Στο παιχνίδι Bài Chòi, ο κ. Hiệu ηγείται του παιχνιδιού με διάφορες χιουμοριστικές γελοιότητες, συμπεριλαμβανομένων αινίγματα όπου οι παίκτες γνωρίζουν το όνομα της κάρτας που καλείται. Αυτά τα αινίγματα είναι μερικές φορές απλά και ξεκάθαρα, αλλά πολλά είναι επίσης έξυπνα και χιουμοριστικά, κάνοντας το κοινό να ξεσπάσει σε γέλια.
Φεστιβάλ Bài Chòi κατά τη διάρκεια του Tet στο Phù Mỹ, πρώην επαρχία Bình Định
Φωτογραφία: Dao Tien Dat
Η καταγωγή των αδελφών Χιέου.
Στην περιοχή του Νότου-Κεντρικής περιοχής, υπάρχει ένας στοιχειωτικός λαϊκός στίχος: «Πάμε να παίξουμε Bài Chòi (ένα παραδοσιακό βιετναμέζικο παιχνίδι με κάρτες) / Αφήστε το παιδί να κλάψει μέχρι να βγει ο ομφάλιος λώρος του». Στην Binh Dinh (παλαιότερα), λέει ως εξής: «Όταν έρχεται το Tet και έχουμε ελεύθερο χρόνο, πρέπει να παίξουμε / Το Bài Chòi είναι ένα δημοφιλές παιχνίδι παντού / Οι άνθρωποι φωνάζουν και ζητωκραυγάζουν με ενθουσιασμό / Ακούγοντας τα τύμπανα να μας παροτρύνουν, κρατάμε τα μωρά μας στην αγκαλιά μας / Ανεξάρτητα από το αν χτυπάμε στους θάμνους / Ας δούμε τι θα φωνάξει ο δάσκαλος του παιχνιδιού για τη νέα χρονιά».
Νέες μητέρες, μερικές αφήνουν τα μωρά τους να κλαίνε μέχρι να προεξέχουν οι ομφάλιοι λώροι τους, άλλες αψηφούν τα στοιχεία της φύσης, σπεύδοντας όσο πιο γρήγορα μπορούν για να προλάβουν το φεστιβάλ. Αυτές οι νεαρές μητέρες δεν είναι εθισμένες στον τζόγο. Θέλουν να βυθιστούν στην ατμόσφαιρα του φεστιβάλ Bài Chòi, ή για να το θέσω ωμά, γοητεύονται από... τον τραγουδιστή και ερμηνευτή, κ. Hiệu. «Ας δούμε τι θα ψάλλει ο κ. Hiệu για την Πρωτοχρονιά». Αυτό το άσμα που χρησιμοποιεί στο φεστιβάλ Bài Chòi έχει τόσο ισχυρή γοητεία. Από πού προήλθε ο κ. Hiệu, που μπορεί να γοητεύσει ακόμη και παντρεμένες γυναίκες με μωρά στην αγκαλιά τους;
Στα παλιά χρόνια, νεαροί άνδρες και γυναίκες στις αγροτικές περιοχές τραγουδούσαν τραγούδια με κραυγές τις νύχτες με φεγγάρι. Τραγουδούσαν ενώ κοπανούσαν ρύζι ή κουβαλούσαν χώμα για να χτίσουν τα θεμέλια των σπιτιών στο χωριό. Αν η ίδια η δουλειά συνίστατο μόνο στο κουβάλημα χώματος ή στο κοπάνισμα ρυζιού, γρήγορα γινόταν βαρετό, γι' αυτό και επινόησαν την τέχνη του τραγουδιού και του καλέσματος και της απάντησης. Πολλά από τα καλύτερα λαϊκά τραγούδια και παροιμίες, που μεταδόθηκαν από γενιά σε γενιά, προήλθαν από αυτές τις «συνεδρίες τραγουδιού με συνοδεία εργασίας».
Ο κύριος Hieu (δεξιά στη φωτογραφία) στο φεστιβάλ λαϊκών παιχνιδιών Bài Chòi.
