Η ινδική ρόμπα ανάμεσα στο απέραντο καταπράσινο δάσος

Από τις βραχώδεις πλαγιές των βουνών μέχρι τους καταπράσινους λόφους του Tuyen Quang, τα βαμμένα με λουλακί ρούχα του λαού Giay συνόδευσαν σιωπηλά το πέρασμα του χρόνου, σαν ένα ήσυχο ρεύμα πολιτισμού που ρέει μέσα από το απέραντο δάσος. Απλή, συγκρατημένη αλλά και εκλεπτυσμένη, η παραδοσιακή ενδυμασία του λαού Giay δεν είναι απλώς καθημερινή ενδυμασία, αλλά και ένα σύμβολο που συμπυκνώνει πολιτιστικές, αισθητικές και θρησκευτικές αξίες, καθώς και μια βαθιά σύνδεση με τη γη και τους ιθαγενείς της.

Νεαρές γυναίκες της εθνοτικής ομάδας Giáy διαγωνίζονται στην παρασκευή κέικ κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ.

Λουλάκι - λευκό - κόκκινο: ομορφιά από την απλότητα

Σύμφωνα με στοιχεία από την Απογραφή Πληθυσμού και Κατοικιών του 2019, η εθνοτική ομάδα Giáy αποτελείται από 67.858 άτομα, που αντιπροσωπεύουν περίπου το 0,07% του συνολικού πληθυσμού της χώρας. Είναι διασκορπισμένοι στις βόρειες ορεινές επαρχίες, με πάνω από το 50% να συγκεντρώνεται στο Λάο Κάι, ακολουθούμενο από την περιοχή που τώρα αποτελεί μέρος της πρόσφατα ενοποιημένης επαρχίας Tuyên Quang, μαζί με μικρότερες ομάδες που ζουν στο Λάι Τσάου και το Κάο Μπάνγκ . Με τις στενά συνδεδεμένες κοινότητές τους, οι Giáy εδώ δημιουργούν ένα μοναδικό πολιτιστικό μωσαϊκό, συμβάλλοντας στην πλούσια εθνική ταυτότητα μέσα στο ποικιλόμορφο τοπίο της βόρειας ορεινής περιοχής.

Με την πρώτη ματιά, η ενδυμασία των Giáy μοιάζει κάπως με αυτή των Tày. Αλλά με μια πιο προσεκτική ματιά, η λεπτότητα σε κάθε βελονιά γίνεται εμφανής. Οι γυναίκες Giáy συνήθως φορούν μπλούζες indigo με στρογγυλή λαιμόκοψη και ανοιχτό στήθος, χωρίς περίτεχνα κεντήματα. Πάνω σε αυτό το απλό ύφασμα indigo υπάρχουν ακριβώς η σωστή ποσότητα τόνων: ένα λευκό μπούστο, μια κόκκινη ζώνη και ένα πτυχωτό μαντήλι στο κεφάλι. Τα χρώματα, αν και όχι έντονα, είναι αρμονικά και απαλά, δημιουργώντας τη χαριτωμένη και αξιοπρεπή εμφάνιση των γυναικών της ορεινής περιοχής.

Τα κορίτσια του Giáy λάμπουν έντονα με τις παραδοσιακές τους φορεσιές στο φεστιβάλ των ορεινών περιοχών.

Η κα Ma Thi Nhan (από την εθνοτική ομάδα Giay, στην κοινότητα Thuong Lam, στην επαρχία Tuyen Quang ) μοιράστηκε: «Έμαθα υφαντική όταν ήμουν οκτώ χρονών. Στην αρχή, ύφαινα μόνο σχοινιά, μετά έμαθα να μουλιάζω το νήμα, να το βάφω με ινδικό και να υφαίνω το ύφασμα. Κάθε παραδοσιακή ενδυμασία μπορεί να χρειαστεί έναν ολόκληρο μήνα για να ολοκληρωθεί, αλλά φορώντας την νιώθω σαν να κουβαλάω τους προγόνους μου στην πλάτη μου».

Όχι μόνο φοριέται στην καθημερινή ζωή, αλλά είναι επίσης απαραίτητο κομμάτι του φεστιβάλ Lồng Tông, της τελετής λατρείας του δάσους στην αρχή του έτους, γάμων, τελετών ενηλικίωσης κ.λπ. Σε πολλά χωριά Giáy, το βαμμένο με ινδικό χρώμα πουκάμισο περνάει από μητέρα σε κόρη ως ιερός θησαυρός.

Διατηρήστε το νήμα, διαφυλάξτε το χωριό.

Οι τέχνες της υφαντικής και του κεντήματος του λαού Giáy έχουν μεταδοθεί από γενιά σε γενιά. Χρησιμοποιώντας κλωστές από λινάρι και βαμβάκι, οι γυναίκες του Giáy γνέθουν το νήμα, υφαίνουν το ύφασμα και στη συνέχεια το βάφουν με λουλακί χρησιμοποιώντας φύλλα του δάσους. Δεν χρειάζεται να σχεδιάζουν σχέδια σε χαρτί. Αντίθετα, κεντούν από μνήμης, ακολουθώντας τις αναμνήσεις που έχουν βαθιά ριζώσει στο μυαλό τους από την παιδική τους ηλικία.

