Ο ποταμός Κάου εκτείνεται προς μία κατεύθυνση.

Όπως πολλά ποτάμια σε όλο τον κόσμο, ο ποταμός Κάου εμπνέει ποίηση και χρησιμεύει ως καταφύγιο για όσους βρίσκονται μακριά από το σπίτι. Εκεί, θα βρείτε τα νανουρίσματα των μητέρων και τις παιδικές αναμνήσεις που τροφοδοτούνται από τις λαϊκές μελωδίες των βουνών Βιετ Μπακ. Διασχίζοντας τις επαρχίες Μπακ Καν και Τάι Νγκουγιέν, ο ποταμός Κάου μεταφέρει όλο το φάσμα των δυνατών και ήπιων νερών του, διαμορφώνοντας τη μοναδική πολιτιστική ταυτότητα των ανθρώπων της περιοχής Βιετ Μπακ.

Κατά μήκος του ποταμού Κάου, από το Ντον Φονγκ μέχρι το Σουάν Φουόνγκ, υπάρχουν πλέον σχεδόν 20 γέφυρες που τον διασχίζουν. Στη φωτογραφία: Η γέφυρα Μπεν Τουόνγκ.

Η κορυφή του Phia Booc, όπου μικρά ρυάκια συγκλίνουν για να σχηματίσουν ένα κανάλι, δημιουργώντας την πηγή νερού για τον ποταμό Cau. Το φαντάστηκα αυτό ενώ στεκόμουν στο πεδίο Phuong Vien, στην περιοχή Cho Don. Κάτω από τη βλάστηση, αμέτρητα καθαρά, γλυκά ρυάκια, εκατομμυρίων ετών, κυλούσαν, συμβάλλοντας στο μεγαλείο του ποταμού.

Κάποτε ονειρευόμουν ότι μια μέρα θα κατέβαινα τον ποταμό από την ανάντη του Φουόνγκ Βιέν προς τις εκβολές του ποταμού Τάι Μπινχ – ένα μακρινό όνειρο. Ο κ. Τραν Βαν Μινχ, 84 ετών, από το Ντονγκ Μπαμ, μου το είπε αυτό. Στη συνέχεια συνέχισε με υπερηφάνεια: «Τη δεκαετία του 1970, εργαζόμουν ως εργάτης σε ένα δασικό αγρόκτημα στην επαρχία Μπακ Τάι, ειδικευόμενος στην κατασκευή σχεδιών, στην ασφάλισή τους και στη μεταφορά σχεδιών από μπαμπού, καλάμια και ξύλινες σχεδίες από τα ανάντη δάση κατάντη. Ήξερα απέξω την πορεία κάθε ποταμού, από το Μπακ Καν μέχρι το τέλος της επαρχίας Τάι Νγκουγιέν . Δεν προχώρησα παραπέρα, γιατί αν δεν ήμουν προσεκτικός, η σχεδία θα παρασυρόταν στην περιοχή Κιν Μπακ, γνωστή για τη λαϊκή μουσική Κουάν Χο».

«Ο ποταμός Κάου ρέει σε ένα μόνο ρέμα» έλεγαν οι εύσωμοι άντρες όπως ο κ. Μινχ, όταν εργαζόταν ως οδηγός σχεδίας για τη δασοκομία. Τα γεγονότα του χθες ανήκουν πλέον στο παρελθόν. Οι αναμνήσεις από εκείνα τα παλιά ταξίδια με σχεδίες έχουν παρασυρθεί από το ρεύμα. Αλλά η πηγή του ποταμού Κάου στην κορυφή του Φια Μπουκ εξακολουθεί να συγκεντρώνει τα εύθραυστα νερά της. Ξεκινώντας από το Φουόνγκ Βιέν, ο ποταμός Κάου παίρνει μορφή. Χωρίς να επιλέξει τον προορισμό του, ανεξάρτητα από τις βραχώδεις πλαγιές και το δύσβατο έδαφος, ο ποταμός Κάου ρέει σιωπηλά προς τα κάτω σύμφωνα με τους νόμους της φύσης.

Εγκαταλείποντας το δάσος, καθώς ρέει, ο ποταμός Κάου δέχεται συνεχώς ενισχύσεις από τα ποτάμια Να Κανγκ, Κουόι Τοκ, Κουόι Λουόι και Κουόι Τσουν... μεταφέροντας μια φυσική ζωντάνια στις εκτάσεις του Μπακ Καν και του Τάι Νγκουγιέν, δημιουργώντας ευημερία, ζεστασιά και αφθονία στα χωριά.

