Το πάθος κάποιου που αγαπάει βαθιά τη βιετναμέζικη γλώσσα.

Κατά τη γνώμη μου, τα βιετναμέζικα εξακολουθούν να είναι η πιο «δύσκολη» γλώσσα για εκμάθηση. Παρόλο που είμαστε Βιετναμέζοι, μιλάμε βιετναμέζικα, γεννηθήκαμε στο Βιετνάμ και βλέπουμε τις σκέψεις και την πολιτιστική μας αισθητική από βιετναμέζικη οπτική γωνία, υπάρχει κάτι απίστευτα ενδιαφέρον και ειρωνικό: υπάρχουν λέξεις/φράσεις που γράφουμε και μιλάμε, όμως μπορεί να μην τις καταλαβαίνουμε πλήρως.

Ο ζωμός σαλιγκαριού δεν είναι τόσο άγευστος όσο νομίζουμε...

Μόλις το πω αυτό, κάποιοι πιθανότατα θα γελάσουν ή θα χαμογελάσουν πονηρά, νομίζοντας ότι σκόπιμα «περιπλέκω» το ζήτημα. Ωστόσο, δεν θα διαφωνήσω γι' αυτό, επειδή ως κάποιος που μαθαίνει μόνος του Βιετναμέζικα, δεν θα τολμούσα να «επιδείξω τις δεξιότητές μου σε έναν ειδικό». Αν κάποιος θέλει να διαφωνήσει με το επιχείρημά μου, ίσως ο καλύτερος τρόπος είναι να διαβάσει το βιβλίο «Οι Βιετναμέζοι Μιλούν Βιετναμέζικα» (Γενικός Εκδοτικός Οίκος της Πόλης Χο Τσι Μινχ - 2023).

Το εξώφυλλο του βιβλίου "Βιετναμέζοι που μιλούν βιετναμέζικα".

Αυτό είναι ένα βιβλίο που, κατά τη γνώμη μου, όταν το κρατάς στα χέρια σου, μπορείς ήδη να καταλάβεις ότι ο συγγραφέας θέλει να «ξεσπάσει σε καβγά», να «προκαλέσει προβλήματα» ή να «υποκινήσει προβλήματα» με όποιον νομίζει ότι καταλαβαίνει βιετναμέζικα. Στο εξώφυλλο, ακριβώς κάτω από τον τίτλο, υπάρχει μια απότομη, άμεση δήλωση, χωρίς να μακρηγορεί ή να υπερβάλλει: «Συλλογή και έρευνα για ιδιωματισμούς και παροιμίες που παραλείπονται από λεξικά ή μια συζήτηση για τους ορισμούς τους». Με την πρώτη ματιά, όσοι θεωρούν τους εαυτούς τους ότι έχουν ένα επίπεδο κατανόησης βιετναμέζικων όπως ενός «βασιλιά της βιετναμέζικης γλώσσας» μπορεί να βρουν αυτές τις λέξεις λίγο υπερβολικά αλαζονικές, έτσι δεν είναι;

Από την εμφάνιση του βιετναμέζικου αλφαβήτου, πολλοί ερευνητές έχουν συγκεντρώσει αρχεία της ομιλούμενης γλώσσας των προγόνων μας. Αυτές οι συλλογές είναι πολυάριθμες και συνεχίζουν να ενημερώνονται με την πάροδο των ετών... Έτσι, το να λέμε «τα λεξικά έχουν παραλείψει ορισμένες λέξεις» ακούγεται παράλογο, σαν να «κόβουμε την ουρά του γυρίνου». Είναι ακόμη πιο παράλογο όταν ο συγγραφέας θέλει επίσης να συζητήσει τους ορισμούς σε αυτά τα λεξικά. Για πολύ καιρό, οι άνθρωποι βασίζονταν στα λεξικά ως πρότυπο όταν προσπαθούσαν να κατανοήσουν μια λέξη, έτσι δεν είναι; Άρα, σημαίνει αυτό ότι οι ορισμοί των λεξικών είναι λανθασμένοι;

Καταρχάς, επιτρέψτε μου να ρωτήσω ποιος είναι ο συγγραφέας αυτού του βιβλίου και πώς μπόρεσε να είναι τόσο τολμηρός;

