yapmada ve çifti yeri doldurulamaz kederlerinde teselli etmede sırayla yardımcı oldular.

Bu yılki seller, Tuy An Dong'da uzun yıllardan beri yaşanan en şiddetli seller oldu. Birçok ev tamamen yıkıldı, her şey sel sularına kapıldı. Ancak hiçbir kayıp, bir daha asla evlerine dönemeyecek iki çocuğun kaybından daha fazla insanın kalbini kıramaz.

Tuy An Dong beldesi Parti Komitesi Sekreteri Bayan Dang Thi Hong Nga, yerel yetkililerin cenaze düzenlemelerinde aileye destek olmak için hazırda beklediğini söyledi. Merkezi hükümetten, il yönetiminden, kuruluşlardan ve toplumdan gelen heyetlerin bu süreçte hazır bulunmasının sadece maddi destek değil, aynı zamanda ailenin toparlanmasına yardımcı olacak manevi bir güç kaynağı olduğunu belirtti.

Çamur kokusu hala yoğun olan evde, Bayan Quang her zaman sunağı temizlerdi. İki torununun fotoğraflarına her baktığında, sessizce gözyaşlarını silerdi. "Eskiden her gece anne babalarıyla görüntülü görüşme yaparlardı. Şimdi bu ev sadece rüzgarın sesiyle dolu..." diye hıçkırarak söyledi.

Odanın köşesinde, küçük sandaletler hala çamur içindeydi. Küçük Thu'nun defterleri masanın üzerindeydi. Duc Thien ve ablası Anh Thu'nun birinci ve yedinci sınıf okul üniformaları henüz kurumamıştı. Sel suları çekilmişti, ancak Phu Thinh köyündeki acı henüz bitmemişti!

Kaynak: https://baodaklak.vn/thoi-su/khac-phuc-hau-qua-mua-lu/202511/noi-dau-khong-loi-o-xom-phu-thinh-1ed01a6/