Επαναστατικά τραγούδια, η δύναμη της νίκης.

(Baohatinh.vn) - Πενήντα χρόνια έχουν περάσει από το τέλος του πολέμου εναντίον των ΗΠΑ για τη σωτηρία του έθνους, αλλά οι ηρωικές ηχώ εκείνων των φλογερών ημερών παραμένουν άθικτες χάρη στα τραγούδια που έχουν αντέξει στο χρόνο. Οι στίχοι και οι μελωδίες δημιούργησαν τεράστια πνευματική δύναμη, ενισχύοντας το πνεύμα ολόκληρου του έθνους να πάει στον πόλεμο και να επιτύχει τη νίκη της 30ής Απριλίου 1975.

Το Βιετνάμ είναι ένα μοναδικό έθνος, επειδή η ιστορία της αντίστασης ενάντια στους ξένους εισβολείς δεν χτίστηκε μόνο στη δύναμη των όπλων, αλλά, το πιο σημαντικό, στη δύναμη των ιδανικών και του πνεύματος, ειδικά κατά τη διάρκεια των περισσότερων από 20 ετών του πολέμου εναντίον των ΗΠΑ για τη σωτηρία της χώρας. Ζώντας εκείνες τις φλογερές μέρες, όταν ολόκληρη η χώρα ξέσπασε από το πνεύμα του πολέμου, αποφασισμένη να νικήσει τους Αμερικανούς εισβολείς για να ανακτήσει την ανεξαρτησία, την ελευθερία και την εθνική ενότητα, οι Βιετναμέζοι μουσικοί εκείνης της εποχής κατέγραψαν το πνευματικό ρεύμα του έθνους και συνέθεσαν μια σειρά από τραγούδια με τη δύναμη των διαιρέσεων.

Επαναστατικά τραγούδια παρότρυναν νέους άνδρες από τα χωριά να προσφερθούν εθελοντικά στον πόλεμο, παροτρύνοντας τους να διασχίσουν ψηλά βουνά και απότομες πλαγιές προς τον Νότο... Φωτογραφία: Ο Απελευθερωτικός Στρατός της Νοτιοανατολικής περιοχής παρελαύνει κατά τη διάρκεια της Χειμερινής-Εαρινής εκστρατείας 1966-1967 (αρχείο).

Τα έργα συνθετών όπως οι Ντο Νχουάν, Λου Χου Φουόκ, Φαμ Τουγιέν, Τρονγκ Μπανγκ, Τρινχ Κονγκ Σον, Χούι Ντου, Χούι Θουκ, Φαν Χούιν Ντιέου, Ντόαν Νχο, Χοάνγκ Χιεπ, Σουάν Τζιάο, Τραν Τσουνγκ, Βαν Ντουνγκ, Βου Τρονγκ Χόι, Αν Ντουόνγκ, Βαν Κι, Νγκουγιέν Βαν Τι... μεταδόθηκαν γρήγορα στο Ραδιόφωνο της Φωνής του Βιετνάμ και στο Ραδιόφωνο της Απελευθέρωσης, προτρέποντας νέους άνδρες από τα χωριά να προσφερθούν εθελοντικά στον πόλεμο, προτρέποντας τα πόδια να διασχίσουν ψηλά βουνά και απότομες πλαγιές προς τον Νότο, προτρέποντας τα χέρια να σκάψουν βουνά για να κατασκευάσουν δρόμους και προτρέποντας τα οχήματα να ταξιδέψουν κάτω από βόμβες και σφαίρες προς τις μεγάλες γραμμές του μετώπου.

Ο αείμνηστος καθηγητής, μουσικός και Καλλιτέχνης του Λαού Τρονγκ Μπανγκ άφησε πίσω του πολλές διάσημες συνθέσεις, καταγράφοντας την ένδοξη πορεία του έθνους. Φωτογραφία: Διαδίκτυο.

Το «The Storm Has Risen», γραμμένο το 1968 από τον καθηγητή, μουσικό και Καλλιτέχνη του Λαού Τρονγκ Μπανγκ, αποπνέει το πνεύμα μιας γενικής επίθεσης και εξέγερσης από όλες τις κατευθύνσεις με την επείγουσα και ζωντανή μελωδία και τους στίχους του: «Η καταιγίδα έχει ξεσηκωθεί / Από τον Νότο, την πατρίδα μας / Από το Τρι Θιέν, διασχίζοντας τα Κεντρικά Υψίπεδα, εξαπλώνεται στους βάλτους / Εκατομμύρια άνθρωποι ξεχειλίζουν από ενέργεια... Οι άνθρωποι θα πολεμήσουν / Ώμο με ώμο, θα πορευτούν...»