Πρόκειται για τον δημοσιογράφο Nguyen Quang Tho, γεννημένο το 1949 στο Nam Dinh και μεγαλωμένο στο Ανόι. Από το 1968 έως το 1971, υπηρέτησε στον στρατό ως στρατιώτης στην 304η Μεραρχία. Αποφοίτησε από το τμήμα Γερμανικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Karl Marx στη Λειψία, στη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας, το 1979. Ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό του δίπλωμα με διατριβή με θέμα «Συγκριτικοί Γερμανικοί Ιδιωματισμοί (σε σύγκριση με τα Βιετναμέζικα)» στο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Ανθρωπιστικών Επιστημών στην πόλη Χο Τσι Μινχ το 2004. Προηγουμένως ήταν συντάκτης στον εκδοτικό οίκο Thanh Nien, αρχισυντάκτης του περιοδικού Culture and Life (Γενικός Εκδοτικός Οίκος της πόλης Χο Τσι Μινχ, 1991-1992) και αρχισυντάκτης της εφημερίδας Love for Children (1991-1992). Σήμερα διαμένει στην πόλη Χο Τσι Μινχ.

Ο λόγος που πρέπει να αναφέρω το «υπόβαθρο» του συγγραφέα είναι επειδή εδώ συζητάμε για μια σοβαρή ιστορία - ειδικά για μια ιστορία που αφορά τη βιετναμέζικη γλώσσα, επομένως, ο καθένας πρέπει να είναι σαφής ως προς την ταυτότητά του, όχι να κρύβεται πίσω από κάποιο τυχαίο όνομα.

Όταν τον ρώτησα γιατί έγραψε αυτό το βιβλίο, ο κ. Tho είπε: «Το λεξιλόγιο ενός έθνους είναι τεράστιο. Κανείς δεν τα ξέρει όλα. Για να μάθεις περισσότερα, πρέπει να μάθεις περισσότερα. Να μαθαίνεις από την κούνια μέχρι να βρεθείς στον τάφο σου. Κάθε μέρα της ζωής είναι μια μέρα επιτόπιας εργασίας». Σε τι έγκειται, λοιπόν, η «εσωτερική δύναμη» του κ. Tho;

Με πάνω από 600 ιδιωματισμούς και παροιμίες να εμφανίζονται σε αυτό το βιβλίο, θα ήθελα να επιλέξω έναν από τα γραπτά του: «Το Βιετναμέζικο Λεξικό Ιδιωματισμών περιλαμβάνει τον ιδιωματισμό «Άμεση σαν νερό από σαλιγκάρι». Η σούπα με νουντλς από σαλιγκάρι ήταν πάντα ένα αγαπημένο πιάτο πολλών ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένης της συζύγου μου. Ακόμα και τώρα, θυμάμαι το μπολ με κρύο ρύζι που τρώγαμε τα αδέρφια μου και εγώ το πρωί, γαρνιρισμένο με νερό σαλιγκαριού αξίας δύο σεντς από τον γείτονά μας. Αυτός ο λαμπερός, λουλουδάτος ζωμός, ελαφρώς λιπαρός, με μούδιασμα στη γλώσσα, έκανε το ρύζι να «καταπίνεται στο στομάχι πριν καν φτάσει στα χείλη μας». Το νερό από σαλιγκάρι δεν είναι τόσο άγευστο όσο νομίζουν οι άνθρωποι... Ο ιδιωματισμός θα έπρεπε στην πραγματικότητα να είναι «Άμεση σαν νερό σαλιγκαριού σε μια λίμνη καλυμμένη με νούφαρα». Σε λίμνες γεμάτες νούφαρα, τα νούφαρα καταναλώνουν όλα τα θρεπτικά συστατικά. Πώς μπορούν τα λεπτά σαλιγκάρια να έχουν γλυκό ζωμό; Οι συμπατριώτες μου λένε «Άμεση σαν νερό σαλιγκαριού σε μια λίμνη καλυμμένη με νούφαρα». Πιστεύω ότι είναι οι πιο δίκαιοι κριτές στον κόσμο» (σελ. 19).

Απλώς επειδή αγαπώ τόσο πολύ τη βιετναμέζικη γλώσσα.

Χρησιμοποιώντας ένα αφηγηματικό ύφος βασισμένο σε εμπειρίες της πραγματικής ζωής, ο συγγραφέας τιτλοφορεί το Κεφάλαιο 1: «Βλέποντας και Ακούγοντας». Βασισμένος σε όσα έχει δει και ακούσει, ο κ. Tho αφηγείται συγκεκριμένες ιστορίες για να διευκρινίσει ορισμένους ιδιωματισμούς και παροιμίες. Εδώ, με γοητεύει η εμπειρία ζωής που έχει συσσωρεύσει, η οποία επιτρέπει στην ιστορία να είναι πιο εκτεταμένη από ό,τι περιορίζεται σε «βιβλία». Με εξέπληξαν οι πολλές άγνωστες φράσεις που εμφανίζονται σε αυτό το βιβλίο. Ο κ. Tho εξήγησε ότι έμαθε τις περισσότερες από αυτές από τη μητέρα του - μια εργατική και επιμελή αγρότισσα από το Βόρειο Βιετνάμ.