Φωτογραφία: Tran Dang
Στις συνεδρίες λαϊκού τραγουδιού που γίνονταν εκείνες τις εργατικές μέρες, υπήρχε πάντα κάποιος με ιδιαίτερο ταλέντο. Αυτοί ήταν άνθρωποι που μπορούσαν να αυτοσχεδιάσουν γρήγορα, να ανταποκριθούν έξυπνα και να προσαρμοστούν στην κατάσταση που παρουσίαζε ο «προκαλών». «Ένας φοίνικας πετάει δίπλα από την καλύβα της αγοράς/Σε ρωτάω, έχεις ακόμα γυναίκα;/Κρατάει ένα κομμάτι χαρτί για να προστατευτεί από τη βροχή/Πώς μπορώ να αποφύγω να βραχώ; Απαντώ, δεν είμαι ακόμα παντρεμένος». Το κορίτσι έθεσε το αίνιγμα, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι το αγόρι στην ομάδα τραγουδιού δεν μπορούσε να απαντήσει γιατί πώς θα μπορούσε ένα κομμάτι χαρτί να τον προστατεύσει από τη βροχή; Αλλά εδώ, ο άντρας κέρδισε. Η γυναίκα τραγούδησε: «Το σώμα μου είναι σαν μήλο κρέμας/Τοποθετημένο στο βωμό του Βούδα, δράκοι και ένα θόλος παρέχουν σκιά». Ο άντρας απάντησε: «Το σώμα μου είναι σαν νυχτερίδα/Πετάει πάνω κάτω, αρπάζοντας παιχνιδιάρικα και παίζοντας με το μήλο κρέμας». Και έτσι συνέχισαν την ανταλλαγή τους όλη τη νύχτα, ξεχνώντας μερικές φορές το κύριο καθήκον τους να ισοπεδώσουν το έδαφος ή να χτυπήσουν ρύζι τις νύχτες με φεγγάρι.
Αυτοί οι τραγουδιστές του «Χιέου» θα αναδυθούν σταδιακά σε τέτοιες συνεδρίες τραγουδιού με κάλεσμα και απάντηση και στη συνέχεια θα καταλάβουν τον χώρο και τον χρόνο στις συγκεντρώσεις λαϊκού τραγουδιού Bài Chòi.
Ο κ. Χιέου είναι πολύ ταλαντούχος.
Εκτός από το να ανταποκρίνεται γρήγορα και κατάλληλα στο πλαίσιο του τραγουδιού του αντιπάλου, ο κ. Hieu πρέπει επίσης να είναι σε θέση να αυτοσχεδιάζει στίχους σε διάφορες τυποποιημένες ποιητικές φόρμες, ρυθμίζοντας σωστά για να αιχμαλωτίσει το κοινό. Η γοητεία του παιχνιδιού έγκειται σε αυτό. Μπορεί να καυχιέται και να καυχιέται ασταμάτητα για ώρες, αλλά αν αυτοί οι στίχοι δεν έχουν ομοιοκαταληξία ή ρυθμό, η επίδραση του παιχνιδιού θα μειωθεί σημαντικά. Ωστόσο, αν όλοι οι στίχοι που «ερμηνεύει» στο παιχνίδι ομοιοκαταληκτούν, ακολουθώντας το μέτρο των έξι-οκτώ ή τις παραλλαγές του, ή ακόμα και έξυπνα ποιήματα των πέντε λέξεων, η διασκέδαση θα είναι ατελείωτη. Οι παίκτες θα «ανταμείψουν» τον κ. Hieu με συνεχή χειροκροτήματα. Αυτό είναι κάτι που δεν μπορούν να κάνουν όλοι, ακόμη και οι διάσημοι ποιητές δυσκολεύονται.
Κεντρικό Βιετνάμ Λαϊκό Φεστιβάλ Τέχνης Bài Chòi
Φωτογραφία: Dao Tien Dat
Ο κ. Hieu δεν είναι μόνο άριστος σε διάφορες μορφές ποίησης και λαϊκών παροιμιών, αλλά παρακολουθεί επίσης τα τρέχοντα γεγονότα τραγουδώντας στίχους που αντικατοπτρίζουν με ακρίβεια τις κάρτες που κληρώθηκαν, ενώ παράλληλα είναι σχετικοί με τα γεγονότα που συμβαίνουν στην πόλη του. Οδηγεί την ιστορία στο όνομα της κάρτας που κληρώθηκε με στίχους που ομοιοκαταληκτούν και απλούς, οι οποίοι όμως περιέχουν βαθιά μαθήματα ζωής και ηθικές γνώσεις. Επομένως, οι στίχοι που ερμηνεύει ο κ. Hieu στο παιχνίδι δεν είναι απλώς συνηθισμένες παροιμίες για στιγμιαία ψυχαγωγία, αλλά πολλοί από αυτούς ωθούν τους ακροατές να σκεφτούν. Εδώ έγκειται η σαγηνευτική και σαγηνευτική φύση του κ. Hieu στο παιχνίδι Bài Chòi.
Η ευελιξία των στίχων
Κάθε κάρτα που φωνάζει ο κ. Hieu στο παιχνίδι Bài Chòi αντιστοιχεί σε έναν ή περισσότερους στίχους που ομοιοκαταληκτούν. Αυτό διαφέρει από τα πρώτα παιχνίδια Bài Chòi. Εκείνες τις πρώτες μέρες, όταν τραβούσαν μια κάρτα, οι παίκτες απλώς φώναζαν το όνομα της κάρτας. Για παράδειγμα, αν ήταν μια κάρτα με τετράποδα, έλεγε απλώς: «Αυτή είναι μια κάρτα με τετράποδα». Όποιος στο περίπτερο είχε μια κάρτα με τετράποδα την σήκωνε. Το παιχνίδι θα ήταν πολύ βαρετό αν σταματούσε μόνο στο να φωνάζει το όνομα της κάρτας έτσι. Ο κ. Hieu έπρεπε να αντλεί από λαϊκά τραγούδια και παροιμίες ή να συνθέτει στίχους ή ποιήματα που αντιστοιχούν στο όνομα της κάρτας για να αυξήσει την αγωνία για τους παίκτες. Για παράδειγμα, αυτός είναι ο στίχος που ομοιοκαταληκτεί και αντιστοιχεί στην πρώτη κάρτα του παιχνιδιού:
«Ακόμα κι αν δεν είναι νόστιμο, είναι ένα κολλώδες κέικ ρυζιού τυλιγμένο σε αγκαθωτά φύλλα.»
