Μια γεύση από την παραδοσιακή βιετναμέζικη ενδυμασία στο Truong Sa.

Η πατρίδα μου είναι εκεί.

Το πρώτο νησί στο ταξίδι της αντιπροσωπείας της Ένωσης Δημοσιογράφων του Βιετνάμ προς το Τρουόνγκ Σα ήταν το νησί Σιν Τον. Όλοι ήταν ενθουσιασμένοι, έχοντας περάσει αρκετές μέρες στη θάλασσα χωρίς να αγγίξουν στεριά, και λαχταρούσαν την αίσθηση του να βρίσκονται στην ηπειρωτική χώρα.

Η συγγραφέας (δεύτερη από δεξιά) με τις αδελφές από το νησί Σιν Τον.

Η ομάδα μας, που ονομαζόταν Νησί Σιν Τον, είχε προτεραιότητα να πάει πρώτη. Από μακριά, το νησί Σιν Τον φαινόταν καταπράσινο και γαλήνιο ανάμεσα στη θάλασσα και τον ουρανό. Στο λιμάνι, στρατιώτες με κομψές στολές παρατάχθηκαν για να υποδεχτούν την ομάδα, με τα μακριά φορέματά τους από άο ντάι να είναι ορατά στο βάθος. Χωρίς κανείς να πει λέξη, αναφωνήσαμε όλοι: «Ουάου, άο ντάι, άο ντάι!»

Ως γυναίκες, συχνά φοράμε το ao dai (παραδοσιακή βιετναμέζικη ενδυμασία) και έχουμε δει πολλές άλλες γυναίκες να τη φορούν, συμπεριλαμβανομένων νεαρών, όμορφων βασίλισσες ομορφιάς. Αλλά όταν πάτησα το πόδι μου στο νησί, πραγματικά δεν είδα ποτέ το ao dai τόσο όμορφο! Δεν είναι απλώς παραδοσιακή ενδυμασία, αλλά μάλλον μια επιβεβαίωση και ενσάρκωση της «πατρίδας εκεί».

Το Survival Island έχει επτά οικογένειες, που σημαίνει ότι υπάρχουν συνολικά επτά γυναίκες. Η κα Ho My Hung, μαζί με τον σύζυγό της, κ. Pham Thuc, και τα δύο παιδιά τους, που βρίσκονται στο νησί για πάνω από ένα χρόνο, μοιράστηκαν: «Όταν μαζέψαμε τα πράγματά μας για να φύγουμε για το νησί, το ao dai (παραδοσιακή βιετναμέζικη φορεσιά) ήταν το πρώτο πράγμα που έφερα μαζί μου. Οι άνθρωποι έλεγαν ότι στο νησί, που περιβάλλεται από θάλασσα και ουρανό, θα υπήρχαν λίγες ευκαιρίες να το φορέσουν. Είπα ότι αντιπροσωπεύει τη ζεστασιά της ηπειρωτικής χώρας, μια πηγή εθνικής υπερηφάνειας. Όσο πιο εκτεθειμένοι είμαστε στα κύματα και τους ανέμους, τόσο περισσότερο το ao dai πρέπει να πετάει για να επιβεβαιώσει την κυριαρχία της χώρας μας».

Στο νησί, μακριά από την ηπειρωτική χώρα, η ζωή για τις γυναίκες επιβραδύνθηκε. Δεν υπήρχαν αυτοκίνητα ή νέφος στην πόλη, ούτε Wi-Fi ή Facebook. Αντίθετα, είχαν μια μεγάλη οικογένεια στρατιωτών και κατοίκων που φέρονταν η μία στην άλλη σαν οικογένεια. Όποτε υπήρχε δουλειά να γίνει στο νησί, οι γυναίκες ήταν εκεί, χωρίς δισταγμό. Αντίθετα, αν οι κάτοικοι χρειάζονταν βοήθεια με πέργκολες για κολοκύθες ή αναδιάταξη γλάστρων, οι στρατιώτες βοηθούσαν ολόψυχα. Ο δεσμός μεταξύ του στρατού και των πολιτών ήταν ισχυρός και διαρκής.

