Βραδιά ποίησης «Του Θουί»!

Ως ποιητής εδώ και σχεδόν 50 χρόνια, έχω παρακολουθήσει πολλές αναγνώσεις και παραστάσεις ποίησης, αλλά ποτέ δεν έχω εντυπωσιαστεί τόσο πολύ από μια βραδιά ποίησης όσο από αυτή.

Αυτή ήταν η βραδιά ποίησης «Ποιήματα που διαμορφώνουν το έθνος », υπό τη διεύθυνση του Γενικού Πολιτικού Τμήματος του Λαϊκού Στρατού του Βιετνάμ και διοργανώθηκε από το Περιοδικό Λογοτεχνίας και Τεχνών του Στρατού σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Ανατολικών Σπουδών Ανάπτυξης. Αυτή ήταν επίσης μια από τις πολιτιστικές και καλλιτεχνικές δραστηριότητες που γιορτάζουν την 80ή επέτειο της Αυγουστιάτικης Επανάστασης και την Εθνική Επέτειο στις 2 Σεπτεμβρίου.

1. Κατά τη διάρκεια της δημοσιογραφικής μου θητείας, αλλά και τώρα, ασχολούμαι συχνά με την κατασκευή ναών, τον εντοπισμό τάφων και την οργάνωση πολιτιστικών και πνευματικών εκδηλώσεων που σχετίζονται με τους πεσόντες στρατιώτες. Η προσωπική μου εμπειρία είναι ότι κάθε φορά που ξεκινάμε την κατασκευή ή εγκαινιάζουμε αυτά τα πνευματικά έργα, συχνά συγκεντρώνονται σκοτεινά σύννεφα και πέφτει δυνατή βροχή. Σε αυτές τις περιπτώσεις, είτε στις καλυμμένες με σύννεφα κορυφές των βουνών Truong Son είτε ανάμεσα στην πλημμυρισμένη περιοχή Dong Thap Muoi, στήνουμε πάντα βωμούς για τους ηρωικούς μάρτυρες.

Ενώπιον του βωμού, προσευχηθήκαμε στους ήρωες, ζητώντας όταν ξεκινήσει η τελετή έναρξης και η ζωντανή μετάδοση, να σταματήσει η βροχή, ώστε οι συμπατριώτες μας σε όλη τη χώρα και οι άνθρωποί μας στο εξωτερικό να μπορέσουν να παρακολουθήσουν πλήρως αυτό το σημαντικό πολιτιστικό γεγονός που τιμά όσους συνέβαλαν στη χώρα. Και σχεδόν κάθε φορά, ακριβώς την ώρα που το πρόγραμμα επρόκειτο να ξεκινήσει, η βροχή σταματούσε. Θυμάμαι ότι ήταν κατά τη διάρκεια των εγκαινίων των ιερών των μαρτύρων στο Long Khot (επαρχία Tay Ninh), στο Long Dai (επαρχία Quang Binh), στο Ka Rong (επαρχία Quang Tri), στο Ngoc Hoi (επαρχία Quang Ngai ) και στο Rung Sac (πόλη Χο Τσι Μινχ)...

Στα μέσα Αυγούστου, λίγο πριν από την έναρξη της βραδιάς ποίησης «Ποιήματα που διαμορφώνουν την εικόνα του έθνους» (σενάριο: Καλλιτέχνης του Λαού Cao Huu Nhac· σκηνοθεσία: Καλλιτέχνης του Λαού Huu Tu), που πραγματοποιήθηκε στην παραλία Tuy Hoa (επαρχία Dak Lak), κοντά στον κόλπο Vung Ro - όπου πριν από περισσότερο από μισό αιώνα έδεσαν τα «πλοία χωρίς αριθμούς» που υποστήριζαν την επανάσταση στο Νότο - ξεκίνησε μια καταρρακτώδης βροχή. Η δυνατή βροχή προκάλεσε ανησυχία σε όσους διοργάνωσαν το πρόγραμμα. Αν η βροχή συνεχιζόταν, η βραδιά ποίησης κινδύνευε να ακυρωθεί.

Ο Συνταγματάρχης και συγγραφέας Nguyen Binh Phuong, Αρχισυντάκτης του Περιοδικού Λογοτεχνίας και Τεχνών του Στρατού, και ο Συνταγματάρχης και συγγραφέας Trinh Quang Phu, Διευθύντρια του Ινστιτούτου Έρευνας για την Ανατολική Ανάπτυξη, οι διοργανωτές αυτής της εκδήλωσης, δεν μπορούσαν παρά να νιώσουν άγχος. Ο συγγραφέας Nguyen Binh Phuong είπε, σαν να προσπαθούσε να καθησυχάσει τον εαυτό του: «Η βροχή και ο ήλιος είναι έργο του ουρανού / Τα δάκρυα που χύνονται για έναν φίλο είναι έργο των ανθρώπων σήμερα...».

Ο συγγραφέας και φοιτητές από το Πανεπιστήμιο Phu Yen στη βραδιά ποίησης.