Κατά μήκος της όχθης του ποταμού, το φυσικό τοπίο αλλάζει με τις εποχές σαν πίνακας ζωγραφικής. Μέσα σε αυτόν τον πίνακα απεικονίζονται άνθρωποι ντυμένοι στα λουλακί, απασχολημένοι με τις αγροτικές τους εργασίες. Κάθε απόγευμα, μετά από μια κουραστική μέρα εργασίας, όλοι σπεύδουν στην όχθη του ποταμού για να κάνουν μπάνιο, να πλύνουν τα ρούχα τους και να ξεπλύνουν τις ανησυχίες της ημέρας.

Είναι Ιούλιος τώρα. Αλλά ο Ιούλιος του 2025 θα είναι εντελώς διαφορετικός. Οι δύο περιοχές, Thai Nguyen και Bac Kan, θα συγχωνευθούν υπό την κοινή ονομασία επαρχία Thai Nguyen. Με τον ποταμό Cau, ο διαχωρισμός ή η συγχώνευση των επαρχιών είναι απλώς θέμα διοικητικής διαίρεσης και οριοθέτησης. Δεν έχει σημασία, επειδή όλα τα ποτάμια στη Γη ρέουν προς τη θάλασσα. Ο ποταμός Cau δεν διαφέρει. Κατά την περίοδο της ξηρασίας, συμβάλλει ήσυχα. Κατά την περίοδο των βροχών, φουσκώνει και βρυχάται, σαν εκατομμύρια εργάτες που μεταφέρουν λάσπη για να εμπλουτίσουν τα χωράφια που θρέφουν τις καλλιέργειες ρυζιού και πατάτας.

Μια γωνιά της υπαίθρου στις πηγές του ποταμού Κάου.

Κοιτάζοντας το ποτάμι, κόκκινο από τη λάσπη, ένας εύρωστος, υγιής γέρος μου είπε με απαλή φωνή: «Δεν ξέρω πότε ξεκίνησε ο ποταμός Κάου, αλλά από τότε που ήμασταν παιδιά, κολυμπούσαμε σε αυτόν, πιάναμε ψάρια και καθώς μεγαλώναμε, νέοι άνδρες και γυναίκες τραγουδούσαν ερωτικά τραγούδια και γίνονταν σύζυγοι. Μέσα από αμέτρητες βροχερές περιόδους και πλημμύρες, το ποτάμι φουσκώνει και όταν επιστρέφει στην πηγή του, δεν ξεχνάει ποτέ να γεμίζει τις όχθες του με λάσπη. Χάρη στο ποτάμι, τα χωράφια του χωριού είναι εύφορα».

Στην εποχή της Βιομηχανίας 4.0, όταν ξημερώνει μια νέα μέρα, η προηγούμενη έχει ήδη περάσει. Αλλά ο ποταμός Κάου παραμένει αμετάβλητος, ψιθυρίζοντας ακόμα ιστορίες του παρελθόντος, με πολλές παλιές αποβάθρες όπου κάποτε έδεναν τα φέριμποτ και τα σκάφη. Τώρα, αυτές οι παλιές αποβάθρες έχουν αντικατασταθεί από στιβαρές γέφυρες από σκυρόδεμα που εκτείνονται κατά μήκος του ποταμού, φέρνοντας τις δύο όχθες πιο κοντά.

Έχω ακούσει πολλές ιστορίες για αυτό το ποτάμι που ρέει μέσα από τα βουνά και τα δάση του Βόρειου Βιετνάμ. Πριν από τη συμβολή του στον ποταμό Luc Dau Giang, ακολουθώντας το ρεύμα από το Thai Nguyen προς το Bac Kan, μέχρι τα άνω ρου του Phia Booc, όπου το ποτάμι ξεκινά το ταξίδι του εκατομμυρίων ετών. Αυτό είναι επίσης το πιο τραχύ τμήμα του ποταμού Cau. Με αμέτρητους μεγάλους και μικρούς βράχους, πολλά τμήματα είναι καλυμμένα με βράχους που μοιάζουν με γιγάντια βουβάλια που κυλιούνται στο ποτάμι.