Το νησί βιώνει σκληρές καιρικές συνθήκες όλο το χρόνο. Κατά την περίοδο της ξηρασίας, ο ήλιος λάμπει και το θαλασσινό αεράκι είναι ξηρό και καυτό. Κατά την περίοδο των βροχών, υπάρχουν καταιγίδες και ισχυροί άνεμοι. Αλλά κάτι περισσότερο από απλός κανόνας, κάθε Δευτέρα πρωί, οι γυναίκες, ντυμένες με τα παραδοσιακά ao dai τους, συμμετέχουν στους αξιωματικούς και τους στρατιώτες στην τελετή έπαρσης της σημαίας στο νησί. Η κα Hung είπε: «Εκτός από καταιγίδες, ακόμη και σε δυνατή βροχή, ολόκληρο το νησί εξακολουθεί να τηρεί την τελετή έπαρσης της σημαίας. Πραγματοποιείται στην αίθουσα συνελεύσεων. Διαφορετικά, κάθε Δευτέρα πρωί, χωρίς να μας πει κανείς, όλοι στεκόμαστε σε τακτοποιημένο και επίσημο σχηματισμό για να χαιρετήσουμε τη σημαία».

Ao Dai (Βιετναμέζικο παραδοσιακό φόρεμα) στο νησί Truong Sa.

Η κα Tran Thi Thu Huyen, γειτόνισσα, πρόσθεσε: «Στο νησί, μια όμορφη μέρα, εμείς οι γυναίκες λέμε η μία στην άλλη να φοράμε παραδοσιακές βιετναμέζικες φορεσιές για να πηγαίνουμε τα παιδιά μας στο σχολείο, να πηγαίνουμε στον ναό για να ανάβουμε θυμίαμα, να σταθούμε κάτω από τη σκιά των αμυγδαλιών της θάλασσας, μπροστά από τους κοραλλιογενείς υφάλους, αφήνοντας το θαλασσινό αεράκι να φυσάει, να νιώθουμε πιο κοντά στην ηπειρωτική χώρα, να βλέπουμε την εικόνα της πατρίδας μας».

Στο νησί Τρουόνγκ Σα, η τελετή έπαρσης της σημαίας και η επιθεώρηση των στρατευμάτων προκαλούν πάντα έντονα συναισθήματα και δημιουργούν αξέχαστες αναμνήσεις για τις αντιπροσωπείες από την ηπειρωτική χώρα. Η έντονη κόκκινη εθνική σημαία και ο εθνικός ύμνος, βαθιά χαραγμένοι στις καρδιές κάθε Βιετναμέζικου πολίτη, κάνουν την τελετή έπαρσης της σημαίας ανάμεσα στα κύματα του Τρουόνγκ Σα να μοιάζει απίστευτα ξεχωριστή. Μπροστά στο σήμα κυριαρχίας, ανάμεσα στις στολές των στρατιωτών και τις επίσημες τάξεις, βρίσκονται τα κυματιστά φορέματα ao dai των κατοίκων και των μελών των αντιπροσωπειών του νησιού. Είναι ένα συναίσθημα που είναι δύσκολο να περιγραφεί με λόγια - ιερό και πραγματικά περήφανο!

Η δημοσιογράφος Phong Diep από την εφημερίδα Nhan Dan, κατά τη δεύτερη επίσκεψή της στο Truong Sa, μοιράστηκε: «Παρόλο που ο χρόνος μου στο νησί είναι σύντομος, φοράω πάντα ένα ao dai (παραδοσιακή βιετναμέζικη ενδυμασία) για να περπατάω στο Truong Sa, να επισκέπτομαι ναούς και να νιώθω την πατρίδα στην καρδιά μου. Για μένα, αυτό είναι ένα ταξίδι της ψυχής, να νιώθω τα ιερά πράγματα με έναν απλό τρόπο».

«Αυτή τη γιορτή του Τετ, θα φορέσουμε την άο ντάι (παραδοσιακή βιετναμέζικη ενδυμασία) που μας στείλατε.»

Το νησί Ντα Τάι Α έχει μεγαλύτερο πληθυσμό, με 16 νοικοκυριά, επομένως η ατμόσφαιρα του χωριού στο νησί ήταν αρκετά εντυπωσιακή για εμάς. Τα σπίτια των κατοίκων είναι χτισμένα κοντά το ένα στο άλλο, με πέργκολες από κολοκύθες και λούφα μπροστά από τις πύλες, γλάστρες με φυτά και πέτρινα τραπέζια και καρέκλες. Όλα είναι πολύ γαλήνια.