Ακόμα κι αν είναι ανόητος, παραμένει μαθητής.»
Στις δύο παραπάνω προτάσεις, υπάρχει η λέξη «tro», η οποία αντιστοιχεί στην κάρτα που ονομάζεται «nhat tro» (πρώτο παιχνίδι).
Ή το ψάρι σε σχήμα μπολ:
"Αγαπητέ/ή μου! Η ημισέληνος είναι εδώ απόψε."
«Άφησέ τον να ανεβοκατεβαίνει για να μπορείς να κρατάς το παιδί μας στην αγκαλιά σου».
Αυτές οι δύο γραμμές περιέχουν τη λέξη «bồng», που αντιστοιχεί στο «bát bồng» (ένα είδος ψαριού). Αλλά το ταλέντο του κ. Hiệu, που μπορεί να κάνει πολλούς ανθρώπους να ξεχειλίζουν από χαρά, έγκειται στον απίστευτα επιδέξιο τρόπο του να «φλερτάρει». Χωρίς να μακρηγορεί, αναφέρει ευθέως την ώρα της «νέας σελήνης», ενημερώνοντας την άλλη πλευρά ότι δεν φοβάται πλέον τα φαντάσματα ούτε τα σκοντάφτει στο σκοτάδι. Ακόμα πιο τολμηρός, μπορεί ακόμη και να «δώσει» ένα παιδί! Το ενθουσιώδες χειροκρότημα από τους παίκτες στο παιχνίδι bài chòi οφείλεται πάντα σε τέτοια έξυπνα και πνευματώδη σχόλια.
Όχι μόνο τραγούδησε στίχους που ανέφεραν ονόματα τραπουλόχαρτων, αλλά ο κ. Hieu πήγε ένα βήμα παραπέρα, προσθέτοντας ένα συμβολικό στοιχείο:
«Χθες βράδυ πήγα στο λόφο.»
«Βλέποντάς τον να λυπάται τη γυναίκα με τα τέσσερα πόδια της σταυρωμένα» (το «τετράποδο» παιδί).
Το παραπάνω αίνιγμα περιέχει τη φράση «τέσσερα πόδια σταυρωμένα», παραλείποντας εντελώς τις λέξεις «πόδια» και «τέσσερα», ωστόσο οι παίκτες εξακολουθούν να την κατανοούν ως «τέσσερα πόδια», επειδή τα τέσσερα πόδια υπονοούν τέσσερα πόδια - «τέσσερα πόδια». Αυτή η ευελιξία είναι επίσης ένα βήμα μπροστά για τον κ. Χιέου στην ηγεσία του παιχνιδιού. Ακόμα και οι συγγραφείς ρομαντικών μυθιστορημάτων δεν μπορούν να την συναγωνιστούν.
Όπως πολλές άλλες μορφές τέχνης, το Bài Chòi πρέπει να επανεφεύρει τον εαυτό του ώστε να ταιριάζει στις περιστάσεις. Για παράδειγμα, σε φεστιβάλ που διοργανώνονται από πολλές επαρχίες, το Bài Chòi έχει ένα σωστό σενάριο, και μερικές φορές απλώς τραγουδάει αντί να παίζει χαρτιά. Ο κ. Hiệu δεν έχει πλέον τον χώρο να δίνει παραστάσεις όπως έκανε στις αυλές των χωριών στο παρελθόν. Μερικές φορές πρέπει να στέκεται στο περιθώριο της παράστασης.
Σήμερα, αν και υπάρχουν πολλές επιλογές για διασκέδαση κατά τη διάρκεια των τριών ημερών του Τετ, το Μπάι Τσόι (ένα παραδοσιακό βιετναμέζικο λαϊκό παιχνίδι) δεν έλειψε ποτέ από τους παίκτες. Ανάμεσά τους, ο κ. Χιέου παραμένει βαθιά χαραγμένος στις καρδιές πολλών γενεών. Για αυτούς, ο κ. Χιέου, η ξυπόλυτη φιγούρα, έμενε πάντα ξύπνιος μαζί τους στις αυλές του χωριού κατά τη διάρκεια του Τετ.
Πηγή: https://thanhnien.vn/nghe-anh-hieu-hat-bai-choi-185260130185454983.htm
Σχόλιο (0)