Ακολουθώντας τη συνηθισμένη μου ρουτίνα, στάθηκα μπροστά στη θάλασσα και προσευχήθηκα στους ήρωες: «Σύντροφοι, σας παρακαλούμε να μας στηρίξετε, ώστε να σταματήσει η βροχή, ώστε οι σύντροφοι και οι συμπολίτες μας να μπορέσουν να απολαύσουν αυτή τη βραδιά ποίησης στη μνήμη σας, των εξαιρετικών γιων και θυγατέρων που θυσιάστηκαν για την Πατρίδα, με την ευκαιρία της 80ής επετείου από την ανάγνωση της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας από τον Πρόεδρο Χο Τσι Μινχ». Παραδόξως, ακριβώς στις 8 μ.μ., όταν ξεκίνησε το ζωντανό πρόγραμμα, η βροχή σταμάτησε, ο άνεμος σταμάτησε την άγρια ​​ορμή του και μόνο το απαλό μουρμουρητό των κυμάτων παρέμεινε, σαν τα λόγια των αρχαίων.

2. Αυτή η βραδιά ποίησης ήταν βαθιά συγκινητική. Οι στίχοι άγγιξαν τις καρδιές και έφεραν δάκρυα στα μάτια πολλών στο κοινό. Για σχεδόν δύο ώρες, διάσημοι καλλιτέχνες όπως ο Καλλιτέχνης του Λαού Tu Long, ο Καλλιτέχνης του Λαού Hong Hanh και καλλιτέχνες από την Ομάδα Τέχνης Sao Bien... παρουσίασαν στους θεατές συγκινητικά ποιήματα που έχουν αντέξει στη δοκιμασία του χρόνου από ποιητές της εποχής του Χο Τσι Μινχ όπως οι To Huu, Nguyen Dinh Thi, Chinh Huu, Huu Loan, Huynh Van Nghe, Nguyen Khoa Diem, Pham Tien Duat, Nguyen My, Nguyen Duc Mau...

Ένας φοιτητής από το Πανεπιστήμιο Φου Γιεν μου είπε δακρυσμένος: «Έχω διαβάσει αυτά τα ποιήματα και στο παρελθόν, αλλά σήμερα, σε αυτό το περιβάλλον, ακούγοντάς τα ξανά, καταλαβαίνω ακόμη πιο βαθιά την αξία της ανεξαρτησίας και της ελευθερίας που οι πρόγονοί μας θυσίασαν και αφιέρωσαν τόσα πολλά για να επιτύχουν. Νιώθω ακόμη πιο έντονα το μονοπάτι που θα συνεχίσουμε να ακολουθούμε, το μονοπάτι που επέλεξαν ο Πρόεδρος Χο Τσι Μινχ και οι προκάτοχοί μας».

Καθώς η βραδιά ποίησης πλησίαζε στο τέλος της, εμείς—στρατιώτες μιας άλλης εποχής, καλλιτέχνες και μέλη του κοινού—μαζευτήκαμε, διαβάζοντας δυνατά νέα ποιήματα και μοιραζόμενοι ιστορίες από τις αναμνήσεις μας. Γύρισα να μιλήσω με τον Συνταγματάρχη Τρινχ Κουάνγκ Φου, έναν συγγραφέα που συνέβαλε στην επιτυχία της βραδιάς ποίησης, προτείνοντας να ονομαστεί βραδιά ποίησης «Τέσσερα Νερά».

Το πρώτο στοιχείο ήταν η ανάγνωση ποίησης που πραγματοποιήθηκε ακριβώς δίπλα στον κόλπο Βουνγκ Ρο, ένα μέρος βυθισμένο στην ιστορία. Το δεύτερο στοιχείο ήταν η σκηνή που σχεδιάστηκε πάνω σε μια λίμνη σε σχήμα ημισελήνου, που θύμιζε τον τρόπο με τον οποίο οι αρχαίοι ποιητές συγκεντρώνονταν για να θαυμάσουν το φεγγάρι και να απαγγείλουν ποίηση. Το τρίτο στοιχείο ήταν η «βροχή στο δάσος και η καταιγίδα στη θάλασσα» πριν από την έναρξη της παράστασης, η οποία, ενώ προκαλούσε κάποια ανησυχία, βοήθησε επίσης να διαλύσει την καταπιεστική ζέστη και να καθαρίσει τον ουρανό. Και το τέταρτο στοιχείο ήταν τα δάκρυα τόσο των ερμηνευτών όσο και του κοινού, καθώς τα διαχρονικά ποιήματα ξύπνησαν ηρωικές και ένδοξες αναμνήσεις, βουτηγμένες στο αίμα και τα οστά γενεών.

Μόλις το άκουσε αυτό, ο Καλλιτέχνης του Λαού Του Λονγκ, ο οποίος είχε ερμηνεύσει το ποίημα «Η Ψυχή Πετάει για να Γίνει το Εθνικό Πνεύμα» κατά τη διάρκεια της βραδιάς ποίησης, άρχισε αυθόρμητα να απαγγέλλει στίχους που μόλις είχε ερμηνεύσει στη σκηνή — στίχους που κατά κάποιον τρόπο ταίριαζαν απόλυτα στην ατμόσφαιρα της νύχτας, όπου τα κύματα του Τούι Χόα μουρμούριζαν έξω: «Δάκρυα του ουρανού ή δάκρυα των ζωντανών; / Ηχώ από τον ναό, ο ήχος των κουδουνιών και των τυμπάνων / Και οι σύντροφοί μου κουβεντιάζουν όλη νύχτα...».

Η βραδιά ποίησης «Τέσσερα Νερά» ήταν πραγματικά ιερή!

ΤΡΑΝ ΤΟ ΤΟΥΓΙΕΝ

Πηγή: https://www.sggp.org.vn/dem-tho-tu-thuy-post809889.html