Γυναίκες που φορούν παραδοσιακές βιετναμέζικες φορεσιές πηγαίνουν τα παιδιά τους στο σχολείο στο νησί Ντα Τάι Α.

Μετά από ένα ιδρωμένο ταξίδι στο νησί, η λήψη ενός δροσιστικού ποτηριού βοτανικού τσαγιού από την κα. Vo Thi Anh Chau, την επικεφαλής του νοικοκυριού με αριθμό 10, έκανε τη ζέστη να φαίνεται να υποχωρεί. Ο Chau, αρκετά νέος, περίπου 30 ετών, αφηγήθηκε: «Ο ερχομός στο νησί σε κάνει να νοσταλγείς το σπίτι, την ηπειρωτική χώρα και τα αγαπημένα σου πρόσωπα. Αλλά αφού μείνεις εδώ για λίγο, το συνηθίζεις. Όταν είσαι σε άδεια και επιστρέφεις στην ηπειρωτική χώρα, σου λείπει το νησί, ο ήχος των καμπανών του ναού που αντηχούν στα κύματα, τα αθώα γέλια των παιδιών που παίζουν. Σου λείπουν οι στρατιώτες που μοιράστηκαν χαρές και λύπες μαζί σου...»

Επαινέσαμε την Chau για το όμορφο, δροσερό και αναζωογονητικό μπλε ao dai (παραδοσιακό βιετναμέζικο φόρεμα) που φορούσε στον καλοκαιρινό ήλιο, γαλήνιο ανάμεσα στα κύματα που έσκαγαν. Είπε ότι εδώ, το θαλασσινό αεράκι στεγνώνει γρήγορα τα ρούχα, αλλά ταυτόχρονα τα κάνει να ξεθωριάζουν και να φθείρονται γρήγορα. Αυτή και οι αδερφές της τα φορούν με φειδώ, βγάζοντάς τα έξω μόνο όταν υπάρχουν τιμώμενοι καλεσμένοι και τολμώντας να τα φορέσουν μόνο την 15η ημέρα του σεληνιακού μήνα για επισκέψεις σε ναούς, πολιτιστικές παραστάσεις ή δραστηριότητες της κοινότητας.

Κάτι που μας εντυπωσίασε στα νησιά που επισκεφτήκαμε ήταν η θέα των νεαρών πολιτών της θάλασσας. Στο νησί Truong Sa, υπάρχει ο Pham Le Khanh Ngan, το μικρότερο παιδί του κυρίου και της κυρίας San και του Tram, μόλις 7 μηνών. Στο νησί Sinh Ton, υπάρχει ο Le Thanh Tu, το παιδί του κυρίου και της κυρίας Tuan και του Ngoc, που μόλις έμαθε να μπουσουλάει. Στο νησί Da Tay A, ο μικρότερος πολίτης μαθαίνει να περπατάει, όμορφος, αξιολάτρευτος και αρκετά άνετος στον ήλιο, τον άνεμο και τους ξένους. Οι μητέρες είπαν ότι όταν τα παιδιά τους ήταν τριών μηνών και πιο δυνατά, διέσχισαν τα κύματα από την ηπειρωτική χώρα στα νησιά. Και το ξεχωριστό είναι ότι στις αποσκευές τους, οι μητέρες ετοίμασαν όλες παραδοσιακά φορέματα ao dai για τα παιδιά τους, σε διάφορα μεγέθη και χρώματα, για να τα φορούν σε πολλές περιπτώσεις μέχρι να επιστρέψουν στην ηπειρωτική χώρα.

Όπως ανέφερα, έχω δει το ao dai (βιετναμέζικη παραδοσιακή ενδυμασία) να κυματίζει στο λιμάνι του νησιού Sinh Ton, μέσα στην απέραντη, καταπράσινη έκταση του νησιού. Έχω δει το ao dai να κυματίζει μπροστά από το σύμβολο κυριαρχίας στο νησί Truong Sa, μέσα στην απέραντη θάλασσα και τον ουρανό, με σμήνη περιστεριών να πετούν στα ύψη. Έχω δει το ao dai να κυλά χαριτωμένα στο νησί Da Tay, μέσα στον γαλήνιο ήχο των καμπανών του ναού. Τι θα μπορούσε να είναι πιο όμορφο, πιο ιερό, πιο συγκινητικό και πιο εμπνευσμένο από αυτό!