Καθώς ο πόλεμος της αντίστασης έμπαινε στην πιο έντονη φάση του, το κίνημα «Τραγουδώντας για να Πνίξουμε τον Ήχο των Βομβών», που ξεκίνησε η Κεντρική Επιτροπή της Κομμουνιστικής Ένωσης Νέων Χο Τσι Μινχ , εξαπλώθηκε γρήγορα σε όλη τη χώρα, από τα μετόπισθεν μέχρι τις πρώτες γραμμές, κατά μήκος των ζωτικών οδών μεταφοράς του δρόμου Τρουόνγκ Σον. Γεννήθηκε μια σειρά από τραγούδια, διαποτισμένα με το πνεύμα της αδιάκοπης επίθεσης, δίνοντας δύναμη στους νεαρούς εθελοντές, στρατιώτες, αγγελιοφόρους και σε όλο τον λαό και τους στρατιώτες σε όλη τη χώρα, όπως: «Το Κορίτσι που Ανοίγει τον Δρόμο» (Xuan Giao). «Ο Δρόμος μου Τεντώνεται Κατά μήκος της Χώρας», «Βήματα στην Οροσειρά Τρουόνγκ Σον» (Vu Trong Hoi). «Το Όχημά μου Περνάει Μέσα από τον Δρόμο Τρουόνγκ Σον» (Van Dung). «Το Μπαστούνι του Τρουόνγκ Σον» (Pham Tuyen). «Άναψε τη Φωτιά, Αγαπητή Μου» (μουσική Huy Du, στίχοι Giang Lam). «Το Τραγούδι του Τρουόνγκ Σον» (μουσική Tran Chung, στίχοι Gia Dung). «Θυμούμενος τον θείο Χο σε μια νύχτα του Τρουόνγκ Σον» (μουσική: Τραν Τσουνγκ, στίχοι: Νγκουγιέν Τρουνγκ Θου)...

Αυτά είναι τα ρομαντικά έπη στο θρυλικό μονοπάτι του Τρουόνγκ Σον, βουτηγμένα στο αίμα, τον ιδρώτα και τη μεγάλη φιλοδοξία της απελευθέρωσης της χώρας τους: «Ο δρόμος φέρει τα ίχνη σου / Ο δρόμος είναι χαραγμένος στην καρδιά μου / Πόσο αγαπώ τον δρόμο του Τρουόνγκ Σον / Όταν η αγάπη σου καίγεται στην καρδιά μου»· «Άναψε τη φωτιά, αγάπη μου / Πολέμησε τους Αμερικανούς μέρα νύχτα / Το σύμπαν μας ακολουθεί / Στο πεδίο της μάχης, υπάρχει η Θεά του Φεγγαριού / Λάμπει έντονα μέσα στη νύχτα»· «Ω, υπάρχουν αστέρια που μένουν ξύπνια μαζί μας απόψε / Σαν τα μάτια σου που λάμπουν με αμέτρητες ελπίδες / Θυμόμαστε τη Μητέρα Ναμ Καν, σε αγαπάμε Cua Viet…» Στα τελευταία χρόνια του πολέμου αντίστασης, η Σαϊγκόν, το τελευταίο οχυρό του αμερικανικού καθεστώτος-μαριονέτα, ήταν ο προορισμός για τον τερματισμό του παρατεταμένου πολέμου.

Με το τραγούδι «Πορεύοντας προς τη Σαϊγκόν», ο συνθέτης Luu Huu Phuoc εκφράζει την καυτή επιθυμία και λαχτάρα, και τα βιαστικά βήματα γεμάτα με ορμητικό ενθουσιασμό: «Σαϊγκόν, επιστρέψαμε! Επιστρέψαμε... Πορευόμενοι προς τη Σαϊγκόν / Θα σαρώσουμε τον εχθρό / Κατευθυνόμενοι προς τις πεδιάδες, θα προελάσουμε προς την πόλη / Το έθνος περιμένει / Αυτή είναι η τελική μάχη / Πορευόμενοι προς τις πεδιάδες, απελευθερώνοντας την πόλη».

Ο Καλλιτέχνης του Λαού Thanh Hoa τραγουδάει για στρατιώτες στη Διαδρομή 9 - Khe Sanh. Φωτογραφία: αρχειακό.

Παράλληλα με τα ζωηρά, συγκινητικά και εμπνευσμένα τραγούδια, υπάρχει μια σειρά από λυρικές, βαθιές και εγκάρδιες μελωδίες, που εκφράζουν την επιθυμία για ειρήνη, ευτυχία και εθνική ενότητα. Η αγάπη μεταξύ των ζευγαριών είναι συνυφασμένη με την αγάπη για τη χώρα, ευγενή και όμορφη. Η εικόνα της μητέρας, της ερωμένης και της συζύγου στα μετόπισθεν, που περιμένουν πιστά, εργάζονται επιμελώς και παράγουν, στέλνοντας την πίστη τους σε όσους βρίσκονται στην πρώτη γραμμή, απεικονίζεται όμορφα στα τραγούδια του συνθέτη Nguyen Van Ty, όπως: "Η Μητέρα Αγαπά το Παιδί της", "Το Τραγούδι των Πέντε Τόνων" και στα τραγούδια του συνθέτη Phan Huynh Dieu, όπως: "Η Σκιά του Δέντρου Kơ-nia", "Είσαι στην Κεφαλή του Ποταμού, Είμαι στο Τέλος του Ποταμού", "Πορεία της Μέρας και της Νύχτας" (ποίημα του Bui Cong Minh) και "Η Ζωή Είναι Ακόμα Όμορφη" (ποίημα του Duong Huong Ly): Αν και χωρισμένοι από δύο διαφορετικά μονοπάτια της εκστρατείας / Μοιραζόμαστε ακόμα το ίδιο λαμπερό φως του φεγγαριού / Το τραγούδι ενός πουλιού / Το αεράκι της θάλασσας / Ένα ανοιξιάτικο πρωινό μπροστά στο καταφύγιο, βλέποντας τον ουρανό τόσο γαλάζιο...