Στο Κεφάλαιο 2, «Μιλώντας έμμεσα, όλα καταλήγουν στο να λες την αλήθεια», πιστεύω ότι είναι το κεφάλαιο που πυροδοτεί πολλή σκέψη, επειδή η «αλήθεια» του συγγραφέα απαιτεί περαιτέρω συζήτηση των ορισμών που βρίσκονται σε διάφορα λεξικά. Για παράδειγμα, έγραψε: «Το λεξικό παροιμιών του Nguyen Duc Duong περιλαμβάνει την παροιμία «Περνώντας την αγορά με χρήματα, κανείς δεν θα σε χαϊδέψει ή θα σε φιλήσει» και σημειώνει «ασαφές νόημα»... Νομίζω ότι θα έπρεπε να γραφτεί ως «άνευ νοήματος», επειδή αυτή η πρόταση είναι λανθασμένη, δεν είναι πιστή στο πρωτότυπο. Το προφανές λάθος είναι η παράλληλη δομή. Αν προσέξετε, θα δείτε αμέσως ότι το δεύτερο μέρος έχει μια επιπλέον λέξη, και αυτή είναι σίγουρα «όχι». Όσον αφορά το νόημα, βλέπουμε ότι αφού περάσεις την αγορά, δεν έχει μείνει τίποτα να αγοράσεις, και υπάρχουν χρήματα στην τσέπη. Αν είσαι άτυχος, χωρίς κανείς να σε κατακλύσει με χάδια ή φιλιά, τα μάγουλά σου είναι ακόμα «παρθένα», ακόμα λεία. Αν είναι όπως τα ακούω συνήθως, τότε αυτή η παροιμία είναι «περνώντας την αγορά με χρήματα, κανείς δεν θα σε χαϊδέψει ή θα σε φιλήσει» (σελ. 176). Στο Κεφάλαιο 3: «Τυμπανίζοντας την πόρτα του κεραυνού», ο κ. Tho δηλώνει: «Ας ελπίσουμε ότι οι σημειώσεις σε αυτό το κεφάλαιο θα συμβάλουν στην απάντηση στο ερώτημα: Τι είναι ένα ιδίωμα;»

Κατά τη γνώμη μου, η σημασία του βιβλίου «Βιετναμέζοι που μιλάνε βιετναμέζικα» έγκειται επίσης στην τόλμη και την αυτοπεποίθηση ενός Βιετναμέζικου επιστήμονα που, από βαθιά αγάπη για τη βιετναμέζικη γλώσσα, εξέφρασε τις σκέψεις του. Το αν είναι σωστό ή λάθος, περιττό ή ελλιπές, είναι αμφισβητήσιμο, αλλά πρέπει να αναγνωριστεί ότι το λεξιλόγιο που χρησιμοποιεί ο κ. Nguyen Quang Tho στο βιβλίο είναι εξαιρετικά πλούσιο και ποικίλο. Γενικά, αφού το διαβάσουν, πολλοί θα θελήσουν να... αντιπαρατεθούν, όπως ακριβώς ο κ. Tho έχει υποστηρίξει με πολλά λεξικά. Αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό και υγιές, και απαραίτητο στη συζήτηση - ειδικά όταν όλοι εξερευνούμε την ομιλούμενη γλώσσα του βιετναμέζικου λαού. Αν ναι, δεν είναι μόνο χαρά για τον κ. Tho προσωπικά, αλλά για όλους μας, γιατί στην εποχή μας, η βιετναμέζικη γλώσσα παραμένει ανησυχία για όλους.

Στις 8:30 π.μ. την 1η Ιουλίου, θα πραγματοποιηθεί παρουσίαση και συζήτηση για το βιβλίο «Vietnameze People Speak Vietnamese» (Ho Chi Minh City General Publishing House - 2023) της συγγραφέως Nguyen Quang Tho, μαζί με τον προσκεκλημένο ομιλητή, γλωσσολόγο Dang Ngoc Le, στο Ho Chi Minh City Book Street.

Πηγή: https://nld.com.vn/van-nghe/tam-huyet-cua-nguoi-qua-yeu-tieng-viet-2023062420043498.htm