Και κάτι ακόμα, όταν επισκέφτηκα τα σπίτια στο νησί, είδα όμορφα μικρά φορέματα ao dai να επιδεικνύονται με υπερηφάνεια από τις γυναίκες και τις μητέρες, περιμένοντας τους μικρούς τους πολίτες να μεγαλώσουν, να τα φορέσουν όταν θα μπορούν να περπατήσουν και να μιλήσουν, να συνεχίσουν και να αφήσουν το στίγμα τους στο ao dai στο Truong Sa.

«Αυτό το Τετ, θα φορέσουμε το ao dai (παραδοσιακή βιετναμέζικη ενδυμασία) που στείλατε!» Αυτό ήταν το μήνυμα από την Ντανγκ Θι Μπάου, κάτοικο του νησιού Ντα Τάι Α, όταν στείλαμε 16 σετ ao dai στα παιδιά του νησιού. Σαν από τύχη, στο δρόμο της επιστροφής στην ηπειρωτική χώρα, έβρεξε καταρρακτωδώς και το σκάφος δεν μπορούσε να πάει παραπέρα. Η Μπάου ήρθε να μας αποχαιρετήσει, με το ao dai της φορεμένο στο γιακά και με ξεφτισμένες ραφές στα μανίκια. Ρώτησα αν υπήρχε τρόπος να της στείλω το ao dai, και η Μπάου έγραψε γρήγορα τη διεύθυνσή της σε ένα κομμάτι χαρτί. Το τύλιξα σε ένα αδιάβροχο και έσπευσα πίσω στο σκάφος. Επιστρέφοντας στην ηπειρωτική χώρα, εκπληρώσαμε τις επιθυμίες των παιδιών. Ήθελαν ένα ομοιόμορφο σετ ao dai και για τα 16 κορίτσια, προσαρμοσμένο στις μετρήσεις κάθε ατόμου, σε ροζ χρώμα, φτιαγμένο από ωραίο, χωρίς ζάρες ύφασμα, με γιακά ύψους 3 εκατοστών και μακριά μανίκια. επειδή, όπως έστειλε μήνυμα ο Μπάου: «Κάνει πολύ ζέστη στο νησί, οπότε χρειαζόμαστε ένα φόρεμα με γιακά για να αποφύγουμε το μαύρισμα».

Είναι σπαρακτικό, αλλά η τεράστια απόσταση και οι τεράστιες δυσκολίες μας δυσκόλεψαν πολύ να στείλουμε τα ρούχα στα παιδιά εγκαίρως για την Πρωτοχρονιά. Είναι σαν να στέλνεις αγάπη, μοίρασμα και ζεστασιά από την ηπειρωτική χώρα στο νησί.

Αυτή την ώρα στο νησί, η θαλασσινή αύρα φυσάει ακόμα σταθερά, αλμυρή και απαλή. Πλοία που μεταφέρουν τις γεύσεις του Τετ (Βιετναμέζικου Νέου Έτους) από την πατρίδα τους δένουν στα νησιά. Φαντάζομαι τον Μπάου, τον Τσάου και τα άλλα κορίτσια και γυναίκες στα νησιά Ντα Τάι Α, Τρουόνγκ Σα, Σιν Τον... φορώντας τις παραδοσιακές τους φορεσιές αο ντάι για να επισκεφτούν τον ναό το πρωί της πρώτης ημέρας του Τετ, μέσα στον ήπιο ανοιξιάτικο καιρό, δίπλα στους στρατιώτες που στέκονται φρουροί στην απέραντη θάλασσα και τον ουρανό.

Είναι η πηγή της θάλασσας. Είναι εκεί, η πατρίδα τους, η χώρα τους, η αγαπημένη τους πατρίδα, ώστε η άνοιξη στη στεριά να είναι για πάντα ειρηνική και χαρούμενη.

Θου Χουόνγκ

Πηγή: https://baobacninhtv.vn/thoang-thay-ao-dai-o-truong-sa-postid439073.bbg