Η επιθυμία να αφοσιωθεί κανείς σε ένα ιδανικό, η προθυμία για θυσία, η πίστη στη νίκη και η ελπίδα για ένα ειρηνικό μέλλον για τη χώρα είναι βαθιά χαραγμένες σε έργα όπως το «Τραγούδι της Ελπίδας» (Van Ky), το «Εθελοντικό» (Truong Quoc Khanh), το «Τραγούδι στις όχθες του ποταμού Hien Luong» (Hoang Hiep - Dang Giao), τα «Κόκκινα Φύλλα» (Hoang Hiep), το «Φως του Μόνιμου Φρουρού» (Hoang Hiep, βασισμένο σε ένα ποίημα του Chinh Huu)...

Κατά τη διάρκεια του πολέμου εναντίον των ΗΠΑ, η Χα Τινχ ήταν μια «χώρα της μουσικής», ένα μέρος όπου πολλοί μουσικοί βρήκαν το κάλεσμα τους. Δεκάδες τραγούδια για την Χα Τινχ τραγουδήθηκαν από πολλούς ανθρώπους, όπως: «Χαρούμενο Άνοιγμα Δρόμου» (Ντο Νχουάν), «Χαιρετισμούς, κορίτσι μου από το Λαμ Χονγκ» (Αν Ντουόνγκ), «Ένα εγκάρδιο τραγούδι ενός ατόμου της Χα Τινχ» (Νγκουγιέν Βαν Τάι), «Το κορίτσι του ποταμού Λα», «Χα Τινχ, η πατρίδα μας» (Λε Χαμ), «Η Χα Τινχ στο δρόμο προς τη νίκη» (Τάι Κουί), «Τραγούδι της Χα Τινχ» (Ντο Ντουνγκ), «Το κορίτσι του ποταμού Λα» (Ντόαν Νχο), «Ο δρόμος προς την Χα Τινχ» (Βινχ Αν)...

Το τραγούδι «Μια εγκάρδια μελωδία των ανθρώπων της Χα Τιν» του συνθέτη Νγκουγιέν Βαν Τάι έχει γίνει ένα αγαπημένο τραγούδι για πολλές γενιές του λαού της Χα Τιν και μια γέφυρα που συνδέει την αγάπη πολλών ανθρώπων για την πατρίδα τους, τη Χα Τιν.

Ακριβώς σε αυτή τη γη, γεμάτη με λαϊκά τραγούδια και ρίμες, γεννήθηκαν πολλοί στίχοι με ομοιοκαταληξία για να ενθαρρύνουν το μαχητικό πνεύμα του στρατού και του λαού, με πιο αξιοσημείωτο το ομοιοκαταληξία «Ο Πεσμένος Θεός της Βροντής» του συγγραφέα Le Thanh Binh, το οποίο τόσο οι ενήλικες όσο και τα παιδιά γνώριζαν απέξω εκείνη την εποχή: «Γιατί είναι τόσο έρημος ο τόπος; Στις 26 Μαρτίου, ο Θεός της Βροντής ήρθε στην επαρχία μας. Η πολιτοφυλακή της κοινότητας Thach Hoa έβγαλε τα τουφέκια της και πυροβόλησε σε ρυθμό από ένα έως τρία, πυροβολώντας μέχρι που τα βοοειδή γλίστρησαν και έπεσαν. Μία βολή, μετά δύο, μετά τρεις, η ουρά του Θεού της Βροντής κόπηκε, τα φτερά του έσπασαν, ο Θεός της Βροντής έπεσε με το κεφάλι, τα φτερά του σπασμένα...»

Είναι αδύνατο να απαριθμήσουμε όλα τα μουσικά έργα από την αντίσταση του έθνους μας ενάντια στην αμερικανική εισβολή, καθώς γεννήθηκαν από το αγωνιστικό πνεύμα, τον ένθερμο πατριωτισμό, το αγωνιστικό πνεύμα ολόκληρου του έθνους και τις αγνές, όμορφες, ευγενείς και ρομαντικές ψυχές μιας ολόκληρης γενιάς. Αυτά είναι ανεκτίμητα πνευματικά αγαθά που αφήνονται στις επόμενες γενιές, μουσικά αρχεία ιστορίας που δημιουργήθηκαν από συνθέτες και καλλιτέχνες που θα συνεχίσουν να αντηχούν, να παραμένουν ζωντανά και να αντηχούν όχι μόνο μετά από 50 χρόνια, αλλά για χιλιάδες χρόνια ακόμα...

Πηγή: https://baohatinh.vn/ca-khuc-cach-manh-suc-manh-chien-thang-post286914.html