Ο χαριτωμένος χορός της εθνοτικής ομάδας Giáy κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ.

Η κα Mai Thi Sinh (67 ετών, από την κοινότητα Chiêm Hóa, στην επαρχία Tuyên Quang) δήλωσε: «Η μητέρα μου με έμαθε να ράβω όταν ήμουν μόλις 5 ετών. Τώρα διδάσκω το ίδιο και στην εγγονή μου. Ελπίζω μόνο ότι τα παιδιά και τα εγγόνια μου θα διατηρήσουν την τέχνη και θα είναι περήφανα για τα ρούχα που φορούν. Τα ρούχα βαμμένα με ιντίγκο μπορεί να μην είναι φανταχτερά, αλλά έχουν ψυχή, επειδή αντιπροσωπεύουν τη σκληρή δουλειά και τις αναμνήσεις μιας ολόκληρης οικογενειακής καταγωγής».

Σήμερα, στα χωριά Na Tong, Ban Bien και Phu Luu, πολλές γυναικείες ομάδες της Giay έχουν ιδρύσει εργαστήρια ύφανσης μπροκάρ, κατασκευάζοντας αναμνηστικά και διακοσμητικά είδη για τους τουρίστες . Οι κατοικίες σε αυτές τις περιοχές εισάγουν επίσης ενεργά την παραδοσιακή κουλτούρα του λαού της Giay, από φαγητό και λαϊκά τραγούδια μέχρι χώρους για δοκιμή παραδοσιακών ενδυμάτων, λήψη φωτογραφιών και εμπειρία ύφανσης. Αυτές οι εμπειρίες όχι μόνο δημιουργούν ένα μοναδικό σημείο αναφοράς στον ορεινό τουρισμό, αλλά βοηθούν επίσης τους ανθρώπους να διατηρήσουν την ταυτότητά τους ακριβώς στη γη όπου ζουν.

Το νήμα που συνδέεται με το μέλλον

Αυτή τη στιγμή, σε πολλές τοποθεσίες, οι επιτροπές και οι αρχές του Κόμματος κατευθύνουν την κατασκευή εθνοτικών πολιτιστικών χώρων Giáy ακριβώς στα χωριά. Αυτοί οι χώροι όχι μόνο διαθέτουν τους αργαλειούς που τρίζουν, τα λαϊκά τραγούδια με τη μελωδία και τα ζωντανά ρούχα βαμμένα με λουλακί, αλλά ενσαρκώνουν και ένα ζωντανό κοινοτικό πνεύμα. Η διατήρηση του πολιτισμού δεν αφορά μόνο τη διατήρηση του παρελθόντος, αλλά και το κλειδί για την απελευθέρωση βιώσιμου και εις βάθος κοινοτικού τουρισμού.

Αγόρια από την εθνοτική ομάδα Giáy εκτελούν τον παραδοσιακό χορό ασπίδας τους.

Εν μέσω των αναταραχών της σύγχρονης ζωής, πολλοί κάτοικοι του Giáy έχουν επιτύχει, γίνοντας αξιωματούχοι σε επίπεδο κοινότητας, περιφέρειας και επαρχίας. Εξακολουθούν να θυμούνται τις ρίζες τους και να λατρεύουν την παραδοσιακή τους ενδυμασία ως αναντικατάστατο κομμάτι της ταυτότητάς τους. Από τα απλά λουλακί πουκάμισα των μητέρων τους μέχρι τους ρουστίκ αργαλειούς δίπλα στα σπίτια με τους πασσάλους, μια νέα γενιά συνεχίζει την πορεία διατήρησης και προώθησης των παραδοσιακών αξιών, κοιτάζοντας προς το μέλλον.

Η παραδοσιακή εθνική φορεσιά Giáy δεν χρειάζεται να είναι φανταχτερή για να ξεχωρίζει. Επιβάλλεται ήσυχα ανάμεσα στα βουνά και τα δάση, στην καθημερινή ζωή, ακόμη και στη σκηνή των φεστιβάλ. Μέσα σε αυτό το ένδυμα indigo, δεν υπάρχει μόνο ύφασμα και κέντημα, αλλά και ιστορία, πολιτισμός, υπερηφάνεια και η φιλοδοξία να διατηρηθεί η ταυτότητά της σε μια περιοχή που αναπτύσσει έντονα τον πράσινο, βιώσιμο και ανθρώπινο τουρισμό.

Κείμενο και φωτογραφίες: Duc Quy

Πηγή: https://baotuyenquang.com.vn/van-hoa/202507/tam-ao-cham-giua-dai-ngan-xanh-72644ba/