Μια μοιραία σύνδεση με τους κινεζικούς χαρακτήρες.

Κάποιος αποκαλεί κάτι «πεπρωμένο» μόνο όταν έχει περάσει αρκετός χρόνος για να κάνει ένα βήμα πίσω, να συλλογιστεί και να συνειδητοποιήσει την ήσυχη αλλά διαρκή σύνδεσή του. Για μένα, αυτό το «βήμα πίσω» έχει διαρκέσει περίπου τη μισή ζωή μου, αρκετό για να καταλάβω ότι η σύνδεσή μου με τους κινεζικούς χαρακτήρες δεν με έχει εγκαταλείψει ποτέ, ούτε για μια μέρα.

Αγάπη για τους κινεζικούς χαρακτήρες

Από μικρή ηλικία, αγαπούσα τους κινεζικούς χαρακτήρες, ακόμα και όταν δεν ήξερα ούτε έναν. Μου άρεσε το μοναδικό στυλ γραφής με τις έντονες και χαριτωμένες πινελιές του, και το πώς, είτε λίγες είτε πολλές, χωρούσαν πάντα μέσα σε ένα τετράγωνο τετράγωνο. Το σπίτι μου ήταν γεμάτο βιβλία γραμμένα σε κινεζικούς χαρακτήρες, και θυμάμαι πιο έντονα τη συλλογή κινεζικών ποιημάτων του Nguyễn Trãi. Σχεδίαζα υπομονετικά κάθε χαρακτήρα χωρίς να χρειάζεται να καταλάβω τη σημασία του. Την Tet (Βιετναμέζικη Πρωτοχρονιά), ζωγράφισα με ενθουσιασμό ακόμη και τις λέξεις "nghênh xuân" (καλωσορίζοντας την άνοιξη) στον τοίχο με ασβέστη, επειδή άκουσα ότι σήμαιναν καλωσόρισμα της Πρωτοχρονιάς.

Ο πατέρας μου, καταγόμενος από την αρχαία περιοχή Τζια Λαμ στα περίχωρα του Ανόι, ήταν βαθιά ριζωμένος στην παραδοσιακή κουλτούρα του χωριού, με τις ρίζες του στον Κομφουκιανισμό. Ήλπιζε ότι θα μελετούσα την κλασική κινεζική και βιετναμέζικη γραφή, και εκπλήρωσα την επιθυμία του περνώντας τις εισαγωγικές εξετάσεις για το τμήμα κλασικής κινεζικής και βιετναμέζικης γραφής στο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Ανθρωπιστικών Επιστημών - Εθνικό Πανεπιστήμιο του Βιετνάμ, στο Ανόι, το ακαδημαϊκό έτος 2001-2005.

Ωστόσο, την ίδια χρονιά, το Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Ανθρωπιστικών Επιστημών ξεκίνησε το πρώτο του πρόγραμμα υψηλής ποιότητας εκπαίδευσης για διάφορες ειδικότητες, εκτός από την κλασική κινεζική και βιετναμέζικη γραφή. Πλήρωσα τις προϋποθέσεις για αυτό το πρόγραμμα, αλλά η επιλογή του σήμαινε ότι έπρεπε να στραφώ στις σπουδές λογοτεχνίας. Για έναν φτωχό φοιτητή από μια αγροτική επαρχία που ερχόταν στο Ανόι , η δωρεάν διαμονή σε κοιτώνα, μια σταθερή μηνιαία υποτροφία και ένα καλύτερο πρόγραμμα εκπαίδευσης ήταν ευκαιρίες που δεν μπορούσα να χάσω. Αποφάσισα να σπουδάσω λογοτεχνία, αλλά βαθιά μέσα μου, η κλασική κινεζική παρέμεινε αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου.

Στο δεύτερο έτος των σπουδών μου στο πανεπιστήμιο, μου συνέβη η μεγαλύτερη τραγωδία της ζωής μου: οι γονείς μου αρρώστησαν σοβαρά και απεβίωσαν μέσα στην ίδια χρονιά, με διαφορά μόλις έξι μηνών. Έμεινα ορφανός φοιτητής στην ηλικία των 20 ετών, παλεύοντας να τα βγάλω πέρα ​​στην πρωτεύουσα. Πέρασαν χρόνια δυσκολιών και δεν είχα την ευκαιρία να επιστρέψω στο πάθος μου, αλλά βαθιά μέσα μου ξέρω ότι η αγάπη μου για τους κινεζικούς χαρακτήρες εξακολουθεί να σιγοκαίει.

Ποτέ δεν είναι αργά για να μάθεις.

Μόλις 19 χρόνια μετά την αποφοίτησή μου, όταν η οικογένεια και η καριέρα μου ήταν σταθερές, ένιωσα αρκετά ήρεμος για να κυνηγήσω το ημιτελές μου όνειρο. Στις αρχές της δεκαετίας των 40, ακριβώς 20 χρόνια μετά τον θάνατο του πατέρα μου, πέρασα τις εισαγωγικές εξετάσεις για το εκπαιδευτικό πρόγραμμα μετάφρασης Han-Nom στο Μοναστήρι Hue Quang στην πόλη Χο Τσι Μινχ , ξεκινώντας το τετραετές ταξίδι μου επιμελούς μελέτης. Το απαιτητικό πρόγραμμα για έναν εργαζόμενο πλήρους απασχόλησης ήταν μια σημαντική πρόκληση, αλλά δεν ένιωθα καθόλου κουρασμένος. Αντίθετα, κάθε φορά που καθόμουν, δημιουργώντας προσεκτικά κάθε χαρακτήρα και συλλογιζόμενος τα επίπεδα νοήματός του, ένιωθα μια αίσθηση ελαφρότητας, σαν να είχα επιστρέψει στον εαυτό μου.

Η ρήση του Κομφούκιου, «Η μάθηση μέσω της γνώσης δεν είναι τόσο καλή όσο η μάθηση μέσω της απόλαυσης, και η μάθηση μέσω της απόλαυσης δεν είναι τόσο καλή όσο η μάθηση με χαρά», ισχύει για μένα περισσότερο από ποτέ. Κάθε μέρα τώρα είναι μια μέρα «μάθησης με χαρά και απόλαυση». Μαθαίνω σαν να αναπληρώνω τον χαμένο χρόνο, μαθαίνοντας μέσω της εμπειρίας, μέσα από τη σοφία κάποιου που έχει ζήσει πάνω από 40 χρόνια.

Όπως και τα βιετναμέζικα, έτσι και τα κινέζικα αποτελούν την κορύφωση ενός μακρόβιου πολιτισμού. Για να την κατανοήσουν σε βάθος και να την μάθουν σωστά, οι μαθητές δεν μπορούν να διαχωρίσουν τη γλώσσα από τις πολιτισμικές της ρίζες. Και γνωρίζω ότι ο θησαυρός του βιετναμέζικου και κινεζικού πολιτισμού και των αρχαίων κειμένων μπορεί να εξερευνηθεί πλήρως μόνο αν γνωρίζει κανείς κινεζικούς χαρακτήρες.

Πηγή: https://baodanang.vn/duyen-no-cung-chu-han-3322572.html