Η ιστορία του κ. Μινχ συνεχίζεται: Όταν συναντήσαμε αυτό το τμήμα του ποταμού, εμείς οι οδηγοί της σχεδίας έπρεπε να ανοίξουμε τα πόδια μας διάπλατα σαν να ήμασταν σε στάση μάχης, ανοίγοντας τα χέρια μας για να υπολογίσουμε και να αντιδράσουμε με τα κοντάρια στα χέρια μας. Οι άνθρωποι στο μπροστινό και στο πίσω μέρος της σχεδίας έπρεπε να συντονίζονται τέλεια και με ακρίβεια. Ένα μικρό λάθος θα μπορούσε να προκαλέσει τη διάλυση της σχεδίας, θρυμματίζοντας την κατασκευή και καταστρέφοντας τα προς το ζην. Ειδικά το τμήμα του ποταμού που διέρχεται από την περιοχή Cho Moi, όπου το νερό συμπιέζεται από δύο οροσειρές στις όχθες, δημιουργώντας μια απότομη πλαγιά. Το νερό κυλούσε γρήγορα επειδή η κοίτη του ποταμού ήταν «έξαλλη» με βράχους και πλάκες κρυμμένες κάτω από την επιφάνεια.

Κατά τη διάρκεια της εκτός εποχής, πολλοί αγρότες στις ανάντη περιοχές του ποταμού Κάου ασχολούνται με την υφαντική ως πρόσθετη απασχόληση για να βελτιώσουν τα προς το ζην.

Επιστρέφοντας στο απαλά επιπλέον σκάφος των ονείρων μου. Το σκάφος έπλεε κατά μήκος του ποταμού Κάου όλα αυτά τα χρόνια. Τότε συνειδητοποίησα κάτι ενδιαφέρον: Ο ποταμός Κάου, που διέρχεται από τις επαρχίες Μπακ Καν και Τάι Νγκουγιέν, παρά τα σαφώς καθορισμένα διοικητικά του όρια - τα όρια μεταξύ Τσο Μόι (Μπακ Καν) και Βαν Λανγκ (Τάι Νγκουγιέν) - δεν σήμαινε τίποτα για τον ίδιο τον ποταμό.

Σιωπηλά ρέουν, σιωπηλά παρασύρουν, αλλά παραμένουν τα χωριά που μοιράζονται τα τραγούδια Then και Sli και τις μαγευτικές μελωδίες του φλάουτου, μαζί με τα παραδοσιακά τους φεστιβάλ. Αφού εγκαταλείψει την επαρχία Thai Nguyen, ο ποταμός Cau αγκυροβολεί στη μοναδική κουλτούρα των βουνών Viet Bac. Μπαίνοντας στην επαρχία Bac Giang , ο ποταμός Cau εξακολουθεί να ρέει, αλλά μεταφέρει τις απαλές λαϊκές μελωδίες Quan Ho, εντελώς άσχετες με τη συμβολική πολιτιστική ομορφιά της περιοχής Viet Bac.

Μόνο οι κάτοικοι των επαρχιών Μπακ Καν και Τάι Νγκουγιέν ελπίζουν ότι μια μέρα, ειδικά αφού ο ποταμός δεν θα οριοθετείται πλέον από διοικητικά όρια που δημιουργούν μια αόρατη διαχωριστική γραμμή, θα υπάρχουν δρομολόγια πορθμείων που θα μεταφέρουν επιβάτες κατάντη από το Φουόνγκ Βιέν προς το Τουάν Ταν. Από το Τουάν Ταν, μπορούν στη συνέχεια να ταξιδεύουν αντίθετα κατά μήκος του ποταμού, θαυμάζοντας τα ακμάζοντα χωριά και τις πόλεις που αντανακλώνται στην επιφάνεια του ποταμού.

Θα κάνω κι εγώ μια τέτοια εκδρομή με βάρκα. Θα κάθομαι και θα απολαμβάνω τσάι, θα απολαμβάνω γλυκά με φιστίκια φτιαγμένα από φύλλα τσαγιού και άλλα υλικά. Θα θαυμάζω χαλαρά το τοπίο κατά μήκος της όχθης του ποταμού, θα ακούω την κοπέλα του βουνού να παίζει σαντούρι, να τραγουδάει λαϊκά τραγούδια ή να αφήνω τις μελωδίες των τραγουδιών του Σλι να παρασύρονται στον ποταμό, η καρδιά μου να λικνίζεται από την μεθυστική ουσία της φύσης, δημιουργώντας κυματισμούς από χαρούμενα τραγούδια κατά μήκος του ποταμού Κάου.

Πηγή: https://baothainguyen.vn/van-hoa/202507/song-cau-mot-dai-e0304ce/